เฮียถิ่น

เสียว เธอเกลียดตัวเองที่ใจอ่อนกับเขาเสียทุกครั้ง และ

ึ้นจากพื้นโต๊ะก่อนจะพาเ

ากระซิบถามในขณะขบเม้

นื้อของเขาเป็นจังหวะ จนได้ยินเสียงครางฟืดฟาดจาก

สะโพกผายของเธอหนักๆ ครางกับกา

ู่บนตักแกร่งของเขา เธอเสร

นอาหารเขาด้วยปาก อาหารในค่ำคืนนั้นจึ

องน้ำ ทั้งผ้าเช็ดตัว แปรงสีฟันที่บีบยาสีฟันเอาไว

็อยากดูแลเขาให้ดีที่สุด จนกว

ต้องการ แต่เธอก็ไม่ได้สนใจว่าใครจะพูดยังไง ขอแค่เธอได้หยิบจ

าทำโน่นทำนี่หรอก น่าจะนอนออดอ้อนนายต่อไป” ป้าวรรณาเจ้าประจำที่มักชอบจิกกัดเธออยู่เรื่อยเอ

เมื่อหญิงสาวยกสำรับอาหารเช้าออกมาตั้งโต๊ะให้เจ้านายหนุ่ม ในขณะที่วรรณาหงุดหงิดใจไม่น

าเขาแค่ไม่อยากให้เธอว่าง อยากให้ทำงานทุกอย่างให้คุ้มกับหนี้สินที่พี่ชาย

็สารเลวโกงเงินไปหน้าด้านๆ ยังทิ้งน้องสาวเอาไ

ิดาได้เป็นนายหญิงของที่นี่ ถ้าไม่มีรวิดาทุกอย่างก็คงจะง่ายขึ้น อ

มาเสิร์ฟที่โต๊ะ เธอก้มงุดเล็กน้อยที่เผลอสบตากับเ

นที ถิ่นมองอาหารเช้าตรงห

ของจุกจิกในตอนเช้า นอกจากกาแฟดำหรือข้าวต้มร้อนๆ สักถ้วย นึกไม่ชอบใ

เอาสับปะรดมากวนทำไส้ดู รู้สึกว่ามันอร่อยดี” เธอรู

วาน” เขาเลื่อนจานนั้นออก ก่อ

ยของเธอยังป้วนเปี้ยนอยู่ในชีวิตของเขา เธอเป็นคนท

ราะมีความสามารถ เธอมักจะมาป้วนเปี้ยนอยู่ในครัวกับแก้วตา ว่าที่เจ้าสาวของเขา ทำโน่นทำนี่

งุดหงิดใจไม่น้อย เพราะอดีตเขาเคยเอ็นดูรวิด

สึกหลากหลาย วันนี้ฝนตกหนักซึ่งมันไม่ใช่ฤดูฝนเหมือนช่วงป

ย่างจะเป็นไปในทิศทางนี้ จากที่เขาเคยเ

ู้ตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงหยิบมันติดมือมาด้วย ในขณะที่คนทำหน้

ม่ชอบกินมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่การหยิบขนมปังไส้สับปะรดของร

่อนข้างแหลมคม ไม่เปรี้ยวโดด หวาน

ากๆ เขานึกอยากรู้ว่าเธอ

ให้เขาหยิบขนมปังไส้สับปะรดค้าง มองค

ว่าเธอจ้องมองมือของเขา หลักฐานคาปาก

าในนั้นบรรจุอาหารรสชาติอร่อยเอาไว้มากมายด้วยว่าเธอนั้นทำอาหารได้

ยถามอย่างเก้อๆ เมื่อเห็นสีหน้าบึ้งตึงข

เย็นชา เธอเห็นว่าเขาผลักขนมปังไส้สับปะรดทิ้งไปข้างๆ นั่นทำให้รว

ปเยอะมาก เพราะปกติแล้วเธอมั

ห้เฮียเดี๋ยวนี้ค่ะ” เธอรีบกุลีกุจอ

เพราะเธอมาช้ากว่าทุกวัน รวิดาจ

สอดมือเข้ามาจากทางด้านหลัง สั

คะ อย

แบบนี้หรือไง เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก” เขากระซิบถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า กดริ

อขึ้นไปนั่งบนโต๊ะตัวเล็กๆ ในห้องครัวกว้าง ไม่นานโต๊ะตัวน้

ส่จานให้เขาอีกครั้ง ทำท่าจะเดินจากไปเมื่อเห็นว่าเขากำลังจะรับประทานอาหาร แต่มือหนาของเข