icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
closeIcon

เปิดรับโบนัส

เปิด

นิยายหญิงแนวโรแมนติก

ขายดี ออกต่อเนื่อง จบเล่ม
ไร้รักเมียกาฝาก

ไร้รักเมียกาฝาก

ผมครางพร้อมกระแทกท่อนเอ็นใส่ร่องรักของคนใต้ร่างอย่างไม่ปรานี ไม่มีหรอกคำว่าทำเบาๆเพราะผมทำไม่เป็น อยากจะบอกว่าร่องของของขวัญแม่งโคตรตอดน้องชายผมเลยผมแตกไปแล้วสองครั้งติดดภายในเวลาหนึ่งชั่วโมงแม่งเป็นอะไรที่สุดยอดมาก ก็ยอมรับว่าผมไม่เคยเอาผู้หญิงซิงผมชอบผู้หญิงที่มีประสบการณ์มากกว่า กับเอมอรผมก็ยังไม่เคยมีอะไรด้วยมากสุดก็แค่กอดจูบกันตามประสาวัยรุ่นจะมีช่วยกันบ้างแต่ไม่เคยสอดใส่แม้ว่าเอมอรจะยอมให้ผมทำแต่ผมก็ไม่ทำเพราะในความคิดของผมตอนนั้นคิดเอาไว้ว่าจะไม่ทำอะไรเอมอรเพราะมันยังไม่ถึงเวลาผมคิดไว้ว่าผมจะเปิดซิงเธอในคืนวันแต่งงาน แต่ใครจะไปคิดว่าแค่เวลาสี่ปีที่ผมไม่อยู่เธอให้ผู้ชายที่ไหนไม่รู้เปิดซิงไปแล้วเรียบร้อยแต่ก็ช่างเถอะตอนนี้ผมไม่แคร์แล้วว่าเอมเคยไปนอนให้ใครกระแทกมาบ้างเพราะตอนนี้ผมได้ค่าเสียเวลาได้ค่าความโง่ของตัวเองมาแล้วนั่นก็คือซิงของยัยนี่ที่ผมกำลังกระแทกอยู่
ร้อนรักบอสหน้าใส

ร้อนรักบอสหน้าใส

นิคเป็นด็กหนุ่มที่ภายนอกดูเป็นคนเงียบ ๆ ดูนิ่ง ๆ ด้วยความที่หน้าใสกิ๊กเพราะเพิ่งจบมหาวิทยาลัยมาหมาด ๆ ทำให้หลายคนคิดว่าเขาเป็นคนไม่มีพิษภัย เมื่อเขาจับพลัดจับผลูมาเป็นบอสคนใหม่ของลินดา ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะกลายเป็นผู้ชายอีกคนที่เธอไม่คาดคิด ปีเตอร์ ชายหนุ่มสูงวัยที่ป่วยกระทันหัน เขาต้องการคนดูแล แต่ลูกเลี้ยงกับส่งเด็กผู้หญิงที่ดูเหมือนทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง เอาแต่หนีเที่ยวกลางคืนมาให้ นั่นทำให้เขาต้องกำราบเธอให้อยู่หมัด ทำไมทำไม ทำไมถึงไปกำราบเธอบนเตียงก็ไม่รู้ ...
สลับรักพ่อเลี้ยงร้าย

