icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
closeIcon

เปิดรับโบนัส

เปิด

นิยายหญิงแนวโรแมนติก

ขายดี ออกต่อเนื่อง จบเล่ม
วุ่นนักรักอลเวง   (ฟาบริซ-แอลลี่)

วุ่นนักรักอลเวง (ฟาบริซ-แอลลี่)

"ไอ้ฟาบริซ ไอ้ปากหมา ผู้ชายปากกรรไกรแบบนี้ใครเขาจะเอามาทำพืชทำพันธุ์ห๊ะ" "แล้วเธอล่ะ ปากแจ๋วขนาดนี้ใครเขาจะเอาทำเมีย ใครได้ไปซวยตายห่า อยู่ขึ้นคานไปเถอะจะได้ไม่เป็นภาระให้ผัวกับพ่อผัวแม่ผัวในอนาคต" แอลลี่ สาวสวยลูกครึ่งฝรั่งเศส-ไทย ปัจจุบันเรียนอยู่คณะบริหารธุรกิจปี 4 อายุ 22 ปี เธอมีหัวใจรักให้กับชายคนเดียวมาตั้งแต่เด็ก ผู้ชายคนนั้นคือฟาเบียน ลูกชายคนโตของเซดริกและมาลารินทร์ผู้ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของพ่อแม่ของเธอ หรือที่เธอเรียกเขาว่า เฮียฟา เขาดูแลเธอมาตั้งแต่เด็กเพราะเขาอายุมากกว่าเธอ และเติบโตมาด้วยกัน ในสายตาของเธอเขาคือฮีโร่และเทพบุตร ฟาบริซ ชายหนุ่มรูปหล่อลูกครึ่งฝรั่งเศส-ไทย อายุ 24 ปี ลูกชายคนกลางของเซดริกและมาลารินทร์ เขาเป็นน้องชายของฟาเบียน ชายผู้เป็นเทพบุตรของแอลลี่ ฟาบริซเป็นชายหนุ่มรูปหล่อและมีเสน่ห์ ปากหวาน เอาใจเก่งจนสาวๆ หลงมานักต่อนัก แต่นิสัยเหล่านี้จะกลับตาลปัตรทันทีเมื่อเขาได้อยู่กับแอลลี่ หญิงสาวที่เป็นคู่กัดตลอดกาล แล้วกามเทพไปทำอีท่าไหนถึงจับให้เขากับเธอมาคู่กัน จะหวานหรือบรรลัย ติดตามอ่านกันค่ะ แอลลี่ (ลูกสาวคนโตของแอลตัน-สายป่าน ในเรื่อง เมื่อPlayboy ตัวร้ายต้องแพ้พ่ายยัยตัวเล็ก) ฟาบริซ (ลูกชายคนกลางของเซดริก-มาลารินทร์ ในเรื่อง Malalin of love ร้อยรักมาลารินทร์ ) คำเตือน - นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้น มิได้มีเจตนาชี้นำหรือเป็นตัวอย่างให้นำไปใช้ในชีวิตจริงอาจมีเนื้อหาบางช่วงบางตอนที่ไม่เหมาะสม โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน นิยายเรื่องนี้เหมาะสมกับผู้อ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไปเท่านั้น นิยายเรื่องนี้เป็นลิขสิทธิ์ขอองนามปากกา "ญาตาวีมินทร์" แต่เพียงผู้เดียว ห้ามเผยแพร่ คัดลอก ดัดแปลง ทำซ้ำโดยไม่ได้รับอนุญาต ผู้ใดละเมิดถือว่าทำผิดกฏหมายตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ 2537 มาตรา 15 17 31 มีโทษทั้งจำทั้งปรับ
กับดักรักสุภาพบุรุษมาเฟีย (ซีรีย์ชุดมาเฟียที่รัก)

กับดักรักสุภาพบุรุษมาเฟีย (ซีรีย์ชุดมาเฟียที่รัก)

