icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เนเฟอร์ติตี รักนี้ชั่วนิรันดร์

บทที่ 6 ตอนที่ 6

จำนวนคำ:1144    |    อัปเดตเมื่อ:21/01/2022

้าที่ ที่กระหม่อมต้องคอยดูแ

ท่านไม่เห็นหรือว่า

งักเมื่อมือหนาของราชองครักษ์หนุ่มยื่นมาเกาะกุม

...หม่อมฉันเกรงว่

ุมร้อนและเริ่มหลอมความรู้สึกของราชองครักษ์หนุ่ม ใช่เพียงพระศิริโฉมงดงามที่สั่นไหวเขาจนมโนนึกนั้นสะเทือน ห

จให้สิทธิ์ท่านดูแลพระธิดา แต่ข้าแน่ใจ

ให้พระนมคูอิตเป็นห่วงมาก หรือทรงลืมไปแล้ว

ใจความรู้สึกของคนอื่นได้เช่นไรนอกจากทำไปเพื่อหน้าที่ ยังมีสิ่งใดอีกบ้างท

คู่นั้นหม่นแสงลง มือหนาที่เกาะกุมดอกบัวในอ้อมพระพาหาค่อยเลื่อนออก ทว่าใบหน้า

กระหม่อมไม่เคยลืมว่าพระอง

...เอ้อ....ข้า

มแขนของราชองครักษ์เมื่อรู้สึกชาไปหมดตั้งแต่ปลายพระบาท

!...เป็นอะ

าด้วย!...ขาของ

งราชองครักษ์หนุ่มซึ่งตระกองกอดพระองค

อยู่ในน้ำนาน หม่อมฉันจะพาอง

ษร่างกำยำโอบอุ้มร่างที่ดูเล็กถนัดใจเมื่ออยู่ในอ้อมแขนของผู้ที่พาพระ

รือไม่...ทำไมเราไม่มีความ

ความฝันบ

นน้ำนานกินไปจนความชื้นจับพระฉวีทำให้เกิดอาการชาตามปลายเส้นประสาท เมมนอนก้มหน้าอยู่ใก

ีอายุเพียงยี่สิบปี ใบหน้าคมคายและรูปร่างสูงใหญ่กว่าชายอียิปต์ทั่วไปช่างดึงดูดสายพระเนตรจนมิอาจละไปได้ง่าย รา

์ติตีไม่เคยเห็นรอยยิ้มเยือนบนใบหน้าชาเฉยราวเขามิมีความรู้สึกอันใดเลยในความเย็นชานั่น แม้นางเป็นถึ

างไรบ้าง

าววับขององค์หญิงซึ่งไม่ทันหลบด้วยเผลอไผลมองชายหนุ่มอยู่นิ่งนาน เนเฟอร์ติตีทรงรีบหรุบเปลือกพระจักษุล

เปิดรับโบนัส

เปิด
เนเฟอร์ติตี รักนี้ชั่วนิรันดร์
เนเฟอร์ติตี รักนี้ชั่วนิรันดร์
“เมมนอน ราชองครักษ์หลวงแห่งฟาโรห์รามเสสมหาราช ผู้มีหัวใจรักมั่นคงต่อเจ้าฟ้าหญิงเนเฟอร์ติตี หากเมื่อถูกหักหลัง รักจึงกลายกลับ เป็นความเคียดแค้นชิงชังอย่างมิอาจเลี่ยง เนเฟอร์ติตี เจ้าฟ้าหญิงแห่งนครธีปส์ พระราชธิดาในฟาโรห์รามเสสและพระมเหสีเอกเนเฟอร์ตารี พระชนมายุ ๑๗ ชันษา หัวใจของนางมอบไว้แด่ราชองรักษ์หลวงเมมนอนผู้เดียวเท่านั้น "เมมนอน...เกิดอะไรขึ้น...ท่านบาดเจ็บ" "อย่ามาแสร้งว่าท่านเป็นห่วงเป็นใยข้าเจ้าหญิงเนเฟอร์ติตี !" เมมนอนคำรามลั่นพร้อมทั้งดึงข้อพระบาททั้งสองจนร่างทั้งร่างของเจ้าหญิงเซเข้าหาร่างสูงใหญ่ เนเฟอร์ติตีสั่นไปหมดด้วยไม่เคยเห็นชายหนุ่มโกรธมากขนาดนี้ หากดูเหมือนทุกอย่างเปลี่ยนไปหมดแล้ว เขาไม่สนใจแม้แต่น้ำพระเนตรของเจ้าหญิงซึ่งเคยเป็นที่รัก มีแต่จะเดือดดาลและบีบข้อพระหัตถ์แรงขึ้น "เมมนอน.... ท่านเป็นอะไรไป ข้าเจ็บ!" "เนเฟอร์ติตี...ท่านคงรู้เห็นกับรามเสสส่งคนไปกำจัดข้าในการเดินทางครั้งนี้ แสร้งทำดีให้ข้าไปอาบูซิมเบลแล้วตลบหลังด้วยการส่งนักฆ่าขึ้นไปบนเรือหลวง เท่านั้นไม่พอ พวกท่านอำมหิตนักแม้แต่ทหารที่ไปกับข้าก็ไม้ละเว้นชีวิตเพื่อให้ใครๆเข้าใจว่านี่เป็นการปล้นสะดมต์ บอกข้าสิเนเฟอร์ติตี...บอกข้าว่าหัวใจของท่านทำด้วยอะไรถึงได้โหดร้ายยิ่งกว่าอนูบิส!" "หยุดปรักปรำข้าเดี่ยวนี้! ข้าไม่รู้ไม่เห็นสิ่งใดที่ท่านกล่าวมา ท่านน่าจะรู้ว่าข้ามิเคยคิดจะทำอะไรเช่นนั้น" เสียงนางอ่อนลงในตอนท้ายราวจะบอกให้รู้ว่าความอาลัยนั้นยังติดลึกในใจมากเหลือเกิน หากสำหรับราชองครักษ์หนุ่มกลับคิดตรงกันข้าม เนเฟอร์ติตีก็เหมือนน้ำผึ้งอาบยาพิษ นางแสร้งทำให้เขาสงสารเพื่อคิดจะพล่าผลาญวิญญานของเขาในภายหลัง "ข้าเคยหลงเชื่อพวกท่าน ยอมมอบชีวิตและความภักดีแก่องค์สมมติเทพแห่งอมุน-รา เป็นนายทหารที่ยอมตายแทนองค์เหนือหัวได้ทุกเวลา... และสำหรับท่าน ข้าก็ได้มอบความรักอย่างชายคนหนึ่งที่พึงรักหญิงเดียวอย่างสุดหัวใจ หากแต่สิ่งที่ข้าได้กลับคืนก็แค่คำลวงและความทรยศหักหลัง ท่านจงรู้ไว้ว่าข้าหมดสิ้นแล้วซึ่งความไว้วางใจ ระหว่างท่านกับข้าให้มันเหมือนสายน้ำไนล์ที่ไหลไปไม่มีวันหวนคืน!"”