เจ้าบ่าว (ไม่) จำกัดรักซีรีส์ เจ้าบ่าวขบวนสุดท้าย

วกรีดเป็นทางยาว หญิงสาววัยเลขสา

มาเอ่ยขึ้นขณะเรียกชื่อตน

เสียงโทรศัพท์ของหญิ

งิด กระนั้นหญิงสาวกลับนึกได้ว

สาวหยิบโทรศัพท์ขึ้น

รอกเสียงลงไปตามสายอย่างรวด

อเปล่าครับ” ท้ายประโยคเส

รณิมาเอ่ยขึ้นแล้วรี

กระนั้นอรณิมากลับจำเสียงเขาไ

สียงให้เป็นปกติที่สุด หญิงสาวพย

ะครับ” ปลายสายเอ

ุ

ครับ พอดีผมมีเรื่

ลับมาด้วยน้ำเสี

องอะไรคะ” อรณิมาเ

ง

แบบ Branding กั

ัคเอ่

นงานประจำหรือฟรีเ

่างต้องการอยากรู้รา

์ครับ” ธีรรภัคเอ

ุ

ยขึ้นด้วยน้ำเสียงส

ื่อได้ยินเพื่อนบ้านหนุ่

นี้เจอกันที่ร้านกา

งบอกสถานที่ตั

รณิมาเอ่ยขึ้นอย

นะครับ” ธีรรภัค

ห็นบนถ้วยกาแฟนั้นไม่ได้…ช่างเป็นโลโก้ที่นักออกแบบอยากจะตีมือค

ได้ดี กาแฟรสชาติกลมกล่อม เข้ม แทบไม่ต้องเต

ศัพท์มือถือของอรณิม

้อรณิมาคาด

ิไว้ก่อนนะครับ”

าอัตโ

ดูโทรศัพท์ที่วางอ

ศัพท์ลง

.ไม่น่ารับปากปา

ก่อนที่เธอจะเข้ามาทำภารก

ตี๋ยวตีนไ

ก่เจ้าเก่าแห่งนี้ม

กบ้านเช่าเ

นไก่อย่างเอร็ดอร่

สียงหนึ่งก็ด

นนานสวยขึ้นเยอะเ

วยหันไปตามต้นเ

้าง” อรณิมาเอ่ยขึ้น

โบกไม้ให

ัทรเอ่ยขณะสำรวจ

ันในชั

บ้างไหม” ปาภัทรถา

สำลักตีน

มากล่าวพลางส

เอ่ยขึ้นขณะลอบสัง

านี้มีใบหน้าแ

ิมาตอบเสี

เรื่องจะคุยด้วยหน

อย่างน

าววัยกลางคนเอ่

ี่ร้านกาแฟแถวนี้หน

่งนามบัตร

ณิมากล่าว

นหายใจเฮือกใหญ่

โปรดขึ้

จรดบนแป้นคีย์บอร์ด

อื้อมกดแป้นพิมพ์แล้

อรณิมาเอ่ยขณะพิม

ต็มไปด้วยภาพ โลโก้ร้านกาแฟ บ้างก็มีวงกลมแล

ยจัง” อรณิ

าเว็บไซต์ที่โชว์โลโก้เรียบหรู

สะอาดตา แสงสะท้อนจากหลอดไฟทำให้

ร์ไว้ด้านบนตัวอักษรที ไท

าสเก็ตซ์ภาพโลโก้... อรณิมาเหลียวมองด

แล้ววางมือจากการสเก็ตซ์โลโ

องเตรียมการบ้านก่

มาคิ

ขึ้นจากเก้าอี้พน

ุ่นบุนวมทำให้หญิง

ิตดีดีที่ลงตัว” อรณิมาเอ่ยขึ้

เช็ดตัวสีชมพูสดใสแล้ว

อง

ายห้

ณิมาอดเหลือบมองใบหน้ายามปราศจ

บหน้าตนเองอ

ำอุ่นจากฝักบัวไหลผ่านทรวงอกอวบ

ตนเองเปลือยเปล่าไม่ได้ หญิงสาว

นเองอย่างแผ่วเบา การอาบน้ำคนเด

ยิบผ้าเช็ดตัวมาห่

เร้นอย่า

่ได้ ยามเมื่อขนผ้าเสี

ดวงหน้าหวานแต้มสีระเรื่อเล็กน้อย ยาม

ะอาดสาวเท้าออกมาจา

สำลีของอรณิมาอย่างรวดเร็ว หญิงสาวสัมผัสไ

ายด้วยลูกไม้ หญิงสาวมองสำรวจข้า

วดเร็ว อรณิมาไม่ลืมที่จะตั้งนาฬิกาปลุกไ

เวลานี้เขามีเพียงปาภัทรคนเดียวที่

่านนี้ว่ะเนี่ย” ปาภัท

่มเจ้าสำราญมีเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจเขาคงไม่โท

้” ปลายสายของธีรรภัคเอ

..ป่านนี้” ปาภัทรเอ

้น” ธีรรภัคเอ่ยอย่างรวดเร็

นั้นใช่ไหม” ปาภัทรเอ่ยอย่าง

ู้ได้ไงว่ะ” ธีรรภัคเ

ิงว่ะ” ธีรรภัคเอ่ยขึ้น ดวงหน้าค

่นะจะเขิน” ปาภัทรเอ่ยถา

ัคเอ่ยทวนคำเดิมซ้ำไปม

้อยบอบบาง ข้าชักอยากเห็นแล้วสิว่าผู้หญิงคนนั

งเถือก ขณะที่มือหนาของชายหนุ่มเอ

เปล่า ฮั่นแน่” ปาภัท

ธีรรภัคเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกระซิบราวกับกลัวว

าภัทรทวนคำ

รกัน เขาถึงจำอร...ยัยเพิ้งประจำห้องวัยประถมไม่ได้ เห้ย นั่นยัยอรนะเ

่ะ” ปาภัทรเอ่ยถามธีรรภัคอย่

ปกิริยาของไอ้ภัค เพื่อนสนิทห

าเพียงแค่สองวินาทีขณะวินาทีถัดไป...ท

ข้าตกหลุมรักนาง” ท้ายประโยคธีรร

วแต่งเลยเว้ย” ปาภัทรเอ่ยขึ้นและชงกว่า

ภัทรอดขำก๊ากต่อความรักค

ะเว้ยมาดูกันว่าใคร

ล่าคะ” ยุวภาว่าที่เจ

เอ่ยแล้วล้มตัวลงนอนกอดยุว

+