สลับรักพ่อเลี้ยงร้าย

พิมริสาต้องตอบแทนครอบครัวของคุณหญิงดวงฤดีที่อุปการะเธอมาเลี้ยงไว้ตั้งแต่เด็กๆโดยการแต่งงานกับผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อเลี้ยงเถื่อนโดยที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อนอันที่จริงคนที่จะต้องแต่งงานกับพ่อเลี้ยงตามที่สัญญากู้หนี้ระบุเอาไว้ก็คือคุณหนูพลอยลูกสาวของคุณหญิงดวงฤดีแต่เจ้าตัวกลับไม่ยอมเพราะรังเกียจแค่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อเลี้ยงเธอก็คิดว่าเป็นพวกที่อยู่แต่ในป่าในไร่แถมเธอก็ยังได้ข่าวมาว่าเขาพิการอีกด้วย เธอจึงให้คุณหญิงดวงฤดีแม่ของเธอมาบังคับให้พิมริสาไปแต่งงานแทนเธอนั่นเองซึ่งเรื่องนี้คุณหญิงดวงฤดีก็เห็นดีเห็นงามด้วยเช่นกันเพราะเธอเองก็ไม่ได้เต็มใจรับพิมริสามาเลี้ยงตั้งแต่แรกเป็นเพราะสามีเธอต่างหากที่สงสารพิมริสาเลยรับเธอมาเลี้ยง
เมีย(ชัง)รักของพี่มาร์ค

เมีย(ชัง)รักของพี่มาร์ค

หอบผ้าหอบผ่อนข้ามน้ำทะเลเพื่อมาบอกเขาว่า "ท้อง" กับเขา นึกว่าเขาจะดีใจเธอคิดผิด เพราะสิ่งที่ได้รับกลับมาหลังจากนั่นคือความใจร้ายของเขา ทำไมกัน ทำไมเขาถึงจงเกลียดจงชังเธอนัก --------------- “พี่จะแน่ใจได้ยังไงว่าเธอท้อง” “พี่มาร์คก็พาไวน์ไปตรวจสิคะ และก็พาฝากท้องด้วย ที่ไวน์มาที่นี่เพราะไวน์มาหาพ่อให้ลูก ไวน์ยังไม่ได้บอกทุกคนหรอกค่ะว่าไวน์ท้อง” “ยังไงพี่ก็รับผิดชอบเธอไม่ได้ พี่ไม่ได้รักเธอไวน์ ได้ยินไหม พี่ไม่ได้รักเธอ พี่มีแฟนแล้วและพี่ก็รักเธอมาก ถึงไวน์จะท้อง พี่ก็จะรับแค่ลูก แต่ตัวไวน์ พี่ไม่ต้องการ เรื่องลูกถ้าท้องจริงพี่ยินดีรับแน่นอน” เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง พูดตามที่สมองประมวลผลออกมาอย่างรวดเร็ว เขาไม่อาจยอมรับวรนิษฐ์ได้ เขาไม่ได้รักเธอและไม่เคยคิดจะรักด้วย “หมายความว่ายังไงคะ พี่มาร์คจะไม่รับผิดชอบไวน์เหรอคะ พี่มาร์คได้ไวน์แล้วและพรากพรหมจรรย์ไวน์ไปด้วย” “ผู้ชายสมัยนี้เขาไม่แคร์พรหมจรรย์กันแล้วไวน์ ไวน์เองก็น่าจะรู้ดีว่ายุคนี้มันยุคไหนแล้ว ไวน์ก็โตที่เมืองนอก ไวน์น่าจะรู้ดี” “สำหรับคนอื่นไวน์ไม่รู้ แต่สำหรับไวน์มันสำคัญมาก ยังไงพี่มาร์คก็ต้องรับผิดชอบไวน์ แต่งงานกับไวน์ ถ้าพี่มาร์ครับผิดชอบ ไวน์จะบอกคุณย่ากับคุณพ่อว่าไวน์ท้อง” “อย่ามาขู่พี่” “ไม่ได้ขู่ ไวน์พูดจริงทำจริง” “คิดว่าพ่อกับคุณย่าจะบังคับพี่ได้งั้นเหรอ จำไว้ว่าพี่ไม่มีวันรักเธอ เรื่องลูกพี่จะรอเขาคลอดแล้วเอามาเลี้ยงเอง ผู้หญิงคนเดียวที่พี่รักคือแพร” พูดจบแล้วเขาก็ลุกเดินออกจากห้องของเธอไปด้วยความเดือดดาล กล้านัก กล้าขู่เขาว่าจะบอกพ่อกับคุณย่า คิดว่าเขาแคร์เขาสนใจรึไง เชิญเลย แต่ถ้าจะให้รับผิดชอบไม่มีทาง เขาไม่ได้รักวรนิษฐ์ --------- “นี่มันอะไรกันไวน์” เมื่อปลายสายกดรับสาย เขาก็กระชากเสียงถามไปในสายทันที “อะไรคะ?” เธอถามเขาอย่างงงๆ ไม่เข้าใจในความหมายของเขา “ก็หมายศาลไง ฟ้องหย่าเหรอ” “อ้อ...ค่ะ ก็พี่บอกไม่ยอมหย่าเอง ไวน์เลยต้องพึ่งศาล” “นี่เอาจริงเหรอ?” “แล้วไวน์บอกเหรอคะว่าพูดเล่น ถ้าไม่อยากให้ถึงศาลก็ยอมเซ็นใบหย่าให้ไวน์สิคะ เรื่องจะได้จบๆ” “ไม่มีทาง! ยังไงพี่ก็ไม่หย่าหรอก ไม่รักพี่แล้วเหรอ?” เขาถามเธอในท้ายประโยคและหวังว่าเธอจะตอบกลับมาว่า ‘รัก’ แต่กลับตรงกันข้าม
รักวุ่นวายของยัยนักเขียน

