พยับหมอกปลายฝน

ักจะฝั

ุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก พร้อมกับค

ลว

ส่อ

ือนที่ใครๆ

ว่า’ ทำให้หล่อนเสมือนถูก

ัง ขยะแขยง...เขา

ยังไงก็ช่าง! ช่

เล็บจิกลงบนเนื้อจนเลือดซิบ เจ็บ...แต่ยังไ

ช่วยบดบังแววตาที่เปี่ยมด้วยความชิงชังคู่นั้น ช่วยให้หล่

ล้ว เจอกันก็อย่ามาทัก อ้อ... ไ

ในตัวเองเหนือกว่าสิ่งใด ท

พอกั

งพร้อมกับให้ค

ค

ันหลังให้ ตัวหล่อนก็แทบผวาตาม หญิงสาวต้องใช้กำล

ศักด

่ผิด เขาสิ...ต

้องเก็บความรู้สึกทั้งหมดไว้ในหล่อนคว

กมาอย่างแผ่วเบา ละม้ายเกรงว่า

่ามาเจอเขา ไม่น่ามาพบ...ทั้งๆ ที่หัว

ายลูกศรกลับมาคบ

นยังดังก้องอยู่ในหัวของหล่อนตั้งแต่ว

ลูกศรแล้วอย่างไ

าความทะนงในศักดิ์ศรีทำให้หล่อนป

่วงน่ะ กลัว

ห้สลายกลายเป็นละไอฝน และลอยปลิ

้อ

ค่นั้น...ก้อนอะไรบางอย่า

หลุบตาลงต่ำ เริ่ม

ศรด้วยค่ะ แต่

ดินจากไปด้วยท่วงท่านางพญา ต้องนึกขอบคุณความเป็นน

วหล่อนเปียกปอน และน้ำตา

้มันหลั่งริน

างความเจ็บปวดและความ

่หม

ร่างบอบบางแทบจะปลิวลม...เด็กส

ขาให้นิยามว่าประหลาดเพราะนอกจากความร่าเริงมันยังแฝงเร้นด้วยความเศร้าเร้นลึ

นอย่างเขาคุ้นชินมาตลอด..

มือมีหนังสือเล่มหนึ่ง...เข

นอะไ

ยในเรื่องหนึ่งที่ได้รับความนิยมค่อ

มฝีปากเล็กน้อย ก่อนยื่นส่งส

ี่

ีแดง มีตัวอักษรสีขาวเป็

? อะ

ี่หมอกไงคะ

ล้วว่าไม

ส่ายหน้าจนผมกระจาย ‘ย

ั่งลงเคียงข้าง จากนั้นก็ย

ม่ต้องกลัวว่ามั

ก็ตที่เคยยับย่นและมีรอยเปรอ

ื้อพี่

่สิ

หม่กว่า

จะไม่ตอบ แต่กลับผ

ละค่ะ ของของใครก็

มทวินรีบชักออก แล้วลุกพรวด ก่อนจะยกมือนวดท้า

่เอา ฝนจะทิ้ง

้อนวอนของเด็กสาวตรงหน้าแล้ว คนใจ

..พี่จ

ดีใจ หล่อนยิ้มแป้น...เป็

าไปเลี้

๊ะ? เลี

ี่พี่หมอ

ต่

มื่อเจ้าหล่อนหมุนตัว เดินแ

นพรุ่ง

ี่นี่ หรือที่ไหน เมทวินได้แต่ค

จู่ๆ ฝนก็ตกอย่า

ปเบื้องหน้า ปล่อยให

มมุมปากเมื่อรู้สึกว่าเม็

ว่วเข้ามาในโสตประสาททลายความทรงจำที่ผุ

กับสายฝน ทิ้งไว้เพียงโท

น ไม่คู่ควรให้เขาคิดถึ

วแข็งขึ้นมาชั่วขณะ ก่อนทุกอย

ะ เดี๋ยวก็เป็นหวัดหร

ดประตูร้านค้างไว้ แล

้าน จากนั้นจึงพับร่มและส่งคืนเจ้าของร้านผู

เหลือบมองด้านนอก พลางพึมพำ “ท่าทางจะตกอีกนา

ไว้ใกล้ๆ นี่เอง” ว่าพลางชี้มือบอกแล

งั้นก็โ

องร้าน ลักษิกา

ือเปล่า ถ้าฝนตกหน

งเมทวินก้มต่ำ ส่วนเสียงที่เปล่งออกม

่นเลย...ไม่ใช

อยยิ้มประดับริมฝีปากตลอดการสนทนา และมีเสียงหัวเราะดังเป็นระยะๆ ทว่าแววตากลับคอยแต่จะม

่ง เขาเหยี

งกัน หล่อนคงลื