icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

กลีบบัวแย้มสวาท

บทที่ 5 5

จำนวนคำ:1270    |    อัปเดตเมื่อ:28/08/2022

กล้ากอดเขา ทั้ง ๆ ที่อยากกอดจับใจ เพราะหล่อนเคยเผลอไปสัมผัสเ

เอาไว้ ก่อนจะพลิกกายหนีไปอีกด้าน นอนตะแคงข้างหันหลังให้

อนเคย แต่เอ่ยถามหล่อนเสียงเข้ม มือหนาคว้าไหล่บอบ

ใจว่าเหตุใดวันนี้เขาถึงได้อย

ของหล่อนทำให้เขานิ่งไป กลีบบัวกัดปากอวบอิ่มของตัวเองเ

าค่ะ” คนถามช้อนสายตาขึ้นมอง แต่ดวงตาคมเข้มร้อนแรงของเ

งเหมือนจะพูดอะไร แต่ไม่พูด ก่อนจะตัดส

เช่นนี้ ก่อนหน้านี้เขาไม่ชอบหน้าหล่อน อาจเพราะแค่ถูกบิดามารดาบังคับให้แต่งง

่ถามสารทุกข์สุขดิบ แล้วหัวข้อการสนทนาเป็นเ

ควรจะปล่อยแม่บัวไปนะ” เดชเอ่ยขึ้น เดชเป็นเพื่อนรักของพฤ

ลกิณีทำให้พ่อกั

าด รักษาไม่หาย ไม่เห็นเกี่ยวกับกลีบบัวเลยสักนิด ถ้าหล่

งวางยากันเล่า” ไม่รู้ทำไมพฤกษ์

ิเท่านั้น เจ้า

ว่าพวกท่านอาจจะโดนวางยาจนตายก็เป็นได้ เพราะว่าก่อนหน้านี้พวกท่านก็ร่างกายแข็งแรงน

เก่าๆ ของพ่อหมอมิ่งอย่างระแวดระวั

่วยเหลือจากพ่อหมอหน่อยจ้ะ” จันทร์เพ็ญเปิดผ้าคลุมหน้าออก

ใช่ไหม” พ่อหมอมิ่งเอ่ยถาม

รู้ด้วย

ารู้ข้าเห

งไปรับนังนั่นมาอยู่ด้วย หลังจากพ่อแม่ของมันตาย ที่สำคัญพออีแก่สองคนนั่นตาย พี่พฤกษ์ก็บอกข้าว่าเกลียด

ะกำจัดก้างชิ้นใหญ่ออกไป พออีแก่สองคนนั่นตาย หล่อนจะได้ยุแยงให้พฤกษ์ไล่นังก

เองที่เป็นคนของหล่อนก็ทำอะไรไม่ได้ ทั้ง ๆ ที่หล่อนยอมมอบกายให้ม

องคุณหลวงอัฐกับคุณหญิงนิดที่ใครๆ ต่างนับหน้าถือตา ถ้าหล่อนได้แต่งงานกับพฤกษ์ก็จะใช้ชีวิตอย่างม

” ครั้งก่อนยาสั่งที่พ่อหมอมิ่งให้หล่อนได้ผลดีนักแล ใส่ในอาหารให้กิน พอไปกินของ

จะเอาเงินทองเท่าไหร่ ข้ายินดีที

อกว่ะ สิ่งที่ข้าจะให้

เปิดรับโบนัส

เปิด
กลีบบัวแย้มสวาท
กลีบบัวแย้มสวาท
“ตัวอย่างบางช่วงบางตอน "เดี๋ยวบ่าวไปเอาขมิ้นกับมะขามเปียกก่อนนะเจ้าคะ คุณบัวรออยู่ที่ท่าน้ำก่อนนะเจ้าคะ" "จ้ะพี่" กลีบบัวตอบรับ นั่งรออยู่ที่ท่าน้ำด้วยจิตใจเลื่อนลอย "พี่พุดซ้อนมาแล้วเหรอจ๊ะ อุ๊ย! พี่พฤกษ์" หล่อนร้องอุทานเมื่อหันไปก็เจอเข้ากับพฤกษ์ที่วางมือร้อนๆ อยู่ตรงไหล่บอบบางของหล่อน "จะอาบน้ำเหรอ" เขาเอ่ยถาม "ค่ะพี่พฤกษ์" คนพูดมีท่าทีเขินอาย เสียงสั่นสะท้าน ก้มงุดเพราะตัวเองอยู่ในสภาพอันล่อแหลมนัก "ตัวหอมอยู่แล้ว ไม่ต้องอาบก็ได้" เขากระซิบลงตรงริมหู ใช้ริมฝีปากดุนดันกลีบปากของหล่อนเบาๆ พอหล่อนเบี่ยงหลบเขาก็หอมแก้ม ขบเม้มติ่งหูสาวอย่างมีชั้นเชิง "อย่าเจ้าค่ะพี่พฤกษ์ เดี๋ยวบ่าวในเรือนมาเห็นเข้า" "ไม่มีใครมาเห็นหรอก ข้าสั่งไอ้เข้มเอาไว้แล้วว่าไม่ให้ใครเข้ามา" "ตรงนี้เป็นท่าน้ำนะเจ้าค่ะ มันไม่เหมาะสม" "ท่าน้ำแล้วทำไม" เขาปลดอาภรณ์ออกจากกาย ไม่ได้สนใจเสียงประท้วงของหล่อนอีก เขาอยากได้อะไรก็ต้องได้ และเวลานี้เขาต้องได้หล่อนให้สมใจอยาก”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 14