icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
ซ่อนรักซ่อนรอยร้าว

ซ่อนรักซ่อนรอยร้าว

ผู้เขียน: ลิขิตนางฟ้า
icon

บทที่ 1 พี่สาว น้องสาว คนสวยประจำหมู่บ้าน

จำนวนคำ:2547    |    อัปเดตเมื่อ:17/09/2022

วันไฟเข้าตา

ีน้ำตาลยาวถึงแผ่นหลัง สูง 1

ึ่งมีไฟลุกโชน ควันไฟเข้าตา หญิงสาวรูปร่างบอบบางเดินไปนั่งตรงแคร่

ุกที ไม่

เมื่อไฟมอด ทุกอย่างเหลือเพียงเศษผง หัวใจคงดีขึ้น ดังนั้นเมื่อไฟมอด เ

ปดโมงเช้าเธอต้อ

าที่โอ่งใบเล็ก

ว้อีกเพราะมือมันคอยแ

้สึกทุกข์ใจ หัวใจช

ก ไม่ต้องไปส

ินกลับมายืนข้างๆ ร่างใหญ่ที่ยังอยู่ในชุดหา

ละคะพ

กิจมาที่โรงเรียนเยอ

นเดินไปนั่งมองสายน้ำ

ีคนบ้านนั้นมาในโรงเรียนซึ่งอยู่ในหุบเขาแห่งนี้ เธอมอ

ลำบน ต้องมาอยู่ในที่ไร้แสงสี ตอนแรกไม่อยากมีชี

ว่าเธอจะรู้เรื่องราว เทียบ

ิวหรือ

ธอรักนางอารดีเสมือนแม่แล้ว เพราะนางอารดีและพ่อเสือดีกับเธอทุก

าไง

อกินพร้อม

เลยนะ ไม่ใช่แม

่อยากมีเรื่องกับอารยา

ทางอากาศแล้วก็มาช่วย

รดี พยักหน้าให้ลูกสาวคนโตไ

ามใจกันจัง ลืมหรือไรตอนมาหยิ่งจะตาย ตบลูกสาวแม่ไป

ปาก เงียบๆ ไปท

้อแขนยาวซึ่งเป็นผ้ามัดย้อ

เหมือนเธอไม่ใช่ลูก เธอหันม

าไปให้อาหารไก่แอบ

ยตบหน้าไปตั้งหลายครั้ง พ่อเสือก็เข้

ดีจ๊ะ พ

ลือกให้ไก่ สายตามองและฟังว่าข้างนอกมีอะ

วิ่งหอบ

งนักเรียนเตรียมอาหารให้คนจากกรุงเทพ ฉันเล

งลงมาจากผู้ใหญ่บ้าน ตอนนี้ผู้ใหญ่ไปโรงเรีย

่จะเอาไปตาก หันไปที

นเราก็มีแค่นี้ ไปเอา

ไปช่

ดจ้อง เพราะมองเท่าไหร่ก็ไม่เบื

สิได้ยินว่าต้องการ

้ไปเป็นนางงามอะไรบ้างหรือ คนกรุง

กทิ้งไว้เพิ่งไปรับมาตอนอายุยี่

เอาปลาหรือเปล่

าจ๊

ึงขออนุญาต นางอารดีพยักหน้า เดินไปแตะแขนลูกสาวคนโต

ายตาเมียก็เดินหนีไป ม

ืนใกล้ ไ

ี่น้องรูปร่างหน้าตาไม

แต่มาอยู่ที่นี่แต่ก็ยังขาวกว่าสาวๆ ในหมูบ้าน หน้าผากหล่อนกว้

ัวเอง นางคิดจะส่งไปประกวดเทพี

ไรนักน

งคนข้างหลังเธอ เหมยกระซิบ “พ

อน้า” พูดแล้ว

แต่พี่

ปลาพวกนี้ไม่ต้

พากะละมังวิ่ง เหมยหัวเราะ “ไม่ทันแล