รักวุ่นวายของยัยนักเขียน

หวงลี่หลิน นักเขียนนิยายสาวผู้ที่มีเบื้องหลังที่ไม่ธรรมดา ด้วยความเป็นสาวสมัยใหม่และรักอิสระจึงไม่ยอมมีแฟนสักที จนวันหนึ่งเธอและเพื่อนสนิทอีกสองคนดันไปรับคำท้าของเพื่อนอีกกลุ่มว่างานแต่งของเพื่อนในกลุ่มนั้นพวกเธอจะพาแฟนหนุ่มที่ร่ำรวย รูปหล่อและเพอร์เฟคไปโชว์ทุกคนในงาน สัญญาที่เกิดจากความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น แต่มันดันวุ่นวายเพราะอีกฝ่ายไม่ยอมจบสัญญาและเขาก็เข้ามาปั่นป่วนในหัวใจของเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเสียด้วยซ้ำ เฉินเจียวจ้าน ทายาทอันดับสองของตระกูลเฉิน เพราะบิดาและมารดาอยากจะให้เขามีแฟนตอนอายุสามสิบและตัวเลือกที่ดีที่สุดคือผู้หญิงที่ไม่ต้องการมีแฟนแบบจริงจัง น้องสาวของว่าที่พี่สะใภ้จึงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดของเขาสำหรับระยะเวลาเพียงหนึ่งเดือนที่บิดาให้ แต่การที่เขาเข้าหาเธอกลับทำให้เขาตกหลุมรักเธอจริงๆ แล้วเรื่องอะไรที่เขาจะยอมจบสัญญาแฟนหลอกๆ ในเมื่อเธอกล้าขโมยหัวใจของเขาไป เธอก็ต้องรับผิดชอบมัน
อาณาจักรลับพันล้านของตัวแทนเขา