"กับดักรัก สุภาพบุรุษมาเฟีย" เป็นนิยายในเล่มสุดท้ายของชุด "มาเฟียที่รัก" ซึ่งออกมาก่อนหน้านี้แล้ว 2 เล่มคือ "บ่วงรักเทพบุตรมาเฟีย" และ "เล่ห์วิวาห์ เจ้าชายมาเฟีย" “ณัชชา” เขาเรียกเธอเสียงแหบพร่า มือใหญ่สะกิดตะขอชุดชั้นในลูกไม้แสนหวานแล้วเลื่อนลูบไล้ยอดอกที่เป็นอิสระอย่างเบามือแต่แสนเย้ายวนจนร่างเล็กไม่อาจนั่งนิ่งบนตักของเขาได้ “ได้โปรดเถอะ” ชายหนุ่มจูบเธออีกครั้งพร้อมส่งลิ้นร้อนๆ ปรนเปรอเธอจนร่างกายเธออ่อนระทวย เมื่อร่างกายของเธอไม่ปฏิเสธสัมผัสของเขา ใบหน้าหวานแดงกล่ำด้วยความเขินอายและอารมณ์รัญจวนที่เขามอบให้ เธออยู่บนตักเขาและรู้สึกได้ถึงความปรารถนาของเขา “คุณสวยเหลือเกิน สวยเกินกว่าที่ผมคิดไว้มาก” “อันโตนิโอ...” เธอละล่ำละลักเรียกชื่อเขาเหมือนคนสำลักน้ำ “ทำใจให้สบายที่รักของผม” ทุกสิ่งที่เขาทำมันสร้างความรัญจวนให้เธออย่างแสนสาหัส ร่างกายเรียกร้องเขาอย่างที่ธรรมชาติสร้างให้เป็น แต่เธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อนแม้กระทั่งกับคนรักที่คบกันมาสองปี สิ่งที่รักและหวงแหนไว้ในคืนวันแต่งงานตอนนี้ได้มอบให้เขาอย่างเต็มใจ หากพรุ่งนี้เธอต้องจากเขาไปก็ไม่มีอะไรให้เธอรู้สึกผิดหรือเสียดายอีกแล้ว ร่างกายเธอเหมือนถูกแผดเผาด้วยความร้อนแรงของเขาและเฝ้ารอการเติมเต็มด้วยหัวใจ “ที่รักของผม” อันโตนิโอ ซิวีลิอาโน่ เคยคิดว่าหัวใจเขาคงเป็นก้อนหินไม่รับรู้หรือรู้สึกใดๆ อีก แต่เมื่อได้มาพบเธอ ‘ณัชชา’ เธอละลายกัดกร่อนหัวใจหินผาของเขาได้ ณ นาทีนี้เขารู้ชัดแล้วว่าไม่อาจปล่อยเธอไปจากเขาได้อีกไม่ว่าเขาจะมีคนรักหรือไม่ เขาก็จะยอมทำทุกวิถีทางที่จะรั้งเธอไว้ แม้จะเป็นวิธีที่เห็นแก่ตัวที่สุดก็ตามที
น้ำเหนือที่รัก

