icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ความผูกพันที่ไร้ค่า

บทที่ 6 ดี ที่ไม่ได้เผลอใจ

จำนวนคำ:1832    |    อัปเดตเมื่อ:07/11/2022

องกินมากมาย

ม่ที่ต่างจังหวัด บอกว่

ห้องคนที่คิดถึง โดยที

งที่หาสาวคนอ

บหน้าข่มขื่นเ

ใส่ตู้เย็นและ

พราะตนเองเก่ง อัญชลียามองใบ

มไม่เครีย

ยนด้วยกัน เธอ

่อนโยน

เครี

ป ถ้าอันอันเครียด ไปเดิ

าใจ

าใจเธอ

ยักหน้าเดินไป

ฟที่สุธ

ั้งสองดื่มกาแฟดำเหมือนกัน

อนทุกอย

ที่ยวบ้

สัป

นมายื่นกาแฟ

นเหรอ แล

พ่อแม่รู

ีความห

หญิงสาวต้

กเอาเปรีย

ยอมให้เอา

เป็นผู้

น ค

ณแม่หันม

ยใคร ระหว่างนั้นมือถื

ัวและจากไป เพรา

งมือถือที่ดังไม่หย

ันทำไ

ก ให้ไปแล้วหมดใจก

สายและเดินไป

่ม

ไม่รั

โทรม

งๆ

มหายใจก่อนเด

ทำไ

ดาวิรู้เรื่องข

รอให้เ

ี่ทรงตัวได้และไม่ล้ม หญิงส

ก็เท

ขสบาย

กอย่างใจอ

้มาก่อนว่าดาวิรู้เรื่อง

ธิบายว่าไม่เคย

พูด แค่หึงหวงเธอเ

ี่ต้องออกไปกลางคัน จนที่นั

ารเงินเลยต้อง

่ทำแบบนั้น แต่ตอนนี้ทุกอย่

ยวายท

ณมีที่ระบาย อย่างน้อย

นอนเป็นต

ะเลาะกับ

ยจริงๆ บอกมาสิพ

นตบสอ

นสาม

มากับการได้เป็นค

จำแต่ไม

งไงอัญ

เถอ

่องนี้หรือไง ถ้าไม

้วเพราะคุณไล่

ลียดผู้หญ

ว่าคนอื่นที่แท้

จับแก้วน

ผนังแตกกระจายเพราะค

โมโหสืบเ

บได้ก็

กลับมาจากเธอดี กระเป๋า นา

ย่างล้ว

เธอขอ อัญชลียาเ

าคืนจ

เอาคืนจากฉัน ทั้งที่ฉันแ

มได้ไม่เลือ

ไม่สมควรที่ฉันจ

์ที่จะไม่ทะเล

สายคนรั

กครั้ง ไม่สนใจว่าจะบาดเ

ู้หญิง

งการเพ

่ทำความรักเขาพั

ที่หว

มาตอแยเ

าก้มมองรองเท้าที่เธอ

า ได้แต่ทนให้ถึงบ้านก่

างมากที่อัญชล

เหรอ อีกอย่างเขาเ

ไปหยิบรองเท้

บสายเพื่อน

้เธอกลับไป แต่หญิงสาวไม่อยากให้เพ

า และไม่คิดอยากให้ใครบา

ารู้เ

ย่า

น่าไปป

อาข

อขายไปหมดแล้ว หญิงสาวก้มหน

้นเดินไปเ

นใจจะไปบ

่ทำงานเมื่อใด จะข

ึ่งเข

้อมจะให้เขาคบคนใหม

ารเพียงที่พักใจชั่ว

ที่รักเขาจริง

ของ

งเกียจเธอยั

ม่ได้ทำเพื

กตนเองไม

าจไม่เกิดความรู้สึก

ล้วเขาจะแคร์เด็

งๆ

ลียา

้อผ้าตรงหน้า

อนจ๋า

หาพวกเร

มเปิดประตูให้อ

ดินเข้ามาในห้อง วางของก

ถึงม

แล้วนะ พอมีแฟนเป็นตัวเ

เหมือ

อนหันมอ

าน รูปร่างค่อนข้

อนเดิ

ยายก็ไม่เหมือนเดิม ดูสิ

ป อย่าทำอย่างน

จะพูดแ

ยพสุดท้ายแต่ใ

ื่อนออกมา เจ้าของห้อ

้องน้ำเมื่อได้กล

๊ว

ย เป

หรือ ไป

งตามไปที

างสงสัย เดินไป

ว ไปๆ

