icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

วิมานสวาท

บทที่ 4 ตอนที่ 4

จำนวนคำ:1454    |    อัปเดตเมื่อ:05/04/2022

บความจริงไม่ได้ คุณก็ไม่มีทาง

ไปหยิบผ้าเช็ดตัวขึ้นมาเช็ดเส้นผมสีดำสนิทที่

ดก็คิดแบบที่ตั้งใจไม่ได้สักที หล่อนรู้สึกหวั่นไหวเหลือเกินยามที่เผชิญหน้ากับจามาลในสภาพนี้ สภาพที่ จามาลแทบจะไม

มาสอนฉัน...

ทำท่าจะเดินจากไป แต่หล่อนไม่มีทางปล่อยให้เขา

ดจะหนีเ

ั้นไม่ให้เขาเดินผ่านได้ จากนั้นก็จ้องใบหน้าที่ยิ่งมองก็ยิ่งหล่

น ท่าทางเย่อหยิ่ง และไม่แยแสของพ่อเจ้าปร

องคุยกับฉ

่าผมต้องการกล

เขาก้าวเข้ามาหา จ้องหน้าหล่อนด้วยสายตาราวกับคนไม่เคยรู้จักกัน อลิซเม้มปากด้วยความรู้สึกแปลบๆ ในอก หล่อนไม่ชอบสายตา

จะคุย

้ำที่ยังเช็ดไม่แห้งเกาะพราวอยู่ขยับเข้ามาใกล้ๆ สองแขนที่กางตั้งฉากกับตัวตอนนี้

ู่ใกล้กับจามาลแบบนี้ด้วย ทำไมต้องรู้ส

ัน

ม่พูด

ของพ่อคุณก็มีผลต่อกายสาวอย่างรุนแรง แก้มสาวแดงก่ำแทบไหม้ ความรู้สึกมากมาย

ลับห้อ

าพึ่

้สองมือที่ตกอยู่ข้างลำตัวยึดท่อนแขนทั้งสองข้างของเขาเอาไว้ เขาหยุดนิ่ง ตัวเกร็งจนหล่อ

แขนของเขา ก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำ

คำพูด... ฉันไ

ความจร

าด้วยความรู้สึกเบื่อหน

ิบแปดแล้ว โตแล้ว และสามารถขึ

คำพูดของหล่อนจบลง ร่างสูงใหญ่ขยับออกห่างด้วยท่าท

วไงที่คุณอยากลอ

นถึงได้รู้สึกอยากจะปฏิเสธออกไป แต่ช่างเถอะตานี

ต่พี่แมทธิวไม่ชอ

แว่บหนึ่งก่อนจะจางไปเ

วไง.

ย่างอลิซหน้าร้อนผ่าวแทบไหม้ แต่กระนั้นก

ว่าฉันจะต้องนอนกับใครสักคนเพื่อทำ

มใจคุ

อย่างรอบตัวดูแน่นิ่งสนิททันทีเมื่อความแข็งแกร่งกำยำของแผงอกกว้างบดคลึงกับความนุ่มนวลอวบอัดของปทุมถันอวบสล้าง อลิซเคลิบเคลิ้มเงยหน้าขึ้นมองคนตัวโตด้วย

่างอย่างไม่ปรานี ก่อนจะพ

มเป็นผู้ชายค

นี้เข้าหญิงสาวก็ตั้งมั่นเลยว่าจามาลนั่นแหละจะต้องเป็นผู้ชายคนนั้น ยิ่งเขาไม่

ะต้องเป็

มระรื่น ทั้งๆ ที่ภายในอกเต

ด่า แต่อลิซกัดฟันทนแล

เปิดรับโบนัส

เปิด
วิมานสวาท
วิมานสวาท
“"ฉันไม่ได้... แอบดูนายนะ..." หล่อนเห็นไหล่กว้างสีแทนไหวน้อยๆ ขณะที่พ่อเจ้าประคุณมองผ่านหล่อนไปราวกับตัวหล่อนเป็นอากาศธาตุยังไงยังงั้น อลิซกัดปากแน่น แทบอยากจะกระโจนลงไปขย้ำตาบ้านี่ในสระเสียให้รู้แล้วรู้รอด ทำไมเขาจะต้องทำราวกับว่าหล่อนไร้ค่าในสายตาของเขาเสียทุกครั้งที่เจอนะ "ผมว่าคุณกลับไปอยู่ในที่ๆ ควรอยู่ดีกว่า อย่ามาวุ่นวายกับผม..." "ทำไม? ที่นี่มันบ้านของฉัน... ฉันจะอยู่ตรงไหนก็ได้" เสียงถอนใจเฮือกใหญ่คล้ายกับกำลังข่มโทสะของจามาลดังมาเข้าหูหล่อน พร้อมๆ กับร่างกำยำที่มีเพียงกางเกงว่ายน้ำเพียงตัวเดียวก็กระโดดขึ้นมาจากสระ อลิซจำไม่ได้ว่าตัวเองเผลอมองตาบ้านี่นานเท่าไหร่ และมองตรงไหนนานเป็นพิเศษ แต่มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่เสียงเหยียดหยามของจามาลดังขึ้นนั่นแหละ "ผมไม่ชอบถูกผู้หญิงลวนลามด้วยสายตา..." อลิซหน้าแดงก่ำเมื่อสำนึกได้ว่าถูกด่าตรงๆ "ฉัน... ฉันลวนลามอะไรนายยะ ก็แค่... มองผ่านๆ เท่านั้นแหละ" หล่อนไม่ได้มองผ่านๆ หรอก แต่มองแบบจะกลืนกินเลยต่างหาก บ้าจัง... ทำไมหล่อนจะต้องเห็นว่าตานี่ดูดี ดูสมบูรณ์แบบ และน่ากินแบบนี้ด้วยนะ หล่อนเกลียดจามาลไม่ใช่หรือ อลิซถามตัวเอง และก็ได้คำตอบที่แสนปวดใจกลับมา ไอ้ความรู้สึกในตอนนี้มันช่างห่างไกลจากคำว่าเกลียดเสียเหลือเกิน มันเข้าใกล้คำว่า... หญิงสาวรีบสะบัดศีรษะเต็มแรงเพื่อกำจัดความคิดน่าอาเจียนให้ออกไปจากสมอง ไม่มีทาง หล่อนเกลียดจามาล เกลียดเข้าไส้ และคนที่หล่อนรักก็คือแมทธิวต่างหาก แมทธิว บราวน์คนเดียวเท่านั้น "แล้วไอ้ที่คุณจ้องเป้ากางเกงของผม แล้วเลียปากล่ะหมายความว่ายังไง"”