เพราะคืนนั้น รักพันธนาการหัวใจ

เพราะคืนนั้น รักพันธนาการหัวใจ

รอรีวัน

4.7
ความคิดเห็น
62.6K
ชม
40
บท

เพราะคืนนี้ทำให้ด้ายแดงเริ่มทำงานผูกพันธ์หัวใจของทุกคนไว้ด้วยกัน มาดูกันสิะว่าพวกเขาจะแก้เรื่องราวยุ่งเหยิงนี้ได้หรือไม่ นัทธนิษฐ์ นักธุรกิจสาวชาวไทยวัย 30 ปี ที่กำลังสร้างแบรนด์เครื่องสำอางให้ติดตลาดเอเชีย กลับต้องกลายเป็นคู่นอนข้ามคืนของซู่เหลียงฉีนักธุรกิจคู่แข่งคนสำคัญของเธอ กลายเป็นว่าพอรู้ตัวอีกที เธอก็ลืมคืนนั้นไม่ได้ ส่วนเขาล่ะยังจำคืนนั้นได้หรือเปล่า

บทที่ 1 1

#####1

หญิงสาวพยุงร่างตัวเองออกจากสถานการณ์วุ่นวายตรงหน้า ตอนนี้เธอปวดหัวจนเหมือนหัวจะระเบิด แถมยังรู้สึกมึนหัวราวกับทุกสิ่งรอบตัวเธอมีล้อเลื่อนเคลื่อนที่ได้หมดทุกสิ่ง กว่าจะพาตัวเองออกมาอยู่ในที่เงียบสงบได้นัทธนิษฐ์ก็ต้องใช้พลังเป็นอย่างมาก ตอนนี้เธอไม่รู้ว่ากำลังเดินไปที่ไหน ขอแค่เป็นที่สงบ ๆ แค่ให้เธอได้พักสายตาก็พอ

เดินมานานจนเธอรู้สึกว่าไกลจากที่วุ่นวายนั่นพอสมควร ก่อนที่เธอจะล้มฟุบอยู่ในสถานที่ที่เธอไม่รู้จักก็มีวงแขนแข็งแกร่งของใครบางคนเข้ามารับร่างแบบบางเอาไว้ได้ทันเวลาพอดี

“คะ คะ คุณพูดภาษาอังกฤษได้ไหม” เธอถามเขาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“ได้ครับ” เขาตอบกลับคนตัวเล็กที่เนื้อตัวนุ่มนิ่ม

เมื่อได้สัมผัสร่างกายนุ่มนิ่มบวกกับกลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่เธอฉีด ทำให้อารมณ์บางอย่างที่เขาพยายามอดทนไว้แทบจะกลั้นไม่อยู่ส่วนล่างของเขาปวดหนึบไปหมด ไม่รู้ว่าเพราะอะไร หลังจากดื่มไวน์ราคาแพงในงานเลี้ยงต้อนรับกลุ่มธุรกิจต่างประเทศ ซู่เหลียงฉีก็เกิดอารมณ์บางอย่าง ที่จำเป็นต้องปลดปล่อย

เขาเพียงต้องการจะกลับไปพักที่ห้องพักส่วนตัวในโรงแรมที่เขาเป็นเจ้าของเท่านั้น ซึ่งไม่คาดคิดว่าจะได้เจอหญิงสาวชุดเดรสสีขาวสั้นกุดรัดรูปดูเย้ายวน ท่าทางเหมือนคนเมาหลงทาง

“คุณขึ้นมาบนชั้นนี้ได้ยังไง นี่เป็นพื้นที่ส่วนตัว เฉพาะคนที่มีคีย์การ์ดเท่านั้นถึงจะขึ้นมาที่นี่ได้”

“ฉันไม่รู้ มีคนเปิดลิฟต์ให้ฉัน เขาบอกแค่ว่าห้องพักของฉันอยู่ที่ชั้นบนสุดของตึกนี้ ออกจากลิฟต์เดินไปสุดทาง”

