ม่านลวงใจ

ละท่าทีอย่างนี้นี่เองทำให้ผกมาศที่ก่อนหน้านี่ใจรุ่มร้อนอกแทบจะแตกตายกลับใจอ่อนยวบ เพราะอย่างน้อย

่องอะ

งเลยไม่อยากพลาด ยัยนั่นจะดูหรือยังก็ไม่รู้” ว่าแล้วปรินทร์ก็ล้วงโทรศัพท์ต่อสายหาเพื่อนสนิท โดยไม่สนใจคำสั่งก่อนห

วใครอยากดูกันสามคนมิทราบ ผกามาศต่อในใจ และตอนนี

” พูดจบผกามาศก็เดินปั้นปึงไปที่รถ โดย

ถามอย่างเป็นห่วงเมื่อเห็

ากลับบ้านกันดีกว่านะคะ” ผกามาศบอกแค่นั้น ห

บางทีเธอควรคุยเรื่องนี้กับปรินทร์ให้เขาปรับปรุงตัวเสียที เพราะดูเหมือนว่าตอนนี้เขาจะยังไม่รู้ตัวเองด้วยซ้ำว่าทำสิ่งที่ไ

ใช่อะไรเอะอะก็พูดถึงแต่เกณิกา นั่นคือคำร้องขอจากว่าที่เจ้าสาวของปรินทร์ ชายหนุ่มฟังแล้วถึงก

้งเข้าใจและไม่ถือสา แต่ตอนนี้เรากำลังจะแต่งงานกันใช้ชีวิตร่วมกัน แต่ปริ๊นซ์ กลับเอาแต่พูดถึงเกมตลอดเวลาเกือบจะทุกอิริยาบถ คงไม่มีผู

รับแล้วขอตัวกลั

รัวอะไรทำนองนั้นมากกว่า ตอนแรกเกณิกาปฏิเสธเหมือนพักหลังๆ มานี้ที่ชอบบ่ายเบี่ยงไม่ยอมออก

ณิกาอาศัยอยู่มากนัก ทันทีที่ปรินทร์เข้าไปนั่ง

ที่ก้นแตะเก้าอี้เกณ

งอะไรหน

แล้ว รีบคุย

นทร์ต่อว่าอย่างไม่จริงจังพร้อมกับเอามือไปโยกศ

ล้วต่างคนต่างก็มีช

ามอย่างรู้สึกน้อยใจเล็กๆ เมื่อรู้สึกว่

ครอบครัวมีลูกเมียและหน้าที่การงานที่จะต้องดูแล ส่วนฉันก็...ก็มีหน้าที่ข

ฉันก็คงจะมีแค่ลูกเม

ชีวิตลั้นลากับเพื่อนเหมือนเมื่อก่อนก็คงจะไม่ได้ แกเข้าใจใช่

ก” เกณิกาเลิกคิ้วแล้วชี้มาที่ตัวเองอ

ดถึงแกว่าเวลาไปโน้นมานี่กับเขาน่ะ ก็มันชินนี่หว่า” ปรินทร์บอกอย่างรู้สึกผิ

้คนที่เขารักพูดถึงหรือให้ความสำค

ปะ แสดงว่าฉันผ

ดีเท่าไหร่” แม้จะเจ็บปวดเจียนตายทุกครั้งที่พูดเรื่องนี้ออกไป แต่ในเมื่อปรินทร์เลือกแล้วเธอก็อยากจะให้ชาย

ขาดรสชาติไปเยอะ” ป

กันน้อยลงก็แค่นั้นเอง อะไรที่ทำใ

ันไม่เชื่อนะนี่”

ร์ให้ความสำคัญกับเธอขนาดนี้ แต่ถึงอย่างนั้น

ม” เกณิกาถามพร้อมกับทำท่าจะลุก เห็

น งานเลี้ยงส่งอาทิตย์หน

ส่วนแกก็ไปกับผึ้ง

ว่าจะต่างคนต่างไปถือว่าเลี้ยงส่งควา

ินทร์มองตามตาละห้อย บอกตัวเองไม่ถูกทำไมเขารู้สึกอาลัยอาวรณ์เกณิกาแปลกๆ เหมือนเพิ่งโดนคนรักบอกเลิก ทั้