icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ที่รักของคนเถื่อน

บทที่ 2 สำนึกผิด

จำนวนคำ:1522    |    อัปเดตเมื่อ:12/07/2022

คำตอบของผู้เป็นแม่ก็ไม่ได้ต่างไปจากสิ่งที่ดาห

รไปด้วยตัวเ

วรจะไปแสดงความเสียใจด้วย

ไปค่ะ” เอ่ยจบแก้วตาก็เข้าไปโอ๋ลูกสาวคนโต ที่เธ

ำชับเรื่องนี้กับน้องสาวอีกครั้ง เพราะรู้ว่าตันหยงนั้นขี้ใจอ่อนมา

ยกำชับขึ้นอีกคน ภาสุได้แต่ถอนหายใจออกมาหนักๆ นั่นเพราะรู้เรื่องนี้แล้วเช่

ม่” ตันห

ี่ยมฝ่ายนั

ี้ค่ะ

ยวพ่อไปเป

จากนั้น ภาสุก็สั่งให้เลขาส่วนตัวเตรียมแจกันดอกไ

ะพบเธอและครอบครัว ตันหยงเองก็เข้าใจจึงฝากคำเสียใจและคำขอโทษไปยังเขา พร้อมส่งแจกันดอกไม้ให้ครอบครัวของเขาแ

นศพของคุณแป้งร่ำด้วย จะได้ไหม

คน ทำให้ตันหยงโล่งอกขึ้นมา อย่างน้อยเ

ความจริงใจของภาสุและตันหยงที่แสดงออกมานั้น ครอบครัวของทิว

ระทั่งออกจากโรงพยาบาล จะมีก็แค่ตันหยง ภาสุเท่านั้นที่แวะเวียนไปงานศพทุกวัน นั่นเพร

พื่อขอโทษกับเรื่องที่เกิดขึ้นอีกครั้ง แต่เขากลับไม่เปิดโอกาสให้เธอเลย ทุกครั้งที่เธอเห็นคื

งร่ำมาก ทั้งคู่วางแผนที่จะจัดงานแต่งงานในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้แล้ว แต่อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นก

ณทิ

าเธอด้วยซ้ำ เขารู้ว่าตันหยงคือใครแต่ไม่อยากพูดคุยกับเธอ เวลา

ให้เธอมีชีวิตอยู่แต่สุดท้ายคำภาวนาของเขาก็ไม่เป็นผล ทันทีที่รู้ข่าวร้ายเขาก็ช็อคจนร้องไห้ออกมา

กแป้งร่ำอีกครั้ง แม้ว่าตอนนี้เธอจะจากไปแล้ว แต

ายปี และอีกสามเดือนก็จะถึง วันแต่งงานของเธอกับเขาแล้ว แทนที่จะได้เห็นเธอในช

งรับรู้ถึงความรักที่ทิวามีให้แป้งร่ำเธอก็ยิ่งเสียใ

อยากให้ฉันทำอะไรเพื่อไถ่โทษ ฉันจะยอมทำทุกอย่าง” ทิวาหันมามองหน้าต

วามสนใจเธอด้วยซ้ำ แม้จะเห็นเธอในงานศพของแป้งร่ำทุกคืน แต่บ่อยครั้งที่ทิวามักจะมองเธอเป็นอากาศธา

ม่ได้หายหน้าไป โทษของเธอจึงเป็นรอลงอาญา แต่คนที่ทำผิดเรื่องนี้จริงๆ กลับไม่ได้รู้สึกสำ