นัทธนิษฐ์ผละออกจากวงแขนแข็งแกร่งพยายามเดินไปสุดทางเดินตามคำบอกเล่าของใครสักคน ร่างอวบอัดที่ดูนุ่มนิ่มไปทุกส่วนของร่างกายค่อย ๆ เกาะของผนังยันตัวเองไปเรื่อย ๆ

ซู่เหลียงฉี มองร่างเย้ายวนที่ตอนนี้เดินโซเซไปมาจนทนไม่ไหว

“เดินช้าแบบนี้เมื่อไหร่จะถึงห้องกันล่ะ” ความอดทนของเขาไม่มากพอที่จะรอให้เธอเดินไปจนถึงห้อง ร่างสูงเข้ามารวบคนตัวเล็กกว่าไว้ในอ้อมแขนอย่างรวดเร็ว

พอได้ใกล้ชิดขนาดนี้ เรื่องที่ต้องทนก็ทนไม่ไหวแล้ว ถ้าเธอมาถึงที่นี่ได้ ตอนนี้เธอก็คงเป็นผู้หญิงที่ใครสักคนส่งมาเพื่อเป็นของเขาในคืนนี้ พวกนั้นคงรู้รสนิยมของเขาดี ถึงได้จัดอาหารเลิศรสมาให้ เขาไม่ชอบของราคาถูก ชุดเดรสราคาแพง กระเป๋าแบรนด์หรู กำไลคาร์เทียร์ บวกกับน้ำหอมชั้นดี ทำให้ผู้หญิงตรงหน้าถูกสเปคเขาไปหมด ทุกอย่างต้องพิถีพิถันไม่เว้นแม้กระทั่งคู่นอน

นัทธนิษฐ์รู้สึกได้ถึงการคุกคามเธอ เขารวบตัวเธอแบบไม่ทันตั้งตัวถึงแม้จะมึนหัวขนาดไหน เธอก็ยังคงมีสติพอจะรับรู้ว่าอะไรเป็นอะไร ลมหายใจอุ่นของชายแปลกหน้าเรี่ยรดอยู่ข้างหู แม้ว่าจะขัดขืนต่อต้านแค่ไหน เขาก็ไม่ปล่อยให้เธอเป็นอิสระ วงแขนแข็งแกร่งนั่นพันธนาการตัวเธอเอาไว้

“คุณจะพาฉันไปไหน ปล่อยฉันลงเถอะค่ะ” คนตัวเล็กดิ้นโวยวาย

เสียงปุ่มกดรหัสเข้าห้องสูทสุดหรู เขาพาเธอเขาห้อง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาพาเหยื่อขึ้นมากินบนนี้

“ก็พาเธอไปทำหน้าที่ยังไงล่ะ คนของฉันน่าจะจ่ายไปเยอะ มันก็ต้องทำทุกอย่างให้คุ้มที่สุด”

พูดจบเขาก็โยนเธอลงโซฟาอย่างไม่ไยดี เสื้อเชิ้ตสีขาวถูกถอดออกเผยให้เห็นลอนกล้ามที่สวยงามเหมือนนักกีฬาอาชีพ

คนตัวเล็กพยายามดิ้นรนหนีให้พ้นจากการกระทำของเขา ร่างแบบบางหล่นลงข้างโซฟา พยายามคลานหนี ชุดกระโปรงสีขาวราคาแพงตัวสั้นกุดของเธอดึงรั้งจนเผยให้เห็นบั้นท้ายอวบอัดที่ซุกซ่อนอยู่ในแพนตี้ตัวจิ๋ว

“เธอนี่ก็ยั่วดีเหมือนกันนะ”

คำพูดหยาบคายหลุดออกจากปากชายร่างสูงที่ตอนนี้อยู่กึ่ง ๆ เปลือยเปล่า

นัทธนิษฐ์รู้ดีว่าเหตุการณ์ต่อไปนี้จะเกิดอะไรขึ้น ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ใช่ผู้หญิงเวอร์จิ้น แต่การมีอะไรโดยที่เธอไม่ยินยอมก็ไม่ใช่เรื่องที่เธอต้องการ

