icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
closeIcon

เปิดรับโบนัส

เปิด

นิยายหญิงแนวโรแมนติก

ขายดี ออกต่อเนื่อง จบเล่ม
ทาสสวาทรักต้องห้าม

ทาสสวาทรักต้องห้าม

สมมุตินะหากย้อนเวลากลับไปในอดีตได้ อยากย้อนกลับไปไหมนะ ที่ผ่านมาแน่ใจใช่ไหมว่าไม่มีอะไรอยากแก้ไขทุกช่วงในช่วงชีวิตที่ผ่านมา แล้วหากแก้ได้ อยากแก้ไขอะไรมากที่สุด? มันเป็นคำถามที่ไม่มีคำตอบจริงจังหรอก เพราะในความเป็นจริงเราทุกคนไม่สามารถย้อนเวลาได้เลย สองสิ่งในชีวิตที่เรียกคืนไม่ได้เลย คือ...เวลา และสายน้ำ สายน้ำไหลไปแล้วก็ไหลไป เวลาเดินหน้าไปไม่มีวันจบสิ้น เหมือนเมษาไง เธอตกลงไปในขุมนรก ทันทีที่ความจริงเปิดเผย เมษาไม่ใช่คนผิดสักหน่อย ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเพราะ ‘ผู้ชายเลวคนนั้น’ มันเป็นความเลวร้ายเดียวที่เมษาไม่ได้อยากให้เกิด ‘ท้อง’ เมษาไม่ได้ตั้งใจให้ตนเองเป็นแบบนั้น มันคือความผิดพลาดร้อยเปอร์เซ็นต์ หากเป็นไปได้ เมษาอยากย้อนกลับไปในอดีต เพื่อแก้ความผิดพลาดครั้งนั้น หากเธอ ‘สู้’ มากกว่านี้ จุดจบเธอคงไม่มาอยู่ที่ตรงนี้หรอก เมษาถูกตราหน้าว่า ‘แย่ง’ ทั้งที่ความจริงเมษาต่างหากคือ ‘เหยื่อ’
ลวงรัก

ลวงรัก

เพล้ง! โจเซฟเขวี้ยงแก้วเหล้าที่อยู่ในมือทิ้งลงบนพื้นจนแตกละเอียดกระ จัดกระจายเมื่อนั่งดูคลิปของกล้องวงจรปิดที่พึ่งกู้คืนกลับมา เขาเริ่มประติดประต่อเรื่องราวได้ทั้งหมดว่ามันเป็นแผนของดารินที่เป็นคนจัดฉากนี้ขึ้นมา ที่ผ่านมาเธอคงหลอกใช้เขาและเห็นเขาเป็นแค่ทางผ่านเพื่อไปหาเหมันต์ ไม่ว่าจะพยายามติดต่อหรือใช้เบอร์แปลกโทรไปหา เธอก็รู้และไหวตัวทันไม่ยอมรับสายมันยิ่งทำให้แน่ใจขึ้นไปอีกว่าเรื่องที่ผ่านมาเขากลายเป็นหมากที่ดารินวางไว้ “คิดจะทำแบบนี้กับฉันงั้นเหรอ แล้วเธอจะได้รู้ว่านรกบนดินมันเป็นยังไง” ริมฝีปากหนาแสยะยิ้มพลางมองไปยังรูปถ่ายของดารินที่มีทุกอริยาบถนับร้อยนับพันรูปที่ติดอยู่บนผนังในห้องลับส่วนตัว เขาแอบถ่ายไว้สมัยเรียนมัธยมปลาย ซึ่งเธอไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน “เบบี้ของฉัน อดใจรออีกนิดนะ เดี๋ยวฉันจะไปรับเธอมาอยู่ด้วยกัน ใบหน้าคมคายโน้มลงไปจูบที่รูปถ่ายของดารินด้วยความหลงไหลและโกรธแค้นไปพร้อมๆ กัน “ฉันแทบจะอดทนรอให้ถึงวันนั้นไม่ไหวแล้วสิ”
ลิขิตฟ้ามายารัก

