ตรวนรักราชสีห์

ตรวนรักราชสีห์

ฺBlackjack-1994

5.0
ความคิดเห็น
463
ชม
33
บท

"นางมะลิต่อไปนี้มึงต้องขึ้นมาหากูทุกคืน""ทุกคืนเลยเหรอจ๊ะ""ใช่ทุกคืนมึงมีปัญหาอะไรหรือเปล่า""ไม่มีจ้ะแต่ว่าไม่ทุกคืนไม่ได้เหรอจ๊ะ""ต่อไปนี้มึงจะต้องมาให้กูดูดนมมึงทุกคืนก่อนนอน

ตรวนรักราชสีห์ บทที่ 1 ดุแต่เช้า

ณ สวนทุเรียน จังหวัดจันทบุรี ภูเขาที่โอบล้อมเขียวชอุ่ม

แสงตะวันที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างห้อง ทำให้เด็กสาวที่ชื่อมะลิถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาแต่เช้า เพื่อมาจัดเตรียมอาหารเช้าให้กับนายหัวราชสีห์ เธอจะต้องตื่นก่อนนายหัวของเธอตั้งแต่ 05.30 น เพื่อเตรียมอาหารเช้าก่อนที่นายหัวของเธอจะตื่นนอน เธอจะต้องเตรียมเสื้อผ้า ที่เขาจะใส่ประจำวันในทุก ๆ วันให้นายหัวของเธอ เธอทำอย่างนี้ตั้งแต่จำความได้จนปัจจุบันเธออายุ 20 ปี เธอก็ยังคงทำไม่เปลี่ยน และนายหัวไม่เคยให้แม่บ้านคนไหน มาจับต้องข้าวของของเขา นอกจากเธอคนเดียวเท่านั้น

จนวันนี้เธอมีอาการปวดท้องประจำเดือนอย่างรุนแรงเธอจึงให้แม่บ้านสาวคนหนึ่งไปรับใช้นายหัวราชสีห์ เธอขอให้แม่บ้านสาวทำแทนเธอทุกอย่างเธอแจ้งความชอบและไม่ชอบของนายหัวให้แม่บ้านสาวฟังอย่างละเอียด แต่สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นเพียงไม่กี่อึดใจ

"ใครใช้ให้มึงเข้ามาในห้องกู"

"แล้วมะลิมันไปไหนมันไม่ใช่หน้าที่ของมึง"

"ไปตามมะลิมันมาหากู เดี๋ยวนี้แล้วเอาข้าวของของมึงทั้งหมดออกไปจากห้องกูซะก่อนที่กูจะฆ่ามึงทิ้ง"

แม่บ้านสาวสวยถึงกับหน้าถอดสีไปไม่เป็น ได้แต่ลนลานรีบเก็บข้าวของที่นายหัวปาลงพื้นทันที เธอวิ่งลงจากห้องของนายหัว โดยที่ใจของเธอเต้น

เร็วจนผิดจังหวะไปหมด ราวกับโดนกระชากวิญญาณ ข้าวของทุกอย่างที่เธอเตรียมทั้งหมด ก็ตรงทุกอย่างกับที่มะลิได้บอกเธอ ว่านายหัวชอบอะไรและไม่ชอบอะไรแต่ทำไมกันนะเขาถึงได้ดูโกรธขนาดนี้

"ฮื่อ ฮื่อ มะลิทำไมนายหัวถึงได้โกรธฉันขนาดนี้ ฮึก ฮึก"

"เกิดอะไรขึ้นคะพี่ชมพู"

"นายหัวเขวี้ยงข้าวของทุกอย่าง ที่ฉันเตรียมปาลงพื้นแล้วเรียกให้เธอไปหาเดี๋ยวนี้ เขาด่าฉันรุนแรงมาก"

"ฉันขอโทษนะจ๊ะปกติในหัวไม่เคยดุฉันเลย พี่ทำอะไรผิดหรือเปล่าจ๊ะ"