น้ำเหนือที่รัก

...ผมรักเธอด้วยหัวใจ รักโดยไม่มีข้อแม้และรักที่สุดครับ... *** “แต่งงานกันไหมคะ” ในที่สุดน้ำเหนือก็โพล่งถามออกไป เธอคิดว่าโรเบอร์โตคงอยากขอเธอแต่งงานนานแล้ว แต่ไม่กล้าเพราะคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกับหญิงสาวที่มีผู้ชายมากหน้าหลายตามาแอบหลงรักเช่นเธอ เฮ้อ... ดังนั้นเพื่อไม่ให้พี่ร็อบแสนดีของเธอขึ้นคาน เธอจึงจำต้องเป็นฝ่ายยอมเอ่ยปากขอเขาแต่งงานก่อน สินสอดทองหมั้นไม่ต้อง เงินทองเป็นของนอกกาย เธอไม่อยากได้ เธอมีเยอะแล้ว... “ครับ” โรเบอร์โตรับคำตาโต ก่อนจะยิ้มกว้างอย่างเอ็นดู “นี่ครบเวลาที่คุณพ่อกำหนดหนึ่งปีแล้วค่ะ ไม่อย่างนั้น น้ำต้องแต่งงานกับผู้ชายที่พ่อหาให้ แต่จริงๆ แล้วน้ำมั่นใจในตัวพี่ร็อบนะคะ เลยตัดสินใจพูดออกไป น้ำรู้ดีว่าพี่ร็อบไม่กล้า ไม่ต้องอายหรอกนะคะ น้ำเลยเป็นฝ่ายพูดเสียเอง พี่ร็อบจะได้ไม่ต้องคิดหาคำพูดที่จะขอน้ำแต่งงาน พี่ร็อบเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดในชีวิตของน้ำ นอกจากคุณพ่อ เราแต่งงานกันนะคะ” โรเบอร์โตพิงพยักเก้าอี้ที่นั่งอยู่ด้วยรอยยิ้ม เขาแทบหลุดขำกับน้ำเสียงซื่อๆ ของคนตรงหน้า แต่แววตาจริงใจนั้นทำให้เขาหัวใจเบ่งบานพองโตแทบคับอก “จะขอแต่งงานทั้งที ก็ต้องโรแมนติกหน่อยสิครับ” โรเบอร์โตพูดเสียงทุ้มชวนฝัน “คะ” น้ำเหนือมองอย่างไม่เข้าใจ ร่างสูงลุกจากเก้าอี้ คุกเข่าลงตรงหน้าหญิงสาว ก่อนที่ประโยคลึกซึ้งกินใจจะเปล่งออกมา “แต่งงานกับพี่นะครับน้ำ พี่ก็รักน้ำ เราคบกันเป็นเวลานานพอสมควรแล้ว พี่เองไม่อยากรออีกแล้วเหมือนกัน เราใจตรงกัน วันนี้พี่เองอยากขอน้ำแต่งงาน เลยนัดน้ำออกมาเจอกันที่นี่” โรเบอร์โตสารภาพ อ้อนขออย่างน่ารัก น้ำเหนือตาโต ลูกค้าที่รับประทานอาหารอยู่โต๊ะข้างๆ ถึงกับอมยิ้ม บางคนก็เชียร์ให้เธอตอบตกลง น้ำเหนือหัวใจพองโตคับอก รู้สึกมีคุณค่าเหลือเกินที่มีชายหนุ่มมาขอแต่งงาน รู้สึกอบอุ่นใจและดีใจที่เขาใจตรงกับเธอ รู้สึกมีความสุขอิ่มเอมในหัวใจ อุปสรรคข้างหน้าจะเป็นเช่นไร เธอไม่สน ขอแค่เขาเคียงข้างอยู่ใกล้ๆ เธอแบบนี้ก็เพียงพอแล้ว “ค่ะพี่ร็อบ น้ำจะแต่งงานกับพี่ร็อบค่ะ”
ยอดดวงใจเทพบุตรน้ำแข็ง (ซีรีย์ยอดดวงใจเทพบุตรอัลเล็นโซ่ ลำดับที่ 1)

ยอดดวงใจเทพบุตรน้ำแข็ง (ซีรีย์ยอดดวงใจเทพบุตรอัลเล็นโซ่ ลำดับที่ 1)

เพียงสบตาเขาครั้งแรก โมนาสั่นสะท้านรู้สึกเหมือนตนเองอยู่บนภูเขาน้ำแข็งสูงตั้งตระหง่าน ชายคนนี้ทั้งน่ากลัว น่าพิศวงในคราเดียวกัน เธอไม่อาจต้านทานสายตาแห่งมนต์สะกดนั้นได้เลย แต่สำหรับซาฟ นี่เขากำลังมองผู้หญิงบอบบางคนหนึ่ง ยืนตัวสั่นเพราะกลัวเขาราวกับลูกนก แล้วเขาเป็นพรานป่า แล้วเหตุใดเขาถึงหงุดหงิดที่ต้องเผชิญกับอะไรเช่นนี้ แล้วที่สำคัญ ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนในโลกที่กลัวเขาจนเป็นลมแบบนี้
เพื่อแก้แค้นให้คนรัก สามีถ่ายคลิปฉันเก็บไว้

