icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

วิมานสวาท

บทที่ 5 ตอนที่ 5

จำนวนคำ:1437    |    อัปเดตเมื่อ:05/04/2022

ญิงสาวยักไหล่อย่างไม่แยแส ก่อน

่ใช่หรือ ก็แค่ส

เอามันไปใช้กับแมทธ

ไปด้วยความเหลือเชื่อ

ฉันจะทำให้พี่

ห็นผู้หญิงคนไหนนิสัยน่

เดือดดาลนัก ก็แค่สอนให้หล่อนเป็น

นก็เห็นซะส

จามาลด้วยความชื่นชม จามาลดูดี สมบูรณ์แบบเหลือเกิน เพราะอย่างนี้สินะยายแอรินอะไรนั่นถึงได้ลงทุนมาหาถึงอิ

็กไม่รู้จ

รบ้าๆ แบบนี้ลงไป แต่แม่คุณไม่ยักกะสะทกสะท้านเลยแม้แต่นิดเดียว แถม

ู่ด้วยกัน นายอาจจะต้อ

ฉันต้องการจากนายก็คือเซ็กซ์ เพื่อที่ฉันจะได้โตเป็นสาวสักทีเท่านั้น อย่าได้หลงใหลฉันเด็ดขาด เพราะหลังจากเซ็กซ์คร

นใจกับสิ่งที่พูดไปเลย หล่อนรักแมทธิว บราวน์ รักมาก... ท่องเอาไว้ซิ อล

มีวันเกิด

ดือดดาลถึงที่สุดแค่ไหน อลิซอมยิ้มหน้าระรื่น ยิ่งจามาลโกร

มันจะเกิดขึ้นใน

เร็วโดยที่หล่อนไม่สามารถยื้อยุดเอาไว้ได้อีกแล้ว ร่างสูงใหญ่เดินลิ่วๆ ก่อนจะหายว

นะก็เดินหนี.

่อนจะเดินฮัมเพลงเข้าไปในบ้าน

ูอารมณ์ดี

ื่นเต้นนิดหน่อยน่า

งสิ่งบางอย่างในมือของสาวใช้ มันเป

หนวดไปให้คุณเจเ

ได้เปื้อนรอยยิ้มแบบนี้ แต่ก็คงเป็นเพราะ

ไปให้ตานั

็ทำสงครามกันอีก” สา

โกนหนวดที่จากมือของสาวใช้มาถือเอาไ

คนชอบทำสงครา

นทุกครั้งที

ี้ฉันอยากสงบศึก

้านมุ่งหน้าสู่ห้องนอนของจามาลอย่างรวดเร็ว ความคิดบางอย่างที่ผ

ขา ก่อนจะหมุนตัวเดินออกมาแต่ก็เจอกับแม

บบนั้นล่ะ ไป

ูแบบนี้สิคะ หนูไม่ไ

ก็จะไม่ให้แซวได้ยังไง ก็ดูหน

้อยๆ ก่อนจะพูดอ

่เห็นอยากจะสงบศึกกับคุณเจเจเลย แ

ายว่างั้น

้ทัน สาวใช้ก็เลย

ยค่ะ หนูแค่แปล

กหน้า พร้อม

ซแย่งเธอ

หม่น่ะค่ะกำลังจะเอาขึ้นไปให้ที่ห้องนอน

ห้องของเจ้าเจ

อกมาอย่างไม

ย ให้หนูตามไปไหมคะ เ

คงไม่ถึงกั

จะโบกมือส่งสัญญาณให้สาวใช้ตรงหน้ารู้ว่

พักผ่อนแ

ห้องนอนของตัวเองทันที ปล่อยให้สาวใช

เปิดรับโบนัส

เปิด
วิมานสวาท
วิมานสวาท
“"ฉันไม่ได้... แอบดูนายนะ..." หล่อนเห็นไหล่กว้างสีแทนไหวน้อยๆ ขณะที่พ่อเจ้าประคุณมองผ่านหล่อนไปราวกับตัวหล่อนเป็นอากาศธาตุยังไงยังงั้น อลิซกัดปากแน่น แทบอยากจะกระโจนลงไปขย้ำตาบ้านี่ในสระเสียให้รู้แล้วรู้รอด ทำไมเขาจะต้องทำราวกับว่าหล่อนไร้ค่าในสายตาของเขาเสียทุกครั้งที่เจอนะ "ผมว่าคุณกลับไปอยู่ในที่ๆ ควรอยู่ดีกว่า อย่ามาวุ่นวายกับผม..." "ทำไม? ที่นี่มันบ้านของฉัน... ฉันจะอยู่ตรงไหนก็ได้" เสียงถอนใจเฮือกใหญ่คล้ายกับกำลังข่มโทสะของจามาลดังมาเข้าหูหล่อน พร้อมๆ กับร่างกำยำที่มีเพียงกางเกงว่ายน้ำเพียงตัวเดียวก็กระโดดขึ้นมาจากสระ อลิซจำไม่ได้ว่าตัวเองเผลอมองตาบ้านี่นานเท่าไหร่ และมองตรงไหนนานเป็นพิเศษ แต่มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่เสียงเหยียดหยามของจามาลดังขึ้นนั่นแหละ "ผมไม่ชอบถูกผู้หญิงลวนลามด้วยสายตา..." อลิซหน้าแดงก่ำเมื่อสำนึกได้ว่าถูกด่าตรงๆ "ฉัน... ฉันลวนลามอะไรนายยะ ก็แค่... มองผ่านๆ เท่านั้นแหละ" หล่อนไม่ได้มองผ่านๆ หรอก แต่มองแบบจะกลืนกินเลยต่างหาก บ้าจัง... ทำไมหล่อนจะต้องเห็นว่าตานี่ดูดี ดูสมบูรณ์แบบ และน่ากินแบบนี้ด้วยนะ หล่อนเกลียดจามาลไม่ใช่หรือ อลิซถามตัวเอง และก็ได้คำตอบที่แสนปวดใจกลับมา ไอ้ความรู้สึกในตอนนี้มันช่างห่างไกลจากคำว่าเกลียดเสียเหลือเกิน มันเข้าใกล้คำว่า... หญิงสาวรีบสะบัดศีรษะเต็มแรงเพื่อกำจัดความคิดน่าอาเจียนให้ออกไปจากสมอง ไม่มีทาง หล่อนเกลียดจามาล เกลียดเข้าไส้ และคนที่หล่อนรักก็คือแมทธิวต่างหาก แมทธิว บราวน์คนเดียวเท่านั้น "แล้วไอ้ที่คุณจ้องเป้ากางเกงของผม แล้วเลียปากล่ะหมายความว่ายังไง"”