ลิขิตฟ้ามายารัก

นิยายรักโรมานซ์ 20+ เรื่องนี้ เป็นนิยายเรื่องแรกที่ศิรารัยเขียนแนว แวมไพร์-หมาป่า มีภาคต่อแต่สูญหายไปกับฮาร์ดดิสก์ที่เสีย และกำลังสร้างใหม่ขึ้นมาอีกเท่าที่ความทรงจำจะทำได้ เพราะชอบนิยายแนวนี้เป็นส่วนตัวอยู่แล้วและอยากเขียนหลายๆเรื่องให้เพื่อนๆได้อ่าน วันนี้ขอฝาก...ลิขิตฟ้ามายารัก...นิยายแนวพารานอร์มอล(เหนือจริง)ที่สร้างฉากเป็นโลกใหม่ในอีกมิติหนึ่งที่ทุกชีวิตเป็นอมตะมีร่างแปลกเป็นสุนัขป่าและใช้มนตราสายรุ้งดำเนินชีวิต แต่กาลเวลานำพาให้มีการเปลี่ยนแปลงในโลกไม่ต่างจากโลกมนุษย์ของเรา...นักเขียนจึงสร้างให้นางเอกที่พลัดพรากจากพระเอกมาเป็นเวลานับร้อยปีที่เกิดใหม่ได้กลับมาพบกับพระเอกในโลกใหม่และนำการเปลี่ยนแปลงมาสู่โลกแห่งนี้และอยู่ด้วยกันอย่างสงบสุขมากขึ้น เรื่องย่อ... อัศวินไนดัสผู้นำกองทัพกำลังเผชิญกับความพ่ายแพ้และได้รับบาดเจ็บสาหัสใกล้สิ้นลมหายใจ หากเขาตายกองทัพของเขาจะพ่ายแพ้และเพื่อนอัศวินทุกคนจะต้องล้มตายเป็นอันมาก เขาจึงยอมให้มาคัสเจ้าแห่งโลกมนตราสายรุ้งต่อลมหายใจและชนะสงครามในที่สุด หลังจากชนะสงครามแล้ว ไนดัสต้องกลายเป็นบุคคลสูญหายในสงคราม เพราะเขาต้องจากโลกมนุษย์มาอยู่ในโลกอมตะอีกมิติหนึ่ง เขาเศร้าเสียใจต่อการพลัดพรากจากภรรยาผู้เป็นที่รักเป็นอย่างมาก และเมื่อ มาคัสพากลับไปพบภรรยาตามคำขอร้องของเขาก็ยิ่งทำให้ไนดัสยิ่งเจ็บใจอย่างหนัก เมื่อกลับมาอยู่ในโลกอมตะเขาพยายามลืมอดีตและดำเนินชีวิตต่อไป และได้เป็นผู้นำกลุ่มสิงหราตามรูปลักษณ์หมาป่าร่างแปลงที่มีขนสีทองฟูหลาดั่งสิงโตนามว่า...เลโอไนดัส... สามร้อยปีต่อมาจึงมีเครื่องบินลำหนึ่งทะลุมิติเข้ามาในโลกชีวิตอมตะที่เขาอาศัยอยู่ เขาได้เจอสาวงามสวยล่ำเลิศที่กระตุกหัวใจของเขาให้เจ็บปวดขึ้นมาอีกครั้ง ความรู้สึกที่มีต่อเธอเสมือนรู้จักมานานแสนนาน และเสน่หาในตัวเธอมากกว่าหญิงอื่นใด เขาเรียกหามาคัสที่เหมือนจะรอเวลาอยู่มาให้ช่วยต่อลมหายใจให้เธอเหมือนที่เคยทำให้เขามาก่อน และได้รับคำเตือนจากมาคัสหลายอย่างเกี่ยวกับเธอ โดยเฉพาะเรื่องที่เธอจะนำการเปลี่ยนแปลงมาสู่กลุ่มสิงหราของเขา และไม่นานการเปลี่ยนแปลงก็ได้เกิดขึ้น ...เรื่องราวของนิยายเรื่องนี้สนุกมากจากความคิดของผู้เขียนเพราะมีหลากหลายเรื่องและหลากหลายอารมณ์ที่น่าอ่านน่าติดตาม...เพื่อนๆมาอ่านด้วยกันนะ... ................................................................... นิยายเรื่องนี้สร้างขึ้นจากความคิดและจินตนาการของนักเขียนนามปากกา...ศิรารัย...อย่างแท้จริง สงวนลิขสิทธิ์โดยนามปากกา ศิรารัย ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์คอมพิวเตอร์และสิ่งพิมพ์ ห้ามลอกเลียนทุกส่วนของนิยายเรื่องนี้ ห้ามเผยแพร่-จำหน่าย-ดัดแปลง-ทำซ้ำ-จัดพิมพ์ก่อนได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้เขียนนามปากกา...ศิรารัย...
หวนคืนอดีตเปลี่ยนชะตาร้ายให้เป็นลิขิตรัก