"ไม่มีอะไรผิดเธอรีบไปเถอะก่อนที่นายหัวจะโกรธมากกว่านี้ข้าวของทั้งหมดนี้ในหัวบอกให้ฉันเอาไปทิ้งเธอห้ามหยิบเอาขึ้นไปบนห้องเด็ดขาด"

"ได้จ้ะเดี๋ยวฉันเตรียมไปใหม่"

มะลิรีบเตรียมข้าวของทั้งหมดใหม่ เพื่อขึ้นไปบนห้องของนายหัว ที่ตอนนี้ทั้งเกี้ยวโกรธและเกรี้ยวกราดยิ่งกว่าสิ่งใด ที่เธอเคยเห็นปกติเขาเป็นคนดุอยู่แล้ว แต่ไม่เคยเห็นเขาดุใครขนาดนี้ยิ่ง เป็นแม่บ้านผู้หญิงยิ่งไม่เคยเห็นว่าเขาดุเลย แต่วันนี้ทำไมกันนะ เพียงแค่เธอให้แม่บ้านผู้หญิงคนอื่นไปทำแทนเธอมันเกิดอะไรขึ้นกันนี่ ทำไมเขาถึงจะต้องดุขนาดนี้ สองเท้าเล็ก ๆ รีบเร่งฝีเท้าขึ้นไปบนห้องมือ ไม้สั่นไปหมดเมื่อรู้ว่าเธออาจจะต้องโดนดุแน่ๆ

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก นายหัวคะมะลิขอเข้าไปนะคะ"

เขาที่ยังไม่ได้ตอบอนุญาต มะลิที่วิ่งสวนผ่านประตูเข้าไปทันทีโดยไม่รอเสียงอนุญาตจากเจ้าของห้อง เสียงที่ทุ้มต่ำราวกับจะฆ่าคนให้ตายไปข้างนึง รังสีอำมหิตแผ่ซ่าน แววตาที่มองมาที่ร่างบางของมะลิราวกับจะกลืนกินเส้นเลือดที่ปูดปูนเพราะความโมโห

"มึงไม่อยากทำหน้าที่ของมึงแล้วหรอ ทำไมต้องให้คนอื่นขึ้นมาทำหน้าที่ของมึงแทน"

"มะลิขอโทษจ้ะ นายหัวพอดีวันนี้มะลิไม่สบายค่ะมะลิปวดท้องจ้ะก็เลยให้พี่ชมพูเตรียมของ ขึ้นมาให้ในหัวแทนจ้ะ"

ราชสีห์เพียงได้ยินว่า เด็กสาวที่เขารับเลี้ยงป่วย เขามีความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาทันทีว่า เด็กผู้หญิงร่างบางตรงหน้า เป็นอะไร เกิดอะไรขึ้น เธอจึงเงยหน้ามองเขาแล้วตอบด้วยความกลัวราวกับลูกนก

“มึงเป็นอะไร”

"เออ ...พอดีไม่รู้ว่าเป็นประจำเดือนจ้ะ"

"แล้วทำไมมึงไม่บอกกู กูจะได้ให้มึงพักงานซักวัน วันนี้ไม่ต้องมาเตรียมของให้กู"

"แล้วถ้ามะลิไม่เตรียมให้ นายหัวจะใช้อะไร จะทานอะไรล่ะจ๊ะ"

"กูหากินเองได้ มึงไม่ต้องให้คนอื่นมายุ่ง กับข้าวของของกูนอกจากมึงเข้าใจไหมกูไม่ชอบ"

"ขอโทษจ้ะนายหัว มะลิจะจำไว้"

"งั้นมึงก็ไปกินข้าว กินยา วันนี้ก็ไม่ต้องทำงานพักผ่อนซะ เดี๋ยวกู จะเข้าสวนสักหน่อย"

"จ้ะ นายหัว"