ซู่เหลียงฉีดึงข้อเท้าเล็ก ๆ ของคนที่กำลังคลานหนีให้กลับเข้ามาอยู่ในพันธนาการ เขารวบสองมือเธอเอาไว้พื้นพรมอุ่น

“ปล่อยฉันไปเถอะ อย่าให้เรื่องมันเลยเถิดไปกว่านี้เลย”

“อะไรคือเลยเถิด ก็ในเมื่อเธอต้องเป็นของฉันอยู่แล้ว”

“ฉันไม่ใช่ผู้หญิงของคุณ คุณเข้าใจผิด” คนตัวเล็กที่อยู่ใต้ร่างต่อรอง

“ฉันว่าไม่ผิดหรอก” พูดจบ ร่างสูงก็เริ่มสูดกลิ่นหอมของคนตัวเล็ก เขาขบเม้มโลมเลียติ่งหูของเธอ จนสัมผัสได้ว่าคนใต้ล่างเริ่มส่งเสียงอื้ออึงในลำคอ

ริมฝีปากอวบอิ่มนั่นพยายามร้องขอให้เขาปล่อยเธอ

“ปล่อย.....”

ไม่ทันที่คนตัวเล็กจะได้ส่งเสียงออกมาเป็นภาษา เขาก็ช่วงชิงอากาศจากริมฝีปากอวบอิ่มยั่วยวนนั่น เธอมีเสน่ห์ที่เขาไม่สามารถอดกลั้นได้ ถ้าเป็นผู้หญิงราคาถูกทั่วไป เขาจะไม่ปล่อยมาถึงขั้นนี้

คนตัวเล็กไม่ค่อยประสากับการกระทำของเขา ปล่อยให้ลิ้นลวกร้อนสอดเข้ามาอย่างคุกคาม เธอเริ่มผ่อนคลาย อาจเป็นเพราะฤทธิ์เหล้าในงานเลี้ยง เธอเคลิบเคลิ้มไปกับอารมณ์ร้อนแรงที่เขามอบให้

มือไม้ของคนตัวใหญ่กว่าก็อยู่ไม่สุข เขาลูบไล้ไปทั่วทุกสัดส่วนอวบอัด อยากจะเห็นแล้วว่าภายใต้ชุดเดรสราคาแพงสินค้าจะมีคุณภาพขนาดไหน

“ขอเช็คสินค้าหน่อยนะ”

เขากระซิบเสียงกระเซ่าข้างหู เล่นเอาเธอขนลุกไปทั้งตัว

“อย่าถอดนะ” เธอพยายามมีสติปัดป้อง แต่ก็ไม่สามารถต้านทานแรงของคนตัวใหญ่กว่าได้

ชุดเดรสสีขาวตัวสั้นถูกฉีกออกจากร่างอย่างไม่ไยดี เขาไม่สนว่ามันจะราคาแพงขนาดไหน แค่อยากรู้ว่าภายใต้ชุดเย้ายวนนั่นจะซ่อนอะไรเอาไว้บ้าง

เมื่อไร้เกราะป้องกันก็เผยให้เห็นอกอวบอิ่มภายใต้บราเซีย เขาก้มลงสูดกลิ่นกายอย่างหื่นกระหาย สองมือก็อ้อมไปด้านหลังปลดปราการชิ้นสุดท้ายออก ปทุมถันคู่งามปรากฏต่อหน้า เขาดูดกลืนกินจนเธอต้องยอมเผยเสียงครางรัญจวน

“อ๊า อย่า ทำแบบนี้” คนตัวเล็กพยายามจะดิ้นหนี แต่ความสุขที่เขามอบให้ก็ทำเอาเธออยากตายตรงนั้น

ความสุขสมที่เธอไม่เคยได้รับกับแฟนเก่าสมัยเรียน ป.โท ก็แค่ทำทุกอย่างให้มันจบ ๆ ไปเธอไม่เคยได้รับการปรนนิบัติขนาดนี้ ความสุขที่คนแปลกหน้ามอบให้ทำเอาสมองเธอพร่ามัวราวกับคนโง่งม

“เธอ สวยขนาดนี้ ทำไมถึงยอมทำงานแบบนี้ล่ะ”