อาณาจักรลับพันล้านของตัวแทนเขา

เป็นเวลาห้าปีเต็ม ที่ฉันแอบปั้นแฟนของฉัน คิน จากนักดนตรีไส้แห้งให้กลายเป็นซีอีโอสายเทคชื่อดัง ฉันคือนางฟ้านิรนามที่ทุ่มเงินสร้างอาณาจักรทั้งหมดของเขา ขณะที่แกล้งทำตัวเป็นแค่แฟนสาวธรรมดาๆ ที่แทบจะจ่ายค่าเช่าห้องของตัวเองไม่ไหว แล้ววันหนึ่ง เขาก็พาแคทลียา ผู้หญิงในอดีตที่หน้าตาเหมือนฉันอย่างน่าขนลุกกลับมาที่บ้าน เธอเริ่มรุกรานชีวิตฉันอย่างช้าๆ และเลือดเย็น...ใส่เสื้อผ้าของฉัน ใช้ของของฉัน ขโมยความรักของเขาไปจากฉัน และเมื่อฉันลุกขึ้นสู้ในที่สุด เขาก็ตัดสินใจสั่งสอนบทเรียนให้ฉัน เขาสั่งคนมาจับตัวฉันไป มัดฉัน แล้วโยนฉันขึ้นไปบนเวทีประมูลใต้ดินสุดโสมม เขายืนดูจากเงามืด ปล่อยให้พวกผู้ชายหื่นกระหายประมูลร่างกายของฉัน ก่อนจะก้าวเข้ามาในวินาทีสุดท้ายเพื่อสวมบทฮีโร่ และลากฉันกลับไปอยู่ในที่ของฉัน เขาคิดว่าเขาทำลายฉันจนยับเยินแล้ว แต่แล้วเขาก็ปล่อยหมัดเด็ดสุดท้ายที่บดขยี้หัวใจฉันจนแหลกสลาย ด้วยการยอมรับความจริงที่ฉันไม่เคยคาดคิดมาก่อน "พายเป็นแค่ตัวแทน" เขาพึมพำกับแคทลียา โดยไม่รู้ว่าฉันได้ยิน "เพราะเธอหน้าเหมือนคุณ" เขาเชื่อว่าฉันคือผู้หญิงอ่อนแอที่ต้องพึ่งพาเขาไปตลอดชีวิต เขาไม่รู้เลยว่าในขณะที่เขาพูด ประโยคนั้นออกมา เอกสารหย่าของเราก็ถูกจัดการเรียบร้อยแล้ว ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดเบอร์ที่เขาไม่เคยรู้ว่ามีอยู่จริง "คีรินคะ" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่ง "พายพร้อมแล้ว เรามาแต่งงานกันเถอะค่ะ"
หัวใจในลมหนาว

หัวใจในลมหนาว

ซื้อเป็นของขวัญ ติดตาม แชร์ "คุณพาย" พิยดาหยุดฝีเท้าที่กำลังก้าวไปข้างหน้า แม้ภายนอกจะดูเป็นอย่างไรแต่ใจเธอนั้นหล่นวูบไปเสียแล้ว "คุณท้องกี่เดือนแล้ว" "นึกว่าใคร คุณเหมนี่เอง สวัสดีค่ะ สบายดีนะคะ" "คุณช่วยตอบคำถามผมที คุณท้องกี่เดือนแล้ว" พิยดาก้าวถอยหลังในขณะที่เหมันต์เดินหน้าเข้าหาเธอ เขาเหมือนเดิมจนทำให้เธอเผลอนึกถึงเรื่องเก่าๆที่เคยทำด้วยกัน ก่อนที่บาดแผลนั้นจะร้องเตือนตัวเองว่าถ้าเธอยังฝังกลบความรู้สึกนั้นไม่ได้เธอนั่นแหละจะตาย
วุ่นรักมนตรา คำสาปบุปผา NC20+

