icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ที่รักของคนเถื่อน

บทที่ 5 ความจริงใจที่อยากชดเชยทุกอย่างให้

จำนวนคำ:860    |    อัปเดตเมื่อ:12/07/2022

จะเกิดขึ้นหลังจากนี้น่าจะดีกว่า กระทั่งรถเอสยูวีคันใหญ่ของทิวาจะหยุดตรงหน้าบ้านสไตล์ล้านนาประยุกต

ปล่อยให้ตันหยงนั่งงงอยู่คนเดียว ว่าเธอควรจะทำอะไ

ีผู้หญิงคนหนึ่งที่อายุน่าจะสี่สิบนิดๆ เดินตรงเข้

ะโยคนี้เป็นของผู้หญิงอีกคนที่เดินตรงม

กชายตัวจ้อยที่อายุน่าจะสิบขวบเ

่งที่ได้ยินตอกย้ำให้เธอทำดีเพื่อชดเชยความผิดท

ุณแป้งร่ำฟื

ให้ออกห่างตันหยง ป้าสายนั้นอยากด่าทอตันหยงให้มากกว่านี้ ให้สาสมกับที่เธอทำให้แป้งร่ำเสี

มองหน้าตันหยงอย่างเอาเรื่อง แม้จะไม่รู้เรื่องรู้ราวมากนักว่าใค

ฝากขอโทษทุก

นักๆ เพราะทุกคนที่นี่คงรับรู้ว่าเธอคือคนที่ทำให้แป้งร่ำเสี

ตรงนั้น หิ้วกระ

งทุลักทุเล จากนั้นก็เดินตามทิวาไปกระทั่งถึงหน้าห้องห้

ข้า

อยู่ห้อง

้นเขาก็เดินจากไป ปล่อยให้ตันหยงยืนงงอยู่

ิดไว้ตรงผนังห้อง ในรูปคือทั้งสองคนยิ้มออกมา บ่งบอกถึงความสุขมาก แ

เตียงนอนสีขาวมีเสาสี่เสาที่ผูกผ้าลูกไม้ไว้อย่างสวยงาม บนโต๊ะเครื่องแป้งมีอุปกรณ์สำหรับแต่งหน้

ยชมจากใจ เพราะชุดแต่งงานที่เห็นสวยมาก หาก

ะมั่นใจว่าเธอมาที่นี่ด้วยความจริงใจที่อยากชดเชยทุ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ที่รักของคนเถื่อน
ที่รักของคนเถื่อน
“'เพราะอุบัติเหตุในครั้งนั้น ทำให้เขาสูญเสียคู่หมั้นที่รักหมดหัวใจ และ...เธอคือผู้ที่ต้องรับผิดชอบ' โปรยปราย เรียกน้ำย่อย "จะไปไหน" "ขอโทษนะคะ ฉันว่าเราไม่เคยรู้จักกัน" เพราะพยายามมองแล้วแต่ชายตรงหน้าไม่คุ้นตาเลย ทำให้ตันหยงพยายามเดินเลี่ยงออกมา แต่ก็ถูกชายคนนั้นตามเข้ามาขวางเอาไว้อีกครั้ง "แน่ใจเหรอว่าเราไม่เคยรู้จักกัน" เอ่ยจบทิวาก็สบตาตันหยงตรงๆ และนั่นก็ทำให้เธอตกใจที่รู้ว่าคือเขา ไม่คิดว่าระยะเวลาเกือบสามเดือนที่ไม่ได้เจอหน้ากัน ทิวาจะเปลี่ยนไปได้มากถึงขนาดนี้ "คุณทิวา!" "ฉันถามว่าเธอจะไปไหน" เสียงห้วนเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง ทั้งๆ ที่เขารู้คำตอบดีอยู่แล้ว คำถามจากเขาทำให้ตันหยงอึกๆ อักๆ ขึ้นมา "คือว่าฉัน..." "จะหนีไปใช้ชีวิตอย่างมีความสุขที่ไหนไม่ทราบ" "ฉันไม่ได้หนีค่ะ ฉันแค่จะไป..." ยังไม่ทันที่ตันหยงจะเอ่ยบอกว่าเธอแค่จะตามไปดูแลพี่สาว ทิวาก็เอ่ยแทรกขึ้นเสียก่อน "ลืมไปแล้วหรือไงว่าเธอสัญญาอะไรกับฉันไว้" "ฉันไม่เคยลืมว่าจะไถ่โทษเรื่องที่เกิดขึ้นให้คุณ" นี่คือสิ่งที่ตันหยงตั้งใจจะทำตั้งแต่แรก "ไม่ลืมก็ไปกับฉัน" เอ่ยจบทิวาก็คว้าเข้าที่ข้อมือของตันหยง แล้วออกแรงรั้งให้เธอเดินตามมา แต่เพราะยังไม่รู้ว่าเขานั้นจะพาเธอไปที่ไหน ตันหยงจึงยื้อไว้ "จะไปไหนคะ" "เธอมีสิทธิ์ถามด้วยเหรอ"”
1 บทที่ 1 ตกอยู่ในสายตา2 บทที่ 2 สำนึกผิด3 บทที่ 3 ยังจมอยู่กับความแค้น4 บทที่ 4 ต้นเหตุ5 บทที่ 5 ความจริงใจที่อยากชดเชยทุกอย่างให้6 บทที่ 6 เอ่ยคำว่ารัก7 บทที่ 7 ไม่ฟื้นคืนกลับมา8 บทที่ 8 ตัวแทน 1 9 บทที่ 9 ตัวแทน 2 10 บทที่ 10 ตัวแทน 311 บทที่ 11 หลักฐาน 112 บทที่ 12 หลักฐาน 213 บทที่ 13 เก็บเกี่ยว 114 บทที่ 14 เก็บเกี่ยว 215 บทที่ 15 เก็บเกี่ยว 316 บทที่ 16 พลั้งเผลอ 117 บทที่ 17 พลั้งเผลอ 218 บทที่ 18 แพ้ใจ 119 บทที่ 19 แพ้ใจ 220 บทที่ 20 แพ้ใจ 321 บทที่ 21 ความลับที่ไม่ลับ 122 บทที่ 22 ความลับที่ไม่ลับ 223 บทที่ 23 ความลับที่ไม่ลับ 324 บทที่ 24 การจากลา 125 บทที่ 25 การจากลา 226 บทที่ 26 ขอโอกาส27 บทที่ 27 เมื่อความรักมีอยู่จริง 128 บทที่ 28 เมื่อความรักมีอยู่จริง 2 (จบ)