icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
สงครามรักต่างแดน (WAR OR LOVE)

สงครามรักต่างแดน (WAR OR LOVE)

ผู้เขียน: angsumaalin
icon

บทที่ 1 chapter 1

จำนวนคำ:1710    |    อัปเดตเมื่อ:11/01/2022

มม

หละ...หลบไปคร

งสองข้างไม่อยู่สุขก็คอยไขว่คว้าเอาอะไรบางอย่างที่อยู่ใกล้ตัวเข้ามากอดไว้แนบชิด ซึ่งสิ่งที่คนนอนละเมอฝันร้

บึมมม!!!

โยนลงสู่พื้นดินตรงหมู่บ้านเล็กๆ ในแผ่นดินประเทศลาวติดชายแดนไทยลุ่มแม่น้ำโขง ผู้คนมากมา

รัวของผู้ใหญ่บ้าน ‘นาย บุญมี วิบูรณ์’ เขาจูงเมียและอุ้มลูกสาวเดินฝ

ผมฝากลูกสาวข

ปีพูดภาษาฝรั่งเศสผสมภาษาไทยแบบคำต่อคำพอทำให

่อเสียงปืนดังอยู่ข้างหลัง ไหนจะเสียงระเบิดที่เครื่อ

ารลูกแต่จะทำอย่างไรได้ สิ่งเดียวที่จะทำให้ลูกสาวมีชีวิตรอดก็คือ ฝากฝังลูกสาวสุดดวง

าว ซึ่งภรรยาของนายบุญมีก็พยักหน้าให้สามีทั้งที่มีน้ำตาไหลเป็นทางยาวอาบแก้มขาวผ่อง

ครับพี่บุญมี

มาจากที่ซ่อน แล้วค่อยๆ ก้าวขึ้นเรือที่มีเพียงสองที่นั่ง ซึ่

ขาเขาไว้ แล้วเขาก็ยื่นมือให้ภรรยาของนายบุญมีเกาะเพื่อจะได

อไม้ส่ายหน้าปฏิเสธ เธอสะอื้นไห้เสียงดัง

่งเศสซึ่งถูกพวกทหารจีนแดงตามล่าและเขาถูกยิงได้รับบาดเจ็บ โชคดีที่

น...ฉันขอฝากกล้วยไม้ให้คุณดูแลแทนฉันด้วยนะ

และได้ไปอยู่ที่ประเทศไทย บ้านเกิดของพี่แน

ไม่ เขาสงสารเมียรักที่เอาแต่ร้องไห้ จึงเข้าไปยืนเคียงข้างเมียกอดเม

อกระซิบบอกสามี เธอทำตามสามีบอก ให้หยุดร้องไห้โด

ถ้าการจากกันครั้งนี้เป็นการจากที่ไม่มีวันได้พบเจอหน้าลูกอีก นางช่อไม้ไม่อยากจะนึกถึงเลย

ม่ไป หนูจะอยู่

มื่อเห็นแม่ไม่ยอมลงเรือ หนูน้อยกล้วยไม้ก็ส่งเสียงร้องให้ ร่าง

ไห้ ไปกับนายทหารนะ ไปรอ

ญลูกรัก เรี่ยวแรงที่จะยืนต่อแทบไม่มีเมื่อเห็

ไป...พ่อจ๋า...

หันไปมองหน้าพ่อ แววตากลมโตลูกนั

ณเด ไม่ร้องไห

เสียงนุ่มหูคุ้นเคยกระซิบชิดกระหม่อมบาง ปลอบขวั

กก!

