icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ม่านลวงใจ

บทที่ 6 ตอนที่ 3.2

จำนวนคำ:1313    |    อัปเดตเมื่อ:05/07/2022

ับโดยที่เขาขยับตามไปพร้อมกับปรับเบาะให้ถอยหลังไปสุดแล้วปรับเอนลง แล้วโน้มตัวลงไปบดจูบริมฝีปากแดงช้ำสอดปลายลิ้นเข้าไปเกี่ยวรัดกับปลายลิ้นเล็ก ขณะที่มือใหญ่ข้างหนึ่งไล้ลูบไปที่ต้นขาเร

สความเป็นหญิง และในขณะเดียวกันด้านบนก็ถูกจู่โจมจนเธอรู้สึกว่า

เสียงพร่าก่อนจะก้มลงดูดดึงหน้าอกอวบสล

่าลมหายใจถี่กระชั้น เมื่อเธอโดนเล่นงานจนเสี

่รัก” ชายหหนุ่มค

เกร็งกระตุกอย่างห้ามไว้ไม่ได้ ความรู้สึกแบบนี้เธอไม่เคยสัมผั

คร่อมบนหน้าท้องแข็งแรง แล้วเอื้อมมืออ้อมไปด้านหลังของหญิงสาว จัดการปลดเข็มขัดและเลื่อนกาง

ยู่ตรงหน้า “เดี๋ยวสิ อ๊า...” หญิงสาวเงยหน้าครางแอ่นอกรับริมฝีปากหนาที่ดูดดึงสลับกับบีบเค้นจนพอใจ แล้ว

่แคบๆ บนรถ เธอจึงจับพวงมาลัยเป็นที่ยึด ก่อนจะสะดุ้งสุดตัวเมื่อความแข็งแกร่งเคลื่อน

ายแม้พยายามจะขยับหนี แต่มือใหญ่กลับบังคับรั้ง

บจนน้ำตาเล็ดซบหน้ากับพวงมา ในขณะ

ั้นก็ค่อยๆ ขยับสะโพกเป็นจังหวะเนิบนาบ “ดีขึ้นไหมที่รัก” จูบที

เมื่อความเสียวกระสันเข้ามาแทนที่ความเ

ยแทบจะไม่หลงเหลือ เกณิกาขยับตัวขึ้นลงตอนแรกเธอทำตามแรงมือของ

รับทุกจังหวะของหญิงสาว มันลึกล้ำจนเขาต้องทำหน้าเห

่สั่งปรินทร์ใช้มือหนาจับเอวคอดทั้งสองข้างแล้วช่ว

่อยครั้งที่สอง มือบางที่จับพวงมาลัยรถเกร็งจิกแน่น ไม่ต่างกับปรินทร์ที่คำรามเสีย

ับพวงมาลัยค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมา เอี้ยวตัวมองปรินทร์ที่ตอนนี้นอนหลับไปอย่างอ

็รีบสวมใส่จัดแจ้งเสื้อผ้าตัวเองและของปรินทร์ให้เข้าที่พลางมองออกไปนอกตัวรถที่ค่อนข้างสลัวและเงียบสงบอย่างโล่งอก ดีที่เธอกับปรินทร์ออกจาก

เปิดรับโบนัส

เปิด
ม่านลวงใจ
ม่านลวงใจ
“เมื่อเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อระหว่าง เกณิกา กับ ปรินทร์ ที่ชายหนุ่มกำลังจะแต่งงานกับแฟนสาว แต่ก็ดันมาเกิดเรื่องดันไปเกินเลยกับเพื่อนสนิทอย่าง เกณิกา แต่ก่อนจะเกิดปัญหา เกณิกาก็ชิงแก้ปัญหาด้วยการหนีไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ แต่เมื่อเธอกลับมา ก็มาพร้อมกับลูกสาวตัวน้อย แต่เธอไม่ยอมรับว่า ปรินทร์ คือพ่อของลูก แต่มีหรือปรินทร์จะยอม จากนั้นการเปิดปากคนปากแข็งที่สุดแสนจะเร่าร้อนก็เกิดขึ้น... "ถ้านั่งคุยไม่รู้เรื่องสงสัยจะต้องนอนคุย" ไม่พูดเปล่าปรินทร์ยังโถมตัวเข้าหาเกณิกาจนล้มลงไปบนที่นอน "ไอ้บ้า! แกจะทำอะไรน่ะ" เกณิการ้องถามเสียงสั่น "น้องปรายเป็นลูกใคร" ปรินทร์ไม่ตอบแต่กลับถามคนที่นอนหน้าตื่นอยู่ใต้ร่าง "ลูกฉันคนเดียว" เกณิกาตอบเน้นๆ ชัดๆ อย่างไม่คิดจะยอมพ่อของลูก นั่นทำให้ปรินทร์กระตุกยิ้ม "สงสัยจะลืมว่าของแบบนี้มันทำคนเดียวไม่ได้" เกณิกาไม่ตอบโต้ได้แต่นอนเม้มปากหันหน้าหนีไม่ยอมสบตาคนที่อยู่เหนือร่าง "เอะ หรืออาจจะลืม งั้นเรามาย้อนความจำกันหน่อยดีกว่าจะได้รู้ว่าใครคือพ่อน้องปรายตัวจริง" "แกจะทำอะไร" คราวนี้เกณิกาดิ้นขัดขืนสุดแรง "ทำลูกไงทำน้องให้น้องปรายสักคน" "ไม่นะ..." เกณิกาตะโกนออกมาได้แค่นั้นก็ถูกปิดปากด้วยปาก นั่นทำให้หญิงสาวถึงกับเบิกตากว้างนอนนิ่งตัวแข็งอย่างคาดไม่ถึง เปิดปากให้ชายหนุ่มสอดปลายลิ้นลุกล้ำได้อย่างง่ายดาย จะขัดขืนก็ไม่ทันเสียแล้วเมื่อเธอโดนปลุกเร้าจนในเวลาต่อมาอ่อนระทวย มือที่เคยผลักไสเลื่อนขึ้นไป”
1 บทที่ 1 ตอนที่ 1.12 บทที่ 2 ตอนที่ 1.23 บทที่ 3 ตอนที่ 2.14 บทที่ 4 ตอนที่ 2.25 บทที่ 5 ตอนที่ 3.16 บทที่ 6 ตอนที่ 3.27 บทที่ 7 ตอนที่ 3.38 บทที่ 8 ตอนที่ 4.19 บทที่ 9 ตอนที่ 4.210 บทที่ 10 ตอนที่ 5.111 บทที่ 11 ตอนที่ 5.312 บทที่ 12 ตอนที่ 6.113 บทที่ 13 ตอนที่ 6.214 บทที่ 14 ตอนที่ 6.315 บทที่ 15 ตอนที่ 6.416 บทที่ 16 ตอนที่ 7.117 บทที่ 17 ตอนที่ 7.218 บทที่ 18 ตอนที่ 8.119 บทที่ 19 ตอนที่ 8.220 บทที่ 20 ตอนที่ 8.321 บทที่ 21 ตอนที่ 8.422 บทที่ 22 ตอนที่ 9.123 บทที่ 23 ตอนที่ 9.224 บทที่ 24 ตอนที่ 10.1 (จบ)25 บทที่ 25 ตอนที่ 10.2 (จบ)