หวนคืนอดีตเปลี่ยนชะตาร้ายให้เป็นลิขิตรัก

รักคือทุกข์...ทุกข์ที่จะทำสตรีนางหนึ่งถูกจองจำไปตลอดกาลเพราะความโง่เขลา ชาติก่อนหมิงหลิ่งฟางตกตายเพราะเลือกเดินทางผิด ส่งผลให้ชะตากรรมของครอบครัวเข้าขั้นเลวร้ายถูกความอัปยศครอบงำตระกูล แต่แล้วสวรรค์กลับยินยอมให้นางได้คืนความเป็นธรรมให้แก่ครอบครัว ด้วยการนำดวงจิตจากยุคปัจจุบันของนางมาเปลี่ยนแปลงเรื่องราว ชาตินี้หมิงหลิ่งฟางไม่ขอเป็นคนโง่เขลา เพราะนางจะเป็นคนใหม่ที่ไม่ยอมหลงเดินทางผิด เอาแต่บูชาความรักจนครอบครัวถึงจุดยากลำบาก และแม้ว่านางจะไม่ได้รักใคร่ หยางจวินเฟย แต่นางก็ฉลาดพอที่จะเลือกฝั่งผู้ชนะ นางจะต้องทำทุกทางเพื่อผูกมิตรกับเขา เพื่อให้บุรุษผู้นี้กลายเป็นแผ่นฟ้าที่คอยคุ้มครองนางกับครอบครัวให้จงได้ หมดเวลาของนี้หมิงหลิ่งฟางผู้อ่อนแอและเจ้าน้ำตาแล้ว จากนี้นางจะทำทุกทางเพื่อให้ตระกูลหมิงรอดพ้นเภทภัย
ตราบฟ้าไร้ดาว [ดราม่าหนัก พระเอกจำนางเอกไม่ได้ เลยร้ายใส่]

ตราบฟ้าไร้ดาว [ดราม่าหนัก พระเอกจำนางเอกไม่ได้ เลยร้ายใส่]

