icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สลักรักข้ามเขตใจ

บทที่ 3 3 ก้มหน้ายอมรับมรดก

จำนวนคำ:1256    |    อัปเดตเมื่อ:05/04/2025

อนั่งเงียบ ไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ

ะเงินในบัญชีธนาคารทั้งหมด คุณบวรทัตมอ

ซึ่งเขาก็รับรู้และพยักหน้าตอบรับ แต่คนที่ดูงุนงงคือน

ด้อะไรเลย นอกจากไร่ภิรมย์รินโทรม ๆ ที

ไม่ยุติธร

สาโรจ

ไม่รู้ว่ายัยน้องสาว

่าไ

้านที่กรุงเทพ” สารินสะกิดพี่ชายต

สื่อมโทรมพันนั้นจะทำให้งอกเงยได้ย

่ที่กรุงเทพไร่ภิรมย์รินก็ถูกทิ้งร้างเป็นสิบปี ที่สำคัญนำไปต่

มาณ เวลาไม่พอใช้สาก็ทำขนมขายประทังชีวิต ปีนี้สาเรียนจบพอดี กลับมาตั้ง

่าสงสารหวังว่าพี่ชายเธอจะเห็นใจ แ

วนบ้านที่กรุงเทพ พี่ต้องเอาใช้เป็นเรือนหอน่ะ ขอโทษนะที่ยกให้ไม่ได้”

งคิดมาดีแล้วที่แบ่

คว้งเพียงลำพัง เธอไม่อยากเชื่อว่าตัวเองต้องขึ้นเหนือไปรับมรดกเป

จะเอาไปต่อยอดทำรีสอร์ตก็ไม่ได้อีก คุณปู่

มหานครภายในร้านเต็มไปด้วยหนุ่มสาวชาวออฟฟิศที่กำลังนั่ง

างให้ห่างจากลูกค้าคนอื่น เธอนั่งกุมขมับจิบช็

ความเครียดได้ยังใช้ไม่ได้ผลกับเราเลย อ

ื่อนสนิทเพียงคนเดียวเดินเข้ามาในร้านพร้อมกับรอยยิ้มสดใ

่มหล่อเข้ามาขายขนมจีบหรอจ๊ะ” กิรณาเอ

ือนยักษ์ขนาดนี้

ทำไมหน้าเครียดขนาด

โทรมทั้งรกร้าง ฉันไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นยังไงเลย บ้านที่กรุงเทพก็อยู่ไม่

