รามสูรล่อรัก

ทวดาองค์หนึ่ง เพราะคิดว่าการที่นางมีคู่ครองจะทำให้นางหายเบื่อหน่ายและเปลี่ยนนิสัยดื้อรั้นได้ แต่ทว่าอุปนิสัยนั้นกลับหาได้

ารผิดพลั้งให้ชวนขุ่นเคืองอยู่เสมอ แต่เมื่อถูกเขาช้อนสายตาอ้อนวอนขอไถ่โทษแล้ว ความโกรธาที่ปะทุในอกก็พลันมลายหายไป ต่อให้เป็นเทวดาด้วยกันเองก็อดไม

ทว่าผู้ใดเลยจะรู้ว่าการเล่นไม่เข้าเรื่องของเขาจะทำให้ยักษ์ตนหนึ่งที่ถูกส่งมาตามดวงแก้วมณีคืนได้รับบาดเจ็บสาหัส ถึงนั่นจะเป็นสิ่งที่เกิดจากความผิดพลาด แต่เขาก็รู้สึกผิดไม่น้อย เมื่อมีดวงแก้วมณีมาไว้ในครอบครองก็หมายที่จะขอพรให้ดวงแก

ร้นกายาของรามเรชณ์ไว้ยังป่า ณ เบื้องล่างของดินแดนมนุษย์ เพื่อรอให้ยักษ์ผู้น้องออกต

่อรามสุระออกตามหาผู้เป็นพี่ร่วมกับยักษ์ต

นนั้น...ช่

เทวดาก็ไม่เชิงอีก ช่างน่าล่อลวงให้มานอนเคียงในวิมานเหลือเกิน ไม่แปลกใจเลยว่าเหตุใดเหล่าเทวดาที่เคยพบพานยักษ์ต

ามเรชณ์ไว้ แม้รามเรชณ์จะรู้สึกตัวแล้ว ก็เป่ามนตร์ด้วยดวงแก้วมณีให้หลับใหล ซ่อนตัวไว้ไม่ให

แล้ว กลับวิมานก่อนเถิด อร

ก็ยังไม่พบ ตอนนี้ร่างกายช่างเหนื่อยอ่อนนัก ใคร่อยากจะกลับไปพักเต็มแก่ ทว่าอสุรเทพบ

๋ยวข้าจะหาต่ออีกสักหน่อย ต

ก่อนพ่นลมหายใจออกมาเต็มแรง แต่ก็หาได้ข

ล้วกัน ข้าจะกลับไปก่อน พรุ

เหลือเพียงเขาเท่านั้นที่ยังคงเห

่ใดกันนะพ

เช่นนั้น แต่ดวงหน้าก็งามพิลาศล้ำเสียจนทำให้กรฤตที่หลบซ่อ

แต่นามก็ยังไพเ

าวิธีทำการใดสักอย่างเพื่อล่อลวงให้อีกฝ่ายเป็น

สุระหันไปตามก็พบว่าแสงนั้นประกายออกมาจากเมฆที่ล

็นแสงจากดวงแก

หลาชวนให้ลุ่มหลงของกรฤตนั้นทำให้รามสุระตะลึงงันไปครู่ ก่อนที่จะดึงสติให้กลับมาได้เมื่อตระหนักได้ว่าเทวดาตรงหน้าคือผู้เป

จ้

เคียดแค้น กรฤตปรายตามอ

คือผู

อเสียงเรียงนาม

กรฤต แล้วเจ้

ผู้ใด แต่ก็ยังถาม ขณะที