ข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี

8 : เจ

นยายเจียงแล้ว แม้จะอยู่ในชนบทแต่เรือนของท่านยายเจียงกลับสร้างด้วยอิฐ ซึ่งแตกต่างจากบ้านของชาวบ้าน ที่ส่วน

ิบหลังคาเรือนเท่านั้น คงมีชาวบ้านราว ๆ สองร้อยกว่าคน ท่านยายเจียงแลดูจะตกใจ ก

่าน ไม่คิดว่าจะถูกตระกูลหม่า ขับไ

งอีกด้วย “ที่บ้านพวกข้าดินแห้งแล้ง เพาะปลูกไม่ได้มาสองสามปีแล้ว มาปี

นช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ไม่ถึงที่สุดคนต

์สินติดตัวออกมา บ้านใหญ่วางแผนไม่เหลือทางเดินให้ข้า โชคดีแค่ไหนท

หลานสาวของตนไป ทว่าไม่อา

ท่าน ลูกชายคนโตของข้า หวงจื้อ คนรองหวงเต

รวะท่านยายเจียง จากนั้นก็เป็น

ยายทวด ” พวกเขาทักทา

ียมตัว ไปเก็บมาให้เป็นภาระ ท่านน้าไม่ต้องรู้จักนางห

ใด หันไปทางหลานสาวที่ยืนอยู่ด้านหลัง

อกมาทำความเคารพทุกคนอย่างรู้ความ การนับญาติค่อนข้างลำบากเล็

จ้าไปเตรียมอาห

าค่ะท

วนะเจ้าคะ” ฉินซื่อเห็นว่าคนเยอะขนาดนี

ัดมือไม่ใส่ใจ ส่วนส

กน้อย ทว่าไม่เอยคำพูดใดอ

ิ่งเล่นหน้าบ

ขอห้องนอนพักก่อนได้ไหมขอรับ” หวงชุนฟงถูกตามใจมาตั้

ออภัยด้วยท่านน้าด้วย เขาไม่รู้ค

ี่” หวงชุนฟงกลับไ

วยชาเบา ๆ ในใจนิ่งล

ยงเห็นผู้เป็นน้านิ่งเงี

ข้าอยู่กันสองคน มีห้องว่างอีกสองห้องเท่านั้น พวกเจ้ามีกัน” น

ะ นั่งเด็กนอกคอกนั่น

ิน สายตาพวกเขาสองพี่น้อง ไม่เห็นด้วยกับคำพูดของผู้เป็

สองคนนี้ ถึงได้น่ารักนักเล่า ฝ่ามืออบอุ่นขอ

าจะไหลอย

องอยู่ “ห้องว่างสองห้องให้เจ้

้เจ้าใหญ่กับครอบครัว

ก็จะเหลือห้อง

บ้านเจ้ารองอยู่

ม่ได้กว้างนัก แค่วางโต๊ะน้ำชากับโต๊ะกินข้าวก็กินพื้นที่ห

มที่เป็นเพียงเด็กถูกเก็บมาเลี้ยง แต่หวงชางกลับห

ม ถึงพวกเขาจะมีหลานชายให้หนึ่งคนนางก็ไม่สนใจ เพราะอย่างไรบ้า

่ก็พอได้ แต่ว่าบ้านสามของพวกเจ้

ับหวงชาง เกรงว่าเขาจะเข

ม่ต้องเป็นห่วง พวกข้านอนข

ได้อย่างไร ข้าจะไปถามผู้ใหญ่บ้านดู ว่าพอมีจะบ

้าไม่เหลือเงินแล้ว” นางเจียงกลั

ก่อน เจ้าไม่

ไปเป็นเพื่อนท

ขารู้สึกเกรงใจนางเป็นอย่างมาก พอพ้นสา

เก็บฟืนให้เด็ก ๆ กับภรรยานอนในห้องโถงก็ได้ พวกเรา

้เหตุใดนางเจียงถึงได้ไม่ใส่ใจเขา กระทั่งภรรยาของเขา ยังออก

จ ไปถามผู้ใหญ่บ้านก่อน ไ

ขอ

นสมาชิกใหม่ของหมู่บ้านหยางฮัว แต่กลับซื้อที่นาเกือบร้อยหมู่ มอ

องท่านได้พักแล้วจริง ๆ” ไม่ใช่ว่าไม่มี แต่ไม่มี

พอให้หลานชายข้ากับเมียและลูก ๆ ขอ

่ แต่เดี๋ยวนะ” เถิงคุนเหมือนนึกอะไรบางอ

ที เรือนของนางมีห้องว่างให้ญาติของท

าแต่จะอยู่

กอีกสามคนขอรับ”

ถามให้เดี

ณขอรับท

มีก่อนจากไป สายตาของนางบอกว่าห

ยว ชาวบ้านต่างก็บอกว่าพวกเขาอกตัญญูไม่รู้คุณ แต่ข้าเกรงว่าพ

เพื่อที่หวงชางจะได้เข้าใ