เพื่อแก้แค้นให้คนรัก สามีถ่ายคลิปฉันเก็บไว้

ฉันเป็นเจ้าหญิงน้อยที่เย่อหยิ่งที่สุดในเผ่าของเรา แต่กลับมีความลับที่ไม่สามารถบอกใครได้ ฉันตกหลุมรักคนรักเก่าของพี่สาว และยังร่วมเตียงกับเขาถ่ายคลิปเก็บไว้นับครั้งไม่ถ้วน ฉันมองอัลฟาตรงหน้าที่กำลังถือโทรศัพท์ พยายามปกปิดหน้าอกของตัวเองอย่างไม่เป็นตัวของตัวเอง “วอล์คลี่ วันนี้ไม่ถ่ายได้ไหมคะ? ” เขาหัวเราะเบา ๆ มือใหญ่บีบเอวของฉัน พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงมีความหมายลึกซึ้งว่า “ที่รัก คลิปเหล่านี้ไม่ใช่สัญลักษณ์ของความรักของเราเหรอครับ? ” พูดจบ เขาจับมือฉันแล้วเริ่มอีกครั้ง จนกระทั่งฉันได้สติกลับมา เขาก็จากไปแล้ว ฉันหายใจเข้าเฮือกหนึ่ง พบว่าเขาลืมเอานาฬิกาที่สำคัญที่สุดของเขาไปด้วย ตอนที่ฉันรีบร้อนจะเอานาฬิกาไปคืน กลับได้ยินเสียงกำลังร่วมรักของฉันกับวอล์คลี่ดังมาจากในห้องส่วนตัว
จอมใจ จอมมาเฟีย

จอมใจ จอมมาเฟีย

ด้วยหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายมาจากผู้มีพระคุณทำให้เมลิน่าจำต้องกระทำการอันอุกหาญ นั่นก็คือการปลอมตัวเข้าไปเป็นบอดี้การ์ดในอาณาจักรเซอร์คอฟ และที่นั่นก็ทำให้เธอได้รู้จักคำว่ารักเป็นครั้งแรกในชีวิต ดินิย่าร์ เซอร์คอฟ มาเฟียหนุ่มรูปงามผู้ทรงอิทธิพลในรัสเซีย เขาแสนจะสงสัยกับท่าทางอ้อนแอ้นของไอ้เมซซี่บอดี้การ์ดหน้าหวานยิ่งนัก เขาพยายามหาค้นหาคำตอบให้กับความสงสัยที่เกิดขึ้นในใจของตัวเอง แต่ยิ่งเข้าใกล้ ก็ยิ่งทำให้หัวใจกระด้างที่อยู่ลึกเกินมนุษย์ทั่วไปของเขาเต้นแรงจนน่าตกใจ และในที่สุดเขาก็ต้องยอมรับอย่างขมขื่นว่าหลงรักผู้ชายด้วยกัน จนหมดหัวใจ.... “ก็ผมไม่รู้จริงๆ นี่ฮะว่าทำอะไรผิด หรือว่าไปทำอะไรขวางหูขวางตานายน่ะ” หญิงสาวกัดฟันผุดลุกขึ้นยืนและมองเขาอย่างขุ่นเคือง “ฉันเห็นนายไปนั่งอี๋อ๋อกับไอ้ผู้ชายคนนั้นตั้งนานสองนาน ฉันสั่งแกแล้วไม่ใช่หรือว่าห้ามไประริกระรี้กับคนอื่น” “ก็นายสั่งไม่ให้ผมไปยุ่งกับผู้หญิง ผมก็ทำตามแล้วนี่ฮะ ไม่ได้คุยกับผู้หญิงสักคน ไม่ได้มองด้วยซ้ำ แล้วนายจะเอาอะไรอีก” “แต่แกก็ไประริกระรี้กับไอ้ผู้ชายคนนั้น” ดินิย่าร์กระชากร่างบอบบางของคู่สนทนามาไว้ในอ้อมแขน และกอดรัดแน่น พลางหรี่นัยน์ตาที่กำลังลุกเป็นไฟลงมองในระยะใกล้ชิด “แต่ไอ้ผู้ชายคนนั้นของนายน่ะอายุจะครบแปดสิบในอีกไม่กี่วันข้างหน้าแล้วนะฮะ” หญิงสาวตะเบ็งเสียงใส่อย่างไม่ยอมแพ้ “และผมก็มองไม่เห็นความผิดใดๆ เลยกับการที่ผมไปนั่งคุยกับผู้ชายแก่ๆ เพศเดียวกันน่ะ” “แต่ฉันไม่ต้องการให้ไปยุ่งเกี่ยวกับใครทั้งนั้น ไม่ว่าเพศไหนก็ตาม” คนตัวโตเค้นเสียงกร้าวกระด้างออกมาแผ่วเบา มือหนายังคงรัดร่างอรชร “เอ๊ะ นายจะเอายังไงกับผมกันแน่ฮะ ผู้หญิงผมก็เข้าใกล้ไม่ได้ แล้วนี่จะยังผู้ชายอีก ถามนายจริงๆ เถอะฮะ ผมต้องอยู่ไกลๆ นายด้วยหรือเปล่า เพราะนายก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน” หญิงสาวสวนกลับอย่างขุ่นเคืองใจเป็นที่สุด ดินิย่าร์ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก นอกจากก้มหน้าลงปิดปากอิ่มๆ ที่กำลังเผยอเพื่อพ่นวาจาดื้อรั้นเอาไว้อย่างแนบแน่น เขาขยี้ เคล้าคลึงอย่างลืมตัว ลืมไปเลยว่าคนที่เขากำลังตักตวงความหวานจากกลีบปากอยู่นั้นคือผู้ชาย คือไอ้เมซซี่บอดี้การ์ดของตัวเอง
เพลิงร้ายใต้ปีกรัก

