icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ทาสรักทัณฑ์สวาท

บทที่ 7 Chapter .2คำโกหกของแคทเทอรีนที่ย้ำให้ฟาเบียนโกรธจัด!!.....

จำนวนคำ:1094    |    อัปเดตเมื่อ:05/03/2022

มสิ้นฤทธิ์หรอก เพียงแต่มันเพลียเพ

่ง เขายกมือขึ้นเสยผมบนศีรษะแ

บียน วันนี้ไม่ไปหาแม่

ักแก้วไ

ขาลุกขึ้นยืนเดินมาอิงสะโพกกับขอบโต๊ะทำงาน พราง

ต่การทำงาน และมั

ันไม่ใช่แนวถนัด เอดลชอบศิลปะ เขาเป็นนักวาดภาพที่มีคนชื่นชอบ และภาพของเขาขายได้ราคา แม้เจ้าตัวจะทำเพราะรักสนุก เป็นงานอดิเรกมากกว่าจริงจัง...อ

ชายหนุ่มตอบเสียงนิ่ง เขากดเปิดหน้าจอโท

กที่ครับ ไม่มีทีท่าว่าจะเอ

ดตอบแล้วจึงหันไปสนใจเพื่อนชายตรงหน้า เ

ันอยากฟังจากปากหล่อน หล่อนฉ

กแก้วกาแฟขึ้นจิบเขาเหลือบมองเพื

อย แต่คุณคิดว่าไงสำห

องเป็นอัจฉริยะ แกล้งบังหน้าทุกคนด้วยความเสเพล ทำตัวไร้แก่นสาร เพราะไม่อยากถูกบังคับไปทำงาน ปิ

สำหรับฝีมือค

เห็นถึงการขยับขึ้นลง เขาสามา

ุณภาพที่ตกลงกันไว้ โดนตีกลับและถ

า เพราะลูกค้าของคุณก็มุ่งเป้ามาที่องค์กรขนาดใหญ่ คุณก็แค่โยนชิ้นเนื้อให้บริษัทเล็กๆ แต่ปั

เหมาะสำหรับการบริหารเป็นอย

่อไร มาเป็นที่ปร

ายห่า!! มีแต่ตัวเลข

ำไรให้เพิ่มขึ้นทุกวัน เพื่อความสบายใจของผู้ถือหุ้น...มันไม่สนุกเท่าได้ปลดปล่อย

ูปดีกว่าฟาเบียน ห้องทำงานคุณ

ับด้วยใจ รูปคุณน่ะผ

ามหมายในตัวของมันเอง คุณน

รั้งแล้วกัน

าตาย เขาไม่อยากตา

ผมจะวาดให้คุณประดับห้อง เอาให้ใครเ

ะซี!! ของช

่ายๆ นะฟาเบียนมันต

ยิ่งเป็นภาพที่สื่ออารมณ์ด้วยแล้วมันยิ่งทวีความยากมากขึ้น เพราะฉะนั้นต้องหาแรงกร

เปิดรับโบนัส

เปิด
ทาสรักทัณฑ์สวาท
ทาสรักทัณฑ์สวาท
“เรื่องมันเกิดขึ้นเพราะแหวนวงเดียว กับคำว่า 'โจร' สาวใสใจสู้มีหรือจะยอมรับ เธอไม่ได้ลักขโมยมา เพียงแต่บังเอิญเก็บได้ ตั้งใจจะคืนแต่ยังไม่มีโอกาส ก็ชีวิตนักศึกษาที่เป็นนักเรียนทุน ฐานะทางบ้านไม่ได้มั่งมี ก็ต้องดิ้นรนหากค่ากินค่าใช้ เรียนก็หนัก งานก็เหนื่อย จะเอาเวลาที่ไหนล่ะไปตามไฮโซสุดสวยเพื่อคืนสิ่งที่หล่อนทิ้ง!! ความซวยเลยมาเคาะประตูบ้าน เมื่อเจ้าของแหวนตามเอาเลือก เขาจับเธอไปเค้น...เค้นไปเค้นมา เลยกลายเป็นแบบนี้ ก็เจียมตัวอะนะเลยไม่กล้าปริปาก หากเขาจะย้อนกลับไปหาคนรักเก่า เธอก็จะหลีกทางให้เมื่อตัวเองเป็นแค่ทางผ่าน...เหวยๆ พระเอกเราจะทำไงล่ะ ปากแข็งง้างยากไม่พอ ยังอีโก้สูงอีก จะง้อได้ไหม? หรือจะโอละพ่อ!!”