สตรีเช่นข้าไม่ปรารถนาให้ท่านรัก

สตรีเช่นข้าไม่ปรารถนาให้ท่านรัก

จิรัฐติกาล

5.0
ความคิดเห็น
9.7K
ชม
24
บท

นางถูกขับไล่ออกจากสกุลสามี คนพวกนั้นให้เหตุผลว่านางเป็นตัวซวยทำให้สามีสอบไม่ผ่าน หากแต่ออกมาได้สามวัน เขากลับแขวนโคมไฟสีแดง รับเกี้ยวเจ้าสาวเข้าจวน!!

สตรีเช่นข้าไม่ปรารถนาให้ท่านรัก บทที่ 1 ลางร้าย

“แง ๆ”

ค่ำคืนนี้มีสายฝนโปรยปรายลงมาจากฟากฟ้า คล้ายกับว่าสวรรค์กำลังร่ำไห้ให้กับชะตากรรมของแม่นางผู้หนึ่งที่อุ้มลูกน้อยวัยสามเดือนไว้แนบอก เสียงร่ำไห้ของนางและลูกดังก้องแข่งกับเสียงของฝนที่กำลังตกพรำ ๆ

และแม่นางผู้นี้มีนามว่า หลิวเจียหรู ยืนอุ้มลูกน้อยอยู่หน้าประตูจวนสกุลจ้าว เนื้อตัวของนางและลูกเปียกโชกด้วยน้ำฝน ร่างกายสั่นเทาด้วยความเหน็บหนาว แต่ไม่มีสิ่งใดจะเจ็บปวดไปกว่าหัวใจของนางที่กำลังบอบช้ำ

“นางเป็นตัวซวย! หากมิใช่นาง ฮุยเผิงย่อมสอบผ่านอย่างแน่นอน!”

เสียงของ ฮูหยินเมิ่งเฟย ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นมารดาของสามีเจียหรูนั้นเต็มไปด้วยโทสะ และดวงตาเต็มไปด้วยความชิงชัง เพราะนางปักใจว่าเป็นเพราะเจียหรู ที่ทำให้บุตรชายของนาง จ้าวฮุยเผิง ไม่สามารถสอบคัดเลือกขุนนางผ่านเสียที

“ใช่! นางเป็นกาฝาก ตั้งแต่แต่งนางเข้าจวนมาข้าก็มีแต่เคราะห์กรรม!”

จ้าวฮุยเผิงบุรุษผู้เป็นสามีเอ่ยเสริมด้วยสีหน้ารังเกียจพร้อมกับผลักร่างบางให้ออกไปให้ไกลอย่างไม่คิดใยดี ทั้งที่เจียหรูกำลังอุ้มเลือดเนื้อเชื้อไขแท้ ๆ ของเขาอยู่แนบอก

เจียเหม่ย แม่นางน้อยวัยสามเดือยผู้น่าสงสาร ที่ถูกท่านพ่อและท่านย่าไม่ยอมรับว่าเป็นสายเลือดของตระกูลจ้าวตั้งแต่ยังไม่ทันได้ลืมตาดูโลกเลยด้วยซ้ำ

“เจ้าและลูกออกไปจากจวนของข้า! อย่าได้มาให้ข้าเห็นหน้าอีก!”

ปัง!

เสียงประตูจวนปิดดังสะท้อนอยู่ในหูของเจียหรู นางถูกขับไล่ออกมาเหมือนหมูเหมือนหมา แม้แต่ลูกน้อยก็ไม่ได้รับความเมตตาใด ๆ ความอดสูทำให้น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว

สายฝนกระหน่ำลงมาจนเสื้อผ้าของหลิวเจียหรูและเจียเหม่ยเปียกชุ่มจนแทบหลุด นางอุ้มลูกแนบอกแน่นขึ้นเพื่อป้องกันไม่ให้หยดฝนเย็นเฉียบกระทบผิวบางของทารกน้อยไปมากกว่านี้ ถึงแม้ว่าร่างกายของนางสั่นสะท้าน แต่ไม่อาจเทียบได้กับหัวใจที่แตกสลาย

“ได้โปรดเถิด…ข้าไม่มีที่ไป อาเหม่ยยังเล็กนัก เขาจะทนหนาวไม่ไหว ได้โปรดเมตตาพวกเราเพียงสักนิดด้วยเถิด”