เพลิงร้ายใต้ปีกรัก

ลุ้นไปกับภารกิจของแม่ครัวหัวป่าที่จะต้องพิชิตร่างกายและหัวใจหนุ่มใหญ่จอมหื่นและเอาแต่ใจ “เรื่องอะไร” เอ่ยถามเสียงเข้ม พร้อมพลิกกายนอนตะแคง แขนใหญ่ยกขึ้นเท้าตั้งฉากกับเตียง ให้มือใหญ่รับน้ำหนักของศีรษะ คิ้วหนาเลิกขึ้นสูงพร้อมเครื่องหมายคำถามที่ผุดขึ้นเต็มวงหน้า “เรื่องที่คุยกันตอนก่อนจะเข้าบ้านไงเล่า” กันติชาแหวใส่ สองมือเล็กยกขึ้นเท้าสะเอว ไอร้อนผ่าวเริ่มเอ่อล้นทั่วกายและแผ่ซ่านไปถึงใบหน้า ที่เคยเป็นสีน้ำผึ้งเริ่มมีสีแดงแต่งแต้ม ปลายจมูกเล็กโด่งเชิดขึ้น ริมฝีปากขบเม้มจนราบเรียบเหมือนไม้บรรทัด “อย่าบอกนะ คุณคิดจะกลับคำน่ะ” “เอ๊ะ...ถ้าจำไม่ผิด ฉันยังไม่ได้ตกลงอะไรกับเธอเลยนะยาหยี มีแต่เธอนั่นแหละที่พูดและคิดอะไรไปฝ่ายเดียว” ราชันย์ถามยิ้มๆ วงหน้าคมคร้ามแย้มยิ้มจนนัยน์ตาพราวระยับ กวาดมองไปทั่ววงหน้าขาวนวลที่งองุ้มเหมือนจวักตักแกงพร้อมส่งค้อนให้เขาขวับ
เด็กเลี้ยง เฮียมาเฟีย

เด็กเลี้ยง เฮียมาเฟีย

“ทำไมต้องเป็นหนูคะ” “ก็เห็นเธอแล้วมันเสี้ยนปาก ถ้าจะให้พูดตรง ๆ ก็คือ ถูกใจตั้งแต่แรกพบ เห็นแล้วเงี่ยน เธอหน้าสวย หุ่นเอ็กซ์ ทั้ง ๆ ที่อายุเท่านี้ เห็นแล้วอยากเอาจนเอ็นแข็ง ยื่นข้อเสนอไปแล้วเธอกลับปฏิเสธ มันก็เลยยิ่งรู้สึกตื่นเต้น เหตุผลมีแค่นี้ ส่วนเธอจะยอมหรือไม่ก็แล้วแต่ ตัดสินใจเองฉันไม่บังคับอยู่แล้ว” “โอ้เอ้เล่นตัวคิดจะเรียกเงินเพิ่มหรือไง รู้หรือเปล่าว่าหนี้น้องชายเธอเท่าไหร่ เกือบล้านเชียวนะ เงินจำนวนนี้สำหรับฉันมันแค่ขี้เล็บ แต่กับเธอที่มีแม่ป่วยติดเตียงก็คงไม่ใช่เรื่องเล็ก” “ฉันยอมค่ะ เมื่อไหร่คะ ที่ฉันต้องทำ” เขายิ้มมุมปากคล้ายสมใจ “หมายถึงทำอะไรล่ะ” ผักบุ้งก้มหน้า พูดเสียงเบา “ทะ ทำเรื่องนั้น ขายตัวให้คุณ” “ตอนนี้” “ห๊า ตอนนี้เหรอคะ” “จะ ทำอะไรหนูคะ” “อย่าถามมาก เงียบ!” เขาเอาแต่จ้องมองนมใหญ่ของเธอแล้วอุ้มเธอมาที่เตียง "สวยดีนี่...นมใหญ่ชิบ" เคย์ไม่ได้สนใจความรู้สึกของหญิงสาวเลยสักนิด มือหนาบีบเคล้นทรวงอกอวบรุนแรงจนแดงช้ำไปหมด "อื้อ อา....เจ็บ!.." "จำไว้ตั้งแต่วินาทีนี้หนูคือเด็กของเฮียเคย์ ยินดีกับตำแหน่งนี้ด้วย ปกติเฮียค่อนข้างเลือกเด็ก หนูถูกใจเฮียถือว่าโชคดีมาก"
Come Back โปรดกลับมารักกัน