วุ่นรักมนตรา คำสาปบุปผา NC20+

​ฝูจื่อหรงก้มหน้าวูบลงมาบดริมฝีปากกับโจวเจ้าเว่ยเบาๆ แต่เจ้าเว่ยต้องการมากกว่านั้น หญิงสาวแลบลิ้นออกมารอรับ นางเป็นฝ่ายสอดความอ่อนนุ่มเข้าไปภายในปากของเขาแทน แม้มือจะยังไม่มีแรงมากนักแต่การยึดเหนี่ยวใบหน้าเขาไว้กลับไม่เป็นปัญหา หญิงสาวบดริมฝีปากสามีอย่างเร่าร้อน "ถอดเสื้อผ้าให้ข้า จื่อหรงถอดให้ข้ามันร้อนเหลือเกิน" เจ้าเว่ยปากสั่นร้อนรนเพราะทนกับความรู้สึกเสียวซ่านที่รบกวนจนรู้สึกทรมานในทุกสัมผัสของเขา พรางนึกขัดใจตนเองที่สิ้นไร้เรี่ยวแรงแม้กระทั่งเสื้อผ้าของตนเองยังไม่มีปัญญาถอด "เจ้าเว่ยของข้าอย่าได้รีบร้อน เราจะค่อยๆสัมผัสและมีความสุขด้วยกัน" ฝูจื่อหรงจุมพิตปากบาง พลางถอดอาภรณ์ของนางอย่างทะนุถนอม "พี่เต้ข้าไม่เข้าใจ เจ้าหลีกเลี่ยงข้ามาตลอดเหตุใดถึงยอมโดยง่าย หากข้ามีแรงมากกว่านี้คงได้ปลุกปล้ำเจ้าไปหลายครั้งแล้ว" เจ้าเว่ยกล่าวพลางพยามยามใช้มือคว้ามังกรตัวใหญ่ไว้ในมือจนสำเร็จ อารมณ์ความต้องการเพิ่มทวีขึ้นโดยที่เจ้าเว่ยไม่อาจระงับอารมณ์ได้อีกต่อไป เธอกำความใหญ่แน่นแล้วลูบไล้ช้าๆ มันร้อนไปทั่วทั้งฝ่ามือ ภายใจร่างกายและจิตใจของเจ้าเว่ยสั่นระริกด้วยความร้อนและไฟปรารถนา ในที่สุดฝูจื่อหรงก็ถอดอาภรณ์ออกจากร่างบางได้สำเร็จ เจ้าเว่ยดูเหมือนจะมีแรงขึ้นมาเล็กน้อย นางยังกำมังกรยักษ์แน่นไม่ยอมปล่อย นางเลียริมฝีปากเมื่อมองร่างมันจนฝูจื่อหรงรู้สึกลำคอแห้งผาก รู้สึกอยากกดศีรษะของคนตัวเล็กลงแล้วยัดมังกรเข้าไปในโพรงปากให้นางได้สมปรารถนาเสียเดี่ยวนี้ "ปล่อยมันก่อนเจ้าเว่ย เจ้าต้องไปอาบน้ำ" เขากระซิบเสียงแหบพร่า พยายามแกะมือเล็กที่กอบกำมังกรของเขาอยู่ เจ้าเว่ยต้องปล่อยอย่างอดเสียดาย ใบหน้าของนางฟ้องความต้องการออกมาจนฝูจื่อหรงนึกขัน แนะนำตัวละคร เรื่องย่อ โจวเจ้าเว่ย องค์หญิงแห่งแคว้นเหลียง ทายาทของเผ่าบุปผาขึ้นชื่อว่าเป็นโฉมงามล่มเมือง คนของเผ่าบุปผาเป็นเผ่าที่ถือกำเนิดมาจากเทพเซียนรูปโฉมงดงามแต่ต้องคำสาปเรื่องของความรัก หากพวกเขามีความรักจะไม่สมหวังและตายอย่างอนาถด้วยความรักนั้น ฝูจื่อหรง ฮ่องเต้แคว้นชินที่มีเบื้องหลังการครองอำนาจโดยการสนับสนุนของมหาเสนาบดีฟางอี้จวิ้น รูปโฉมงดงามจนทำให้แข้งขาสตรีอ่อนระทวย เรื่องสตรีสำหรับเขาเป็นเพียงเพื่อมีไว้สนับสนุนบัลลังก์ให้มั่นคงเท่านั้น คนทั่วราชสำนักรู้ดีว่าเขาเป็นเพียงหุ่นเชิดของมหาเสนาบดีฟางอี้จวิ้น กระทั่งวันหนึ่งเขาต้องแต่งงานเพื่อเชื่อมสัมพันธไมตรีกับองค์หญิงผู้ลึกลับผู้หนึ่ง ที่เข้ามาพังทะลายกำแพงหัวใจที่เขาตั้งเอาไว้ และ นางผู้นั้นยังทำท่าคล้ายกับว่าไม่อาจอยู่กับเขาได้อีก สตรีผู้หนึ่งซึ่งมีความลับบางประการซ่อนอยู่ โจวเจี๋ยหลุน พี่ชายฝาแฝดขององค์หญิงโจวเจ้าเว่ยโจวเจ้าเว่ยองค์หญิงผู้สามารถเดินทางข้ามมิติได้โดยใช้ขลุ่ยเพรียกบุปผาซึ่งเป็นขลุ่ยวิเศษในการเดินทางข้ามมิติ โจวเจ้าเว่ยเป็นสตรีของเผ่าบุปผาอันลี้ลับ ต้องคำสาปที่ไม่สามารถมีความรักได้ หากนางมีความรักจำเป็นต้องเจ็บปวดจนถึงแก่ความตาย เพราะเหตุนี้โจวเจ้าเว่ย และ โจวเจี๋ยหลุน พี่ชายจึงต้องออกเดินทางเพื่อตามหาวิธีแก้คำสาปที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด และ พวกเขาไม่อาจเปิดเผยความลับนี้ให้ ฝูจื่อหรงล่วงรู้ได้ (เรื่องนี้เป็นนิยายภาคต่อของต้องมนต์บุปผาค่ะ)
ร่ำรัก