"ตอนกลางวัน มึงทำกับข้าว ให้กูกินได้ใช่ไหมทำไหวหรือเปล่า"

"ทำไหวจ้ะนายหัว นายหัวอยากทานอะไรจ๊ะ"

"กูอยากกินคั่วกลิ้งกับแกงส้มใต้ มึงทำให้กูหน่อยแล้วมึงเอาไปส่งให้กูในสวนนะ จักรยานของมึงมันเก่า กูเลยซื้อคันใหม่ให้มึงแล้วนะไว้ให้มึงปั่นไปส่งข้าวให้กูในสวน"

"ฮ้ะ ...!!! นายหัวซื้อจักรยานคันใหม่ให้มะลิเหรอจ๊ะ"

"เออ … กูซื้อให้มึงใหม่ จอดอยู่หลังบ้าน หน้าห้องมึงคันสีชมพู"

"นายหัวขอบคุณมากนะจ๊ะ"

ราชสีห์เขาไม่เคยอ่อนโยนกับผู้หญิงคนไหน และไม่เคยต้องให้ความสนใจกับใคร ผู้หญิงพวกนั้นก็แค่ผู้หญิงไว้สำหรับอุ่นเครื่องของเขา แต่กับนางเด็กมะลิเด็กที่เขาอุปการะเลี้ยงดู มันเพียงเพราะความสงสารเพราะมันได้เสียพ่อแม่ไปตั้งแต่เด็ก มันมีความพิเศษคือดวงตาสีเทาของมันสวยเป็นประกายชวนให้หน้าหลงไหล วันนี้ราชสีห์บอกกับนางมะลิว่าเขาซื้อจักรยานคันใหม่ให้นางมะลิ มันดีใจยิ้มแป้นจนลืมความกลัวต่อเขาทั้งหมดก่อนหน้านี้ไป

เวลาผ่านไปจนใกล้จะเที่ยง มะลิได้เตรียมอาหารที่นายหัวสั่งให้เธอทำห่อทั้งหมดใส่ปิ่นโต และปั่นจักรยานคันใหม่อวดไปทั่วสวน เธอดีใจและภูมิใจกับจักรยานคันนี้มาก เพราะมันทั้งสวยน่ารักมากสำหรับเธอ เธอปั่นจักรยานมาจนเกือบถึงท้ายไร่ ก็ยังหานายหัวของเธอไม่เจอไม่รู้ไปดูงานอยู่ตรงไหนของไร่ เธอจึงปั่นจักรยานไปรอบ ๆ จนไปเห็นกับร่างสูงใหญ่ที่กำลังยืนสั่งงานคนงานผู้ชายในไร่นับ 40 คน ผู้ชายทุกคนจับจ้องมาที่ร่างเล็กที่กำลังปั่นจักรยานสีชมพู ตรงมาหานายหัวราชสีห์ ทุกคนรู้ว่ามะลิคือคนที่ไม่ควรแตะต้อง ไม่มีใครสามารถเข้าใกล้นางมะลิได้ นอกจากนายหัวราชสีห์ นางมะลิยังไม่รู้ตัวในความพิเศษของเธอก็เท่านั้นเอง ปกตินายหัวไม่เคยให้ใครแตะต้อง เรื่องภายในชีวิตของเขา มะลิคนมองผิวเผินอาจจะเป็นเพียงแม่บ้านที่นายหัวชุบเลี้ยงเท่านั้น แต่สำหรับคนในไร่นี้รู้ดีว่าเธอพิเศษกว่าแม่บ้านทั่วไป ยกเว้นเพียงแค่ตัวของเธอเองเท่านั้นที่ยังไม่รู้ว่าตัวเองคือคนพิเศษในอนาคต