เจียหรูเอื้อมมือไปเคาะประตูจวนพลางพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนวอนสั่นเครือ แต่ไม่มีเสียงตอบรับใด ๆ กลับมาจากข้างในทั้งนั้น มีเพียงเสียงฟ้าร้องคำรามและเสียงหยดน้ำกระทบพื้นกับดิน

หลิวเจียหรูรู้ว่าบ่าวไพร่หลายคนยังคงยืนอยู่หลังประตู บางคนอาจกำลังฟังเสียงร้องขอของนาง แต่ก็ไม่มีผู้ใดคิดริอาจจะช่วยเหลือ

“ฮุยเผิง! ท่านเคยบอกว่าจะดูแลข้าตลอดไป ท่านจะปล่อยให้ข้ากับลูกตากฝนเช่นนี้หรือ ทำไมเจ้าใจร้ายใจดำได้ถึงเพียงนี้”

หลิวเจียหรูกัดริมฝีปากแน่น ก่อนจะเคาะประตูแรงขึ้น แต่ด้านในก็ยังคงเงียบงัน เงียบจนหัวใจของนางปวดร้าวกว่าได้ยินคำด่าทอใด ๆ กลับมาเสียอีก

จนกระทั่งมีเสียงของฮูหยินเมิ่งเฟยดังขึ้นพร้อมเงาของนางที่ปรากฏบนระเบียงสูง ฮูหยินใหญ่ของจวนจ้องมองลงมา ดวงตาเต็มไปด้วยความเย็นชา

“หึ! สะใภ้ต่ำต้อยเช่นเจ้ากล้าดีอย่างไรถึงคิดอยากจะกลับเข้ามาในจวนของข้า! เจ้าเป็นตัวซวย! หากยังไม่ไปก็อย่ามาหาว่าข้าใจดำอำมหิตก็แล้วกัน!”

“ข้าไม่ใช่ตัวซวย! ข้าเป็นภรรยาของจ้าวฮุยเผิง เป็นแม่ของลูกเขา ทำไมท่านถึงใจร้ายกับข้าและลูกเช่นนี้!”

“เจ้ามันก็แค่หญิงไร้ค่าที่ข้าผิดพลาดให้เข้ามาในจวน!”

เสียงนี้มิใช่ของผู้ใดอื่น นอกจาก จ้าวฮุยเผิง บุรุษที่ครั้งหนึ่งเจียหรูเคยรักสุดหัวใจ บัดนี้เขากลับยืนกอดอกมองนางด้วยสายตารังเกียจ ท่าดอด้วยถ้อยคำที่เหยียบย่ำหัวใจดวงน้อย ๆ ของเจียหรูเป็นอย่างมาก

“เจ้าเป็นแค่ตัวถ่วง! เสียงร้องของเด็กคนนั้นทำให้ข้าสอบตก เจ้าจะชดใช้ให้ข้าได้หรือไม่!”

“แต่อาเหม่ยเป็นลูกของท่าน!”

“หึ! ลูกของข้าอย่างนั้นหรือ จำใส่หัวของเจ้าเอาไว้เลยนะ ข้าไม่ต้องการทั้งเจ้าและลูกของเจ้า!”

คำพูดนี้ราวกับฟ้าผ่าลงกลางใจของหลิวเจียหรู นางยืนนิ่ง มือเย็นเฉียบ ไม่อาจเชื่อได้ว่าบุรุษที่เคยอ่อนโยนกับนางจะพูดเช่นนี้กับเลือดเนื้อเชื้อไขของตนเองได้

“ถ้าเจ้ายังไม่ไป ข้าจะให้คนมาลากเจ้าออกไป!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลิวเจียหรูก็รู้ว่าตัวเองหมดสิ้นแล้วทุกอย่าง นางหมดหวังแล้วจริง ๆ ในตัวของจ้าวฮุยเผิง บุรุษที่ขึ้นชื่อว่าเป็นทั้งสามีของนางและบิดาแท้ ๆ ของเจียเหม่ย