งง เธองงกับคำถามของเขางานอะไร นี่เขาคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงขายตัวหรือไง

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ รอรีวัน

ข้อมูลเพิ่มเติม

หนังสือที่คุณอาจชอบ

ทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ

ทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ

มาชาวีร์
4.8

เจ้าของร่างเดิมถูกท่านย่าตัวเอง ขายให้ชายพิการด้วยเงินเพียงห้าตำลึง จึงคิดสั้นไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทำให้วิญญาณของเซี่ยซือซือทะลุมิติมาเข้าร่างแทน ชีวิตในโลกนี้บิดามารดาล้วนตายไปแล้ว เหลือเพียงน้องสาวกับน้องชายร่างกายผอมแห้งหิวโซสองคน เธอต้องช่วยพวกเขาให้รอด ก่อนจะถูกคนชั่วพวกนี้ขายทิ้งไปแบบเธอ 1 : ทะลุมิติ แคว้นจ้าว หมู่บ้านตระกูลแซ่อวี่ ภายในบ้านสกุลเซี่ย “ท่านพี่รีบกินเร็วเข้า” เสียงเด็กเล็กดังก้องอยู่ข้างหูอย่างน่ารำคาญ ว่าแต่ฉันมีน้องชายตั้งแต่เมื่อไหร่กัน รู้สึกได้ถึงอะไรแข็ง ๆ มาแตะที่ริมฝีปาก ทว่ายังลืมตาไม่ขึ้น “ท่านพี่กินสิ ๆ” เซี่ยซือซือรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งศีรษะ พยายามที่จะเปิดดวงตาขึ้นมอง เจ้าของเสียงเล็ก ๆ ด้านข้าง “ท่านพี่ ๆ ท่านพี่อย่าตายนะ ลืมตาสิท่านพี่” “นังตัวดีออกมาเดี๋ยวนี้นะ !” เสียงเอะอะโวยวายดังหนวกหูเซี่ยซือซือเป็นอย่างมาก ปัง ๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้นเรื่อย ๆ เซี่ยซือซือลืมตาขึ้นจนได้ พลันสมองกลับมีเรื่องราวพรั่งพรูเข้ามาไม่ขาดสาย จนต้องกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด อ๊าก ! “พี่รอง !” เด็กน้อยเซี่ยซือหยางในวัยสามหนาวเรียกพี่สาวพร้อมเบะปากอยากร้องไห้ “ท่านพี่ !” เซี่ยซานซานทิ้งบานประตูที่ตัวเองดันไว้ หันกลับมาดูพี่สาวด้วยความตกใจ “ท่านพี่ ๆ ท่านเป็นอะไร อย่าทำให้พวกข้าตกใจสิท่านพี่ !” ผลัวะ ! มีคนถีบประตูบานเก่าผุพังเข้ามาภายในห้อง เด็กทั้งสองรีบเข้าไปขวางผู้บุกรุกไม่ให้ทำร้ายพี่สาว แม่เฒ่าเซี่ย เซี่ยจิ่วเม่ย หน้าตาแลดูดุร้าย ไม่ใช่หญิงชราใจดีแต่อย่างใด ด้านหลังของแม่เฒ่าเซี่ยยังมีลูกสะใภ้บ้านใหญ่ กับบ้านรองเดินตามมา