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ ฺBlackjack-1994

ข้อมูลเพิ่มเติม
เพื่อนพ่อที่รัก

เพื่อนพ่อที่รัก

โรแมนติก

5.0

"ดาหวันคะ เดี๋ยวคุณลุงจะพาไปทานไอศครีมนะคะดาหวันไปกับคุณอานะคะ" "ไปค่ะ ไปทานไอศครีมกับคุงลุง" "ไอ้ราช!! นี่มันลูกกูนะมึงเมื่อไหร่มึงจะไปทำเป็นของตัวเองสักทีวันๆก็หิ้วแต่ลูกกูไปลูกกูมา กูกับเมียคิดว่าไม่มีลูกแล้วเนี่ยตอนนี้???" "ไอ้เวรนี่นี่มันก็หลานกูเหมือนกันเลี้ยงมาตั้งแต่ออกจากท้องแม่ มึงจะยึดเป็นของตัวเองคนเดียวได้ยังไง" "ที่รัก คุณดูมันนะมันมายึดลูกเราสองคนไปเป็นลูกมันแล้วคืนนี้กูจะเอาลูกกูมานอนด้วย" "ไม่ได้คืนนี้กูจะต้องนอนกับดาหวันมึงค่อยเอาไปพรุ่งนี้" " ฮิ ฮิ พี่สองคนเนี่ยตีกันเรื่องหลานทุกวันเลยอีกคนนึงก็อยากเป็นคุณพ่อแสนดี อีกคนนึงก็เป็นคุณพ่อทูนหัว เดี๋ยวดาหวันก็ได้รับความรักเต็มอกจนไม่รู้ว่าจะไปเก็บไว้ไหนหรอกค่ะคุณพ่อทั้งสองคน" "วันนี้ดาจะไปนอนกับคุงลุงราช คุงพ่อไปนอนกับคุงแม่เลยค่ะ" "โถ่ลูกดา ลูกเป็นลูกพ่อนะ* "ฮ่าๆๆมึงเห็นไหมว่าหลานรักกูมากกว่ามึง" "ไอ้เพื่อนเวรนี่!!" "งั้นเราไปกินไอศครีมกันดีกว่านะคะดาหวันเดี๋ยวคุณลุงจะพาไปซื้อของเล่นอีก" "ไอ้ราช มึงเอาลูกกูมาเลย ไอ้เพื่อนเฮงซวยเมื่อไหร่มึงจะมีเมียสักทีห๊ะ" เสียงสองเพื่อนรักที่ทะเลาะกันทุกวันในการแย่งการเลี้ยงแม่หนูน้อยดาหวัน เป็นเด็กผู้หญิงผิวขาวตาโตน่ารักน่าหยิก ถูกและ 2 ข้างถักเปียทุกวัน ราชหรือราชศักดิ์เป็นเพื่อนกับเดชหรือฤทธิเดช สองคนนี้เป็นเพื่อนรักกันตั้งแต่สมัยเรียน จนฤทธิเดชแต่งงานมีลูกเป็นฝั่งเป็นฝาแต่ราชศักดิ์กลับไม่อยากจะแต่งงานมีเพียงแค่คู่นอนไปวันๆเท่านั้น แต่เขากลับไปหลานสาวเพียงคนเดียวที่น่ารักขนาดนี้เขาบอกกับฤทธิเดช ถ้าเกิดเขาเป็นอะไรทุกอย่างจะตกเป็นของดาหวันแต่เพียงผู้เดียว