เธอคือพสุธาที่ "เหือดแห้ง" ส่วนเขาคือ "แสงแดดที่แผดเผา" ----------------------------------- พี่หิน หนุ่มน้อยนิรนาม ผู้มามอบโลกใบใหม่ที่สดใสสวยงามให้น้องเอ๋ย และจากไปพร้อมกับโลกใบนั้น ทิ้งไว้แต่โลกมืด โลกไร้สุขและสิ้นหวังเอาไว้ให้ น้องสาวที่เขาเองก็รักปานดวงใจ ‘พี่รักเอ๋ยนะจ๊ะ สามสี่วันที่ออกเรือ พี่คงจะต้องเป็นบ้าแน่ๆ เพราะคิดถึงเอ๋ย แล้วเอ๋ยล่ะ รักพี่และจะคิดถึงพี่หรือเปล่า’ ‘ไหนบอกให้พี่ชื่นใจหน่อยสิจ๊ะคนดี’ ‘บอกให้พี่ได้ยินหน่อยสิจ๊ะคนดีของพี่ เดี๋ยวเราต้องรีบกลับเข้าบ้านกันแล้วนะ’ ‘ถ้าเอ๋ยไม่บอก พี่ต้องตายเพราะอยากรู้แน่ๆ เลย นะนะ บอกพี่ที’ ‘ถ้าเอ๋ยไม่บอก พี่ต้องตายเพราะอยากรู้แน่ๆ เลย นะนะ บอกพี่ที’ ‘ถ้าเอ๋ยไม่บอก พี่ต้องตายเพราะอยากรู้แน่ๆ เลย นะนะ บอกพี่ที’ -------------- วรินรำไพ หรือ เอ๋ย หญิงสาวผู้ไม่หลงเหลือหัวใจให้ใครได้แล้ว นอกจาก 'พี่หิน' คนเดียวเท่านั้น “พี่หินจ๋า! เอ๋ยมารับพี่หินแล้ว พี่หินอยู่ไหนจ๊ะ พี่หินกลับมาหาเอ๋ยสิจ๊ะ” น้ำตาที่ไม่เคยเหือดแห้งนั้น หลั่งไหลลงมาอีกมากมาย เมื่อภาพในค่ำคืนนั้นลอยมาอยู่ตรงหน้าสาวน้อยที่กำลังเจ็บเสียด แน่นที่อกเพราะความเสียใจ “เอ๋ยรักพี่หินจ๊ะ พี่หินได้ยินมั้ยจ๊ะ ว่าเอ๋ยรักพี่หิน” “เอ๋ยจะรักเพียงพี่หินคนเดียวเท่านั้น พี่หินต้องกลับมาหาเอ๋ยนะจ๊ะ เอ๋ยรู้ว่าพี่หินยังไม่ตาย” ร่างเล็กยกเสื้อผ้าพี่ชายขึ้นมากอดไว้ ก่อนจะแนบแก้มลงไปหา ปล่อยให้หยาดหยดน้ำตาไหลรินลงไปใส่ ประหนึ่งอยากให้พี่ชายที่แสนดีมาซับน้ำตาที่หลั่งรินออกมาเพราะความเสียใจอย่างสุดซึ้งก็ไม่ปาน “เอ๋ยจะรอพี่หินอยู่ตรงนี้ตลอดไป พี่หินได้ยินมั้ยจ๊ะ ว่าเอ๋ยจะรอพี่หินคนเดียว และจะรักพี่หินคนเดียวเท่านั้น” -------------- ชลธิป จิระธนานนท์ หรือ คุณร๊อค ผู้บริหารหนุ่มเจ้าของ‘ตาเบบูญา บางปูปาร์ค รีโซเทล แอนด์ สปา’ ผู้ที่หวนกลับมาทำร้ายคนที่เขารักปานดวงใจ โดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว กระทั่งวินาทีสุดท้าย “อย่า!!! ได้โปรดอย่าทำ...” เรี่ยวแรงในกายที่เคยมีตอนนี้หดหายไปหมดแล้ว เมื่อถูกอีกกายตรึงไว้กับเตียงใหญ่ แล้วระดมจูบอย่างรุนแรง ไร้ซึ่งความปรานีใดๆ จนเดาได้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับตัวเอง เมื่อเขายื่นความจำนงค์ให้รู้อย่างโจ่งแจ้ง “อย่า!!! ได้โปรด!!! อย่าทำอย่างนี้กับฉัน!!!” “อย่ามาขอชีวิตจากยมบาลอย่างผม! เพราะไม่มีทางที่ผมจะปล่อยให้คุณลอยนวลอยู่ได้โดยไม่ต้องชดใช้อะไรแน่!!! คุณต้องตาย! และต้องตายทั้งเป็นด้วย!!!” -------------- ดลยา นิติพงษ์พาณิชย์ หรือ คุณย่า สาวผู้เกิดมามีทุกอย่างพร้อมสรรพ ไม่ว่าจะเป็นรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ และมีเป็นที่รักของผู้คนรอบข้าง เพราะเธอนั้นแสนดีจนเป็นที่เลื่องชื่อ จนได้หัวใจของชลธิปไปครอบครอง “สวัสดีค่ะคุณเอ๋ย ได้เจอตัวกันสักทีนะคะ หลังจากที่คาดกันมาสองสามรอบแล้ว” ดลยาเป็นฝ่ายเอ่ยด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสก่อน วริญรำไพที่ยกมือไหว้ดวงกมลแล้วถึงได้หันไปหาลูกค้าซุปเปอร์วีไอพี “สวัสดีค่ะคุณย่า ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ” แล้วก็ยกมือไหว้ทักทายพร้อมส่งยิ้มบางๆ เพียงเล็กน้อยให้ตามสไตล์ที่ทุกคนมักจะคุ้นเคย “เช่นกันค่ะ ยังไงก็ต้องใช้ฝีมือถ่ายภาพย่าออกมาให้สวยที่สุดเลยนะคะ”
การทรยศโดยบังเอิญครั้งที่ 34 ของเขา

