นักพรตเจ้าสำราญ

่มีสีหน้าตกใจ ก่อนจะแปรเปลี่ยน

ศาจ แต่ข้าก็หาไ

อยู่ไม่น้อยว่าตนจะทำคุณบูชาโทษหรือไม่ หากแ

เป็นปีศาจฝ่ายดี ไม่เช่นนั้นจะช่ว

ยักหน้า

ู้ใดแล้วยังจะช่วยเหลืออีก นักพรตปร

ินกลับฉุกคิดอะไร

ี่ระรานชาวบ้านจริงๆ สักครั้ง มีแต่โกหกพกลม หลอกต้มตุ๋นเอาเงินชาวบ้าน พอถูกจับได

่นา ข้าทำเพื

ไปเป็นเด็กรับใช้ เมื่อนั้นเองที่เขาได้เรียนรู้ศาสตร์แห่งการปราบปีศาจ ขณะเดียวกันก็ได้เรียนรู้ว่าความมีเมตตาหาได้ช่วยให้มีชีวิตดีขึ้น ด้วยเมื่อเขาเติบใ

ป็นอย่างดีว่ามนุษย์นั่

ม่สนใจใครหน้าไหนว่าจะเดือดร้อนเพียงใด ขอแค่เ

งไปยังปีศาจกวางตรงหน้า ก่

็นปีศาจอยู่วันยังค่ำ ปีศาจมักก่อความเดือ

พลง ดวงตาสีแดงสั่น

ามเดือดร้อนให้มนุษย์จ

นผู้ใดในเมืองมนุษย์สักครั้ง มิหนำซ้ำข้

เคยเจอปีศาจมามาก แต่ก็หาได้เคยพบพานกับปีศาจ

ีความคิดดีๆ

มปากยกยิ้มเผล่ ก้าวเ

ำแพงถ้ำ “เจ้าก็คงจะต้องบอกข้าว่

ที... เหตุผลอะไร

ิตเจ้าไง” เป็นอย่า

น้าครุ่นคิด “

ญคุณต้องทดแทน เจ้าไม่เคยได้ยินหรือไร” ลู่ลู่

จ้าอย่าลืมว่าข้าเป็นนักพรตปราบปีศาจ เมื่อมีปีศา

รก็จะปราบเขา

ากสีแดงชาดแน่น ก

ข้าน่า

็นที่เอ็นดูต่อผู้ได้พบเห็นทั่วฟ้าดิน ลู่ลู่หวังว่