Come Back โปรดกลับมารักกัน

รักแรกกับของขวัญที่เขาฝากเอาไว้ หากวันหนึ่งเขาจะทวงคืน ฉันจะทำอย่างไรดี “มามี๊ ป่าปี๊ของพวกเราอยู่ไหนเหรอครับ?” ดามน้อย กับ น้องโดม ฝาแฝดป่วน คุณแม่ดอกฟ้า คุณพ่อคีริน และคุณลุงดามพงษ์ ----------- ดอกฟ้าก็เคยเลือกเหมือนกัน เลือกที่จะรักเขา เลือกที่จะอยู่กับเขา นอนกับเขา แล้วเป็นอย่างไร ความสุข... ‘ชิ...’ อดที่จะทำเสียงออกมาจากจมูกไม่ได้ ดอกฟ้าเขียนสเตตัสในอินสตาแกรมของเธอ (‘คุณความสุขคะ คุณอยู่ตรงไหนล่ะ ฉันจะเดินเข้าไปหาคุณ ฉันก็อยากเจอคำว่า ‘ความสุข’ เหมือนกับทุกคน คุณโลกใบนี้ขา ขอให้คุณใจดีกับฉันด้วยเถอะค่ะ ฉันก็รู้สึกเหนื่อยเป็นเหมือนกัน’) ----------- “แม่ ลุงคนนั้นครับ” ดอกฟ้าหันมา และสบสายตาเข้ากับสายตาของคีรินพอดี ร่างบอบบางในชุดเมื่อเช้ามองคีรินอย่างตกตะลึง ปากคอสั่น หัวใจของดอกฟ้าร่วงลงไปอยู่ตาตุ่ม ขาที่แทบจะยืนไม่อยู่ แต่แรกคล้ายจะหมดแรงพับลงนั่ง ‘ทำไมต้องเป็นเขา’ หัวใจของคีรินวูบวาบเหมือนกัน ‘เด็กสองคนนั้นเป็นลูกของดอกฟ้าจริง ๆ เหรอ’ เขากำปากกาในมือแน่น ใจกลางฝ่ามือเย็นเฉียบ ใช่สิ... เด็กชายสองคนเป็นลูกหลานของบ้านดามพงษ์แน่นอน ไม่อย่างนั้นก็คงไม่เข้าออกมาเล่นที่สวนบ้านของเราอย่างอิสระ แววตาของคีรินที่จับจ้องทั้งสามแม่ลูก เขาค่อย ๆ เดินเข้าไปใกล้ สายตาของคีรินจ้องหน้าดอกฟ้าอย่างคาดคั้นบางสิ่ง ร่างสูงพร้อมใบหน้านิ่วคิ้วขมวดเดินเข้ามาใกล้ ดอกฟ้าตื่นจากภวังค์ เธอกางปีกปกป้องลูกของเธอทันที เธอต้องปกป้องลูกจากคนที่เคยทอดทิ้ง “เด็กสองคนนี่เป็นลูกของฟ้าเหรอ” “ครับ โดมกับดามเป็นลูกของแม่ดอกฟ้าครับ” โดมตอบแทนแม่เสียเอง
ขย่มรักเพื่อนพ่อ

