icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รอยเสน่หาทรมานหัวใจ

บทที่ 4 4

จำนวนคำ:1462    |    อัปเดตเมื่อ:07/03/2022

ช้รีบมารายงานว่าคุณพยัคฆ์ไม่สบาย หญิงสาวตก

ัคฆ์ทานยาแล้วก็ไม่หาย ไม่มีใครกล้าพาไป

เนวิตารีบเดินขึ้นด้านบน ไม่สนใจ

ิตาตรงไปจับหน้าผากคนบนเตียงที่นอนหลับตาพริ้ม “ตั

” เสียงเพ้อทำให้เนวิตารู้สึกสงสาร เพราะพอจะรู้แม่ลูกไม

ค่ะ เป็นอย่างไรบ้าง

เนวิตาค่อยใจชื้นขึ้นประ

ลย ยังไงเนยช่วยพี่หน่อยได้หรือเปล่า คุณหมอบอก

เนวิต

เรียกเด็กให้พี่นะ

้แต่เรียกเท่าไหร่ก็ไม่เห็นใคร จึงเดินกลับเข้าห้องคนป่วยเร

อารมณ์ดิบบางอย่างที่ก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ

รือคะ เนย

่เนยสะด

นวิตาเช็ดตัวให้ตนเองทั้งด้านหน้าและ

้องนอน เธอรู้สึกแบบนั้นอีกแล้วสินะ ผ่านไปสามปีทุ

นชมในความหล่อเหลาความมีน้ำใจของพยัคฆ์ ชายหนุ่มซื้อขนมมาฝากเด็กในบ้านเสมอ ไม่เคยเย่อหยิ่งเหมือนเพื่อนขจร

ลงปลื้มดารานักแสดง ที่สำคัญพยัคฆ์มีแฟนสาวที่สวยและน่ารักมาก แ

กพิศวาสหวามให้กับเด็กสาวไร้ประสบการณ์อย่างบ้าคลั่งรุนแรง แต่เนวิตาก็ไม่ได้เจ็บปวดในทุกการกระทำนั้นของชายหนุ่ม ตรงกันข้าม เพราะในความเร่า

สนทรมาน เฝ้ารอคอยปาฏิหาริย์ให้พยัคฆ์สนใจเด็กสาวที่เขาสร้างรอยมลทินไว้ให้ จวบจนผ่านเดือนผ่านปีคิดว่าคงไม่มีทางได้เจอผู้ชาย

ก๊อ

ตาเลิกคิดเรื่องราวใ

ษจริงๆ พวกดิฉันไม่มีใครที่คุณเมฆอยากเห็นหน้าเลย คุณแกหงุ

แม้พรุ่งนี้ต้องอ่านหนังสือแต่จะทิ้งพยัคฆ์โดยที่ไม่ดูแลไม่ดีแน่ๆ เนว

ไม่นานที่ห้

้กว่าที่คิดซะอีก เป

เนวิตาหัวใจชื่นบานหวนคิดถึงการพูด

าวธรรมดาคนนั้นไม่เค

่ต้องการอีก เนวิ

ีบเดินออกจากห้อง พยัคฆ์เปลี่ยนเป็นยิ้มหยันเมื่อสาวน้อยออก

วยของพยัคฆ์เริ่มต้นขึ้นอีกครั

ปดูแลคนป่วยเมื่อเด็กรับใ

่หันไปทางไหน เมื่อเสร็จภารกิจจึงขอตัวชายหนุ่มทันที “ถ้าอย่างนั้นเนยขอตัวค่ะ พี่เมฆพั

พี่จะเชื่อพย

นตั้งท่าลุกขึ้นแต่เมื่อก้าวลงจากเตียงร่

หนคะ ร

พี่ว่าจะไ

เปิดรับโบนัส

เปิด
รอยเสน่หาทรมานหัวใจ
รอยเสน่หาทรมานหัวใจ
“รสรัก รอยเสน่หา ทำให้เธอสุข ทุกข์เฝ้ารอคอย ปาฏิหารย์ หากเมื่อวันนั้นมาถึง เขากลับทำให้เธอทุกข์ทรมานเจ็บเจียนจะขาดใจ "ปล่อยเนยนะ เนยไม่ยอมพี่อีกแล้ว จากนี้ไปเราจะเป็นแค่คนแปลกหน้า เนยจะไปตามทางที่พี่ต้องการ" เนวิตาเสียงข่มขืนใกล้ใบหูเขา "จะทำได้จริงๆ หรือสาวน้อย ลองดูกันไหม สักพักเธอจะวอนขอฉันหน้าดำหน้าแดงเชียวล่ะ"”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 2526 บทที่ 26 2627 บทที่ 27 2728 บทที่ 28 28