icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
ทาสรักทัณฑ์สวาท

ทาสรักทัณฑ์สวาท

ผู้เขียน: วรดร
icon

บทที่ 1 Chapter .1 ‘Cartier’ แหวนใครหว่า

จำนวนคำ:1207    |    อัปเดตเมื่อ:05/03/2022

เขม็ง!! หลังรถยนต์สปอร์ตสุดหรูมาจอดเทียบสักพัก... ก่อนจะวิ่งฉิวออกไปและมีแสงวิบวับนั่นให้เธอเห็น เธอไม่เข้าใจคนรวยเท่าไรหรอก? สงสัยนางจ

ีน ฟลอเร

อมกับรูปโฉมลออองค์ แถมพ่วงด้วยทรัพย์สินมากมายก่ายกอ

็นเซ็ตเดียวที่ถูกสร้างขึ้นมาให้กับมหาเศรษฐีรูปงาม นามฟาเบียน โดโรธีย์ แต่เขาอนุญาตให้ตีแผ่ให้ชาวโลกเห็น เมื่อมันเป็นเพชรอันลิมิเต็ด...มีชุดเดียวและแพงหูฉี่...เธอจำได้แม่น เพราะหลงใหลอัญมณีเซ็ตนี้ทันทีที่มองเห็น ไม่ว่าจะเป็นสร้อยคอหรูหรา กำไลข้อมือสูงค่า หร

ป๋าเสื้อโค๊ด ไม่ได้คิดจะเอาไปขายหรอกเพราะเมื่อจับต้องจนแอบหลงรัก มันเป็นอัญมณีสวยสุดๆ เท่าที่เคยเห็น ที่สำคัญมันมีเจ้าของและเธอควรคืนเจ้าของเดิมไป แต่...ตอนนี้หมดเวลาเที่ยวเล่นสนุกๆ ถึงเวลาทำงานหาเงินซื้ออาหารเลี้ยงปากท้

ับฝากไว้เอง” เธอรีบเดินทางไปทำงาน แม้อยากจะชื่นชมความงดง

พราะไหนจะเรียนหนัก!! ไหนจะทำงานพิเศษ จนแทบไม่มีเวลาพักผ่อน...

เสื้อโค๊ด เมื่อนึกขึ้นมาได้... เธอหาตัวเจ้าของเจอแล้วนี่ไง... และเขากำลังเดินเข้าไปในร้านอาหาร ในฐานะลูกค้า... แ

่างรอก็นึกหาวิธี มันจะมีทางไหนคืนของสำคัญให้เจ้าของได้ เธอไม่อยากเก็บเอาไว

็ได้... เมื่อเธอไม่มีหลักฐานการถือครอง และน้ำหน้าอย่างเธอนะหรือ... ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า มันมีแต่ความซ่อมซอ...แล้วใครจะเชื่อล่ะว่าผู้หญิงคนนั้นโยนแหวนราคาแพงทิ้ง เมื่

เปิดรับโบนัส

เปิด
ทาสรักทัณฑ์สวาท
ทาสรักทัณฑ์สวาท
“เรื่องมันเกิดขึ้นเพราะแหวนวงเดียว กับคำว่า 'โจร' สาวใสใจสู้มีหรือจะยอมรับ เธอไม่ได้ลักขโมยมา เพียงแต่บังเอิญเก็บได้ ตั้งใจจะคืนแต่ยังไม่มีโอกาส ก็ชีวิตนักศึกษาที่เป็นนักเรียนทุน ฐานะทางบ้านไม่ได้มั่งมี ก็ต้องดิ้นรนหากค่ากินค่าใช้ เรียนก็หนัก งานก็เหนื่อย จะเอาเวลาที่ไหนล่ะไปตามไฮโซสุดสวยเพื่อคืนสิ่งที่หล่อนทิ้ง!! ความซวยเลยมาเคาะประตูบ้าน เมื่อเจ้าของแหวนตามเอาเลือก เขาจับเธอไปเค้น...เค้นไปเค้นมา เลยกลายเป็นแบบนี้ ก็เจียมตัวอะนะเลยไม่กล้าปริปาก หากเขาจะย้อนกลับไปหาคนรักเก่า เธอก็จะหลีกทางให้เมื่อตัวเองเป็นแค่ทางผ่าน...เหวยๆ พระเอกเราจะทำไงล่ะ ปากแข็งง้างยากไม่พอ ยังอีโก้สูงอีก จะง้อได้ไหม? หรือจะโอละพ่อ!!”