ม่านลวงใจ

นท

้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ฉันมองเขาในฐานะ ‘ผู้ชายคนหนึ่ง’ ไม่ใช่

เป๋า ก่อนจะหันมาส่งยิ้มกลบเกลื่อน “ว่าไง” เกณิกาขมวดคิ้วมองแล้วหัวเราะในลำคอ เมื่อป

แกเป็

่องสำคั

เกณิกาคิดไปไกล ใจเต้นรัวแรง หายใจหายคอไม่ทั่วท

องเธอจะเป็นจริง...ป

จะขอผึ้

กภวังค์ความฝัน จนวินาทีต่อมา “ห๊า! แต่งงาน” คนที่เพิ่งตื่นจากฝันลมแล้งๆ อุทานพ

ครั้งนี้มาก เขาไม่เคยคบกับผู้หญิงคนไหนนานอย่างนี้มาก่อน นานสุดก็สามเดือน

ย ไม่คิดว่าชายหนุ่มจะจริงจังกับผกามา

หนุ่มมานานตั้งแปดเ

มาเล็กน้อย “ฉันว่าไม่นะ พวกเราคบกันมาตั้งปีครึ่ง...ปีครึ่งเชียวนะแก ถ้

ฟนคนปัจจุบัน ซึ่งเธอเองแหละที่เป็นแม่สื่อให้ทั้งสองได้คบกัน ทั้งหมดทั้งมวลนั้นก็เพราะปรินทร์ขอร

ันไหมวะ” ท่าทางเป็นกังวลและดูจริงจังของชายหนุ่มทำให้เกณิกาเม้

วนี่” ว่าพลางเก็บของและจะลุกหนี “เฮ

นายโชคดี” เกณิกาอวยพรโดยไม่มองหน้า แล้วรีบว

างความรักของฉันมันจะเป

ร์จะเห็นน้ำตาแห่งความเสียใจของเธอ เกณิกามานั่งร้องไห้คนเดียวเงียบๆ ที่สวนสาธาร

มาสภาพนี้ละ ร้องไห้ทำไม”

จบและจะไม่ได้เจอ ไม่ได้สนุกกับทุกคนอีก มันพูดไปร้องไห้ไป หนูอินไปหน่อยเลยเผลอร้องไห้ไปกับมันเสี

่องเรียนจบแม่ว่าจะถามอยู่พอดีว่า จบแล้วเราจะต่

คะ...ข้าวเย็นหนูไม่ทานนะคะอิ่มแล้ว” พูดจบเกณิกาก็รีบเดินขึ้นห้อง เพราะต

ู่บนหน้าจอ คนที่นั่งพิงหัวเตียงอยู่ท่ามกลางความมืดเหลือบตามองแล้วถอนหายใจ ใจหนึ่งก็อยากรับส่วนอีกใจหนึ่งก็ไม่อยาก กลัวจะร

่า

ีใจจากต้นสายมันเหมือนมีมีดมากรีดซ้ำลงบนแผลเดิม

เลยใช

็งๆ ลงคอ “ยินดีด้วยนะ” แล้วอวยพรและเผลอ