ขย่มรักเพื่อนพ่อ

“อู้ว… ยังเป็นสีชมพูจริงๆ… ” เสี่ยรุตน์หมายถึงหัวนมที่ยังไม่เคยต้องมือและปากลิ้นของชายใดมาก่อน รีบกดริมฝีปากครอบดูดลนลานราวกับไม่เคยเจอมาก่อน “อื๊อออ… ” น้ำหวานพยายามข่มกลั้นเสียงร้อง ทว่ามันยิ่งทำให้เสี่ยรุตน์ชอบใจ กดใบหน้าซุกไซ้เต้าเนื้อพร้อมกับวนลิ้นรัดเลียรอบเม็ดทับทิมสีชมพู ชูชันขึ้นมาด้วยความสยิว กะซวกดูดลงมาถึงวงป้านลานหัวนมสีเนื้อ จ๊วบ… จ๊วบ… จ๊วบ… จ๊วบ… เสียงดูดเลียลนลาน ทำเอาเจ้าของเต้าเนื้อรู้สึกเสียวซ่าน สองขาสั่นเกร็งแทบยืนไม่ไม่อยู่
ยอดดวงใจเทพบุตรร้อยเล่ห์ (ซีรีย์ยอดดวงใจเทพบุตรอัลเล็นโซ่ ลำดับที่ 2)

ยอดดวงใจเทพบุตรร้อยเล่ห์ (ซีรีย์ยอดดวงใจเทพบุตรอัลเล็นโซ่ ลำดับที่ 2)

“ขอจูบทีนึงนะ แล้วจะปล่อย”เขาบอกแล้วยิ้มทะเล้น“จะบ้าหรือไง บอกว่าชอบผู้ชายยังไงเล่า!”เธอตวาดเสียงขุ่นมองตาเขียวปัดอย่าให้หลุดไปได้จะคว้าโคมไฟเพ่นกบาลให้ “ถ้าไม่ให้จูบ จะไม่ปล่อย แถมจับแก้ผ้าด้วย" เพราะความจำเป็นทำให้เธอต้องปลอมเป็นชายเพื่อช่วยครอบครัว ทว่าทุกอย่างไม่ได้ง่ายเมื่อเธอได้พบกับเขา ชายเจ้าชู้ คู่สัญญาการค้าของบริษัท แต่คราวนี้เธอไม่ได้เปิดศึกอย่างที่เคยเป็น เพราะเขาหาหนทางช่วยเธอทุกวิถีทางให้รอดพ้นจากเงื้อมมื้อศัตรู เขาไม่อยากเชื่อว่าตนเองจะได้พบกับหญิงสาวที่ตนปรารถนาอย่างได้มาครอบครอง ทว่าเธอไม่เหมือนสาวอื่นไม่ได้หลงรูปลักษณ์หรือฐานะ เหตุการณ์คับขันทำให้เขาและเธอต้องพบเจอกับความวุ่นวาย หัวใจสองดวงเริ่มผูกพัน เธอจะยอมลบอคติในหัวใจและยอมรับเขาได้หรือไม่ และเขาจะสามารถปกป้องผู้หญิงที่ตนเองหมายปองให้รอดพ้นจากอันตรายได้หรือเปล่า ฝากผลงานซีรีย์เรืองที่สอง ยอดดวงใจเทพบุตรร้อยเล่ห์ ต่อจากยอดดวงใจเทพบุตรน้ำแข็ง (คู่ของซาฟ และโมนา)
พญามารจองจำรัก