ร่ำรัก

คุณหมอราม + หนูวุ้นหวาน อาจเพราะพรหมลิขิตบันดาลให้ชิดใกล้ ความชิดใกล้เป็นบ่อเกิดแห่งเสน่หา แรงเสน่หาเป็นเหตุให้หวั่นไหว ความหวั่นไหวขับเคลื่อนให้เกิดแรงดึงดูด กว่าจะรู้ตัวก็ยากจะยับยั้ง ถลำลึกไปแล้วทั้งใจกาย หวามวาบ ซาบซ่าน กระสันใคร่ ให้ต้องร่ำรัก คราแล้วคราเล่า EX “ สอนวุ้นหน่อยนะคะ พี่ราม ” สุดท้าย เธอก็พูดมันออกไปแล้ว ! เขายืนนิ่ง ปล่อยให้เธอได้จ้องมองหัวไหล่แข็งแรงที่มีรอยสักงามงด แผ่นหลังกว้างอันอัดแน่นไปด้วยมัดกล้าม เอวสอบเพรียวสู่สะโพกแน่นหนั่น และช่วงขายาวแข็งแรงทั้งคู่ ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ หันกลับมา เธอเบนสายตาไปยังท่อนลำที่บัดนี้มันเหยียดขยายจนใหญ่ยาวกว่าเมื่อครู่ ทั้งอวบอ้วนและแข็งชันจนแทบจะขนานไปกับลอนกล้ามที่หน้าท้องแข็งแรงนั่น เส้นเอ็นรัดร้อยจนปูดโปนไปทั่วลิ่มลำดูน่าเกรงขาม แต่ในขณะเดียวกันก็ทำให้ใจกลางกล้ามเนื้อเร้นลับตรงกลางระหว่างขาเต้นตุบ ๆ อย่าบ้าคลั่ง ให้ตายเถอะ ! “ พี่รามงั้นเหรอ ? ” เขาแสร้งถามทั้งที่ได้ยินเต็มสองหูก่อนสาวเท้ากลับเข้ามาหา ทุกย่างก้าวมันทำให้ลมหายใจของเธอติดขัด “ ค่ะ พี่ราม ” “ อะไรที่เธอต้องการ วุ้นหวาน ” “ วุ้นอยากให้พี่รามสอน ” “ สอนเรื่องอะไร ” เขาแสร้งถามทั้งที่รู้อยู่เต็มอก “ สอนเรื่องฉากเลิฟซีนค่ะ ” “ แน่ใจแล้วเหรอ ” “ แน่ใจที่สุด ” “ แต่มันผิดนะ ผิดกับคนรักของเธอ ” “ วุ้นไม่สนค่ะ สอนวุ้นเถอะนะคะพี่รามขา ได้โปรด ” รามเหยียดยิ้ม ในที่สุดเขาก็ชนะ ! เขาสาวเท้าเข้าไปยืนแนบชิด ยกฝ่ามือใหญ่ขึ้นประคองใบหน้าหวานเอาไว้ “ วุ้นต้องการพี่ ไม่อยากให้พี่ไปไหน ” เด็กสาวพึมพำ ดวงตากลมหวานที่ประสานมานั้นเว้าวอนจนรามแทบหลอมละลาย “ พี่คิดถึงวุ้น ” เขาว่าอยู่แนบชิดริมฝีปากอิ่มก่อนจะขยับไปพรมจูบที่หน้าผาก สองพวงแก้ม แล้วเลื่อนไปทั่วลำคอระหง สองมือของเด็กสาวเกาะกอดไหล่แกร่งไว้แน่นเพื่อเป็นการประคองตัวเองไม่ให้กองลงไปกับพื้น ก็ตอนนี้เรี่ยวแรงเธอเหือดหาย อ่อนละลายไปหมดกับลมหายใจและสัมผัสนั้น หลับตาพริ้มละเลียดกับริมฝีปากอุ่นชื้นที่เม้มดูดเบา ๆ ไปถ้วนทั่ว นี่แหละสิ่งที่เธอโหยหา และอยากให้เขาเติมเต็มเธอจนถึงขั้นสุดท้าย !
ทะลุมิติมาพบรักพระรอง

