ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดมา และหัวใจของฉันก็ว่างเปล่า

ี่ยหยูถางที่มีความบ้าคลั่งในแววตา ห้องเงียบสงัดเหมือนวัดร้

ปด้วยความเจ็บปว

ัวเองที่ตก

ทำให้จางยวี่ไป๋เจ็บ

ีต่อมา เขาลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว มองเธอจากที่สูงด้วยค

างแหงนหน้

รอ?" เธอหัวเราะด้วยเสียงที่เจ็บปวด "ฉันรู้ว่าคุณดื่มเท่าไหร่ก็

งโทษฉันใช่ไหม? วันต่อมาคุณพาลินหยินหยินกลับบ้าน จงใจแสดงความใกล้ชิดก

จถี่ขึ้น หน้าอ

ายใจไม่ออก "ฉันเป็นผู้ใหญ่ในครอบครัวเธอ!" เขาพูดด้วยเสียงแหบแห

มากขึ้น เธอดึงเข็มน้ำเกลือออกจากมืออย่างไม่คิดชีว

กลัวอะไรเพราะความเร

"จางยวี่ไป๋ มองตาฉันแล้วบอกฉันสิว่

าเธอ เขาถอยหลังโดยไม่รู้ตัว หลบสายตาจากเธอ แต่เซ

งเสียงหายใจหนักๆ ของทั้งสองและเส

ความรู้สึก เขาจับไหล่เซี่ยหยูถางแน่น "ฉันเป็นผ

งเจ็บ แต่เธอไม่รู้สึกอะไร เพ

ิม เขาไม่รักเธอจริงๆ หรือ เซี่ยหยู

จูบเขาอย่างไม่ลังเล ไม่ใช่จูบท

นมุมในสนามรบ พยายามจะหลอม

เดือด รสเค็มของน้ำตาและรสหวานของเลือดท

ละความปรารถนาของเธอ เขาก็คลายแรงที่ปลายนิ้วที่สัมผัสไหล่เธอ เขาสัมผัสได้ถ

าก เขาหันหน้าหนี แต่เซี่ย

ป้องกันของเขา แม้แต่ลมห

บเอวเธอ กำลังจะจมลงในควา

" เสียงกรีดร้องแหลมคมท