่าเธอจะสำนึกผิดได้อีกนานแค่ไหน สิ่งที่เธอพูดมันคือลมปากเพราะอยากได้ยินคำว่าอภัย

ช้ให้ฉันแน

เปิดรับโบนัส

เปิด
ที่รักของคนเถื่อน
ที่รักของคนเถื่อน
“'เพราะอุบัติเหตุในครั้งนั้น ทำให้เขาสูญเสียคู่หมั้นที่รักหมดหัวใจ และ...เธอคือผู้ที่ต้องรับผิดชอบ' โปรยปราย เรียกน้ำย่อย "จะไปไหน" "ขอโทษนะคะ ฉันว่าเราไม่เคยรู้จักกัน" เพราะพยายามมองแล้วแต่ชายตรงหน้าไม่คุ้นตาเลย ทำให้ตันหยงพยายามเดินเลี่ยงออกมา แต่ก็ถูกชายคนนั้นตามเข้ามาขวางเอาไว้อีกครั้ง "แน่ใจเหรอว่าเราไม่เคยรู้จักกัน" เอ่ยจบทิวาก็สบตาตันหยงตรงๆ และนั่นก็ทำให้เธอตกใจที่รู้ว่าคือเขา ไม่คิดว่าระยะเวลาเกือบสามเดือนที่ไม่ได้เจอหน้ากัน ทิวาจะเปลี่ยนไปได้มากถึงขนาดนี้ "คุณทิวา!" "ฉันถามว่าเธอจะไปไหน" เสียงห้วนเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง ทั้งๆ ที่เขารู้คำตอบดีอยู่แล้ว คำถามจากเขาทำให้ตันหยงอึกๆ อักๆ ขึ้นมา "คือว่าฉัน..." "จะหนีไปใช้ชีวิตอย่างมีความสุขที่ไหนไม่ทราบ" "ฉันไม่ได้หนีค่ะ ฉันแค่จะไป..." ยังไม่ทันที่ตันหยงจะเอ่ยบอกว่าเธอแค่จะตามไปดูแลพี่สาว ทิวาก็เอ่ยแทรกขึ้นเสียก่อน "ลืมไปแล้วหรือไงว่าเธอสัญญาอะไรกับฉันไว้" "ฉันไม่เคยลืมว่าจะไถ่โทษเรื่องที่เกิดขึ้นให้คุณ" นี่คือสิ่งที่ตันหยงตั้งใจจะทำตั้งแต่แรก "ไม่ลืมก็ไปกับฉัน" เอ่ยจบทิวาก็คว้าเข้าที่ข้อมือของตันหยง แล้วออกแรงรั้งให้เธอเดินตามมา แต่เพราะยังไม่รู้ว่าเขานั้นจะพาเธอไปที่ไหน ตันหยงจึงยื้อไว้ "จะไปไหนคะ" "เธอมีสิทธิ์ถามด้วยเหรอ"”
1 บทที่ 1 ตกอยู่ในสายตา2 บทที่ 2 สำนึกผิด3 บทที่ 3 ยังจมอยู่กับความแค้น4 บทที่ 4 ต้นเหตุ5 บทที่ 5 ความจริงใจที่อยากชดเชยทุกอย่างให้6 บทที่ 6 เอ่ยคำว่ารัก7 บทที่ 7 ไม่ฟื้นคืนกลับมา8 บทที่ 8 ตัวแทน 1 9 บทที่ 9 ตัวแทน 2 10 บทที่ 10 ตัวแทน 311 บทที่ 11 หลักฐาน 112 บทที่ 12 หลักฐาน 213 บทที่ 13 เก็บเกี่ยว 114 บทที่ 14 เก็บเกี่ยว 215 บทที่ 15 เก็บเกี่ยว 316 บทที่ 16 พลั้งเผลอ 117 บทที่ 17 พลั้งเผลอ 218 บทที่ 18 แพ้ใจ 119 บทที่ 19 แพ้ใจ 220 บทที่ 20 แพ้ใจ 321 บทที่ 21 ความลับที่ไม่ลับ 122 บทที่ 22 ความลับที่ไม่ลับ 223 บทที่ 23 ความลับที่ไม่ลับ 324 บทที่ 24 การจากลา 125 บทที่ 25 การจากลา 226 บทที่ 26 ขอโอกาส27 บทที่ 27 เมื่อความรักมีอยู่จริง 128 บทที่ 28 เมื่อความรักมีอยู่จริง 2 (จบ)