หลิวเจียหรูก้มลงมองลูกน้อยที่ตอนนี้ได้หลับใหลไปกับความอ่อนเพลียและความเหน็บหนาวท่ามกลางสายฝน เจียเหม่ยไม่รับรู้เลยว่าชีวิตของตัวเองถูกปฏิเสธตั้งแต่ยังไม่รู้ความ

มือของเจียหรูที่เคยวอนขอความเมตตา ตอนนี้กำแน่นจนเล็บจิกลงบนฝ่ามือ นางเงยหน้าขึ้น ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยน้ำตาเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชา

“ข้าจะไป…ข้าเองก็ไม่ต้องการอยู่ในจวนที่ไร้หัวใจเช่นนี้อีกต่อไปเช่นกัน ข้าจะไม่ร้องขอความเมตตาจากพวกท่านอีก”

พูดจบ หลิวเจียหรูก็กอดบุตรสาวเอาไว้แน่น ก่อนจะค่อย ๆ หันหลังให้กับประตูที่ปิดตาย และก้าวเดินออกไปในความมืดของคืนฝนตก

หลิวเจียหรูยังคงกอดเจียเหม่ยเอาไว้แนบอก ร่างกายของนางสั่นสะท้านทั้งจากความเหน็บหนาวและความหวาดหวั่น น้ำตาไหลรินปะปนไปกับสายฝนที่ยังคงตกหนักไม่หยุด ทารกน้อยในอ้อมแขนเริ่มกระสับกระส่ายอีกครั้ง ร่างเล็ก ๆ ที่ยังอ่อนแอทำให้นางรู้สึกหวาดกลัว

“อาเหม่ย…เจ้าอย่าเป็นอะไรนะ”

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ จิรัฐติกาล

ข้อมูลเพิ่มเติม

หนังสือที่คุณอาจชอบ

ไป๋ฟางเซียน ภรรยาข้ามภพ

ไป๋ฟางเซียน ภรรยาข้ามภพ

รอยหยัก/宁安 หนิงอัน

“อันตัวข้า มีนามว่าไป๋ฟางเซียน” ปกติคนอื่นข้ามเวลาคงได้รับมิติ พลังวิเศษ ความเทพทรูต่าง ๆ แล้วนางเล่า ไม่เห็นเป็นเหมือนในนิยายที่เคยอ่านบ้าง เท่านั้นยังไม่พอ! นางยังเข้ามาอยู่ในร่างสาวงามอันดับหนึ่ง มีสถานะเป็นถึงภรรยาของท่านแม่ทัพ ที่สามีหาได้รักใคร่ชมชอบไม่ ออกจะเกลียดแสนเกลียดเสียด้วยซ้ำไป หนำซ้ำสามีหน้าตายผู้นั้นดันมีคนที่ตนพึงใจอยู่แล้ว เช่นนี้นางจะเอาตัวรอดต่อไปในโลกที่ไม่รู้จักได้อย่างไร นอกจากจะต้องปรับตัวอย่างมากแล้ว นางต้องคิดหาวิธีรับมือกับบุรุษผู้เป็นสามีที่จ้องแต่จะกินหัวนางอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันอีกด้วย! โอ สวรรค์ ท่านเกลียดชังอะไรข้านักหนา เหตุใดถึงให้ข้าเผชิญชะตากรรมเช่นนี้ ชีวิตสงบสุขที่ใฝ่ฝัน คงได้จบสิ้นกันแล้ว แต่ช่างเถอะ ในเมื่อมันเป็นสิ่งที่ต้องเจอ ไม่สามารถหลีกหนีได้ นาง! ไป๋ฟางเซียนผู้นี้! จะขอร่วมลงประชันสนามอารมณ์กับเขาเอง! ให้มันรู้กันไปเลยว่า ภรรยาอย่างนาง จะเอาชนะสามีอย่างเขา... ไม่ได้!

