บ่วงเสน่หา

ต่ก็มีบางอย่างที่มันแปลกๆ ในใจของเขา...เขาไม่เคยเกล

้าวด้วยก

ล้ว” เหมือนชนกรีบบ

ผมจะ

หมือนไม่ได้ยินคำอาสานั่นเลย วิสาขามองเห็นท่าทีลูกสาวตลอด พอจะมองออกว่าเหมือนชนกไม่

.มีอะไรฝากนั

ชนกชะงักเ

องมาฝากเฉพา

ียงของหล

ช้ได้เหมือนกัน....จริงไหมจ๊ะ...” วิสาขาว่องไวนักเมื่อฉวยกล่องน้ำหอมกล่องหนึ่งขึ้นมาเด

บบ้านใช่ไหม...ดี

อารถมาค

อกให้กล

ั้งแต่แรกและวิ่งวนหาทางออก แต่ก็ยังมีความเกรงใจต่อนายธวัชและวิสาขาด้วยเป็นพ่อเป็นแม่ กับลัคนัย...หล่อนไม่เ

ันไม่ได้ร้องขอให้จัดการ

อกเป็นชิ้นๆ แล้วหากเผาเขาให้ไหม้เป็นจุลได้หล่อนก็คงจะทำไปแล้ว ลัคนัยได้รู

ะ นก...ลัคนัยเขาหวังดีหรอ

รียกเขามานะคะ

.กว่าจะออกไปปากซอยอีก...

ค่ะ...ไ

ข้างยาวบอกถึงอารมณ์ร้อนๆ ได้ค่อนข้า

นน่ากลัวออก นี่ก็มืดค่ำแล้วด้วย ซ

หมือนชนกเอาไว้ “ผมยอมรับว่าสาระแน...กลับกันผมเถอะ ค

นเรื่อ

มีเรื่องขึ้น คุณก็ต้องเสียใจ...ผมว่า

ิที่มีค่อนข้างมากก็ทำให้เหมือนชนกเดินกลั

ให้พ่อมารับ...แล้วถ้าพ่อไม่มานกก็จะเดิน