การทรยศโดยบังเอิญครั้งที่ 34 ของเขา

คู่หมั้นของฉัน ธาม ศัลยแพทย์มือหนึ่งของกรุงเทพฯ ดูแลฉันดีมาตลอด นั่นคือเหตุผลที่งานแต่งงานของเราถูกเลื่อนมาแล้วถึงสามสิบสามครั้ง กระทั่งคืนหนึ่งในโรงพยาบาล ฉันบังเอิญได้ยินเขาคุยกับเพื่อน เขาสารภาพว่าเขาคือคนที่อยู่เบื้องหลัง "อุบัติเหตุ" ทั้งสามสิบสามครั้งของฉัน เขากำลังหลงรักแพทย์ใช้ทุนคนใหม่ที่ชื่อเกล และทนไม่ได้ที่จะต้องแต่งงานกับฉันเพราะบุญคุณที่ครอบครัวเรามีต่อกัน ความโหดร้ายของเขาทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ตอนที่เกลใส่ร้ายว่าฉันตบหน้าเธอ เขาผลักฉันกระแทกกลับไปบนเตียง ตะคอกใส่หน้าว่าฉันเป็นบ้า ตอนที่เธอแกล้งจะกระโดดตึกฆ่าตัวตาย เขารีบวิ่งเข้าไปช่วยเธอ ปล่อยให้ฉันพลัดตกจากขอบตึกไปโดยไม่แม้แต่จะชายตามอง ขณะที่ฉันนอนเป็นอัมพาตอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล เขาสั่งคนไปซ้อมแม่ของฉันในคุกเพื่อเป็นการลงโทษ จนท่านเสียชีวิตจากอาการบาดเจ็บ ในวันเผาศพแม่ เขากลับพาเกลไปดูคอนเสิร์ต ฉันคือคู่หมั้นของเขา พ่อของฉันเคยยอมสละอาชีพการงานเพื่อช่วยพ่อของเขา ครอบครัวของเราผูกมัดเราไว้ด้วยกัน แต่เขากลับทำลายร่างกายของฉัน ทำลายแม่ของฉัน และทำลายเสียงของฉัน ทั้งหมดก็เพื่อผู้หญิงที่เขาเพิ่งเจอ สุดท้าย เขาปล่อยให้เกล ผู้หญิงที่เขารัก ผ่าตัดลำคอให้ฉัน และเธอจงใจทำลายเส้นเสียงของฉันจนพังพินาศ ทำลายความสามารถในการร้องเพลงของฉันไปตลอดกาล เมื่อฉันตื่นขึ้นมาในสภาพไร้เสียงและแหลกสลาย และได้เห็นรอยยิ้มเยาะอย่างผู้ชนะบนใบหน้าของเธอ ในที่สุดฉันก็เข้าใจทุกอย่าง ฉันหักซิมการ์ดทิ้ง เดินออกจากโรงพยาบาล และทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างไว้ข้างหลัง เขาพรากเสียงของฉันไปได้ แต่เขาจะไม่มีวันพรากชีวิตที่เหลือของฉันไปได้
THE WEDDING วิวาห์ปล้นรัก