ท่าทางดุดันเอาเรื่อง “ไอ้พวกบ้านสามตัวดี กล้าลักขโมยอาหารเอาไว้กินเอง ยังเห็นแม่เฒ่าอย่างข้าอยู่ในสายตาหรือไม่ ไอ้พวกหมาป่าตาขาว ดูซิวันนี้ข้าจะจัดการพวกเจ้าอย่างไร” “ท่านย่าพวกข้าไม่ได้ขโมยนะ นี่เป็นหมั่นโถวของท่านพี่ ท่านพี่ไม่สบายข้าแค่เก็บไว้ให้ท่านพี่เท่านั้นเอง” เซี่ยซานซานยังเป็นเด็กหญิงวัยสิบหนาว แต่นางข่มความกลัวตอบโต้ผู้ใหญ่ในบ้านออกไป “หึ กฎบ้านก็มีบอกอยู่แล้วถ้าพลาดมื้ออาหารไปก็คืออด แต่พวกเจ้ากลับแหกกฎ แอบยักยอกอาหารเก็บไว้กินเอง ยังมีหน้ามาเถียงท่านแม่อีก ท่านแม่ท่านต้องลงโทษคนบ้านสามนะเจ้าคะ ไม่เช่นนั้นข้าไม่ยอมจริง ๆ ด้วย ตอนนั้นยวี่เฟยของข้านางได้พลาดมื้อเย็นไป ท่านก็ไม่ให้นางกินนะเจ้าคะ” สะใภ้บ้านรองนามว่าจงอี้ซิน ย้อนรำลึกถึงเรื่องลูกสาววัยแปดปีของตัวเองขึ้นมา “ดูเจ้าเด็กพวกนี้สิท่านแม่ กางแขนปกป้องพี่สาวตัวเอง ช่างน่าสมเพชไม่รู้จักสำเหนียกกำลังตัวเอง ถุย !” หลินพ่านเอ๋อสะใภ้บ้านใหญ่มองดูเด็กทั้งสองพร้อมถ่มน้ำลายใส่ตรงหน้า แม่เฒ่าเซี่ยมองลูกสะใภ้ทั้งสองสลับกันไปมา เดินตรงไปกระชากหมั่นโถวเย็นชืดแถมแข็งปานหิน ออกจากมือของเซี่ยซือหยาง “แง ๆ ๆ” เด็กน้อยถูกแย่งของกินของพี่สาวไป ถึงกับแผดเสียงร้องลั่น “เจ้าคนชั่ว ! เอามานะ ของท่านพี่ข้า” กำปั้นน้อย ๆ ทุบไปยังต้นขาของแม่เฒ่เซี่ย “เจ้าเด็กเนรคุณกล้าตีข้ารึ นี่นะ !” แม่เฒ่าเซี่ยเตะทีเดียวเซี่ยซือหยางก็กระเด็นไปติดกับผนังห้อง “น้องเล็ก !” เซี่ยซานซานรีบวิ่งไปอุ้มน้องชายขึ้นมากอดไว้ด้วยความตกใจ “ท่านย่า น้องเล็กยังเด็กไม่รู้ความ เหตุใดท่านถึงได้ใจร้ายเช่นนี้” “แง ๆ ๆ” เสียงร้องไห้ของเด็กน้อยฟังแล้วน่าสงสารจับใจ ดวงตาที่ปิดไว้ก่อนหน้าของเซี่ยซือซือ ลืมขึ้นหลังจากค้นพบว่า ตัวเองได้ทะลุมิติมายังอดีตอันไกลโพ้นแล้วจริง ๆ หลังจากหลับตาลืมตาอยู่หลายหน เรียบเรียงความคิดที่ไหลเข้ามาไม่ยอมหยุด เมื่อค่อย ๆ จัดการกับมันได้ ความเจ็บปวดที่ศีรษะก่อนหน้าจึงบางเบาลง และมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างเฉยชา ครบสูตรของการทะลุมิติจริง ๆ มีท่านย่าผู้ชั่วร้าย ขนาบข้างด้วยป้าสะใภ้เลวทั้งสอง