พระชายาของข้าคนเดียว

พระชายาของข้าคนเดียว

Daryl Tudge

เดิมทีนางเป็นทายาทของตระกูลแพทย์เทพ แต่จู่ๆ นางก็กลายเป็นบุตรีของภรรยาเอกจากจวนเสนาบดีที่พ่อไม่สนใจใยดีและแม่ก็เสียชีวิตตั้งแต่ยังนางยังเด็ก ในวันที่นางย้อนยุค นางถูกใส่ร้ายว่าเป็นผู้ร้ายตัวจริงที่สังหารฮูหยินจวนโหว นางพยายามพลิกผัน พลิกสถานการณ์ และพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของนาง นางคิดว่าภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกนั้นจบลงแล้ว แต่นางไม่รู้ว่าสิ่งที่นางจะต้องเผชิญคือเหวอันไม่มีที่สิ้นสุด เป็นถึงบุตรีของภรรยาเอกจากจวนเสนาบดีกลับมีอันตรายอยู้รอบตัวมากมาย ทุกคนก็รังแกนางได้ พ่อไม่สนใจนางจะเป็นหรือจะตาย แม่เลี้ยงและน้องสาวต่างแม่สนุกกับการทรมานนาง คู่หมั้นชั่วร้ายของนางอยากจะใช้นางเป็นประโยชน์เพื่อขึ้นไปที่สูง และแม้แต่น้องชายแท้ๆ ของนางยังทรยศนาง นางจึงเริ่มต่อสู้กับคนเจ้าเล่ห์ ข่มเหงแม่เลี้ยงของนาง และดูแลน้องชายและน้องสาวของนาง ดังนั้นนางวางแผนที่จะเล่นงานผู้ชายชั่ว เอาคืนแม่เลี้ยง และแก้แค้นน้องๆ ระหว่างที่นางแก้แค้นนั้น นางมีชีวิตที่มีความสุข แต่กลับไม่รู้ว่าไปยั่วยุคนใหญคนหนึ่งเข้าเมื่อไร เมื่อนางจะทำเรื่องไม่ดีหรือฆ่าคน เขาก็ช่วยนางหมด ในที่สุดนางก็อดไม่ได้ที่ถามออกมาว่า "ท่าน แม้ว่าข้าจะทำลายโลกที่ไม่มความยุติธรรมนี้ ท่านก็จะช่วยข้าเช่นกันหรือ" เขาทำหน้าใจเย็น "ตราบใดที่เจ้าอยู่เคียงข้างข้า แม้ว่าจะเป็นโลกใบนี้ ข้าก็สามารถให้เจ้าได้"

คุณนายยอมหย่าแล้ว

คุณนายยอมหย่าแล้ว

Calv Momose

หลังจากแต่งงานกันมาสามปี เวินเหลี่ยงก็ยังไม่เคยได้ความรักจากฟู่เจิ้งแต่อย่างใดเลย เมื่อรักแรกของเขากลับมา สิ่งที่รอเธออยู่คือหนังสือการหย่า "ถ้าฉันมีลูก คุณยังเลือกหย่าไหม?" เธออยากจับโอกาสสุดท้ายนี้ไว้ แต่แล้วมีแต่คำตอบที่เย็นชาว่า "ใช่" เวินเหลี่ยงหลับตาและเลือกที่จะปล่อยมือ ...ต่อมาเธอนอนอยู่บนเตียงคนไข้ด้วยความสิ้นหวังและลงนามในข้อตกลงการหย่า "ฟู่เจิ้ง เราไม่ได้เป็นหนี้กันอีกต่อไปแล้ว..." ชายที่มีความเด็ดขาดและเย็นชามาโดยตลอดนอนอยู่ข้างเตียงขอร้องให้อีกฝ่ายกลับมาด้วยเสียงแผ่วเบา "เหลียง ได้โปรดอย่าหย่าได้ไหม?"