งหนูน้อยเดินเล่นตามหมู่บ้านลูบศีรษะน้อยอ่อนโยน และ

น้อยนิด เขารับรู้โชคชะตาของตัวเองและภรรยา เขาทำผิดต่อประเท

้อยู่ในอ้อมกอดของเดวิด นายบุญมีมั่นใจได้ว่าเดว

.หนูไม่ไป

คุณเด แล้วหันมองหน้าพ่อกับแม่ เมื่อเห็นพ่อแม่ช่วยกันดันหัวเรือ เด็

ับแม่จะรีบตามหนูไป จำได้ไหมที่พ่อเคยเล่าให้หนูฟัง ว

แววตาหม่นมองความมืดด้านหน้าที่เห็นแสงไฟระยิบระ

เปิดรับโบนัส

เปิด
สงครามรักต่างแดน (WAR OR LOVE)
สงครามรักต่างแดน (WAR OR LOVE)
“แคว่กก... กระโปรงตัวเดียวที่ยังสมบูรณ์เป็นรูปร่างถูกมือใหญ่ดึงทึ้งฉีกขาดอีกครั้ง ซึ่งบ่งบอกความบ้าบิ่นของเจ้าพ่อกาสิโนที่มีนิสัยชอบทำร้ายผู้หญิงก่อนมีเซ็กซ์พิสดาร เขาจับมือทั้งสองข้างของเธอขึงไว้เหนือศีรษะด้วยมือข้างเดียว ร่างโตโถมทับร่างบาง ใบหน้าคมคายก้มลงซุกไซ้ไปตามซอกคอขาวนวล ริมฝีปากร้ายพรมจูบผิวเนื้อทุกตารางนิ้วบนใบหน้านองน้ำตา ริมฝีปากหนาไล้มาประกบจูบบดขยี้เรียวปากอิ่มจนทำให้ปากบางที่แตกอยู่แล้วกลับแตกและมีเลือดไหลซิบออกมาอีก "อย่าทำฉัน...ฮืออ" กล้วยไม้หมดหนทาง ไม่มีเรียวแรงที่จะสู้จึงอ้อนวอนชายหนุ่มด้วยเสียงสะอื้นไห้ครางฮือๆ อยู่ในลำคอ "หยุดแหกปากร้องเสียที ในนี้ไม่มีใครเขาสนใจโสเภณีอย่างเธอหรอก" ยาเสพติดผสมยาปลุกเซ็กซ์ออกฤทธิ์กระตุ้นให้อาเล็กกลายเป็นคนถ่อยสถุลที่สุด "ฮืออ...ปละ...ปล่อยฉัน!!" ความถ่อยกักขฬะของชายหนุ่ม ปลายลิ้นสากเปียกชุ่มน้ำลายเหนียวๆ ปาดเลียไปตามดวงหน้าหวานทำให้กล้วยไม้ขยะแขยง เธอดิ้นรนอย่างแรงเอาตัวรอด แต่กล้วยไม้ก็ไม่มีทางสู้แรงมหาศาลของคนสวะจึงปล่อยให้เขาจูบลูบคลำตามอำเภอใจ แล้วเมื่อชายหนุ่มหลงกล เธอจึงกัดเข้าที่ปลายลิ้นของเขาจนจมเขี้ยว "โอ๊ย!! ฤทธิ์เยอะนะมึง" อาเล็กยังนอนคร่อมร่างบาง เขาร้องโอดครวญยกมือขึ้นกุมปากที่โชกไปด้วยเลือด ความเจ็บปวดตุบๆ ตรงแผลกลางลิ้นทำให้อารมณ์โกรธเดือดดาล และยิ่งเป็นเพศตรงข้ามมาทำกับเขาแบบนี้แล้ว ยิ่งทำให้ชายหนุ่มที่ชอบดูถูกผู้หญิงทุกคนเป็นเพียงเศษขยะฉุนขาด แล้วก็... เผียะ!! เผียะ!!! อาเล็กใช้มือข้างที่กุมปากชุ่มไปด้วยเลือดฟาดลงบนพวงแก้มนวลของกล้วยไม้สองครั้งอย่างแรง "กรี๊ดดด!! ฮืออ" เสียงหวานกรีดร้องครวญครางเพราะความเจ็บปวด ดวงหน้าขาวที่ถูกตบแดงช้ำบวมเป่ง มองเห็นเป็นรอยฝ่ามือใหญ่ของชายหนุ่มอย่างชัดเจน "อาเล็ก หยุด!!!" ภาพของผู้หญิงร่างบอบบางถูกทำร้าย ชุดกระโปรงตัวสวยถูกฉีกขาดวิ่นไม่มีติดกายจนมองเห็นริ้วรอยเขียวช้ำบนผิวขาวอย่างชัดเจน เธอนอนสั่นระริกอยู่ใต้ร่างของอาเล็ก ทำให้เดวิดเกิดความเดือดดาลอยากจะฆ่าไอ้น้องชายจอมชั่วที่มันช่างกล้ามาทำความเลวระยำในพื้นที่ของเขา "พิ...