icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รามสูรล่อรัก

บทที่ 5 วิมานของกรฤต

จำนวนคำ:1377    |    อัปเดตเมื่อ:18/05/2022

้องชายของรามเรชณ์ ผู้ที่เจ้า

านคาง “ถ้าเช่นนั้นเจ้าก

่เปิดปากโต้ตอบใดๆ เพียงจ้องม

จ้าหาเจอห

มสุระขบเขี้ยวเคี้ยวฟ

าแล้ว หากไม่ต้องการสิ้นชีพด้วยขวานเพช

จริง หากทว่าเทวดาหนุ่มกลับยกยิ้มคล้ายไม่

้ ชีวาข้าคงม้วยด

งสามโลก กรฤตคิดว่าเคราะห์ดีนักที่ตนหลบคมขวานได้ทัน ไม่เช่นนั้นคงจะได้วายชีวาดังที่ปากได้เอ่ย

้ ข้าจะบอกว่าพี่

เทวดาหนุ่มองค์นั้นยังคงท่ามาก มีท่าทีอย่างนี้ก็คงจะหมายกลั่นแกล้งตน ทว่าคราวนี้รามสุระไม่อาจอยู่เฉยให้ถูกรังแกเ

น ต่อให้ถูกพระอิศวรลงโทษ ข้

โทสะ เหาะเหินดั้นเมฆาหนี พลันใช้ดวงแก้วมณีในมือส่

างอัปสรทั้งหลายก็พากันตกใจไปทั่วทุกสารทิศ แม้จะยังไม่มีการนำความไปฟ้องผู้เป็นใหญ่ในสวรรค์ว่าหนึ่งเทวาและหนึ่งยักษาก่อความวุ่นวาย แต่กรฤตก็รู้ดีว่าหากเป็นเช่นนี้ต่อไปคงจะไม่เป็นก

ส่ข้าเช่นนี้ ไม่เบื่

ดียว อีกทั้งดวงตายังพร่าเลือนด้วยถูกแสงอิทธิฤทธิ์ของดวงแก้วมณีประกายวาบใส่ ร่างกายที่หาได้เคยใช้กำลังบ่อยคร

หลั่งออกมาเพราะกระทำก

้าของกรฤต เขาหยุดเหาะหนีให้อีก

ได้คำตอบจากข้าว่าพี่ของเจ้าอ

ิธีใด หากแต่เรียวคิ้วเข้มกล

เจ้าต้องการคำตอบ ก็จงไปหาข้าที่นั่น ข้ามี

บวิมานของตนทันที ทิ

ประเดี๋

าเบื้องบน รามสุระพ่นลมหายใจออกมาเต

นั้นช่างร้

ีแผนการกลั่นแกล้งรังแกตนอยู่เป็นแน่ แต่ครั้นจะให้แสร้งทำทีเมินเฉย รามสุระก็ไม่อาจ

่กรฤตเป็นที่รู้จักดีนั้นเป็นเพราะเลื่องลือในความเจ้าชู้ แทบจะไม่มีนางฟ้าองค์ใดเลยไม่เคยร่วมเตียงเคียงหมอนกับเขา ไหนจะเทวด

หากแต่รามสุระหาได้ยินดีกับการต้อนรับนั้น เขาปั้นสีหน้าปั้นปึ่ง เ

งข้าอย

จ้ามาเหนื่อยๆ ดื่มอ

สิ้น แม้ว่าจะไม่ประสาสักเท่าใด แต่ก็ใช่ว่ารามสุระจะ

เปิดรับโบนัส

เปิด
รามสูรล่อรัก
รามสูรล่อรัก
“ได้ชื่อว่าเป็นยักษ์พาลนั้นก็เพราะนางเมขลาได้ก่อเรื่องไว้ ครั้นมาถึงรุ่นลูกรุ่นหลาน ความเข้าใจผิดนั้นก็เสมือนตราบาปที่ประทับลงมายังวงศาคณายักษ์ตระกูลรามสูร ทำเอา 'รามสุระ' ยักษ์หนุ่มครึ่งเทวา ถูกกลั่นแกล้งอยู่ร่ำไป หากแต่การถูกรังแกนั้นเป็นเพราะเขาเป็นอสูรเทพบุตรผู้มีเรือนกายน่ารักน่าชังหาใช่เพราะเป็นลูกหลานรามสูร ความน่าเอ็นดูเป็นที่เลื่องลือไปทั้งแดนสวรรค์ แม้แต่เทวดาจอมเจ้าชู้อย่าง 'กรฤต' ยังอดไม่ได้ที่จะยลโฉมหน้า เมื่อมีเหตุให้ต้องปะมือกับยักษ์ผู้เป็นพี่ของรามสุระเพราะอีกฝ่ายได้รับคำสั่งจากพระอิศวรให้ไปตามดวงแก้วมณีที่เทวดาหนุ่มลักขโมยไปกลับคืน กรฤตก็สบโอกาสใช้เล่ห์กลล่อลวงรามสุระให้มายังวิมานที่ตั้งอยู่ยังสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ถึงจะเป็นอสุรา แต่ผุดผ่องไร้เดียงสาเช่นนั้นหรือจะสู้ความเจ้าเล่ห์เพทุบายของเทวดาหนุ่มได้ เพียงเจ็ดทิวา เจ็ดราตรีที่ต้องตกเป็นของอีกฝ่าย รามสุระก็ตระหนักได้ว่าไม่ว่าเพลาจะผันผ่านไปเพียงใด เมขลากับรามสูรก็มิอาจปรองดองกันได้เลย "เรียกข้าว่าพี่สิเจ้ายักษ์น้อย ข้าจะได้เอ็นดูเจ้าให้มาก" "เงียบปากของเจ้าไปเสีย ไม่อย่างนั้นข้าจะเอาดวงแก้วมณียัดปาก แล้วใช้ขวานเพชรสับเจ้าให้เป็นชิ้นๆ!"”
1 บทที่ 1 รามสุระ2 บทที่ 2 รามเรชณ์3 บทที่ 3 ขุ่นแค้นใจ4 บทที่ 4 ไม่มีผู้ใดบอก5 บทที่ 5 วิมานของกรฤต6 บทที่ 6 ความโกรธน่าเอ็นดู7 บทที่ 7 น่ารำคาญ8 บทที่ 8 หลงใหลกับรสรัก9 บทที่ 9 เปลือยเปล่า10 บทที่ 10 เป็นความผิด11 บทที่ 11 สิ้นราตรีที่เจ็ด12 บทที่ 12 ประทับจุมพิต13 บทที่ 13 น้องยักษ์14 บทที่ 14 รามสูรล่อรัก (จบ)