icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เจ้าคุณ (Series of my bad boy)

บทที่ 4 Chapter4 อย่าท้านะ

จำนวนคำ:1416    |    อัปเดตเมื่อ:15/02/2022

ON

จ้

ผมตั้งใจเงี่ยหูฟังเสียงเคลื่อนไหวภายในแต่ดูเหมือนข้างใน

หายใจ ลูกศรทรุดตัวลงข้างประตูหน้าตาแดงก่ำยังหายใจแรงด้วยอารมณ์ปรารถนาตัวเปียกชื้นผ้าขนหนูที่เคยพันตัวไว้ก็ยังกองอยู่ที่เดิมมือสองข้างวางไว้ข้างตัวเพราะถูกผูกม

กูให้ตายเ

่ได้ต้องการทำร้ายเธอ แต่ผมต้องการปกป้องมากกว่า แต่ดูเหมือนผมจะคิดผิด

รช่วยมึงต

เห็นร่างงามนอนแผ่หราท้าสายตาอยู่บนเตียงนอนขนาดใหญ่ ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่อีกครั้ง วันนี้ยอมรับว่ากลืนน้ำลายไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ผมพยายามไม่มอง

าแล้วโดนยามันช่างยั

ายตากันนิ่ง หัวใจผมเต้นตึกตึก ตึกตึก จนแทบทะลุออก

แค่คนข

ที่แทบจะทรงตัวไม่ไหว แต่ก็ยังอุตส่าห์กัดฟันเดินมาหาผ

ม่ใช่เ

กศร” ยิ่งเธอท้าทาย

ม่ได

สายตา ลมหายใจผมเริ่มติดขัดและอีกคนก็คงไม่ต่างกัน ผมไม่รู้ว่าลูกศรจะผ่านชายมาแล้วกี่คนถึงกล้าบ้าบิ่นมากมายขนาดนี้ อาจเพราะฤทธิ์ยาและไวน์ที่ดื่มเข้าไปจนทำให้กล้าพอ ตอนที่อยู่ด้วยกันสมัยมัธยมลูกศรจะเดินไปม

ที่ยืนอยู่ตรงหน้าคบใครจริงจังเลยสักคน และถ้าวันนี้ผมจะมีอะไรกับเพื่อนตัวเองก็คงไม่แปลก ในเมื่อสิ่

มึงไม

าทายไม่วางตา มือแกร่งที่ทิ้งไว้ข้างตัวเพื่อไม่ให้สัมผัสร่างเนียนสวย ยกขึ้นโอบเอวบางไว้ไม่ให้ถอยหนี ถึงอยากจะหนีตอนนี้ก็หนีไม่พ้นแล้ว ส่วนมือหนาอีกข

งไม่ได้นะ” ผมกดเส

ด แค่เป็

รองสักนิดจนผมถอนหายใจแรง พยายามระงับฟางเส้

อกาสมึง

เพราะร่างกายผมมันร้อนรุ่มยิ่งกว่าคนที่โดนยาเสียอีก ก่อนจะโอบเอวอุ้มคนตัวเล็กนอนลงบนที่นอนห

างจนต้องลงไป

อากาศเข้าปอดเฮือกใหญ่ ก่อนจะก้มบดขยี้รุนแรงจนรู้สึกถึงก

กลางคัน กูก็ไ

กูก็จะปล้ำม

ต้ที่ไม่ยอมใคร บ่งบอกตัวตนของเธออย่างแท้จริง มือเล็กเรียวขยับมาโอบรอบคอผมไว้ ดวงตาคู่สวยปรือปรอยมองผมด้วยรอยยิ้

่อยผมเสียจริง แล้วอย่าง

เปิดรับโบนัส

เปิด
เจ้าคุณ (Series of my bad boy)
เจ้าคุณ (Series of my bad boy)
“"หนาว" ฉันเริ่มหนาวไปทั้งตัว แต่ข้างในก็ยังคงร้อนรุ่มจนอยากที่จะปลดปล่อยออกมา "อดทนไว้ ให้มันลดความร้อนรุ่มในกาย" เจ้าคุณเอ่ยบอกเสียงต่ำ คงเห็นว่าฉันสั่นสะท้านจนเขาเองแอบสงสาร "ไอ้เชี้ยชาร์ค" ฉันคำรามออกมา นึกโกรธตัวเองทีเสียทีหนุ่มฝรั่งตาน้ำข้าวคนนั้น แต่ยังดีที่ไม่ได้เสียความสาวให้กับมัน "มันเป็นใคร" เจ้าคุณมองฉันอย่างคาดคั้น แต่ฉันไม่บอกหรอกยังมีหลายอย่างที่ฉันยังปิดบังเขา ฉันยังคงประท้วงให้เขาปล่อยโดยการเตะ ถีบ ต่อย เพื่อให้หลุดพ้นจากพันธนาการของคนตัวโต ยิ่งดิ้นแรงผ้าขนหนูที่พันอกไว้ก็ยิ่งหมิ่นแหม่ พอขยับเคลื่อนไหวแรงๆและถูกน้ำจากฝักบัวยิ่งพาลจะหลุดกองลงพื้น "ไม่ตอบใช่ไหม" เจ้าคุณเริ่มหงุดหงิดเมื่อฉันไม่ยอมตอบ แต่พอผ้าขนหนูหลุดไปกองลงพื้นการสนทนาของเราทั้งคู่ก็ตัดบทจบทันที (⊙_⊙;) "มึงอย่าท้ากูนะ..ลูกศร" ยิ่งเธอท้าทาย ยิ่งทำให้ผมอยากลอง!”