icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เฮียถิ่น

บทที่ 3 3

จำนวนคำ:2031    |    อัปเดตเมื่อ:24/03/2022

วยความหวาดกลัว เขาก็ผลักร่

รวิดามองตามร่างสูงไปด้วยน้ำตานองหน้า

ามรู้สึกหดหู่เหลือคณานับ การไม่ถูกรักไม่เท่ากับการถูกเกลียด เพราะเขาไม่รักยังมีสถานะอย่างอื่น

้ากับคนที่นี่ไม่ได้เลย ทุกคนดูไม่ชอบหน้าเธอ อาจรับรู้เรื่องราวของรวิ

นจะเดินเข้าครัว เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกริ่งเกรง หลายคนหันมามองแ

หัวใจของเธอเต้นกระหน่ำแทบจะโลดออกมานอกอก มื

คิดจะเดินเข้าไปช่วยงานในครัวเท่าที่ทำได้ เขาท

้มเอ่ยขึ้น ไม่มีใครคิดจะช่วยและเธอก็ดูไร้

อกมาจากห้องครัว ก่อนจะร้

้กับเธอ เขาจากไปโดยทิ้งความเกลียดชังเอาไว้ให้ทุกคนท

ยมาปะทะจมูก พร้อมกับท้องไส้ที่ปั่นป่วนไปหมด เธอหิวแต่ไม่กล้าเสนอหน้าเข

ลุกขึ้นก็เจอเข้ากับใบหน้าถมึงทึ

างหันหลังเดินจากไปในทันที ทิ้งให้เธอยืนตั้งสติอยู่ตรงนั้นครู่ใหญ่ และค

าสะดุ้งสุดตัว เธอชะงักฝีเท้า สูดลมหายใจเข้าปอดแรงๆ ลึกๆ เพื่อตั้ง

นั่งที่สว

ยู่ในสวนแบบนั้น” คนเอ่ยถาม ยกเบียร์เย็นๆ ขึ้นดื่ม บนโ

มออกไปเพราะไม่แน่ใจนัก เขาอาจ

มของเขาทำให้เธอต้องเดินเข้าไปนั่งลงใกล้ๆ กับเขา แต่เธ

ปอย่างตกใจ เขารัดเอวคอด

บเธออย่างไร้

ชาย ดีดดิ้นเรียกร้องความสนใจ แบบนี้ใช่ไหม

่ก้มหน้างุดเพียงเท่านั้น เพราะถึงพูดอะ

ะถนัดนะ” ประโยคของเขาเต็มไ

อนจะร้องเสียงหลงเมื่อโ

อ๊

ไง” คนเมาเริ่มหาเรื่อง เธอไม่ถูกตาต้องใจขอ

ไป คงไม่เป็นที่พึงพอใจของเฮียหรอกค่ะ” ประโยคขอ

วใหญ่ ฉันเกลียดที่สุดก็พวกทำดีต่อหน้า แทงกันลับหลัง” ประโยคของเขาเสียดแทงจิตใจ จนเธอไม่รู้จะแก้ตัวเช่นไรดี เพราะสิ่

ิงแพศหยาเรียบร้อยแล้ว ไม่นานฉันจะลากคอมันมาเ

ที่เธอไม่รู้อะไรเลย รวิกรเองก็ไม่ได้ส่งข่าวคราว

กลัวเหรอ” เขาขู

มันจะต้องไม่ตายดีแน่ๆ” ประโยคที่เขากระซิ

ลยนะคะ ทุกอย่างรว

นพี่ชายของเธอ ตัวเธอเองยังเอาตัวไม่รอด” เขาฟอนเฟ้นสะโพกผาย

เธอกับเขาอยู่ด้วยกันในห้องอาหาร ถ้าสาวใช้หรือใคร

็นเธออ่อยฉันมาตลอด” เขาสอดมือเข้าไปในแพนตี้ตัวน้อยของเธอ

ลูกเป็นแมวแล้ว” เขาพูดเสียงแหบพร่าอยู่ตรงริมหูหอมกรุ่

ต่คนอยากแกล้งยิ่งสอดแทรกนิ้วเข้ามารุกเร้าหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ จนเธอต้องหลุดเสีย

ินหยาดน้ำหวานของเธออย่างกระหาย กิ

ต๊ะกินข้าว ก่อนจะแหวกเรียวขาของเธอ

ของเขาเข้าสัมผัสจู่โจม เขาดูดรัดป

จมากที่สุดในตอนนี้คือร่างบอบบางอันหอมกรุ่นที่นั่งเกยอยู่บนตักของเขา ร่างกายของเ

้วครั้งเล่า ลิ้นสากร้อนสอดแทรกเข้าภาย

ว้ไม่ให้เธอดิ้นหนี ก่อนที่ความเป็นชายของเขา

ความกระสันซ่านยามที่ท่อนกายชายทะลวงเ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เฮียถิ่น
เฮียถิ่น
“ถิ่นจ้องมองร่างน้อยที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียงนอนกว้าง เขาถลกผ้าห่มที่คลุมกายของเธอออก พบว่าร่างน้อยของเธอเปลือยเปล่า ไร้อาภรณ์ห่อหุ้ม เขาจึงซุกไซ้เข้าหา เธอบิดกายเร่าๆ ร้องครางด้วยความเสียวซ่าน จิกมือกับผ้าปูเตียงแน่น จนเธอต้องลืมตาตื่น เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง เมื่อเธอตื่นและพร้อมจะดิ้นอยู่ใต้ร่างของเขา เขาก็แยกขาของเธอออกแบบที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว รวิดาร้องครางเสียงหลงเมื่อกายของเขาฝากฝังเข้ามาจนมิดเม้น "เฮีย... พอก่อนค่ะ" รวิดาร้องประท้วง เธอเพิ่งได้นอนไปเอง ตั้งแต่ที่พี่ชายของเธอคดโกงเขา เพราะพี่ชายทำงานให้เขา เขาก็เปลี่ยนไป จากพี่ชายที่แสนใจดีกลายเป็นพี่ชายที่สุดแสนจะใจร้าย พี่ชายของเธอหนีไป พร้อมด้วยการหอบเงินไปก้อนใหญ่ ถิ่นโกรธมาก เขาจึงมาลงเอากับเธอ พี่ชายของเธอทิ้งเธอเอาไว้ให้คอยแบกรับภาระหนี้สินทั้งหมด รวิดาดันหน้าท้องแกร่งของเขาเอาไว้ แต่ถิ่นไม่ได้สนใจ เขาปัดมือของเธอออก พร้อมกดไปกับที่นอนกว้าง อันเป็นสมรภูมิรักที่เขาทำกับเธอตั้งแต่วันแรกที่พาเธอมาอยู่ด้วยกันที่ไร่แห่งนี้”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 23