THE WEDDING วิวาห์ปล้นรัก

แทนไท’ รองประธานบริษัทเครื่องสำอาง มีข่าวว่าเป็นเกย์ออกหน้าหนังสือพิมพ์คู่กับพระเอกคนดัง แม้จะพยายามบอกอย่างไรว่าเป็นแค่ข่าวที่สร้างมา ทว่ากลับไม่มีใครเชื่อ หนำซ้ำครอบครัวตัดสินใจว่า การแต่งงานคือทางออกที่ดีที่สุด และเมื่อรู้ว่าเจ้าสาวไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็น ‘ณัฐกฤตา’ หญิงสาวที่เคยพบเจอเพียงไม่กี่ครั้ง นั่นทำให้เขารู้สึกไม่อยากจะแต่งงานด้วย ตรงกันข้ามกับเธอที่ดีใจราวกับว่าโชคนั้นเข้าข้าง แม้จะรู้ดีว่าเขามีข่าวว่าเป็นคู่เกย์กับนักแสดงชาย แต่จะทำอย่างไรได้ในเมื่อหัวใจดันหลงรักเขาตั้งแต่แรกพบ แล้วงานนี้เธอจะต้องทำอย่างไรเพื่อพิสูจน์ว่าเขานั้นแมนทั้งแท่ง ! ในเมื่อเขาลั่นปากออกมาว่า “ผมไม่ชอบเข้าใกล้ผู้หญิง”
หักเหลี่ยมสวาทคาสโนวา

หักเหลี่ยมสวาทคาสโนวา

รมย์นลิน...ต้องพากายที่บอบช้ำ ใจที่แหลกสลายจากการกระทำของคนที่บอกรัก...เทพกานต์ ความเจ็บปวดที่ได้รับในวันนี้จะเป็นบทเรียนราคาแพง และคนที่สร้างขึ้นมาจะต้องได้รับการเอาคืนอย่างสาสม! นลิน...นักร้องสาวที่แรกเห็นหน้าก็เรียกเสือร้ายอย่างเทพกานต์ให้อยากครอบครอง แต่เธอไม่ใช่หมูในอวยให้เขาเคี้ยวเล่นได้ง่ายๆ เหมือนบางคนหรอกนะ เขี้ยวเล็บน่ะมันมีเยอะ “พี่เทพอยู่นิ่งๆ ซิคะ” ร่างโปร่งบางเคลื่อนตัวขึ้นไปนั่งบนตักกว้าง สองมือเล็กจับแขนแข็งแกร่งและชูขึ้นเหนือศีรษะ “ตอนนี้หลินมัดพี่เทพเอาไว้แล้วนะคะ มัดด้วย...” นิ้วเล็กชี้ตรงหัวใจตัวเองซึ่งกำลังเต้นอยู่ และเคลื่อนไปหาแขนใหญ่ขยับวนเวียนอยู่สองสามครั้ง ก่อนจะกระซิบเสียงหวานเบาข้างใบหูใหญ่ แต่มันก็ดังเข้าไปถึงหัวใจเทพกานต์จนเต้นแรงและเร็วเหมือนกำลังจะทะลุออกมาจากทรวง “หลินมัดมือพี่เทพด้วยสายใยแห่งรักที่ถักทอมาจากหัวใจของหลินเอง” และอีกหนึ่งที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับชีวิตของเทพกานต์อย่างที่ชายหนุ่มอยากจะ...บ้าตาย เมื่อเขาดันเผลอไปมีอะไรกับ... “ผมรู้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนทำให้เจ้านายไม่สบายใจ อึดอัดคับแค้นใจเป็นอย่างมาก เมื่อคนที่เจ้านายมีอะไรด้วยไม่ใช่ผู้หญิงที่ชื่อหลินคนนั้น เจ้านายไม่ต้องกลัวหรือกังวลใจอะไรนะครับ ผมให้สัญญาว่าจะไม่เรียกร้องอะไร” แค่ขอเป็นคนของเจ้านายนับแต่วันนี้จนตลอดไป ใบหน้าหล่อหวานแย้มยิ้มอย่างหวานเชื่อม ดวงตากลมโตเป็นประกายระยิบระยับและมีเลศนัย ถ้าหากเทพกานต์ได้เห็นคงจะหนาวสั่นยิ่งกว่าที่เจอมาเมื่อคืนอีกเป็นแน่ “ขอเพียงแค่เจ้านายไม่ทอดทิ้งและให้ผมได้อยู่รับใช้ใกล้ชิด แล้วก็ไม่ไล่ผมออกจากงานเท่านั้นเองฮะ” หนุ่มน้อยหน้าหวานเอ่ยพูดน้ำเสียงหวานนุ่ม ทั้งอ่อนหวานและเว้าวอน ดวงตากลมโตกะพริบปริบๆ ให้อย่างน่ารัก
พิศวาสเถื่อน