ทาสสวาทนางบำเรอท้ายครัว

ทาสสวาทนางบำเรอท้ายครัว

เสาวรัจ

นิยายเรื่องนี้แต่งตามจินตนาการของผู้เขียน ไม่มีเจตนาที่จะพาดพิงใคร แต่งเพื่อให้ผู้อ่านได้รับความสนุกสนาน คลายเครียดเท่านั้น เธอเป็นเพียงลูกสาวแม่บ้านที่ไร้เดียงสา ที่ถูกคนที่เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายอย่างเขาข่มเหงรังแกและต้องยอมมาเป็นนางบำเรอ จนเมื่อมีใครอีกคนเข้ามาในชีวิต เขาก็ทอดทิ้งเธอให้อยู่เพียงลำพังกับสิ่งมีชีวิตน้อยๆ ที่อยู่ในท้องของเธอ พงศ์ตะวัน ชายหนุ่มวัย30ปี รูปร่างสูง หน้าตาหล่อเหลา ร่ำรวย บุตรชายคนเล็กของตระกูล นิสัยเอาแต่ใจ เผด็จการ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ต้องตกมาเป็นทาสสวาทของความบริสุทธิ์ของเธอ ม่านมุก หญิงสาววัย22ปี หน้าตาสะสวย น่ารัก ดวงตากลมโตเหมือนกวาง เธอเพียงลูกสาวของแม่บ้าน ที่ถูกเขาคนที่เเี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายข่มเหงรังแกในคืนนั้น และเหตุการณ์ในคืนนั้นทำให้เธอต้องยอมมาเป็นนางบำเรอให้กับเขา ม่านเมฆ ม่านฟ้า เด็กแฝดวัย3ขวบ ที่แสนน่ารัก ผู้ที่จะทำให้พ่อกับแม่รักกัน คืนนั้น....... พงศ์ตะวันดื่มกับเพื่อนจนดึก เขารู้สึกว่าตัวเองเริ่มเมาจึงขอตัวกลับก่อน โดยมีคนขับรถของอินทัชมาส่ง ชายหนุ่มเดินมาที่ห้องทำงาน ก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นว่าม่านมุกยังทำงานอยู่ “ดึกแล้ว ทำไม่เธอยังทำงานอยู่ล่ะ” เขาถามพลางเดินเข้ามาใกล้ “เอ่อ…ฉันจะเคลียร์งานให้เสร็จก่อนค่ะ” ม่านมุกรู้สึกประหม่า เมื่อเขาเดินเข้าดูงานบนโต๊ะ โดยลักษณะคร่อมตัวเธอไว้ การที่เขาอยู่ใกล้เธอเช่นนี้ทำให้ได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ที่เธอฉีด พงศ์ตะวันที่ขาดเรื่องเซ็กส์มานานรู้สึกร้อนรุ่มขึ้นมา ประกอบกับความมึนเมาทำให้อารมณ์ของเขาพลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างยากที่จะระงับ ชายหนุ่มรวบร่างบางของหญิงสาวเขามากอด ก่อนที่จะก้มลงประทับจูบที่ริมฝีปากอวบอิ่มทันที ม่านมุกรู้สึกตกตลึง เธอยืนนิ่งตัวสั่น รู้สึกหวาดกลัวไม่กล้าขยับตัวไปไหน พงศ์ตะวันสอดลิ้นเข้าไปหาความหวานในโพรงปากสาว หญิงสาวที่ไม่เคยผ่านมือชายใด ถึงกับหมดแรง ชายหนุ่มประคองร่างของเธอไว้ ความอดทนของเขาเริ่มหมดลง ร่างกายของม่านมุกช่างนุ่มนิ่ม ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซร้ซอกคอขาวระหง มือข้างหนึ่งลูบไล้ไปทั่วตัวของเธอ บีบเค้นเนินอกอวบอิ่มสองข้างสลับกันไปมา เขาอุ้มร่างของหญิงสาวมาวางไว้ที่โซฟาแล้วก็จัดการถอดเสื้อผ้าของเธอออก ชายหนุ่มเอื้อมมือปลดตะขอบราเซีย เผยให้เห็นหน้าอกอวบอิ่มที่ชูชันอยู่ตรงหน้า พงศ์ตะวันกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีหายไปหมด เหลือแต่ความใคร่และความปรารถนา เมื่อเห็นความสวยงามที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า หน้าท้องที่แบนราบ เนินสวาทที่โหนกนูนงดงาม “เธอสวยมากม่านมุก” ชายหนุ่มกระซิบบอกเสียงแหบพร่า ก่อนจะรีบจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองออก ก่อนที่จะคลุกเคล้ากับร่างกายอันงดงามของเธอที่ตอนนี้เป็นสีแดงระเรื่ออย่างคลั่งไคล้ ห้ามลอกเลียน ดัดแปลงหรือนำไปเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาตเด็ดขาด ขอบคุณที่ติดตามนะคะ🙏💗