ครั้นหันไปมองน้องสาวในวัยสิบขวบของตัวเองกับน้องชายตัวน้อย ทั้งตัวดำเมี่ยมเหมือนไม่ได้อาบน้ำมาเป็นเดือน ร่างกายผอมแห้งเหลือแต่กระดูก เสื้อผ้าเก่าขาดมีรอยปะชุนเต็มไปหมด เส้นผมแห้งกรังเหมือนไม่ผ่านน้ำมานาน ยกมือของตัวเองขึ้นมาดู ไม่ได้มีสภาพต่างกันแม้แต่น้อย ครั้นเงยหน้ามองป้าสะใภ้ใหญ่ร่างกายอวบอ้วนเต็มไปด้วยก้อนไขมัน ป้าสะใภ้รองแม้ไม่ได้อ้วนแต่ก็ไม่ได้ผอม ยิ่งแม่เฒ่าเซี่ยด้วยแล้ว ร่างกายบึกบึนเหมือนคนกินดูอยู่ดีมาตลอด “ท่านแม่ดูอาซือมองท่านสิเจ้าคะ” สะใภ้ใหญ่เห็นสายตาเย็นเยียบของคนที่นอนอยู่บนเตียงก็อดแปลกใจไม่ได้ ดูเยือกเย็นจนไม่น่าไว้ใจ “เจ้าอย่าคิดว่ากระโดดน้ำตายแล้วทุกอย่างจะจบนะอาซือ ข้ารับเงินคนบ้านถานมาแล้ว ถ้าเจ้าตายข้าจะให้อาซานไปแทนเจ้า” คำพูดของแม่เฒ่าเซี่ยทำให้ดวงตาของเซี่ยซือซือเบิกกว้าง ท่านย่าของนางขายนางให้คนบ้านถานในราคาแค่ห้าตำลึง เจ้าของร่างเดิมไม่อยากไปเป็นเมียคนพิการ เลยไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทว่าเธอที่มาจากยุคปัจจุบันกลับเข้ามาแทนที่เจ้าของร่างนี้ เจ้าของร่างเดิมว่ายน้ำไม่เป็น จึงได้ขาดอากาศตายใต้น้ำ แต่เธอที่เข้ามาสวมร่างกลับพาร่างนี้ขึ้นมาจากน้ำได้ โชคชะตาคงเล่นตลกให้เธอกับเจ้าของร่างเดิมมีชื่อเดียวกัน “ท่านย่าอาซานยังเด็กนัก ท่านอย่าได้ทำเช่นนั้นเลย” นานมากกว่าที่นางจะเอ่ยออกมา “มันอยู่ที่เจ้าอาซือ ข้าขอเตือนเอาไว้ อีกสองวันคนบ้านถานจะมารับตัวเจ้าแล้ว อย่าให้เกิดเรื่องขึ้น ไม่อย่างนั้นข้าจะส่งอาซานไปแทนเจ้า แล้วขายซือหยางทิ้งเสีย” แม่เฒ่าเซี่ยจ้องหน้าเซี่ยซือซือแบบอาฆาต เด็กนี่ก่อนหน้าดูอ่อนแอไร้ทางสู้ ทำไมวันนี้ถึงได้ดูแปลกตาไปนัก “ท่านแม่เจ้าคะ ท่านจะลงโทษคนบ้านสามเรื่องหมั่นโถวนี่อย่างไรเจ้าคะ” สะใภ้ใหญ่ยังไม่ยอมปล่อยสามพี่น้องไปง่าย ๆ “พรุ่งนี้งดอาหารบ้านสาม” แม่เฒ่าเซี่ยเอ่ยแล้วหันหลังเดินออกจากห้องของเด็กน้อยทั้งสามไป โดยมีสะใภ้ใหญ่เดินตามไปด้วย “พวกเจ้าได้ยินแล้วใช่ไหม จำใส่หัวเอาไว้ดี ๆ ด้วยล่ะ” สะใภ้รองหมุนตัวตามหลังไปติด ๆ “ท่านพี่ต่อไปท่านอย่าทำเช่นนี้อีกนะเจ้าคะ ข้ากับน้องเล็กจะทำอย่างไร ถ้าท่านไม่อยู่” เซี่ยซานซานปล่อยเสียงร้องไห้ในทันที