พิศวาสเถื่อน

“มาเรียสจะไม่เป็นอะไร เขาจะไม่บาดเจ็บอาการสาหัสและต้องตายถ้าคนที่ขับรถพาเขาไปคืนนั้น ไม่ใช่คุณ!” เบน คริสเตียนเซน จะไม่ยอมสูญเสียน้องชายฝาแฝดของเขาไปโดยไม่ได้ลากตัวคนผิดมาลงโทษ เขาล่อหลอก พลอยพิชญา มายังสกรูวา แห่งหมู่เกาะโลโฟเตนเพื่อจองจำเธอไว้กับอเวจีชั่วนิรันดร์ในสวรรค์ของชาวไวกิ้ง เขาคือมัจจุราชที่จะลากเธอลงสู่ห้วงลึกที่สุดของมหาสมุทรแห่งความสิ้นหวัง ทว่าเธอกลับยินดีชดใช้ความผิดแม้แลกด้วยวิญญาณที่ถูกร้อยรัดจากความชิงชัง หากแต่พิศวาสเถื่อนนั้นคือการลงทัณฑ์หรือเสน่หาที่พันธนาการตัวเขาไว้จนดิ้นไม่หลุด
เมียสำรองจ้างรัก

เมียสำรองจ้างรัก

โปรย เมียสำรองจ้างรัก ในคืนฝนตกหนักเธอตกเป็นของเขาเพราะแผนการของแม่ เพราะมารดาของเขาอยากได้หลาน แต่ไม่อยากได้สะใภ้เกรดต่ำเช่นเธอ เธอถึงได้อุ้มท้องลูกของเขาจนคลอด ในวันที่เธอคลอดลูก ก็ถูกเฉดหัวออกไปจากบ้าน แม้แต่หน้าลูกก็ยังไม่ได้เห็น พร้อมด้วยเงินก้อนโตที่มารดารับไปเพื่ออยู่กับสามีใหม่ นางขายเธอให้เสี่ยตัณหากลับอย่างเลือดเย็น กว่าจะเอาชีวิตรอดมาได้ ก็ลำบากจนเลือดตาแทบกระเด็น 5 ปีต่อมา มารดาของเขาตาย เธอกลับมาอีกครั้งเพราะอยากพบหน้าลูก ในฐานะพี่เลี้ยงคนใหม่ การกลับมาเจอเขาอีกครั้ง ทำให้เธอรู้ว่าเขากำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงที่คู่ควรในอีกไม่ช้า **************************************************** ตัวอย่างบางช่วงบางตอน... “เธอมาทำอะไรที่นี่” “เอ่อ...” “พี่เลี้ยงคนใหม่ของตากริชไงคะพี่ฤทธิ์” เสียงของรังรองดังขึ้น ทำให้มีนาไม่ต้องตอบคำถามชวนอึดอัดนั้น “พี่เลี้ยงคนใหม่ ใครใช้ให้แกรับผู้หญิงหิวเงินคนนี้เข้ามาทำงานในบ้าน แถมยังรับมาเลี้ยงลูกของพี่อีก” “พี่ฤทธิ์เป็นคนสั่งค่ะ” รังรองตอบพี่ชายหน้าตาย “สั่งตอนไหน” เริงฤทธิ์เอ่ยถาม สีหน้าของเขาดูกระด้าง คล้ายระเบิดเวลาที่เตรียมพร้อมจะปะทุได้ทุกเวลา ในขณะที่รังรองไม่ได้สะทกสะท้านแต่อย่างใด “พี่ฤทธิ์บอกว่าให้เริงจัดการทุกอย่างตามต้องการได้เลย เริงก็จัดการให้แล้วไงคะ มีนจะมาดูแลตากริช และรับรองว่าตากริชจะไม่โดนหยิก โดนตี หรือทำร้ายเพราะดื้อเกินเหตุเหมือนพี่เลี้ยงคนอื่นแน่นอน เหตุผลเพราะอะไรพี่ฤทธิ์ก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจ” **************************************************** “คุณฤทธิ์ต้องการให้ดิฉันทำยังไงเหรอคะ ถึงจะได้ดูแลลูก” เธอพูดกับเขาตรง ๆ ใจร้อนรนอยากดูแลลูกสุดหัวใจ เธอโทษตัวเองมาตลอดว่าเป็นแม่ที่ไม่ได้เรื่องที่ไม่มีโอกาสได้ดูแลลูกเลย “มาเป็นนางบำเรอฉันสิ ฉันจะให้เธอดูแลลูก” เริงฤทธิ์พูดอย่างเป็นต่อ “คุณฤทธิ์!” มีนาอุทานอย่างตกใจ ไม่คิดว่าเริงฤทธิ์จะพูดแบบนี้ออกมา “ทำไมล่ะ นอนกับฉันถือว่าเธอมีบุญมากนะ” “มีบุญยังไงคะ” เธอทำหน้าไม่เข้าใจ “เพราะที่เคยนอนมาเป็นพวกกุ๋ยข้างถนนไม่ใช่เหรอ ผู้ชายที่เธอหนีไปกับมันตอนได้เงินก้อนใหญ่ไปจากคุณแม่เมื่อห้าปีก่อน”
ภรรยาที่พวกเขาบดขยี้

