icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รามสูรล่อรัก

บทที่ 3 ขุ่นแค้นใจ

จำนวนคำ:1313    |    อัปเดตเมื่อ:18/05/2022

นไม่ได้หรือ? พี่เอาขวานเพชรไปด

็ทักท้วงไว้ อีกฝ่ายหันมามอง ครั้นเห็นสีหน

ะเล่าให้เจ้าฟังหมดท

ตามสหายยักษ์ไป ทิ้งให้ร

้านนอก พลันรีบผุดลุกจากพื้น ตรงออกไปยังหน้าวิมานเพื่อต้อนรับการกลับมาของรามเรชณ์ หากแต่ก็ต้องประหลาดใจเมื่อเห็นว่าผู้ที่ปรากฏอยู่ตรงหน้านั้นหาใ

ังไม่กลั

มีสีหน้

และข้าก็ไม่รู้ว่าจะ

เอาหว่างคิ้วของราม

มายควา

ที่เกิดขึ้นเท่าใดนัก แต่

ค์หนึ่ง ถูกซัดร่วงหล่นจากส

ังตาตุ่ม รามเรชณ

ะทันทีที่สิ้นเสียง อีกฝ่ายก็

้า ข้ายังหาไม่เจอ บัดนี้พระอิศวรได้ให้ไพร่พลย

ด้อย่างไร พี

นเหนียวหนืดมาอุดรั้งที่ลำคอ ไร้ซึ่งถ้อยคำจะเอื้อนเอ่ย

เหตุอาเ

ะให้มั่นคงได้ การที่พี่ชายร่วมสายโลหิตหายตัวไปทำให้เขาสติไม่สมประดี แม้ในเพลานี้ก็ยังป

วมณีอันเป็นดวงแก้วศักดิ์สิทธิ์ มีฤทธามอบพรให้กับผู้เอ่ยขอถูกลั

้น หาได้บอกกล่าวกับบรรดาเทพาอย่างที่ควรจะเป็น รามเรชณ์เป็นผู้พบเจอเทวดาหัวขโมยเป็นคนแรกด้วยเห็นแสงประกายของดวงแก้วมณีผ่านมาจากก้อนเมฆ พลันก็เจรจาให้อีกฝ่ายนำดวงแก้วกลับมาคืน หากแต่ได้รับการปฏิเสธ อีกทั้งยังถูกยั่วโทสะ จึงมีเหตุให้วิวาทกัน เทวดาผู้นั้นใ

สิ้น รามสุระก็ขุ่

้ไปเอาดวงแก้

วย แต่นั่น...มิอาจทำให้เหล่ายักษาซึ่งได้ร

กรกับเทวาผู้นั้นได้? จะเป็นเหย

อีกทั้งยังแลดูบอบบาง จึงทำให้ไม่มีผู้ใดเชื่อใจว่าจะสู้กับผู้ใดได้ และเขาเองก็หาได้เคยรบรากับเทวดาองค์ใดมาก่อ

้นลงไปยังเมืองมนุษย์ ออกตามหาพี่ชายไปเสียตัว บางครั้งก

ากไปช่างชวนให้น่าสังเวชใจยิ่งนัก แม้พระอิศวรจะปลอบประโลม แต่ก็หาไ

ขอให้ได้พบเจ

กกับตนเอง

เปิดรับโบนัส

เปิด
รามสูรล่อรัก
รามสูรล่อรัก
“ได้ชื่อว่าเป็นยักษ์พาลนั้นก็เพราะนางเมขลาได้ก่อเรื่องไว้ ครั้นมาถึงรุ่นลูกรุ่นหลาน ความเข้าใจผิดนั้นก็เสมือนตราบาปที่ประทับลงมายังวงศาคณายักษ์ตระกูลรามสูร ทำเอา 'รามสุระ' ยักษ์หนุ่มครึ่งเทวา ถูกกลั่นแกล้งอยู่ร่ำไป หากแต่การถูกรังแกนั้นเป็นเพราะเขาเป็นอสูรเทพบุตรผู้มีเรือนกายน่ารักน่าชังหาใช่เพราะเป็นลูกหลานรามสูร ความน่าเอ็นดูเป็นที่เลื่องลือไปทั้งแดนสวรรค์ แม้แต่เทวดาจอมเจ้าชู้อย่าง 'กรฤต' ยังอดไม่ได้ที่จะยลโฉมหน้า เมื่อมีเหตุให้ต้องปะมือกับยักษ์ผู้เป็นพี่ของรามสุระเพราะอีกฝ่ายได้รับคำสั่งจากพระอิศวรให้ไปตามดวงแก้วมณีที่เทวดาหนุ่มลักขโมยไปกลับคืน กรฤตก็สบโอกาสใช้เล่ห์กลล่อลวงรามสุระให้มายังวิมานที่ตั้งอยู่ยังสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ถึงจะเป็นอสุรา แต่ผุดผ่องไร้เดียงสาเช่นนั้นหรือจะสู้ความเจ้าเล่ห์เพทุบายของเทวดาหนุ่มได้ เพียงเจ็ดทิวา เจ็ดราตรีที่ต้องตกเป็นของอีกฝ่าย รามสุระก็ตระหนักได้ว่าไม่ว่าเพลาจะผันผ่านไปเพียงใด เมขลากับรามสูรก็มิอาจปรองดองกันได้เลย "เรียกข้าว่าพี่สิเจ้ายักษ์น้อย ข้าจะได้เอ็นดูเจ้าให้มาก" "เงียบปากของเจ้าไปเสีย ไม่อย่างนั้นข้าจะเอาดวงแก้วมณียัดปาก แล้วใช้ขวานเพชรสับเจ้าให้เป็นชิ้นๆ!"”
1 บทที่ 1 รามสุระ2 บทที่ 2 รามเรชณ์3 บทที่ 3 ขุ่นแค้นใจ4 บทที่ 4 ไม่มีผู้ใดบอก5 บทที่ 5 วิมานของกรฤต6 บทที่ 6 ความโกรธน่าเอ็นดู7 บทที่ 7 น่ารำคาญ8 บทที่ 8 หลงใหลกับรสรัก9 บทที่ 9 เปลือยเปล่า10 บทที่ 10 เป็นความผิด11 บทที่ 11 สิ้นราตรีที่เจ็ด12 บทที่ 12 ประทับจุมพิต13 บทที่ 13 น้องยักษ์14 บทที่ 14 รามสูรล่อรัก (จบ)