ตราบาปสามีอสูร

ตราบาปสามีอสูร

เนื้อนวล

อลัน มาร์ซีอาโน คือมหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพลอันดับต้นๆ ของโลกใบนี้ ทุกสนามรบไม่ว่าจะเรื่องธุรกิจหรือเรื่องบนเตียง เขาคือผู้ชนะไร้พ่าย แต่ต้องมาตกม้าตายกับลูกสาวของคนใช้ต่ำต้อย ที่มักใหญ่ใฝ่สูงวางยาปลุกเซ็กซ์ในเครื่องดื่ม จนเขาพลาดท่ามีความสัมพันธ์กับหล่อนโดยที่ไม่ได้ป้องกัน ใช่... เขามีเซ็กซ์แบบไร้การป้องกันใดๆ ทั้งสิ้น และเขาก็ไม่สามารถจดจำได้ว่า เมื่อคืนตัวเองมีเซ็กซ์กับยัยผู้หญิงใฝ่สูงคนนั้นไปทั้งหมดกี่ครั้ง... โดยไร้ถุงยางอนามัย! แถมยัยลูกสาวแม่บ้านที่ไม่เคยอยู่ในสายตาของเขามาก่อนยังเป็นสาวพรหมจรรย์ ซึ่งเจ้าหล่อนก็คงไม่ได้มีการคุมกำเนิดอย่างแน่นอน มันคือเรื่องผิดพลาด! และมันคือเรื่องผิดพลาดที่ยอมรับไม่ได้ หากเซ็กซ์เมื่อคืนจะก่อเกิดเลือดเนื้อเชื้อไขของมาร์แชลล์ขึ้นมา โดยที่เขาไม่มีโอกาสได้รับรู้ บุรุษอย่างเขาไม่คุ้นเคยกับความไม่มั่นใจมาก่อน แต่ตอนนี้เขากำลังเผชิญหน้ากับมันอย่างบ้าคลั่ง ซึ่งเขาก็ได้แต่ภาวนาให้ผลพ่วงจากความผิดพลาดเมื่อคืน ไม่มีอะไรมากเกินไปกว่าเซ็กซ์ไร้ค่าแค่นั้น!!!

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
สตรีเช่นข้าไม่ปรารถนาให้ท่านรัก สตรีเช่นข้าไม่ปรารถนาให้ท่านรัก จิรัฐติกาล โรแมนติก
“นางถูกขับไล่ออกจากสกุลสามี คนพวกนั้นให้เหตุผลว่านางเป็นตัวซวยทำให้สามีสอบไม่ผ่าน หากแต่ออกมาได้สามวัน เขากลับแขวนโคมไฟสีแดง รับเกี้ยวเจ้าสาวเข้าจวน!!”
1

บทที่ 1 ลางร้าย

01/10/2025

2

บทที่ 2 ลางร้าย2

01/10/2025

3

บทที่ 3 ชะตาอาภัพ

01/10/2025

4

บทที่ 4 ผ้ามงคลสีแดง

01/10/2025

5

บทที่ 5 ไล่เหมือนหมู

01/10/2025

6

บทที่ 6 ข้าจะหย่า

01/10/2025

7

บทที่ 7 เวรกรรม

02/10/2025

8

บทที่ 8 ช่วยด้วย

02/10/2025

9

บทที่ 9 ขอทานร้าย

02/10/2025

10

บทที่ 10 กู้เหวินฟง

02/10/2025

11

บทที่ 11 ความช่วยเหลือจากคนแปลกหน้า

06/10/2025

12

บทที่ 12 ที่พึ่ง

07/10/2025

13

บทที่ 13 เรียนรู้หาเงิน

08/10/2025

14

บทที่ 14 คิดไม่ซื่อ

09/10/2025

15

บทที่ 15 ขอโอกาส

10/10/2025

16

บทที่ 16 โง่เขลา

11/10/2025

17

บทที่ 17 ทวงสินสอด

12/10/2025

18

บทที่ 18 เปิดศาล

13/10/2025

19

บทที่ 19 เปิดเผยความรู้สึก

14/10/2025

20

บทที่ 20 ไม่ได้รับการยอมรับ

15/10/2025

21

บทที่ 21 ใจอ่อน

16/10/2025

22

บทที่ 22 ระราน

17/10/2025

23

บทที่ 23 ครอบครัว

18/10/2025

24

บทที่ 24 ตอนพิเศษ

19/10/2025