พญามารจองจำรัก

“ลูคัส เดมเชีย” บุตรชายของเจ้าของเดมเชียเทรด ซึ่งเป็นมหาอำนาจทางการเงินล้มครืนลงมาในค่ำคืนเดียว แม้พ่อของเขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อฉุดให้เดมเชียเทรดขึ้นมา แต่ก็เปล่าประโยชน์! เพราะเบื้องหลังหายนะนี้เกิดจากน้ำมือคนหน้าเนื้อใจเสือที่ชื่อ คลอลิน บาร์ว การล้มละลายในครั้งนั้นทำให้พ่อแม่ฆ่าตัวตาย ส่วนคนรักก็ทิ้งเขาไปอย่างไม่ไยดี ชายหนุ่มจึงเข้าไปเสี่ยงโชคในกาสิโน แต่...พระเจ้าดันเข้าข้างเขาเสียอย่างนั้น คืนนั้นเขาทำเงินให้กับตัวเองเป็นจำนวนมหาศาล เขาจะกลับไปแก้แค้น ทวงคืนสิ่งที่ตัวเองเสียไป เอาคืนคนในตระกูลบาร์วทุกคน ลูคัสสร้างเดมเชียอินดัสเทรียลให้ผงาดขึ้นมาเทียบเท่าบาร์วคอมโพสิตของบาร์ว ชายหนุ่มตามจีบเฮนน่า บุตรสาวคนโตของบาร์ว เขาหยอดคำหวานจนหล่อนหลงใหล แต่ “เอรินทร์” บุตรสาวคนเล็กรู้ว่านั่นคือคำหลอกลวงจึงพยายามช่วยพี่สาว เธอเข้าขัดขวางลูคัส แต่กลับตกเป็นเหยื่อเสียเอง... “คุณมันบ้า” “ยอมรับเลย ไม่เถียง...” ลูคัสตอบหน้าตาย เขากระโจนรวบตัวเอรินทร์ เขากดเธอจนล้มลงบนพื้นพรม ตกอยู่ใต้ร่างกายใหญ่ยักษ์ที่คร่อมทับเธอไว้ทั้งตัว “อย่าทำบ้าๆ นะลูคัส เอมไม่ใช่ผู้หญิงของคุณ!” เอรินทร์ตะโกนลั่น เธอพยายามขืนตัว แต่มันไร้ความหมาย “นาทีต่อจากนี้ สถานะที่คุณว่าจะเปลี่ยนไป” ลูคัสตอบ คำตอบของเขาทำให้เอรินทร์ตัวเย็นวาบ!
-ภรรยาในความลับ-

-ภรรยาในความลับ-

เพราะบุญคุณค้ำคอ บัวรินจึงถูกเลื่อนสถานะจากเด็กรับใช้มาเป็นเมียลับๆ ของภวินท์ ลูกชายเจ้าของบ้าน ผู้ชายที่ป่าวประกาศว่าเกลียดชังเธอ เหมือนกิ้งกือไส้เดือน แต่กระนั้นเขาก็จับเธอกลืนกินทุกเวลาที่มีโอกาสจนบัวรินอ่อนเปลี้ยเพลียแรงเสียทุกเช้า จนกระทั่งเจ้าสาวตัวจริงของภวินท์ปรากฏตัวขึ้น เมียลับๆ อย่างเธอก็จำต้องหายไป ใช่... บัวรินหายไปพร้อมๆ กับเลือดเนื้อเชื้อไขของภวินท์ผู้ชายที่เธอแอบรักมาแสนนาน ตัวอย่างเล่ม : บัวรินอาเจียนจนหมดไส้หมดพุงก็รู้สึกดีขึ้น วัลลีย์ช่วยประคองออกมาจากห้องน้ำ มานั่งลงบนเตียง “เดี๋ยวป้าพาไปหาหมอนะบัว” “อย่าเลยค่ะป้าวัล บัวไม่เป็นไรมากหรอกค่ะ” บัวรินส่ายหน้าปฏิเสธอย่างเกรงใจ “จะไม่เป็นไรได้ยังไง บัวอ้วกแต่เช้าแบบนี้น่ะ” วัลลีย์พูดออกมา ก่อนจะทำหน้าแปลกใจเมื่อนึกอะไรขึ้นได้ “นี่บัวคงไม่ท้องหรอกใช่ไหม” ใบหน้าของบัวรินซีดเผือดไร้สีเลือด และก็อดนึกย้อนไปถึงค่ำคืนหนึ่งที่ภวินท์นอนกับหล่อนมาราธอนตั้งแต่หัวค่ำยันรุ่งสาง และถุงยางอนามัยก็หมด แถมหล่อนยังหลงลืมกินยาคุมฉุกเฉินอีกต่างหาก หล่อนไม่ได้บอกใครกับความเผลอเรอในครั้งนั้น เพราะคิดว่าตัวเองจะไม่โชคร้ายได้รับผลกระทบใดๆ แต่... แต่ตอนนี้ผลแห่งความไม่รอบคอบในครั้งนั้นกำลังส่งผลกับหล่อนอย่างร้ายแรง “ไม่... น่าใช่หรอกจ้ะป้าวัล” หล่อนภาวนาให้เป็นแบบนั้น ภาวนาให้หล่อนไม่ได้ตั้งท้องกับผู้ชายที่กำลังจะไปเป็นสามีของผู้หญิงคนอื่นอย่างภวินท์