แฟนฉันที่เป็น CEO หนีฉันไป 1,314 ครั้ง ฉันเลยแต่งงานกับคนอื่น

แฟนฉันที่เป็น CEO หนีฉันไป 1,314 ครั้ง ฉันเลยแต่งงานกับคนอื่น

Julian
5.0

รักยาวนานสิบปี เตรียมงานแต่งงานไปแล้ว 1314 ครั้ง แต่แฟนหนุ่มซีอีโอของฉันกลับไม่เคยปรากฏตัวเลย ตั้งแต่ที่เขากลับประเทศเงียบๆ โดยไม่บอกกล่าว ตัวเจ้าสาวตัวน้อยของเขาก็ทำให้วันแต่งงานของฉันกลายเป็นปัญหาที่จะระเบิดได้ทุกเมื่อ เธอมักจะหาทางทำเรื่องยุ่งยากในช่วงคืนก่อนงานแต่งทุกครั้ง และเขาก็ไม่เคยพลาดที่จะทิ้งฉันไป จนกระทั่งครั้งล่าสุด ท้องหวานเจ็บนิ้วมือจนเลือดหยดสองหยด เขากังวลมากจนต้องขับรถเร็วไปหาหมออย่างรีบร้อน ราวกับอยากให้หมอตรวจทุกส่วนของร่างกายตั้งแต่หัวจรดเท้า ขณะที่ฉันต้องเผชิญกับสายตาหัวเราะเยาะจากแขกในห้องเต็มไปด้วยความอับอาย เขาก็ให้คำตอบเพียงแค่เบาๆ และไม่สนใจ “ต้องเป็นวันนี้เหรอ? มันก็ยกเลิกไปตั้งหลายครั้งแล้ว เอาไปจัดวันเสาร์หน้าแทนก็ได้ ” “หวานหวานเป็นลมจากการเห็นเลือด ฉันต้องอยู่ข้างๆ เธอหน่อยนะ คุณต้องเข้าใจหน่อย” เขาพูดถึงความผูกพันที่เรามีมาตั้งแต่เด็ก จึงยอมให้เธอทำทุกอย่างตามใจ ส่วนฉันกลับถูกมองข้ามไป จริงๆ แล้วงานแต่งนี้สามารถมีคนอื่นได้เช่นกัน ในวันที่เขาทิ้งฉันไปเป็นครั้งที่ 1314 งานแต่งของฉันก็ยังจัดต่อไป แต่เจ้าบ่าวกลับเป็นคนอื่น

ฉันหนีไม่พ้นแล้ว

ฉันหนีไม่พ้นแล้ว

Fiona Lynx
5.0

ที่งานหมั้น มู่ซินยวี่ดื่มเหล้าเข้าไปจนรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัว เมื่อเห็นเงาร่างที่คุ้นเคย เธอจึงพุ่งเข้าไปหาและจูบอย่างหลงใหล “คุณสามีจ๋า ฉันอยาก...” หลังจากเกิดอะไรบ้าคลั่งมาคืนหนึ่ง เมื่อตื่นขึ้นมาก็พบว่าชายที่อยู่ข้างกายเธอคือ เสิ่นเจียสวี่ ลูกพี่ลูกน้องนักบินของคู่หมั้น! “ตอดรัดแน่นมาก ชอบมากเลยเหรอ?”พอเสียงแหบ ๆ เบา ๆ นี้ลอยเข้าหูมา ที่น่ากลัวกว่านั้นคือเสียงคู่หมั้น เสิ่นเจียหวิน ตะโกนโวยวายอยู่หน้าประตู เสิ่นเจียสวี่เอาเสื้อสูทคลุมหัวเธอเพื่อพาเธอออกมาแต่ก็ยื่นเงื่อนไขโหดร้าย “มาเป็นกิ๊กของฉัน ไม่งั้น...ลองเดาดูสิว่าตระกูลเสิ่นจะมองเธอเป็นหญิงสำส่อนยังไง ?” มู่ซินยวี่กัดฟันรับข้อเสนอ แค่อยากจะหลุดพ้นจากสถานการณ์นี้ แต่กลับพบว่าเสิ่นเจียสวี่คือกัปตันเครื่องบินของเธอ ในห้องพักบนเครื่องบินสูงหมื่นเมตร เขาจับเอวเธอ "คิดหนีเหรอ? เที่ยวบินนี้ฉันเป็นเป็นหลัก" เธอกล้ำกลืนเอาไว้เพื่อรักษาบริษัทที่แม่ทิ้งไว้และพ่อที่ป่วยหนักของเธอ แต่กลับได้ยินเสิ่นเจียหวินเยาะเย้ยว่า “คุณหนูที่ตกอับ เล่นสนุกแค่แป๊บเดียวก็เบื่อแล้ว!” และเห็นเขากอดมู่อยู่อู่ น้องสาวบุญธรรม พร้อมทุ่มเงินฟุ่มเฟือย! มู่ซินยวี่รู้สึกใจหาย เอาล่ะ การหมั้นนี้ เธอไม่เอาแล้ว เธอหันหลังไปหาเสิ่นเจียสวี่ที่มีอำนาจมากกว่า “ช่วยฉันถอนหมั้น ฟื้นฟูบริษัท แล้วฉันจะยอมตามใจคุณ” ชายหนุ่มมีประกายตาแห่งความต้องการเป็นเจ้าของ “ตกลง จำไว้ จากนี้ไป เธอต้องเป็นของฉันเท่านั้น” ตั้งแต่นั้น ชีวิตของมู่ซินยวี่ก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง

จ้างรักลวงใจ

จ้างรักลวงใจ

รินธารา
5.0

ลีโอ ลีโอเนล โอลิเวอร์ อายุ21ปี ลูกเสี้ยวเยอรมันจีน เขาเป็นทายาทมาเฟียที่ทรงอิทธิพลที่สุดในมาเก๊าและฮ่องกง แต่กลับต้องมาเรียนในเมืองไทยเพราะถูกคนของศัตรูปองร้าย เขาจึงต้องปิดบังตัวตนที่แท้จริงไว้ ตอนกลางวันเขาจะทำตัวเป็นเด็กเนิร์ดอยู่ในมหาลัยเพื่อไม่ให้มีใครสนใจ แต่พอกลางคืนเขาก็กลายเป็นเสือที่จ้องขย้ำเหยื่อ แต่ยัยร้อยศพคิดอยากจะลองดีนัก เขาก็จะสนองให้ แพร นลิน ศรีสมบัติ อายุ 20 ปี ลูกสาวเจ้าโรงแรมในเมืองพัทยา เธอเป็นนักศึกษาปี2 เธอพบกับฝรั่งหน้าหล่อที่ย้ายมาเรียนกะทันหัน แต่นายนั่นกับไม่ยอมสนใจเธอเหมือนผู้ชายคนอื่นเธอจึงต้องงัดสาระพัดวิธีที่จะทำให้เขามาสยบแทบเท้าเธอให้ได้ แต่แล้วสิ่งที่เขาฝากไว้คือทายาทตัวน้อยๆต่างหาก

ชายาข้าเป็นหมอนิติเวช

ชายาข้าเป็นหมอนิติเวช

เกาะครีต
4.9

วิญญาณแพทย์นิติเวชที่มีชื่อเสียงในศตวรรษที่ 21 ได้เข้ามาอยู่ในร่างคุณหนูของจวนเสนาบดีอย่างบังเอิญ ผู้คนกล่าวหาว่านางไม่เชี่ยวชาญด้านการแพทย์และทำให้บุตรชายของแม่ทัพตาย ด้วยเหตุนี้ฮ่องเต้ต้องการฆ่านางเพื่อให้คำอธิบายกับแม่ทัพ! ผู้คนกล่าวหาว่านางเป็นคนหยิ่งยโสและเจ้ากี้เจ้าการ ทุกคนเกลียดนาง และครอบครัวของนางต้องการไล่นางออก! ผู้คนกล่าวหาว่านางเป็นคนเลวทรามและไร้ความปรานี วางยาน้องสาว และพ่อของนางต้องการโบยนางจนตาย! ในความเป็นจริงหากอยากจะกล่าวหาผู้ใดสักคน มันก็หาข้ออ้างได้ทั่ว แต่นางเป็นคนไม่ยอมใคร นางผอมบางนางหนึ่งปลุกปั่นโลกด้วยความสามารถอันทรงพลังตนเอง ท่านอ๋องกล่าวว่า หากได้เจ้ามาครอบครอง ข้ายอมทรยศทุกคนในโลก นางกล่าวว่า เพื่อท่าน ต่อให้ทุกคนในโลกเกลียดข้า ข้าก็ยอม

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