ทะลุมิติมาพบรักพระรอง

พระเอกเหรอ? หึ! ให้เขาคู่กับนางเอกไป ส่วนฉัน 'ลี่ถัง' จะขอเลือกพระรองเอง ลี่ถัง หญิงสาวผู้ชื่นชอบการกินขนมหวานและดูการ์ตูนอนิเมะเป็นชีวิตจิตใจ ขณะที่กำลังดูการ์ตูนอยู่นั้น เธอก็เกิดการวิจารณ์ตัวละครนางรองขึ้นมา นอกจากหน้าตาจะสวยไม่แพ้นางเอกแล้ว ฐานะและชาติตระกูลยังร่ำรวยเป็นถึงมหาเศรษฐีดัง ทำไมถึงได้รักปักใจแต่กับพระเอกเพียงแค่คนเดียว พระรองก็ออกจะแสนดีใบหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตรขนาดนี้ เหตุไฉนนางรองถึงไม่สนใจ ถ้าเป็นลี่ถังคนนี้จะไม่มัวมาวิ่งตามผู้ชายที่ไม่ได้รักตนเองแบบนั้นหรอก เธอจะเลือกรักพระรองแทน แล้วปล่อยให้พระเอกนางเอกเขาได้รักกัน “ซูหนี่ว์ทำไมเธอถึงได้ตาบอดขนาดนี้นะ คนเขาไม่รักจะตามตอแยตามตื้อเพื่ออะไร มีทุกอย่างเพียบพร้อมสั่งได้อย่างกับเสกแบบนี้จะมัวสนใจผู้ชายใจร้ายอย่างจางหย่งทำไม นี่ถ้าฉันวาปไปเป็นเธอได้นะ ฉันจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างไม่เอาหรอกไอ้พระเอกน่ะ! อึก..แค่กๆๆ อึก..แค่กๆ” ภาพดับวูบไป!! “ซูหนี่ว์ เธอมันผู้หญิงร้ายกาจ ไร้ยางอายและน่ารังเกียจที่สุด! ฉันไม่มีวันรักผู้หญิงอย่างเธอ ไม่มีวัน!” “รักหรือไม่รัก ฉันไม่สน ขอได้คุณมาครอบครองก็พอ จางหย่ง ไม่ว่าจะชาตินี้หรือชาติไหนซูหนี่ว์คนนี้ จะไม่ยอมเสียคุณให้ใครหน้าไหนทั้งนั้น” เสียงก้องดังเข้ามาในหูพร้อมกับภาพเรื่องราวมากมาย "ซูหนี่ว์ ซูหนี่ว์! ลูกฟื้นแล้ว!" ".?." [ซะ..ซูหนี่ว์?]
ฮัวฟู่หรง ฮูหยินร้ายแม่ทัพทมิฬ

