icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

กลีบบัวแย้มสวาท

บทที่ 2 2

จำนวนคำ:1229    |    อัปเดตเมื่อ:28/08/2022

ย่าคิดมากเลยเจ้าค่ะ คุณ

ที่ไปก็คงจะดีนะจ๊ะ ไม่ต้องมาทนให้เขาเหม็นขี้หน้า

ำแกงชัดๆ” พุดซ้อนพูดแล้วทำสีหน้าไม่ชอบใจที่เจ้านายสาวโดนรังแกเช่นนี้ แ

อาอีก” คนปรามหน้าแดงก่ำลามไปถึงใบหู บ่าวรับใช้ที่นอนเฝ้าหล่อนอยู่ห

ราะรังเกียจ หล่อนเป็นแค่ผู้อาศัย จำต้องระเห็จไปอยู่ที่นั่น ซึ่งหล่อนก็ไม่ได้ปริ

ียก่อน จะได้เข้านอนกัน วันนี้คุณบัวของบ่าวเหนื่อยม

ปฏิเสธ ยิ่งมาอยู่บ้านเขา อาศัยข้าวแดงแกงร้อนของเขาก็ยิ่งจะต้

ามเปียกก่อนนะเจ้าคะ คุณบัวร

ับ นั่งรออยู่ที่ท่าน

หล่อนร้องอุทานเมื่อหันไปก็เจอเข้ากับพฤก

ำเหรอ” เ

อาย เสียงสั่นสะท้าน ก้มงุดเพรา

หู ใช้ริมฝีปากดุนดันกลีบปากของหล่อนเบาๆ พอหล่อนเบี

ฤกษ์ เดี๋ยวบ่าวใ

้าสั่งไอ้เข้มเอาไว้แล

าน้ำนะเจ้าค่ะ

้สนใจเสียงประท้วงของหล่อนอีก เขาอยากได้อะไรก

ไรแบบนี้ตรงนี้ มารดาสอนให้รักนวลสงวนตัว แต่มันจบสิ้นลงตั้งแต่ที่หล่อนมาเหยียบบ้านหล

านเขาคงเบื่อและเขี่ยทิ้งเพราะกลืนกินความห

หนก็ได้” คนเอาแต่ใจเวลาอยาก

กกระชากผ้าถุงลงมาจนถึงเอว เผยให้เห็นปทุมถัน

อิ่มนั้นอย่างตะกละตะกลาม รวบดูดอย่างเร่าร้อน ขยำขยี้อ

บบัวรีบยกมือขึ้นอุดปากตัวเองเอา

ไม่ใช่รึ” เขากัดหัวนมสีชมพูของหล

้าคะ” กลีบบัวพยายามห้ามปราม แต่ดูเ

จ็บค่ะ อย่ากัด” หล่อ

รงหว่างขาของหล่อน โดยถลกผ้าถุงขึ้นมาเหนือเอว ทำให้ตอนนี้ทั้งท่อนบนและท่อนล่า

.. พี

ซิบถามชิดริมหู มือหนาบีบปลายคางสวยเอาไว้แน่น ท

่อนมารูดรัดแก่นกายชาย กลีบบัวหน้าแดงใจสั่นเพราะ

่พฤ

ยวข้าจะกระแทกเจ้า

หล่อนอายที่เขาทำอะไรแบบนี้ จะตรงไหนทุกท

เปิดรับโบนัส

เปิด
กลีบบัวแย้มสวาท
กลีบบัวแย้มสวาท
“ตัวอย่างบางช่วงบางตอน "เดี๋ยวบ่าวไปเอาขมิ้นกับมะขามเปียกก่อนนะเจ้าคะ คุณบัวรออยู่ที่ท่าน้ำก่อนนะเจ้าคะ" "จ้ะพี่" กลีบบัวตอบรับ นั่งรออยู่ที่ท่าน้ำด้วยจิตใจเลื่อนลอย "พี่พุดซ้อนมาแล้วเหรอจ๊ะ อุ๊ย! พี่พฤกษ์" หล่อนร้องอุทานเมื่อหันไปก็เจอเข้ากับพฤกษ์ที่วางมือร้อนๆ อยู่ตรงไหล่บอบบางของหล่อน "จะอาบน้ำเหรอ" เขาเอ่ยถาม "ค่ะพี่พฤกษ์" คนพูดมีท่าทีเขินอาย เสียงสั่นสะท้าน ก้มงุดเพราะตัวเองอยู่ในสภาพอันล่อแหลมนัก "ตัวหอมอยู่แล้ว ไม่ต้องอาบก็ได้" เขากระซิบลงตรงริมหู ใช้ริมฝีปากดุนดันกลีบปากของหล่อนเบาๆ พอหล่อนเบี่ยงหลบเขาก็หอมแก้ม ขบเม้มติ่งหูสาวอย่างมีชั้นเชิง "อย่าเจ้าค่ะพี่พฤกษ์ เดี๋ยวบ่าวในเรือนมาเห็นเข้า" "ไม่มีใครมาเห็นหรอก ข้าสั่งไอ้เข้มเอาไว้แล้วว่าไม่ให้ใครเข้ามา" "ตรงนี้เป็นท่าน้ำนะเจ้าค่ะ มันไม่เหมาะสม" "ท่าน้ำแล้วทำไม" เขาปลดอาภรณ์ออกจากกาย ไม่ได้สนใจเสียงประท้วงของหล่อนอีก เขาอยากได้อะไรก็ต้องได้ และเวลานี้เขาต้องได้หล่อนให้สมใจอยาก”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 14