สาปรักทะเลทราย

สาปรักทะเลทราย

โรแมนติก

5.0

ตอนนี้ผ่านมาแล้ว 7 เดือนราฮิมที่ยังตามหาลูกกับเมียไม่เจอ เขากลายเป็นคนเงียบสุขุมไม่พูดไม่จากับใครสักเท่าไหร่วัน ๆ เขาเอาแต่เซ็นเอกสารส่วนการออกไปพบลูกค้า เขาไม่ไปเลย เขาเก็บตัวเงียบ เขาใช้ลูกน้องมือดีทั้งสองทำงานแทนเขา จนบางครั้งโมแอลคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าของกิจการไปแล้วเพราะเจ้านายที่เปลี่ยนไปมาก เลิกงานเสร็จ เขาก็หมกตัวอยู่แต่ในห้องดื่มหนักทุกวันจนหลับคาขวดเหล้า ขวดเหล้าเกลื่อนในห้องตั้งแต่เคาน์เตอร์บาร์จนไปถึงห้องนอน ราฮิมเดินโซซัดโซเซไปรอบคอนโดหรูที่เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของทั้งคู่ ขวดเหล้าไม่รู้เป็นใบที่เท่าไหร่ ในคืนนี้ถูกทิ้งเกลื่อนกลาดไปหมด เมาไม่เมาไม่รู้ รู้แต่ว่าหัวใจมันเจ็บจนแทบจะระเบิดออกมา ความเงียบเข้ามาแทนที่เสียงเพลงที่เคยเปิดดังลั่น ความมืดเข้ามาแทนที่แสงสีที่เคยทำให้ห้องนี้ดูมีชีวิตชีวา ตอนนี้ทุกอย่างดูว่างเปล่า เหมือนชีวิตของเขาตอนนี้ไม่มีอะไรเหลือให้เกาะเกี่ยวอีกแล้ว "ฮึก...เธอทำกับผมได้ยังไง...ทำไมคุณถึงไม่ให้โอกาสผมได้อธิบายบ้าง นิชา ฮึก .." ราฮิมร้องไห้จนเสียงแหบพร่าออกมา น้ำตาไหลอาบแก้มที่เห่อร้อนเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ "นิชาฉันรักเธอ ทำไมถึงทิ้งฉัปไป... ฮึก..." ความทรงจำเก่า ๆ ลอยเข้ามาในหัว เขาจำได้ว่าตอนคบกันใหม่ ๆ เธอสดใสร่าเริงแค่ไหน แต่ตอนนี้... เธอหายไปไหน ไปไหน "นิชาได้โปรดกลับมาหาผม ผมทรมานเหลือเกิน." ราฮิมกำมือแน่น ความเจ็บปวดทวีคูณขึ้นมาอีก เขาเงยหน้าขึ้นมองเพดานห้องที่เคยมีรูปของเขากับเธอติดอยู่ แต่ตอนนี้เหลือแค่กรอบรูปเปล่า ๆ และรอยความทรงจำที่แสนหวานระวังเธอและเขา "นิชา ผมจะตามหาคุณกับลูกให้เจอ... ไม่ว่าจะต้องใช้เวลาเท่าไหร่ก็ตาม..." ราฮิมพูดกระซิบเบา ๆ ก่อนจะล้มตัวลงนอนบนโซฟา ร่างกายอ่อนล้า แต่หัวใจยังคงร่ำไห้ไม่หยุดตลอด 7 เดือนที่แสนทรมาน

หนังสือที่คุณอาจชอบ

เกิดใหม่ในเงามืด

เกิดใหม่ในเงามืด

Orson Erickson
5.0

ครอบครัวเสิ่นเลี้ยงดูเซี่ยซางหนิงเป็นเวลา 20 ปี และเธอเองก็ถูกเอาเปรียบมาเป็นเวลา 20 ปีเช่นกัน วันหนึ่ง พวกเขาตามหาลูกสาวตัวจริงพบ และเซี่ยซางหนิงก็ถูกไล่ออกจากตระกูลเสิ่น ได้ยินมาว่าพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดของเธอกำลังเผชิญกับความยากลำบากอย่างหนัก แต่ความเป็นจริง พ่อแม่ทางสายเลือดของเธอเป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงในเมืองไห่ เป็นตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดที่ตระกูลเสิ่นไม่สามารถเอื้อมถึงได้ ตระกูลเสิ่นที่คอยดูว่าเซี่ยซางหนิงจะต้องตกอับอย่างน่าสมเพช แต่กลับต้องตกตะลึงซ้ำแล้วซ้ำเล่ากับตัวตนของเซี่ยซางหนิง ผู้มีอิทธิพลในการเงินระดับโลก วิศวกรระดับแนวหน้า นักแข่งรถอันดับหนึ่งของโลก... เธอยังมีความสามารถที่ซ่อนอยู่อีกกี่อย่างกันแน่ คู่หมั้นยกเลิกการหมั้นกับเซี่ยซางหนิง อย่างไรก็ตาม เมื่อเซี่ยซางหนิงไปออกเดทกับพี่ชายฝาแฝดของเขา เขากลับปรากฏตัวขึ้นและสารภาพรักกับเธอ

