ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดมา และหัวใจของฉันก็ว่างเปล่า

เซี่ยหยู่ถางที่ยืนอยู่หน้าประตูด้วยใบหน้

เกิดอะไรขึ

้อนรุ่มจับแขนเสื้อของเจียงอวี้ไป๋ "ฉันมีไข้

ัสหน้าผากเธอ อุณหภูมิที่ส

น้ำเสียงตื่นเต้น แล้วหันหลังไปหยิบกุญ

ากห้องนอน สวมเสื้อเชิ้ตของเจีย

ับถูก

ไปโรงพยาบ

จะเข้าใจได้ยังไงว่าจะดูแลผ

้อผ้าเสร็จแล้วกอดเซี่ยหยู่ถา

ไปครึ

องหลินอิน

้นมาดูแล้วสีหน้าก

ี่ยชิวเป็นอะไร? ...ไ

เร่งรีบ "อวี้ไป๋ เสวี่ยชิวของฉันป่วย โรงพยาบาลส

ีดและดูเหมือนจะหมดแรง แล้วมองไปที่หลินอินอิน

ี่ยหยู่ถาง

เจียงอวี้ไป๋ด้วยเสียงที่แฝงความเศ

หน้าที่แดงเพราะไข้ของเธอ กลืนน้

บตาเธอ พูดด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด "หยู่ถาง คุณล

ชื่อถือ น้ำตาพร่างพรายในสาย

ค่หยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระ

างรู้สึกว่าทุกสิ่งทุกอย

ญิงหนึ่งในขณะที่เธออยู่ในช่วงเวลาที่อ่อนแอที่สุด หัวใจของเธอเหมือนถูก

างยิ้มขึ้นมา "คุณอา คุ

ถ ยกมือเร

หมือนเดินบนหนามที่

วามสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเจียงอวี้ไป๋

็นจับใจแผ่

ู้สึกว่าสติขอ

้แรง เธอร้องเรียกลุงท่ามกลางควันหนา

าบอกว่าจะปก

งเธอที่มีไข้สูงไว้บนถนนกล

ยหยู่ถางจม

้อของโรงพยาบาลทำ

กลัวโรงพยาบา

น ขนตาของเซี่ยหย

่งน้ำเกลือที่ห้อยอยู่บนอากาศ น้ำใสหย

กเย็น

ยู่ถางหันศีรษะไปเห็นเจียงอวี้ไป ๋นั่งบนเก้าอี้ข้