ว่าใครๆ ในหมูบ้าน รูปร่างก็สมส่วนแม้จะตัวเล็กกว่าพี่สาวก็ตาม แต่ ส

าชัดๆ ใส่เสื้อผ้าดีๆ

ว ตาถั่วเห็นนา

เดินเร็วๆ ไปบ้านผู้ใหญ่ เหมยหัวเร

สาวคนสวย

แคบมาก คนที่เพิ่งนุ่งผ้าถุงเป็นก้มมองรอ

ดจร

้าซิ่น ผ้าถุงไม่ถนัด เพราะเห็นหลายครั้งที่เกือบทำขายหน้า แต่

ปสิ มาแขว

ที่ทนๆ อยู่เพราะความจำเป็น แต่เมื่อทนไม่ไ

แล้วมั้ง ไปดีกว่

ารยากลายเป็นขำ

วไม่หยุดล่ะ รู้ก็รู้ว

งอื่นเธอยังเหมือนเดิมไม่เป

่ชื่อ พ่อเสือช่า

ถึงความหลังวันที่ไ

ื่นไม่ได้หรือ

ไม่ใหญ่ไม่เล็กเธอเข้าไปจ

ื่อฟัง อย่างนี้คนข้างหลังค

ังลำบากก็น้ำตาค

ีเยอะ พ่อรู้

พ่อของลูก อยู่ที่

อาแม่ เอาพ่อมาอ้าง เอาจดหมายท

กไว้ก่อนนะคะ

องหน้ากัน เธอถือจดหมายเข้าห้

ม่อย่างนั้นจะส่งกลับเมืองจี

ะ จะอยู่รอที่นี่ พ่อ

เธอปิดประตู

น มะล

วนี่น่า ขืนบอกว่าชอบ ยายน้องสาวจอมปลอมที่จ้องเหมือนจะกินเลือดได

ม่คิดเลยจ

ะต

้า

จากห้อง คนที่ได้ชื่อว่าน้องสาวยืนหัวเราะ เธอตกใจ

เพราะกำลังตกใจก่อนจะ

หนู พ่อต้อ

่อนเห็นอยู่ ไปให้พ้นอย่ามา

ะลงจากเรือนแต่ก

จถึงจะไปได้ กวาดห้องพ

ค่ขนไก่

อนห้องตัวเองเลย

คนรับใช้ที่ชอบทำให้ไม่พอใจ และหั

แต่ช่วยนะ เธอ

ผ่อนก็เล่นเอ

้างหน้า กว่าจะนอนได้คืนนั้นก็นั่งดับ

จ้าหญิงมะลิซ้อ

าถ้าไม่ติดว่ากับเธอนั้น ชอบอิจฉาอยู่ร่ำไป มะลิ

มาที่เพื่อน แต่เมื่อน้องสาวจะจับไหล่กลับ

ยเหรอ มา ม

งอารยาว่าก่อนจะลั

ดี แต่เธอก็ยิ้มให้เพื่อนใหม่ที่ด

กเขาไม่ใช่หนุ่มชอบยิ้ม มะล

เปิดรับโบนัส

เปิด
ซ่อนรักซ่อนรอยร้าว
ซ่อนรักซ่อนรอยร้าว
“เขารักคนอื่น กำลังจะแต่งงานกัน ในค่ำคืนหนึ่งเธอกลายเป็นของเขาด้วยความงงๆ อยากบอกเขาให้รับผิดชอบ เพราะไม่รู้จะทำอย่างไร แต่คนที่เขาจะแต่งงานเป็นคนที่เธอรัก เคารพ อารยายอมตัดใจ แม้อุ้มท้องและโดนพ่อด่าทอ ทุบตี ว่าแย่งของคนอื่นเธอก็ไม่อาจโต้แย้ง ---------------------- "อย่าเพิ่งไป" มือใหญ่คว้ามือเธอไว้ อารยาสะบัด "จะกลับแล้ว ถ้าคุยเรื่องไร้สาระ" "การที่เรานอนกันดุเดือดคืนนั้น เธอพูดว่าไร้สาระเหรอ ฉันคงจะคิดผิดเสียแล้ว ว่าเธอไร้เดียงสา" ดวงตาคมโตหันไปถลึงตา "พูดอะไรเงียบไปเลยนะ" โยธินหัวเราะขื่น "แสดงท่าทีแบบนี้ ยอมรับแล้วสินะ" อารยากำหมัดแน่น มองซ้ายขวา ที่นี่คงให้เธอตะโกนให้หายแค้นใจได้ "ยอมรับแล้วไง คุณก็ไม่สามารถทำอะไรให้ฉันกลับมาเป็นคนเดิม พอๆ เลิกพูดเรื่องนี้ อย่ามายุ่งกับฉันอีก!" ไม่คิดจะกลายเป็นคำพูดนี้ที่ปิดการสนทนา เธอแหงนมองท้องฟ้า ห้ามน้ำตาไม่ให้ไหล ไม่มีอะไรดีขึ้น จะร้องไห้ไปทำไม "เธอหวังอะไรล่ะ น่าจะรู้ฉันจะแต่งกับพี่สาวเธอเท่านั้น" อารยากำหมัดแน่น พลั่ก! "โอ้ย!" โยธินกุมจมูก สบถเสียงดัง "เธอเป็นบ้าอะไร เจ็บนะ" "ให้คุณมีสติและคิดบ้าง ตั้งแต่เกิดเรื่อง ฉันเคยอ้อนวอนอะไรคุณบ้าง ฉะนั้นอย่ามาตัดสินว่าฉันคิดหรือไม่คิดอะไร เข้าใจไหม" โยธินอึ้งไปแต่ไม่ยอมแพ้ "ผู้หญิงเก็บกด อยากลองจะว่างั้น แล้วทำไมไม่บอกกันดีๆ ล่ะ แอบลอบเข้าไปมันคงเร้าใจใช่ไหม ก็แน่ล่ะ หุ่นผมมันคงน่ากิน" อารยายกมือจะซัดอีกครั้งแต่กลับโดนรวบที่เอว ก่อนใบหน้าบึ้งตึงจะก้มลงมาบดจูบปากเธอ หญิงสาวพยายามกระทืบเท้าเขาและดิ้น คนบ้านี่ ทำอะไรอีก”
1 บทที่ 1 พี่สาว น้องสาว คนสวยประจำหมู่บ้าน2 บทที่ 2 ผายปอด3 บทที่ 3 คู่แข่งความรัก4 บทที่ 4 ความฝันที่แสนเลือนราง5 บทที่ 5 แผนชิงรัก6 บทที่ 6 เวลาที่ควรจดจำ7 บทที่ 7 รักเขาไม่ได้8 บทที่ 8 ไม่อยากยอมรับความรู้สึก9 บทที่ 9 อยากห่างแต่ยิ่งเจอ10 บทที่ 10 ฝากรอยราคี11 บทที่ 11 ไม่อยู่ในความทรงจำเขา12 บทที่ 12 อย่าทำให้รักคุณเลย13 บทที่ 13 ทรยศความรู้สึกตน14 บทที่ 14 หนทางข้างหน้าช่างมืดมน15 บทที่ 15 ไม่นานจะลืมคุณ16 บทที่ 16 การเริ่มต้นที่แสนสนุก17 บทที่ 17 ซึ้งใจจริงๆ18 บทที่ 18 ใครบอกว่าเขาไม่อยากรับรู้19 บทที่ 19 ในวันที่เกือบจะสาย20 บทที่ 20 ไปเพื่อความสบายใจของทุกฝ่าย21 บทที่ 21 ยังคงมีน้ำตา22 บทที่ 22 ดีใจมากแต่ไม่ได้แสดงออกมา 23 บทที่ 23 เจ็บจนเกินจะอภัย24 บทที่ 24 แอบมอง25 บทที่ 25 สวยขนาดนี้ ไม่มองก็โง่26 บทที่ 26 ว่าที่คุณแม่วีน27 บทที่ 27 สองพี่น้องขาโหด28 บทที่ 28 รักคืนรัง29 บทที่ 29 ธรรมชาติเป็นพยานแห่งรัก30 บทที่ 30 พิศวาสมิเสื่อมคลาย