พี่ใหญ่!!" มือใหญ่กำเป็นกำปั้นกำลังจะชกลงบนหน้าท้องของหญิงสาวก็ต้องหยุดค้างไว้ เมื่อเขาได้เงยหน้าขึ้นมองเจ้าของเสียง "ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้!!" 'สถุลสิ้นดี' เดวิดกัดฟันเสียงดังกรอดๆ เขาเค้นเสียงด่าน้องชายต่างมารดาออกมาจากไรฟัน "มาดมัวแซลล์" เจสันได้รับคำสั่งจากแววตาของเจ้านายที่ขณะนี้ช่างดูน่ากลัวมาก รีบทำตามคำสั่งเข้าไปประคองร่างน้อยที่นอนขดตัวเหมือนกุ้งโดนเผาอยู่บนพื้น "กรี๊ดดด!! ยะ...อย่าเข้ามานะ...ฉันกลัวแล้ว อย่าทำอะไรฉันเลย" กล้วยไม้เหมือนคนขาดสติหวาดกลัวกลัวเรื่องเลวร้าย เธอกรีดร้องพร้อมทั้งตะเกียกตะกายถอยหลังหนี ไม่ยอมให้เจสันได้แตะเนื้อต้องตัว "ไอ้เจสัน! มึงปล่อยผู้หญิงของกูเดี๋ยวนี้นะ!!" อาเล็กตะคอกเสียงใส่เจสัน พร้อมทั้งก้าวเดินจะเข้าไปจะฉุดกล้วยไม้ที่อยู่ในวงแขนของเจสัน "ฉันบอกให้หยุด!!" ดวงตาเปล่งแสงอ่อนลงเมื่อเหลือบตามองร่างเปลือยที่อยู่ในอ้อมแขนของเจสัน... แวบแรกที่เห็นใบหน้าบวมเป่ง มองไม่ออกว่าเจ้าของใบหน้านั้นจะมีรูปหน้าแบบไหน...เดวิดเมินหน้าหนีไม่เข้าใจตัวเองทำไมความรู้สึกขณะนี้อ่อนยวบ สงสารเธอ เขาอยากจะปกป้องดูแลเธอ และไม่อยากให้ชายหน้าไหนได้แตะต้องตัวเธออีกด้วย "พี่ใหญ่บอกให้ไอ้ดำมันปล่อยผู้หญิงของผมด้วย" อาเล็กถึงจะเกรงกลัวเดวิด แต่ชายหนุ่มก็ยังใจกล้าทำท่าทางยิ่งใหญ่ใส่พี่ชาย "ผู้หญิงเขาไม่ยินยอม นายก็ยังจะขืนใจเธอเนี่ยนะ" เดวิดถอดเสื้อสูทให้เจสัน พยักหน้าให้เจสันใช้เสื้อของเขาคลุมร่างน้อยไว้ไม่อยากให้ผิวบางที่เขียวช้ำถูกมือของเจสัน บ้าที่สุด นี่เขาหวงเธอ ทั้งที่ไม่เคยรู้จักกันหรือ เดวิดครุ่นคิดสับสนหัวใจของตัวเองที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วเพียงแค่ได้เห็นเสี้ยวหน้าบวมเป่งนั้น "จะเต็มใจไม่เต็มใจ ผมก็จ่ายค่าตัวเธอไปแล้ว...พี่ใหญ่บอกให้ไอ้เจสันมันส่งตัวเธอมาให้ผมเร็วๆ" อาเล็กยังมีอาการเมายา ชายหนุ่มพูดเสียงแข็งปนเสียงหัวเราะและทำท่าทีฮึดฮัด พูดลิ้นพันกันฟังแทบจะไม่รู้เรื่อง "คุณเดวิดคะ...ฉันว่าอย่าไปสนใจเรื่องของผู้หญิงแบบนี้เลยค่ะ นี่คงจะโก่งราคากับคุณอาเล็กอีกละสิหล่อน" ซูซี่ที่ยืนฟังของสองพี่น้องทะเลาะกันเพราะเด็กผู้หญิงนั้น รีบเข้ามาตัดบท แววตาสีน้ำทะเลแปรเปลี่ยนเป็นเปลวเพลิงเดือด จ้องมองหน้าสวยของซูซี่ ความร้อนของแววตาสีเข้มดั่งไฟบนใบหน้าสุดเซ็กซี่ทำให้ซูซี่ต้องหลบหน้างุด "ฮือออ...อย่าาา" กล้วยไม้สติยังไม่กลับมาอยู่กับตัว คนตัวน้อยเริ่มมีอาการแปลกใหม่ขึ้นกับตัวเธอ ครางเสียงกระเส่าใบหน้าเต็มน้ำตาดูเซ็กซี่ ดวงตาหวานคลอน้ำตาเยิ้มแพรวพราวมองหน้า เจสัน มือที่คอยปกปิดของสงวนนั้นคลายออกเปลี่ยนเป็นลูบไล้ไปตามจุดสำคัญใต้ร่มผ้าที่มีติดร่าง”