ฮเสียงดังกลางร้าน กิรณาอายมากที่ทุกคนมองมาท

่อไป คุณปู่อ่ะลำเอียง ยกไร่ให้ฉันก็จริง

ดว่าแกมีความสามารถมากพอที่จะสานต่อและปรับปรุงให้ดีขึ้น ไ

ำคัญฉันไม่ได้อยากทำไร่แกก็รู้ว่าฉันกลัวสัตว์ทุกชนิดดดดด!” สารินยกสองมือขึ้

ู้สิ เอางี้ฉันว่าแกลองไปทำง

่ไหน

ไร่ภูเคียงชลประสบความสำเร็จดังไกลในหมู่ต่างชาติเลยนะเว้ย พวกฝร

้นเลยหรอ ฉันอยู่นอร์เว

รียนรู้และถอดความสำเร็จจากที่นั่น แล้วนำมาปรับใช้กับไร่ภิรมย์ร

เปิดรับโบนัส

เปิด
สลักรักข้ามเขตใจ
สลักรักข้ามเขตใจ
“คุณปู่ตายทิ้งมรดกเป็นไร่สุดโทรม 500 ไร่ให้สาริน แต่ความรู้ไม่มีต้องปลอมตัวไปฝึกงานที่ไร่คู่แข่งกลับกลายเป็นการป่วนหัวใจของเขมราชเจ้าของไร่ที่ขึ้นชื่อว่า 'ดุยิ่งกว่าราชสีห์' "การทำงานในไร่อาจจะไม่ง่ายอย่างที่คิด แต่การเรียนรู้เรื่องหัวใจ อาจจะยากยิ่งกว่า" ......................................................... หลังจากเขมราชฟื้นขึ้นจากการถูกตีบริเวณศีรษะ เขาหันไปถามพยาบาลประจำไร่สองคนด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวว่ายัยตัวต้นเรื่องที่ทำให้เขาบาดเจ็บอยู่ไหนซึ่งพวกเธอก็ชี้ไปด้านหน้าออฟฟิศ "เธอ..." เขาเอ่ยเสียงต่ำ แต่แฝงไปด้วยความเยือกเย็น ตอนนี้ชีวิตของเธอไม่ต่างจากลูกไก่ในกำมือเขา "ฉะ ฉัน... ฉันขอโทษค่ะ ก็เห็นคุณก้ม ๆ เงย ๆ คิดว่ามาขโมยของ" ริมฝีปากบางพยายามเอ่ยอธิบายทั้งที่ยังตื่นตกใจ เขมราชกัดฟันกรอด กำมือแน่น มองหน้าเธออย่างไม่เชื่อสายตา "ขโมยบ้าอะไร ฉันเป็นเจ้าของไร่ภูเคียงชล!" สารินหน้าซีด เธอรู้ว่าตัวเองทำพลาดครั้งใหญ่ ทีนี้จะทำอย่างไรดี หวังว่าเขาคงไม่ไล่ตะเพิดเหมือนที่คิดไว้ ทว่าคำพูดของเขาดันตรงกับสิ่งที่ตรงคิดไว้เป๊ะ "ออกไปจากไร่ฉันเดี๋ยวนี้" ซวยแล้วเขาไล่เธอจริง ๆ ด้วย สารินต้องรีบคิดหาวิธีขออยู่ต่อเพราะเธอไม่อยากสูญเสียโอกาสในการเรียนรู้การทำไร่ ในที่สุดสารินก็ทรุดตัวลงกอดขาของเขา "ฮืออออ คุณเขมราช!!! ได้โปรดเถอะค่ะ ฉันต้องการงานนี้จริง ๆ ฉันมาจากกรุงเทพ โดนไล่ออกจากงานแม่บ้านทำให้ต้องหางานที่นี่ ช่วยให้โอกาสฉันด้วย ฮึก ฮืออออออ" สารินแสร้งทำเป็นร้องไห้โฮทั้งที่ไม่มีน้ำตาสักหยด ไม่ว่าจะสาธยายความน่าสงสารของตัวเองมากแค่ไหน เขมราชก็ไม่สนใจ ตอนนี้เธอเหมือนคนบ้าในสายตาเขา รวมถึงคนงานคนอื่นที่มองมาอีกด้วย ตัวละครหลัก เขมราช ครองกิตติประเสริฐ หรือนายเขม อายุ 26 ปี เจ้าของไร่ภูเคียงชล หล่อ สูง หน้าคมเป็นผู้มีอิทธิพลและกว้างขวางในเขตภาคเหนือ เขาเป็นเจ้านายใจดี อ่อน โยนมีเมตตากับลูกน้อง ตั้งแต่อกหักรักจากนางเอกสาวทำให้เขาต้องเปลี่ยนเป็นคน ไม่ดูแลตัวเอง และดุขึ้นกว่าเดิม รอวันที่มีใครสักคนมาทลายกำแพงหัวใจ สาริน ปิ่นประดับเพ็ญ หรือ สา อายุ 23 ปี ดีไซเนอร์สาวถังแตกจากนอเวย์ ได้รับมรดกเป็นไร่ภิรมย์รินจากคุณปู่ แต่ทำไร่ไม่เป็นทำให้ต้องปลอมตัวไปฝึกงานในไร่คู่แข่งซึ่งการเจอกันระหว่างสารินกับเขมราชทำให้เขาสงสัยในตัวเธอและหาทางจับผิดสารพัด”
1 บทที่ 1 1 อกหักช้ำรัก2 บทที่ 2 2 เปิดพินัยกรรมของคุณปู่3 บทที่ 3 3 ก้มหน้ายอมรับมรดก4 บทที่ 4 4 วางแผนสมัครงานไร่คู่แข่ง5 บทที่ 5 5 คิดว่าเจ้าของไร่เป็นหัวขโมย6 บทที่ 6 6 ทำตามคำสั่งเพื่อแลกกับการได้อยู่ต่อ7 บทที่ 7 7 ให้ลูกน้องสืบประวัติ8 บทที่ 8 8 เริ่มงานวันแรกก็เกิดเรื่อง9 บทที่ 9 9 บทลงโทษของคนทำงานพลาด10 บทที่ 10 10 จัดการเอาคืนเขมราช11 บทที่ 11 11 จูบโดยที่ไม่ตั้งใจ12 บทที่ 12 12 เขมราชร่างทอง13 บทที่ 13 13 กิจกรรมล้วงไหให้โชคสุดป่วน14 บทที่ 14 14 หนักแล้วรักไหม15 บทที่ 15 15 สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว16 บทที่ 16 16 แอบตามไป17 บทที่ 17 17 ลองชุดไปงาน18 บทที่ 18 18 เกือบมีเรื่องกับพ่อเลี้ยงคุณากร19 บทที่ 19 19 ความหวั่นไหว20 บทที่ 20 20 เจอคนรู้จักโดยบังเอิญ21 บทที่ 21 21 เกือบถูกจับได้22 บทที่ 22 22 สร้อยให้เธอ23 บทที่ 23 23 ถามเองโกรธเอง24 บทที่ 24 24 การต่อรองไม่เป็นผล25 บทที่ 25 25 ปีนไปเก็บมะม่วงริมลำธาร26 บทที่ 26 26 เป็นห่วง27 บทที่ 27 27 มั่นใจว่าคือคนเดียวกัน28 บทที่ 28 28 เป็นของเขา29 บทที่ 29 29 ถูกไล่ออกของจริง30 บทที่ 30 30 เกิดเรื่องไม่คาดฝัน31 บทที่ 31 31 ตามมาช่วยสาริน32 บทที่ 32 32 เผชิญหน้า33 บทที่ 33 33 ปลอดภัย34 บทที่ 34 34 น้องสารินของพี่เขมราช35 บทที่ 35 35 งานแต่งงาน36 บทที่ 36 36 กำลังมีลูก37 บทที่ 37 37 ตอนจบ