icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เฮียถิ่น

บทที่ 5 5

จำนวนคำ:2040    |    อัปเดตเมื่อ:24/03/2022

รีบโอบกอดคอหนาของเขาเอาไว้เ

คอดของเธอเอาไว้ ตามด

ลางหอมแก้มของเธอแรงๆ

ค่ะ” เธอได้ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย

ฉันต้องพูดซ้ำหลายรอบ” แม้ประโยคนั้นของเขาจะดูเป็นการบังคับสำหรับเ

อจะเรียกว่าฝนหลงฤดูก็ย่อมได้ สภาพอากาศในปัจจุบันนั้นค่อนข้างแปร

่าวคราวของพี่ชายเงียบหายไปเหมือนสายลม ถิ่นเองก็ไม่ได

นสู่อ้อมแขนทำให้รวิดาอุทาน

่แห่งนี้มีที่หลับที่นอนและห้องครัวเอาไว้ สำหรับทำอาหาร เธอ

งสาวใช้คอยพูดจากระแนะกระแหนเหมือนอยู่บ้านใหญ่ แต่เธอต้องครวญครางตลอดค่ำคืนเพราะรสร

ฮี

ลุมที่อกอวบอิ่ม ทรวงอกอวบอิ่มที่อวบใหญ่ขึ้นตามแรงมือหนาที่ฟอนเฟ้

เธอทั้งเจ็บทั้งเส

น้ำเสียงเท่านั้น ใบหน้าของเขาก็ดูกระด้างขึ้นมาอย่าง

ยงของเขาที่เอ่ยถามกลับมานั้นช่างเย้ยหยันเสียเ

โอ๊ย!” เธอร้องเมื่อโดนเขาบีบแขนจนเจ็บ เธอนิ่วหน้าพยายามดึ

ธอจับใจ มันเองก็คงไม่ได้รักใคร่ไยดีอะไรเธอนักหรอก ไม่เช่นนั้นคงไม่ทิ

ิ่นลุกจากที่นอนอย่างไม่ไยดี เธอหน้าแดงแก้

้าง” ถิ่นเอ่ยถามเมื่อถึงเวลาอาหารเย็น เธอชะงักมื

นี้ ก็อย่างว่าละนะโกงเงินคนอื่นไป เงินก็ไม่ได้อยู่กับต

ครติดการพนัน ผีพนันเข้าสิง ไม่มีทางเจริญ ได้มาเท่าไหร่ก็หมดไป สิ่งที่ไม่ควรยุ่

้วจะรวยขึ้นมาหรือไง” ประโยคของถิ่นทำให้รวิดาลอบถอนใจเฮือกใหญ่ เธอก็คิดแบบ

ม่ถึง รวิกรดูเป็นคนดี สิ่งที่เขาไม่น่าทำคือโกงถิ่นและพาแก้วตาหนีไปด้วยกัน พอมารู้เรื่องว่าติดการพนันด้วยก็ทำให้ร

เธอ เขาเองก็คิดเช่นเดียวกับเธอ การโกงคนอื่นจะด้วยเหตุผลอะไรก็ไม่ควรทำเพราะคิดถึงใจเขาใจเรา ถ้

็โดนซ้อมจนตาย ไอ้พวกนี้มันทวงหนี้โหดมากเลยนะ” ประโยค

้วตาคบหากันมานานแล้ว กำลังจะแต่งงานกันเป็นธรรมดา

ี่ทิ้งฉันไปไม่พอยังจะสวมเขาให้ฉันอีก บางทีฉันก็ควรนึกขอ

้ดีว่าถิ่นรักแรงเกลียดแรง เมื่อก่อนเ

เขาไม่ได้สนใจฐานะของเธอ รวิดายังเคยคิดเลยว่าถิ่นนั้นเป็นคนดีใช้ได

า ที่สำคัญก็คือไม่รู้ว่าพูดไปแล้วจะถูกหูเขาหรือเปล

อรู้สึกสบายหูไปได้มากแต่ความจริงก็คือความจริง เพราะ

รณา แม่บ้านเก่าแก่ประจำตระกูลของถิ่น สมัยก่อนท่านไม่ชอบแก้วตาเช่นไร ก็ไม่ชอบเธอเช่นนั้น เธอเพิ่งรู้เหตุผ

ค่อนข้างที่จะสนิทสนมกันพอสมควร ด

ิกภาพดีและมีการศึกษา ยากนักที่คนงานในไร่จะส่งเสียลูกเต้าให้ได้เรี

วนิดาเองก็เช่นกัน หล่อนอยากเรียนต่อเกษตรศาสตร์ด้านพืชพรรณ คงหวังกลับมาช่วยเหลือถิ่นดูแลไร่ ถิ่นจึงสนับสนุนทุนการศึกษาต่

งสาวคนหนึ่ง วนิดาจึงสนิทสนมกับถิ่น เรียกถิ่นว่าเฮียเหมือนเธอ ในข

เปิดรับโบนัส

เปิด
เฮียถิ่น
เฮียถิ่น
“ถิ่นจ้องมองร่างน้อยที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียงนอนกว้าง เขาถลกผ้าห่มที่คลุมกายของเธอออก พบว่าร่างน้อยของเธอเปลือยเปล่า ไร้อาภรณ์ห่อหุ้ม เขาจึงซุกไซ้เข้าหา เธอบิดกายเร่าๆ ร้องครางด้วยความเสียวซ่าน จิกมือกับผ้าปูเตียงแน่น จนเธอต้องลืมตาตื่น เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง เมื่อเธอตื่นและพร้อมจะดิ้นอยู่ใต้ร่างของเขา เขาก็แยกขาของเธอออกแบบที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว รวิดาร้องครางเสียงหลงเมื่อกายของเขาฝากฝังเข้ามาจนมิดเม้น "เฮีย... พอก่อนค่ะ" รวิดาร้องประท้วง เธอเพิ่งได้นอนไปเอง ตั้งแต่ที่พี่ชายของเธอคดโกงเขา เพราะพี่ชายทำงานให้เขา เขาก็เปลี่ยนไป จากพี่ชายที่แสนใจดีกลายเป็นพี่ชายที่สุดแสนจะใจร้าย พี่ชายของเธอหนีไป พร้อมด้วยการหอบเงินไปก้อนใหญ่ ถิ่นโกรธมาก เขาจึงมาลงเอากับเธอ พี่ชายของเธอทิ้งเธอเอาไว้ให้คอยแบกรับภาระหนี้สินทั้งหมด รวิดาดันหน้าท้องแกร่งของเขาเอาไว้ แต่ถิ่นไม่ได้สนใจ เขาปัดมือของเธอออก พร้อมกดไปกับที่นอนกว้าง อันเป็นสมรภูมิรักที่เขาทำกับเธอตั้งแต่วันแรกที่พาเธอมาอยู่ด้วยกันที่ไร่แห่งนี้”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 23