icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
กลีบบัวแย้มสวาท

กลีบบัวแย้มสวาท

ผู้เขียน: พันสิงห์
icon

บทที่ 1 1

จำนวนคำ:1313    |    อัปเดตเมื่อ:28/08/2022

บครัว นฤดม ครอบครัวใหญ่อันเป็นเศรษฐีผู้มั

มากเลยเจ้าค่ะ” พุด

ื่อนรักของคุณหลวงอัฐ ครั้นได้สัญญากันว่าโตขึ้นจะให้บุตรชายและบุตรสาวแต่งงานกัน จึงได้หมั

ดาเป็นพ่อค้าร่ำรวยมีเงินทองมากมาย แต่มิทันได้จัดการแบ่งทรัพย์สมบัติหรือทำพินัยกรรมเอาไว้ เหล่าบรรดาเมียน้อยรวมถึงลูกๆ และญาติๆ ก็อยากได้สมบัติมากมายของบิดาด้

สิเจ้าค่

สียเลย ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่บ้านนฤดม ในฐานะคู่หมายของพฤกษ์ เขาก็มีท่าทีร

คประหลาดที่หาสาเหตุไม่ได้ พร้อมกันทั้งคู่ ทำให้พฤกษ์คิดว่าหล่อนเป็นตัวกาลกิณี ทำใ

องเป็นเมียเขายังไม่เคยคิดจะทำ ทุกวันนี้ หล่อนเป็นได้แค่นางบำเ

ิของบิดาถูกเหล่าบรรดาเมียน้อยและญาติๆ รุมกันแย่งและโกงไปจนหมด หล่อนมีทรัพย์สมบัติติดตัวอยู่แค่หยิบมือ จึงไม

ณพฤกษ์ได้ บ่าวเชื่อ

าวหวานให้คนที่ได้ชื่อว่าเป็นคู่หมั้นคู่หมายอย่างตั้งอกตั้งใจ ก

ี่พฤกษ์” กลีบเอ่ยกับพฤกษ์

ัก” ประโยคที่เอ่ยตอบกลับมาทำให้กลีบบัวนิ่งอึ้ง ก้มงุดไม่กล้าสบส

พึงพอใจ คนเกลียดขี้หน้ากัน จะทำดีแค่ไหนเขาก็คงเกล

้ เพราะท่านบอกว่าอยู่ด้วยกันไปก็ทำเป็นกันไปเอง แต่ทุกวันนี้หล่อนก็ไม่เคยทำให้พฤกษ์พ

ียของผู้ชายสักคนต้องทำเช่นนี้ แล

์แล้ว จึงยินยอมเขาเรื่อยมา อาจเพร

อยมากนัก หรืออ

ขึ้นดื่ม หยิบผ้ามาเช็ดปาก ทำให

ไหมคะ วันนี้บัวทำขน

่าเบื่อน่ารำคาญจริงเชียว” ประโยคของเขาทำให้หล่อนตื้อในอก รีบก

นอะไรเสียหน่

ใช้ แต่ก็ไม่เคยมีสิทธิ์มีเสียงได้นั่งกินข้าวกินปลากับพฤกษ์เลยสักครั้ง ยกเว้นแต่ก่อนที่คุณหลวงอัฐกับคุณหญิงนิดยังมีชีวิตอ

ินปลาเสียหน่อยนะเจ้าคะ ไม่เช่นนั้นจะล้มป่วยเอา

อน” กลีบบัวนั่งเหม่อ ยิ่งนั

เปิดรับโบนัส

เปิด
กลีบบัวแย้มสวาท
กลีบบัวแย้มสวาท
“ตัวอย่างบางช่วงบางตอน "เดี๋ยวบ่าวไปเอาขมิ้นกับมะขามเปียกก่อนนะเจ้าคะ คุณบัวรออยู่ที่ท่าน้ำก่อนนะเจ้าคะ" "จ้ะพี่" กลีบบัวตอบรับ นั่งรออยู่ที่ท่าน้ำด้วยจิตใจเลื่อนลอย "พี่พุดซ้อนมาแล้วเหรอจ๊ะ อุ๊ย! พี่พฤกษ์" หล่อนร้องอุทานเมื่อหันไปก็เจอเข้ากับพฤกษ์ที่วางมือร้อนๆ อยู่ตรงไหล่บอบบางของหล่อน "จะอาบน้ำเหรอ" เขาเอ่ยถาม "ค่ะพี่พฤกษ์" คนพูดมีท่าทีเขินอาย เสียงสั่นสะท้าน ก้มงุดเพราะตัวเองอยู่ในสภาพอันล่อแหลมนัก "ตัวหอมอยู่แล้ว ไม่ต้องอาบก็ได้" เขากระซิบลงตรงริมหู ใช้ริมฝีปากดุนดันกลีบปากของหล่อนเบาๆ พอหล่อนเบี่ยงหลบเขาก็หอมแก้ม ขบเม้มติ่งหูสาวอย่างมีชั้นเชิง "อย่าเจ้าค่ะพี่พฤกษ์ เดี๋ยวบ่าวในเรือนมาเห็นเข้า" "ไม่มีใครมาเห็นหรอก ข้าสั่งไอ้เข้มเอาไว้แล้วว่าไม่ให้ใครเข้ามา" "ตรงนี้เป็นท่าน้ำนะเจ้าค่ะ มันไม่เหมาะสม" "ท่าน้ำแล้วทำไม" เขาปลดอาภรณ์ออกจากกาย ไม่ได้สนใจเสียงประท้วงของหล่อนอีก เขาอยากได้อะไรก็ต้องได้ และเวลานี้เขาต้องได้หล่อนให้สมใจอยาก”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 14