icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รามสูรล่อรัก

บทที่ 2 รามเรชณ์

จำนวนคำ:1399    |    อัปเดตเมื่อ:18/05/2022

ใช้เทพผู้ยิ่งใหญ่ด้วยความสัตย์ซื่อและขะมักเขม้น แล้วเหตุใดเทวาเหล่านี้ถึงได้ไม

งกันเพียงไม่กี่ปีหาได้กลับมีผู้ใดล้อเลียน ไม่เพียงแต่พี่ชายเท่านั้น เหล่าญาติยักษ์ซึ่งมีอายุรุ่น

ะอิศวรประทานอนุญาตให้พักผ่อนตามอัชฌาศัย ยักษ์หนุ่มก็ก้าวเข้าไปหารามเร

ขุ่นมัว ถูกผู้ใดรังแก

่นนี้เสมอนี่ เมื่อครู่ก็ได้ยินเสียงของเทวดาที่เพิ่งออกจากวิมา

รมันหาว่าข้าเป็นยักษ์พาล” รามส

ยๆ คิดไว้ไม่มีผิดเลย

แล้ว

รามเรชณ์ก็ยกมือขึ้นยีเส้น

าก ผู้ใดก็เปล่งออกมา

พราะพี่ไม่มีผู้ใดม

่านั้นที่ถูกรังแกล้อเลียน สิ่งนั้นดำเนินมาตั้งแต่เขายังเยาว์

อ ดูจะเป็นเทวดามากกว่ายักษ์อยู่โข มิหนำซ้ำยังมีใบหน้าพริ้มเพราที่คล้ายคลึงผู้เป็นมารดา ทำให้เขาดูคล้ายกับว่าเป็นเทวาครึ่งยักษ์รุ่นเยาว์ที่เพิ

ก็แค่เพียงยั

ตุใดจึงต้องมากลั

้มป่องอย่างขัดใจ ทำให

ย่างไรล่ะ ไยเหล่าเทพเทวาถึงจะไม่อยากรั

จ็บปวดอันมิอาจพรรณนา อีกทั้งเขาได้รับปากกับบิดามารดาแล้วว่าจะดูแลน้องชายจนกว่าชีวิตจะหาไม่ ดังนั้นเขาจึงตระบัดสัตย์ไม่ได้ ส่วนเรื่องที่เหล่าเทวดาชอบกลั่นแกล

ป็นไปด้วยความเอ็น

้ นั่นก็เพราะเจ้ามีชื่อ

็คือราม

ไม่เพียงแต่เหล่าเทวาด้วย แม้แต่นางอ

เขาด้วยน้ำและขนมให้เขาเข้าไปหาเพื่อที่จะลูบคลำเรือนร่างเขาอยู่เสมอ บ้างก็จับแต่งตัวงดงามเช่นนางอัปสร

รำคาญใจ

้องทำแก้มตุ่ยมากกว่า

ล่า พวกนางฟ้านางสวรรค์กับเทว

เทวามาเข้าเฝ้าพระนารายณ์มากมาย ข้า

ยอมทำตามพี่ชายอย่างว่าง่าย เหาะเหินดั้น

ึก สหายยักษาผู้ซึ่งมีหน้าที่เฝ้าประตูวิมานของพระอิศวรร่

ไยพระอิศวรถึงต้อง

เพลาหน้า ถูกเรียกตัวเร่งด่วนเช่

ยังรุ่นเหลนไว้ในมือ โดยปกติแล้ว การไปเข้าเฝ้าพระอิศวรนั้นหาได้จำเป็น

เปิดรับโบนัส

เปิด
รามสูรล่อรัก
รามสูรล่อรัก
“ได้ชื่อว่าเป็นยักษ์พาลนั้นก็เพราะนางเมขลาได้ก่อเรื่องไว้ ครั้นมาถึงรุ่นลูกรุ่นหลาน ความเข้าใจผิดนั้นก็เสมือนตราบาปที่ประทับลงมายังวงศาคณายักษ์ตระกูลรามสูร ทำเอา 'รามสุระ' ยักษ์หนุ่มครึ่งเทวา ถูกกลั่นแกล้งอยู่ร่ำไป หากแต่การถูกรังแกนั้นเป็นเพราะเขาเป็นอสูรเทพบุตรผู้มีเรือนกายน่ารักน่าชังหาใช่เพราะเป็นลูกหลานรามสูร ความน่าเอ็นดูเป็นที่เลื่องลือไปทั้งแดนสวรรค์ แม้แต่เทวดาจอมเจ้าชู้อย่าง 'กรฤต' ยังอดไม่ได้ที่จะยลโฉมหน้า เมื่อมีเหตุให้ต้องปะมือกับยักษ์ผู้เป็นพี่ของรามสุระเพราะอีกฝ่ายได้รับคำสั่งจากพระอิศวรให้ไปตามดวงแก้วมณีที่เทวดาหนุ่มลักขโมยไปกลับคืน กรฤตก็สบโอกาสใช้เล่ห์กลล่อลวงรามสุระให้มายังวิมานที่ตั้งอยู่ยังสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ถึงจะเป็นอสุรา แต่ผุดผ่องไร้เดียงสาเช่นนั้นหรือจะสู้ความเจ้าเล่ห์เพทุบายของเทวดาหนุ่มได้ เพียงเจ็ดทิวา เจ็ดราตรีที่ต้องตกเป็นของอีกฝ่าย รามสุระก็ตระหนักได้ว่าไม่ว่าเพลาจะผันผ่านไปเพียงใด เมขลากับรามสูรก็มิอาจปรองดองกันได้เลย "เรียกข้าว่าพี่สิเจ้ายักษ์น้อย ข้าจะได้เอ็นดูเจ้าให้มาก" "เงียบปากของเจ้าไปเสีย ไม่อย่างนั้นข้าจะเอาดวงแก้วมณียัดปาก แล้วใช้ขวานเพชรสับเจ้าให้เป็นชิ้นๆ!"”
1 บทที่ 1 รามสุระ2 บทที่ 2 รามเรชณ์3 บทที่ 3 ขุ่นแค้นใจ4 บทที่ 4 ไม่มีผู้ใดบอก5 บทที่ 5 วิมานของกรฤต6 บทที่ 6 ความโกรธน่าเอ็นดู7 บทที่ 7 น่ารำคาญ8 บทที่ 8 หลงใหลกับรสรัก9 บทที่ 9 เปลือยเปล่า10 บทที่ 10 เป็นความผิด11 บทที่ 11 สิ้นราตรีที่เจ็ด12 บทที่ 12 ประทับจุมพิต13 บทที่ 13 น้องยักษ์14 บทที่ 14 รามสูรล่อรัก (จบ)