ฮัวฟู่หรง ฮูหยินร้ายแม่ทัพทมิฬ

เมื่อฮัวฟู่หรงถูกวางแผนฆาตกรรมให้จบชีวิตลงบนสะพานข้ามแม่น้ำเฉียนถัง สาเหตุเพราะได้รับบทฮูหยินฮัวของแม่ทัพอินลี่ซานผู้เลื่องลือแห่งต้าฉิน ที่นำมาทำละครฟอร์มยักษ์แห่งปี ซึ่งบทดังกล่าวตกมาเป็นของฮัวฟู่หรง ดาราสาวน้องใหม่ที่กำลังมาแรงในวงการบันเทิงจีน และมีชื่อแซ่ที่ดันไปตรงกับตัวละคร ครั้นหญิงสาวลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งพบว่าตัวเองมาอยู่ในอดีตยุคของขุนพลเทพแห่งต้าฉิน ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือแม่ทัพทมิฬอินลี่ซานที่กำลังพลิกแผ่นดินตามล่าค้นหาฮูหยินที่หายสาบสูญไป และเธอก็คือฮูหยินฮัวที่หายสาบสูญไปของแม่ทัพทมิฬ ที่สตรีทั่วหล้าต่างพากันริษยา หากแต่การกลับมาครั้งนี้ของฮัวฟู่หรง ดารา่สาวชื่อดังเธอไม่ได้ไร้เดียงสาดั่งเช่นในอดีตอีกต่อไป แต่เธอร้ายและก็ถือสากับทุกๆ คนที่ทำให้คนรอบข้างที่เธอรักต้องเจ็บและตายจากอย่างไม่หวนคืน ร้ายรักให้ถึงที่สุด ร้ายลึกทะลุไปจนสุดขั้วหัวใจ แต่ถึงร้ายอย่างไรก็เป็นหนึ่งในหัวใจของแม่ทัพทมิฬ เพราะแม่ทัพผู้กล้ารักมั่นต่อสตรีร้ายกาจนางนี้ยิ่งนัก
อาจารย์หมอ(พี่เข้ม)

อาจารย์หมอ(พี่เข้ม)

เขาเป็นหมอที่มีรักเดียวมาตลอดหลายสิบปี แอบเฝ้ามองน้องน้อยตั้งแต่แรกเกิด ส่วนน้องน้อยก็หาได้รักเขาแบบชู้สาวไม่ สำหรับจงกลนีแล้วเขาคืออาจารย์หมอหน้านิ่งหน้าเดียว ไร้อารมณ์ทางสีหน้า แม้แต่ยิ้มเขาก็ยิ้มไม่เป็น แต่ก็ตกใจเมื่อเขายิ้มให้ตัวเองคนเดียว จะบ้าเหรอเขาเป็นอาจารย์ของเธอ และเธอกก็เคารพเขามาตลอด จะให้รักได้ยังไงกัน ++++++ “เอ้า...ปากกา เซ็นเอกสารแล้วค่อยนอนต่อก็ได้” “ค่ะ” เธอรับปากกาที่เขายื่นให้พร้อมกับเซ็นชื่อตรงที่เขาชี้มือ “เรียบร้อย ตอนนี้เธอเป็นเมียฉันแล้วนะ” “ยังไงคะ?” ถามทั้งๆ ที่นั่งหลับ “ก็เราจดทะเบียนสมรส..