ซูเจิน นายหญิงแห่งพฤกษา

ซูเจิน นายหญิงแห่งพฤกษา

l3oonm@
5.0

“ท่านผู้อำนวยการคะ ทางทีมสำรวจแจ้งว่าคนไม่เพียงพอที่จะเข้าไปเก็บตัวอย่างพันธุ์พืชในป่าเมืองเหอหนานค่ะ” ซูเจิน ที่ได้ยินก็หูผึ่งทันที เธอนั่งทำการอยู่ในห้องวิจัยตั้งแต่เรียนจบ ถึงตอนนี้ก็สี่ปีได้แล้ว ผู้อำนวยที่เข้ามาตรวจงานวิจัยล่าสุด ก็มองไปรอบห้อง เพื่อดูว่ามีใครต้องการเสนอตัวไปทำงานในครั้งนี้หรือไม่ แต่หลายคนที่เขามองไป ต่างหลบสายตาของเขา จะมีใครอยากออกไปเสี่ยงอันตราย เดินป่าขึ้นเขาให้เหนื่อยสู้นั่งทำงานในห้องปรับอากาศเย็นๆ ดีกว่า เมื่อไม่มีใครคิดจะเสนอตัว เขาจึงได้สอบถามหาผู้ที่สมัครใจทันที “มีใครอยากจะอาสาไปไหม” ไว้กว่าความคิด ซูเจินยกมือขึ้น “ฉันค่ะ” เพื่อนสนิทรีบดึงเสื้อของเธอเพื่อจะห้ามปราม “จะบ้าหรอ เธอไม่เคยไปสักครั้ง ไม่รู้หรือว่างานนี้เสี่ยงแค่ไหน” เสียงกระซิบของเสี่ยวชิง เอ่ยลอดไรฟันออกมา เมื่อปีที่แล้ว ที่ทีมสำรวจเดินทางเข้าไปที่ป่าเหอหนาน พื้นป่าที่ไม่อาจสำรวจได้อย่างทั่วถึง สร้างความท้าทายให้เหล่านักพฤกษศาสตร์จากทุกองค์กร แต่ไม่ว่าจะส่งเข้าไปกี่ครั้งก็ไปไม่ถึงป่าชั้นกลางเสียที แม้จะใช้เทคโนโลยีที่ล้ำหน้าเข้าช่วยเพียงได้ ก็สำรวจได้เพียงป่าชั้นนอก แถมยังพาชีวิตคนไปทิ้งอีกนับไม่ถ้วน ปีนี้ทางองค์กรของซูเจิน หยิบโครงการสำรวจป่าเหอหนานขึ้นมาใหม่ แต่กว่าจะหาทีมสำรวจได้ครบคนก็กินเวลาไปหลายเดือน ถึงตอนนี้คนก็ยังไม่พอจนต้องมาถามหาจากทีมวิจัยให้ช่วยเหลือ “คุณอยากไปจริงหรือ” เขาเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง “ค่ะ ฉันอยากลองทำงานนี้” ซูเจินยิ้มออกมา “ได้ อีกสองวัน คุณก็เตรียมตัวให้พร้อม” เมื่อมีคนเสนอตัวแล้ว ผู้อำนวยการก็ออกไปพบทีมสำรวจ เพื่อวางแผนการทำงาน ทั้งยังให้ซูเจินตามเขาไปเข้ารวมการประชุมในครั้งนี้ด้วย “เธอมันบ้าไปแล้ว” เพื่อร่วมงานต่างเดินเข้ามาหาซูเจิน แล้วตำหนิเธอที่กล้ายกมือเสนอตัว “เอาน่า ไว้กลับมาฉันจะเอาเรื่องสนุกมาเล่าให้พวกเธอฟัง” ซูเจินยิ้มหวานออกมา ก่อนที่จะเก็บของแล้วไปเข้าร่วมประชุมกับทีมสำรวจ สองวันต่อมาซูเจินก็แบกกระเป๋าเดินทางมาที่จุดนัดพบ เธอออกเดินทางด้วยรถตู้ขององค์กร พร้อมทีมสำรวจอีกเกือบยี่สิบชีวิต ยังดีที่เธอได้แบกกระเป๋าเพียงใบเดียว หากต้องแบกเต็นท์นอน อาหารด้วย คงได้เป็นภาระของคนอื่นอย่างแน่นอน ภายในป่าเหอหนาน น่ากลัวว่าที่ซูเจินคิดไว้เยอะ พอตะวันตกดิน หากไม่มีแสงไฟที่ทีมสำรวจนำมาด้วยคงจะมืดจนมองไม่เห็นอะไร เสียงแมลงทั้งสัตว์ป่าร้องตลอดทั้งคืน สร้างความหวาดกลัวให้กับคนที่ไม่เคยเข้าป่าสักครั้งอย่างเธอได้อย่างดี ยังดีที่เจ้าหน้าที่ผู้นำทางติดตามมาด้วยอีกหลายคน พวกเขาจึงได้อยู่ผลัดเปลี่ยนเวรยาม เพื่อป้องกันไม่ให้สัตว์ป่าเข้ามาถึงตัวพวกเขา หลายวันที่อยู่ในป่า ซูเจินเก็บตัวอย่างพันธุ์ได้หลายชนิด แต่ทั้งทีม ยังเดินไม่หลุดป่าชั้นนอกเลย ยังดีที่อาหารที่เตรียมมาเพียงพอให้พวกเขาอยู่ไปได้อีกหลายวัน “เอ๊ะ” เข้าวันที่เจ็ดของการสำรวจป่า ซูเจิน เห็นดอกไม้แปลกตา ที่ขึ้นอยู่ท่ามกลางพงหญ้ารก เธอจึงเดินห่างจากกลุ่มทีมสำรวจเข้าไปดูทันที เพราะไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องอะไรได้ ระยะห่างที่อยู่ไกลจากพวกเขา หากร้องเรียกก็ยังได้ยินอยู่ เธอหยิบกล้องถ่ายรูปขึ้นมา พร้อมทั้งจดรายละเอียดก่อนที่จะดึงต้นไม้เก็บเข้าถุงเก็บตัวอย่างที่เตรียมมา แต่เมื่อมือของซูเจินสัมผัสไปที่ดอกไม้ เธอก็ต้องตกตะลึง เหมือนมีกระแสไฟวิ่งผ่านปลายนิ้วไปจนทั่วทั้งตัว “โอ๊ยย” เสียงร้องอย่างเจ็บปวดของซูเจิน เรียกความสนใจให้คนทั้งหมดรีบวิ่งมาทางที่เธออยู่ ซูเจินเห็นเพียงแสงสีขาวที่สว่างวาบไปทั่ว แล้วภาพตรงหน้าของเธอก็ดำมืดลง