” อัญชลียาเช็ด

่างคน

ตี๋ยวเรือ แต่เพ

อ ไม

อาเจี

วมองห

โพล่ง

ี่

แกพาคุณสุธรรมขึ้นเตี

บมาปุ๊บ

ิงเ

ว ปากก็ถาม เดินไปใกล

้หน้าคน

่าว มีผัว เฮ้ยมีแฟนก็ต้อง

เพื่อ

น้า หลังจากนั้นส

เห็นหลาน เรื่องเครียดๆ ใ

พื่อนที่

เปิดรับโบนัส

เปิด
ความผูกพันที่ไร้ค่า
ความผูกพันที่ไร้ค่า
“เรื่องราวของอัญชลียาผู้ซึ่งยึดมั่นในความผูกพัน จนกลายเป็นความรัก แม้รู้ว่าคุณอคินของเรามีให้แค่เงินและสัมพันธ์ทางกายเธอก็ยังไม่เปลี่ยนใจจากเขา จนกระทั่งวันที่ต้องลาจากมาถึง เพราะคนรักที่เขาสัญญาจะแต่งงานด้วยกลับมาจากเมืองนอก ความผูกพันของเธอก็ดูไร้ค่าจนน่าสมเพชตนเอง และเรื่องราวที่เกิดขึ้นมากมายทำให้ความรักกลายเป็นความแค้น เรื่องราวจะเป็นอย่างไรติดตามกันในเล่มนะคะ ------ "ฉันไปนะอันอัน อย่าลืมฝากคีย์การ์ดไว้ที่เคาน์เตอร์นะ" "อะไรกันแค่คีย์การ์ด ฉันจะเอาไปทำไม" อันอัน เช็ดหน้าเดินไปหาเสื้อผ้า ดึงของใช้ตนเองออกมา" "เธอจะโมโหทำไม เอ๊ะ! หรือว่าคิดไม่ทำตามสัญญา อย่าเชียวนะ นั่นๆ ดึงไปให้หมดเลยเสื้อผ้าพวกนั้น" เขายืนมอง ปากก็พูดไล่อีกครั้ง หญิงสาวหันไปมองเขา "เลือดเย็นกับฉันจังเลยนะอคิน ทั้งที่เมื่อคืนปากบอกว่าชอบฉัน" อดไม่ได้จะตัดพ้อ แต่เขาคงฟังเป็นถ้อยคำน่ารำคาญ เพราะหันหลังหนีไปอีกครั้ง หยิบกุญแจรถขึ้น "เวลาเข้าด้ายเข้าเข็ม กำลังมันส์จะให้พูดว่าเกลียดหรือไง เธอเองก็ชอบนี่น่า พอๆ อย่าหาเรื่อง นั่นเช็คนะ ดูแลตัวเองด้วย" อย่างน้อยยังมีน้ำใจ แม้จะออกมาเพราะเธอคาดคั้น อัญชลียาหันมองเช็ค ใจแห้งเหี่ยวเดินเข้าไปแต่งตัว พร้อมกับเจ้าของห้องหรูเดินห่างไป เสียงประตูปิดลง หญิงสาวผู้ไม่เคยแสดงความอ่อนแอ นั่งลงปาดน้ำตา ขอบคุณทุกการสนับสนุนค่ะ ทรายสีรุ้ง”
1 บทที่ 1 ยุติความสัมพันธ์2 บทที่ 2 คนหน้าด้าน3 บทที่ 3 จิตใจไม่สงบสุข4 บทที่ 4 คู่นอนแลกเงิน5 บทที่ 5 หึงหรือเปล่า6 บทที่ 6 ดี ที่ไม่ได้เผลอใจ7 บทที่ 7 เรื่องตั้งท้องเริ่มไม่เป็นความลับ8 บทที่ 8 ท้องจริงหรือ9 บทที่ 9 สูญเสียลูก10 บทที่ 10 เธออยู่ไหน11 บทที่ 11 ความสุขที่ยังเหลือ12 บทที่ 12 อยู่ลำพังก็ดี13 บทที่ 13 ไม่กล้าไปสู้หน้า14 บทที่ 14 อยากควักหัวใจดู 15 บทที่ 15 เลือดมาล้างใจ16 บทที่ 16 จะไม่อ่อนแออีก17 บทที่ 17 คิดจะอยู่เป็นโสด18 บทที่ 18 เอาคืน19 บทที่ 19 หลับไม่ตื่นก็ดีเหมือนกัน20 บทที่ 20 ความผูกพัน21 บทที่ 21 ความผูกพัน222 บทที่ 22 หวังรักจะยืนยาว23 บทที่ 23 ตลอดไป (อวสาน)