ภรรยาที่พวกเขาบดขยี้

ภาคินกับอาร์ตี้ สามีและลูกชายของฉัน หมกมุ่นในตัวฉันอย่างป่วยจิต พวกเขาทดสอบความรักของฉันอยู่เสมอ ด้วยการหันไปทุ่มเทความสนใจให้ผู้หญิงอีกคน...แก้วใส ความหึงหวงและความทุกข์ทรมานของฉัน คือเครื่องพิสูจน์ความภักดีในสายตาของพวกเขา แล้วอุบัติเหตุรถยนต์ก็เกิดขึ้น มือของฉัน...มือที่ใช้ประพันธ์เพลงประกอบภาพยนตร์จนได้รับรางวัลมากมาย...ถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด แต่ภาคินกับอาร์ตี้กลับเลือกที่จะให้ความสำคัญกับแผลเล็กน้อยที่ศีรษะของแก้วใสก่อน ทิ้งให้อาชีพการงานของฉันพังทลายลงต่อหน้าต่อตา พวกเขามองฉัน รอคอยน้ำตา ความโกรธเกรี้ยว ความหึงหวง แต่กลับไม่ได้อะไรเลย ฉันนิ่งเหมือนรูปปั้น ใบหน้าเรียบเฉยราวกับสวมหน้ากาก ความเงียบของฉันทำให้พวกเขาไม่สบายใจ พวกเขายังคงเล่นเกมอันโหดร้ายต่อไป จัดงานวันเกิดให้แก้วใสอย่างหรูหราฟุ่มเฟือย ขณะที่ฉันได้แต่นั่งมองอยู่ในมุมหนึ่ง ภาคินถึงกับกระชากสร้อยล็อกเก็ตทองคำของแม่ที่เสียไปแล้วออกจากคอฉันเพื่อเอาไปให้แก้วใส ซึ่งเธอก็ตั้งใจกระทืบมันจนแหลกละเอียดคาส้นสูง นี่ไม่ใช่ความรัก มันคือกรงขัง ความเจ็บปวดของฉันคือกีฬาของพวกเขา และความเสียสละของฉันคือถ้วยรางวัลของพวกเขา ขณะที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้ที่เย็นเฉียบ ฉันรู้สึกได้ว่าความรักที่เฝ้าทะนุถนอมมานานหลายปีกำลังจะตายลง มันเหี่ยวเฉาและกลายเป็นเถ้าถ่าน ทิ้งไว้เพียงบางสิ่งที่แข็งกระด้างและเย็นชา ฉันพอแล้ว ฉันจะไม่แก้ไขพวกเขาอีกต่อไป ฉันจะหนี...และฉันจะทำลายพวกเขาให้ย่อยยับ