icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

นักพรตเจ้าสำราญ

บทที่ 3 ข้าเป็นนักพรตปราบปีศาจ

จำนวนคำ:936    |    อัปเดตเมื่อ:23/05/2022

ลายขึ้น ก่อนที่ลู่ลู่จ

ลู่ลู่ เจ้าช

ึงกระทำกันด้วย นักพรตหนุ่มหรี่ตามองอ

่ยนเ

น ฉีกยิ้มกว้าง “เยี่ยนเฉิน!

นุษย์คนแรกในชีวิต หากแต่เยี่ยนเฉินหาได้สนใจไม่ เ

ตุใดข้า

ี่ยังพูดไม่จบ “เจ้ามาสลบอยู่หน้าถ้ำของข้าน่ะ ข้าก็เลยแบกเ

้นมาอีกเสียแล้ว ดีจังที่เจ้า

นิจพิเคราะห์แล้ว แลดูปีศาจตนนี้น

วเล็กกว่ามนุษย์ธรรมดาอย่างเขาอยู่ไม่น้อย มิหนำซ้ำยังผิวพรรณผุดผ่องคล้ายกับว่าหากถูกจับแรงๆ ผิ

ึกถึงความอันต

ากกวางเป็นสัตว์กินพืช ปีศาจ

เดิม ขณะที่ลู่ลู่ดูจะสนอกสนใจแขกผู้

ป่านี้ได้อย่างไรหรือ

นเขาขึ้นมาน่

ของโรงเตี๊ยมนั้นควบขึ้นมาบนเขา เกือบจะหนีพ้นอยู่แล้ว แต่เจ้าม้าโง่เง่าที่เขาขี่มาก็ดันสะดุดกับรากไม้จนพาเขาล้

นปีศา

ือปราบไม่ไล่ล่ามาพาตัวเขากลับ

เจ้ามาที่น

ุดอยู่นานแล้ว จนในที่สุดเยี่ยน

ข้าเลยหนีจนหล

ัง “แล้วผู้ใดไล่ล่าเจ้ามา

ือปราบไล่ล่ามา เจ้าปีศาจกวางก

่างนั

ีไล่ล่า

ะโกหกคำโต อย่างไรเส

ของเจ้าปีศาจตนนี้ ดูแล้วน่า

ู่เอียงคอ “ทำไมคนไม

... ได้เวลาเล่นละ

ด ว่าด้วยน้ำเสียงชวนให้อ

ือชาวบ้าน เมื่อชาวบ้านอยู่ดีมีสุข พวกที่

จ้าปราบ...

กฝ่าย แสร้งทำหน้าเค

้าเป็นนักพร

เปิดรับโบนัส

เปิด
นักพรตเจ้าสำราญ
นักพรตเจ้าสำราญ
“แม้ขึ้นชื่อว่าเป็นปีศาจ ทว่าปีศาจกวางอย่าง 'ลู่ลู่' กลับหาได้พิสมัยการระรานมนุษย์สักเท่าไรนัก สะอาดบริสุทธิ์เสียจนแทบจะลุแก่ตบะแล้ว ทว่า... ชีวิตของเขาก็หาได้สงบสุขอีกต่อไปเมื่อนักพรตปราบปีศาจอย่าง 'เยี่ยนเฉิน' หนีตายจากการถูกล่าเพราะดันไปต้มตุ๋นชาวบ้านวิ่งทะเล่อทะล่ามาสลบอยู่หน้าถ้ำ ถึงจะเป็นปีศาจแต่ก็หาได้ไร้น้ำใจนัก มอบไมตรีช่วยเหลืออย่างไม่เกี่ยงงอน หากแต่เยี่ยนเฉินกลับตอบแทนบุญคุณด้วยการทำให้ชีวิตของลู่ลู่แปดเปื้อนด้วยมลทิน บีบบังคับให้ปีศาจกวางน้อยรวมหัวในแผนต้มตุ๋นชาวบ้านเพื่อเอาคืน! นักพรตจอมกะล่อนผงาด ใช้ชีวิตอย่างสำราญ ขณะที่ปีศาจน้อยถูกจิกหัวใช้ให้ไประรานชาวบ้านไม่เว้นวัน อะไรไม่ว่า เยี่ยนฉินยังขยันลูบหางเล็กๆ ของเขาเสียเหลือเกิน ไม่รู้หรือไงว่าตรงนั้นน่ะ...มะ...มัน... ...ทำให้ตัวร้อนผะผ่าวนะ! ต้องมีสักวันที่พลั้งเผลอไปมากกว่านี้แน่ สวรรค์! ลู่ลู่ผู้นี้จะหลั่งน้ำตาเป็นสายโลหิตแล้ว!”
1 บทที่ 1 นักพรต2 บทที่ 2 ข้าไม่ทำร้ายมนุษย์หรอก3 บทที่ 3 ข้าเป็นนักพรตปราบปีศาจ4 บทที่ 4 ปีศาจฝ่ายดี5 บทที่ 5 ฤดูผสมพันธุ์6 บทที่ 6 เลือกได้ถูกทาง7 บทที่ 7 ใครจะไปเชื่อคำโกหก8 บทที่ 8 กำหนัดพร่างพราย9 บทที่ 9 ยอมแต่โดยดี10 บทที่ 10 ความผิดก็คือความผิด11 บทที่ 11 ลู่ลู่ทนไม่ไหวอีกต่อไป12 บทที่ 12 ขอแค่มีเพียงเจ้า (จบ)