icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ม่านลวงใจ

บทที่ 3 ตอนที่ 2.1

จำนวนคำ:1356    |    อัปเดตเมื่อ:05/07/2022

นท

ณิกาก็แทบจะไม่ได้

ดทกับแฟนของชายหนุ่มมาแล้วทุกคน แต่พอมาถึงตอนนี้ไปแล้วจะได้อะไรนอกจากความช้ำใจ ถึงอย่

างสิ...ตามนี้นะไม่ไป ขี้เกียจไม่ใช่ธุระกงการอะไรของฉัน ฉันจะดูหนัง ห้ามโทรมากวน เข้าใจ๋” แค่นั้นเธอ

ให้กับลูกสาว “ข้อมูลของมหาลัยที่โน้น ตาธีส่งมาให้ พ่อของเราเลยปริ้

ปเรียน” เกณิกาท้วง แต่ก็รับกระดาษเห

คับนี่ แค่เอามา

การทำงานตั้งสองปีแน่ะ” เกณิกาทำหน้ายุ่ง

ลูกอยากเรียนไปทำงานไปเพื่อหาประสบการณ์ ก็ทำกับตาธีแล้วกัน” นางสาวิ

หัวใจ เธอมองสถานศึกษาแล้วเอานิ้วลูบเบาๆ พร้อมกับคิดไปว่า บางทีเธออาจจะใช้ช่องทางนี้หนีไปรักษาแผลใจและถือโอกาสเรียนไปด้วย ขืนอยู่ที่นี่โอกาสที่จะพบเจอพูดคุยกันสูง บางทีเชื่อได้เล

เดี๋ยวหนูจะถามรายละเอี

ใจได้แล้

หนูอาจจะขอไปดูสถานที่จริงก่

ละมั่นใจว่าถ้าคนเป็นลูกสาวพูดมาอย่างนี้แล้วคงต

ันคัดเลือกมหาวิทยาลัยที่น่าสนใจและเข้าเงื่อนไขของเกณิกา ก่อนคืนนี้หญิงสาวจะ

เอ่ยกับแฟนหนุ่มขณะเดินไปขึ้นรถหลังจาก

้งคิดมากน่ะ” ปรินทร์พูดพลางหัวเราะและส่ายหน้าอย่างไม่คิดจะทำตามหรือเอาคำเตือนของเกณ

กแม่และเกมแล้ว คุณเป็นผู้หญิงที่เข้าใจผมมากที่สุด” ผกามาศยิ้มสดใส ก่อนรอยยิ้มนั่นจะเจื่อนลงเมื่อเธอเลื่อนตัวเข้าไปนั่งภายในรถ ไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดีกับคำชม

ะได้แต่งงานกับคนที่แอบมองมานาน” ผกามา

อยๆ พร้อมกับเคลื่อนรถออกจากร้านอาหารมุ

าชีพอย่างยัยเกม ผมไม่

สองคน สุดท้ายปรินทร์ก็ดึงเกณิกาเข้ามาเกี่ยวด้วยจนได้ทุก

มเอาแต่เอ่ยถึงเกณิกา ว่านึกภาพหญิงสาวใส่ชุดแต่งงานไม่ออกหรือไม่ก็ชุดนั้นสีนี้เหมาะกับเธอแต่ถ้าเป็นเกณิกาใส

งที่น่าดูอยู่หลายเรื่อง” ปรินทร์เอ่ยชวนเมื่อไ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ม่านลวงใจ
ม่านลวงใจ
“เมื่อเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อระหว่าง เกณิกา กับ ปรินทร์ ที่ชายหนุ่มกำลังจะแต่งงานกับแฟนสาว แต่ก็ดันมาเกิดเรื่องดันไปเกินเลยกับเพื่อนสนิทอย่าง เกณิกา แต่ก่อนจะเกิดปัญหา เกณิกาก็ชิงแก้ปัญหาด้วยการหนีไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ แต่เมื่อเธอกลับมา ก็มาพร้อมกับลูกสาวตัวน้อย แต่เธอไม่ยอมรับว่า ปรินทร์ คือพ่อของลูก แต่มีหรือปรินทร์จะยอม จากนั้นการเปิดปากคนปากแข็งที่สุดแสนจะเร่าร้อนก็เกิดขึ้น... "ถ้านั่งคุยไม่รู้เรื่องสงสัยจะต้องนอนคุย" ไม่พูดเปล่าปรินทร์ยังโถมตัวเข้าหาเกณิกาจนล้มลงไปบนที่นอน "ไอ้บ้า! แกจะทำอะไรน่ะ" เกณิการ้องถามเสียงสั่น "น้องปรายเป็นลูกใคร" ปรินทร์ไม่ตอบแต่กลับถามคนที่นอนหน้าตื่นอยู่ใต้ร่าง "ลูกฉันคนเดียว" เกณิกาตอบเน้นๆ ชัดๆ อย่างไม่คิดจะยอมพ่อของลูก นั่นทำให้ปรินทร์กระตุกยิ้ม "สงสัยจะลืมว่าของแบบนี้มันทำคนเดียวไม่ได้" เกณิกาไม่ตอบโต้ได้แต่นอนเม้มปากหันหน้าหนีไม่ยอมสบตาคนที่อยู่เหนือร่าง "เอะ หรืออาจจะลืม งั้นเรามาย้อนความจำกันหน่อยดีกว่าจะได้รู้ว่าใครคือพ่อน้องปรายตัวจริง" "แกจะทำอะไร" คราวนี้เกณิกาดิ้นขัดขืนสุดแรง "ทำลูกไงทำน้องให้น้องปรายสักคน" "ไม่นะ..." เกณิกาตะโกนออกมาได้แค่นั้นก็ถูกปิดปากด้วยปาก นั่นทำให้หญิงสาวถึงกับเบิกตากว้างนอนนิ่งตัวแข็งอย่างคาดไม่ถึง เปิดปากให้ชายหนุ่มสอดปลายลิ้นลุกล้ำได้อย่างง่ายดาย จะขัดขืนก็ไม่ทันเสียแล้วเมื่อเธอโดนปลุกเร้าจนในเวลาต่อมาอ่อนระทวย มือที่เคยผลักไสเลื่อนขึ้นไป”
1 บทที่ 1 ตอนที่ 1.12 บทที่ 2 ตอนที่ 1.23 บทที่ 3 ตอนที่ 2.14 บทที่ 4 ตอนที่ 2.25 บทที่ 5 ตอนที่ 3.16 บทที่ 6 ตอนที่ 3.27 บทที่ 7 ตอนที่ 3.38 บทที่ 8 ตอนที่ 4.19 บทที่ 9 ตอนที่ 4.210 บทที่ 10 ตอนที่ 5.111 บทที่ 11 ตอนที่ 5.312 บทที่ 12 ตอนที่ 6.113 บทที่ 13 ตอนที่ 6.214 บทที่ 14 ตอนที่ 6.315 บทที่ 15 ตอนที่ 6.416 บทที่ 16 ตอนที่ 7.117 บทที่ 17 ตอนที่ 7.218 บทที่ 18 ตอนที่ 8.119 บทที่ 19 ตอนที่ 8.220 บทที่ 20 ตอนที่ 8.321 บทที่ 21 ตอนที่ 8.422 บทที่ 22 ตอนที่ 9.123 บทที่ 23 ตอนที่ 9.224 บทที่ 24 ตอนที่ 10.1 (จบ)25 บทที่ 25 ตอนที่ 10.2 (จบ)