ห้ามหย่า

ห้ามหย่า

Bronson Heiss
5.0

ในวันแต่งงาน เสิ่นเยวียนถูกคู่หมั้นและน้องสาวของเธอทำร้าย และถูกจำคุกเป็นเวลาสามปีด้วยความทุกข์ทรมาน หลังจากได้รับการปล่อยตัวจากคุก น้องสาวผู้ชั่วร้ายได้คุกคามด้วยชีวิตแม่และพยายามให้เธอมอบตัวกับชายชรา อย่างไรก็ตาม เธอได้พบกับเซียวเป่ยหาน ซึ่งเป็นผู้ทรงอิธิพลที่หล่อเหลาและเย็นชาแห่งแห่งสังคมด้านมืด อย่างไม่คาดคิด และชะตากรรมของเธอก็เปลี่ยนไปตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา แม้ว่าเซียวเป่ยหานจะเย็นชา แต่เขากลับปฏิบัติต่อเสิ่นเยวียนดั่งเป็นสมบัติล้ำค่า นับแต่นั้นมา เธอจัดการคนเสแสร้ง เอาคืนแม่เลี้ยงและไม่ถูกกลั่นแกล้งอีกต่อไป

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
ตรวนรักราชสีห์ ตรวนรักราชสีห์ ฺBlackjack-1994 โรแมนติก
“"นางมะลิต่อไปนี้มึงต้องขึ้นมาหากูทุกคืน""ทุกคืนเลยเหรอจ๊ะ""ใช่ทุกคืนมึงมีปัญหาอะไรหรือเปล่า""ไม่มีจ้ะแต่ว่าไม่ทุกคืนไม่ได้เหรอจ๊ะ""ต่อไปนี้มึงจะต้องมาให้กูดูดนมมึงทุกคืนก่อนนอน”
1

บทที่ 1 ดุแต่เช้า

04/03/2025

2

บทที่ 2 นายหัวผู้ใจดี

04/03/2025

3

บทที่ 3 ดูแลปกป้อง

04/03/2025

4

บทที่ 4 นวดเบาๆ

04/03/2025

5

บทที่ 5 ย้ายเรือนนอน

04/03/2025

6

บทที่ 6 แผนการร้ายชมพู

04/03/2025

7

บทที่ 7 คนหวง

04/03/2025

8

บทที่ 8 เป็นห่วง

04/03/2025

9

บทที่ 9 โมโหหรือหึง

04/03/2025

10

บทที่ 10 ความรู้สึกที่เปลี่ยนไป

04/03/2025

11

บทที่ 11 ดูดเต้าทั้งคืน

04/03/2025

12

บทที่ 12 ไม่กระแทกก็เสียวได้Nc

04/03/2025

13

บทที่ 13 เอาใจเด็ก

04/03/2025

14

บทที่ 14 เอาตัวเข้าแลก นางชมพู

07/03/2025

15

บทที่ 15 ทะเลหาวาน

07/03/2025

16

บทที่ 16 ทะเลเสียวNC

07/03/2025

17

บทที่ 17 ปากร้ายแต่ใจดี

07/03/2025

18

บทที่ 18 งองแง

07/03/2025

19

บทที่ 19 นางชมพูแก้เซ็งNC

07/03/2025

20

บทที่ 20 จุดเปลี่ยนไอ้เข้ม

07/03/2025

21

บทที่ 21 ราชสีคืนเขี้ยวเล็บ

07/03/2025

22

บทที่ 22 ราชสีห์สั่งเก็บ

07/03/2025

23

บทที่ 23 สอบสวนความผิด

07/03/2025

24

บทที่ 24 นายหัวเปย์

07/03/2025

25

บทที่ 25 เอ้าดอร์

07/03/2025

26

บทที่ 26 มะลิเรียนจบแล้ว

07/03/2025

27

บทที่ 27 เมียเก่ากับมา

07/03/2025

28

บทที่ 28 ความเจ็บปวดของมะลิ

07/03/2025

29

บทที่ 29 สติของมะลิ

07/03/2025

30

บทที่ 30 ตามหา

07/03/2025

31

บทที่ 31 เจอมะลิ+พร้อมรับโทษ

07/03/2025

32

บทที่ 32 ทำโทษเด็กดื้อ

07/03/2025

33

บทที่ 33 ขอแต่งงาน

07/03/2025