คำมั่นเขา  หายนะเธอ

คำมั่นเขา หายนะเธอ

Shelby Stonich

5.0
ความคิดเห็น
274
ชม
21
บท

ค่ำคืนนี้ควรจะเป็นค่ำคืนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตการทำงานของฉัน ฉันคือตัวเต็งสำหรับรางวัลสถาปัตยกรรมยอดเยี่ยมแห่งปี เกียรติยศสูงสุดในวงการสถาปนิก แต่รางวัลกลับตกเป็นของใครก็ไม่รู้...รักแรกของคู่หมั้นฉัน ภรรยาม่ายของพี่ชายเขา คเชนทร์ คู่หมั้นของฉัน ผู้ชายที่ควรจะสร้างผลงานชิ้นเอกที่ฉันออกแบบ กลับหยิบยื่นผลงานทั้งชีวิตของฉันไปให้เธอ เขาบอกว่าเธอต้องการมันมากกว่า จากนั้นเขาก็บังคับให้ฉันเป็นพี่เลี้ยงให้เธอ ปล่อยให้เธอรับหน้าเอาผลงานของฉันไปเป็นของตัวเอง ระหว่างการถ่ายทำโปรโมตโปรเจกต์ เขายืนมองเฉยๆ ปล่อยให้เธอตบหน้าฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยอ้างว่า “เพื่อให้ได้ภาพที่สมจริง” และเมื่อฉันตบเธอกลับ เขาก็ไล่ฉันออกจากงานและขึ้นบัญชีดำฉันจากทั้งวงการ แต่เขายังไม่หยุดแค่นั้น เขาผลักฉันล้มลงกับพื้นทางเดินในโรงพยาบาลจนฉันเลือดออก แล้วทิ้งฉันไป เขาทั้งหมดนี้...ในขณะที่ฉันกำลังตั้งท้องลูกของเขา ตอนที่นอนอยู่บนพื้นโรงพยาบาลอันเย็นเฉียบ ฉันตัดสินใจแล้ว ฉันพาลูกในท้องของฉันหายไป ฉันบินไปประเทศใหม่ เปลี่ยนชื่อ ตัดขาดทุกการติดต่อ ห้าปีเต็ม...เราสองคนเป็นเหมือนวิญญาณที่ไร้ตัวตน

บทที่ 1

ค่ำคืนนี้ควรจะเป็นค่ำคืนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตการทำงานของฉัน

ฉันคือตัวเต็งสำหรับรางวัลสถาปัตยกรรมยอดเยี่ยมแห่งปี เกียรติยศสูงสุดในวงการสถาปนิก

แต่รางวัลกลับตกเป็นของใครก็ไม่รู้...รักแรกของคู่หมั้นฉัน ภรรยาม่ายของพี่ชายเขา

คเชนทร์ คู่หมั้นของฉัน ผู้ชายที่ควรจะสร้างผลงานชิ้นเอกที่ฉันออกแบบ กลับหยิบยื่นผลงานทั้งชีวิตของฉันไปให้เธอ

เขาบอกว่าเธอต้องการมันมากกว่า

จากนั้นเขาก็บังคับให้ฉันเป็นพี่เลี้ยงให้เธอ ปล่อยให้เธอรับหน้าเอาผลงานของฉันไปเป็นของตัวเอง

ระหว่างการถ่ายทำโปรโมตโปรเจกต์ เขายืนมองเฉยๆ ปล่อยให้เธอตบหน้าฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยอ้างว่า “เพื่อให้ได้ภาพที่สมจริง”

และเมื่อฉันตบเธอกลับ เขาก็ไล่ฉันออกจากงานและขึ้นบัญชีดำฉันจากทั้งวงการ

แต่เขายังไม่หยุดแค่นั้น

เขาผลักฉันล้มลงกับพื้นทางเดินในโรงพยาบาลจนฉันเลือดออก แล้วทิ้งฉันไป

เขาทั้งหมดนี้...ในขณะที่ฉันกำลังตั้งท้องลูกของเขา

ตอนที่นอนอยู่บนพื้นโรงพยาบาลอันเย็นเฉียบ ฉันตัดสินใจแล้ว

ฉันพาลูกในท้องของฉันหายไป

ฉันบินไปประเทศใหม่ เปลี่ยนชื่อ ตัดขาดทุกการติดต่อ

ห้าปีเต็ม...เราสองคนเป็นเหมือนวิญญาณที่ไร้ตัวตน

บทที่ 1

อากาศในห้องโถงใหญ่หนาหนักไปด้วยความคาดหวัง

ฉันลูบชุดราตรีผ้าไหมของตัวเองให้เรียบ หัวใจเต้นระรัวอยู่ในอกราวกับจะทะลุออกมา

คืนนี้คือคืนที่ฉันทุ่มเทมาทั้งชีวิตการทำงาน

รางวัลสถาปัตยกรรมยอดเยี่ยมแห่งปี

ผลงานออกแบบของฉัน “สุริยาศิลา” คือตัวเต็งอันดับหนึ่ง

มันไม่ใช่แค่ตึก แต่มันคือจิตวิญญาณของฉันที่หลอมรวมขึ้นจากแก้วและเหล็กกล้า

อาจารย์อาทิตย์ สถาปนิกรุ่นใหญ่ที่ฉันนับถือ ตบไหล่ฉันเบาๆ

“ขอแสดงความยินดีล่วงหน้านะคีตา ชัยชนะที่คู่ควรจริงๆ สุริยาศิลาคือผลงานชิ้นเอก”

ฉันส่งยิ้มขอบคุณให้เขา แม้จะประหม่าอยู่บ้าง “ขอบคุณค่ะอาจารย์ อย่าเพิ่งพูดเป็นลางไปเลยค่ะ”

เขาหัวเราะเบาๆ “อัจฉริยะน่ะไม่มีอะไรมาขวางได้หรอก”

คเชนทร์ วรโชติ คู่หมั้นของฉัน ควรจะอยู่เคียงข้างฉันในคืนนี้

เขาคือเจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์ที่ทรงอิทธิพลที่สุดในกรุงเทพฯ ผู้ชายที่จะเป็นคนสร้างสุริยาศิลาให้กลายเป็นจริง

แต่เขาโทรมาเมื่อชั่วโมงก่อน บอกว่าติดประชุมด่วน

เขาสัญญาว่าจะชดเชยให้ฉัน

พิธีกรบนเวทีก้าวขึ้นมาหน้าโพเดียม “และบัดนี้ ก็ถึงช่วงเวลาที่ทุกท่านรอคอย รางวัลสถาปัตยกรรมยอดเยี่ยมแห่งปี ได้แก่...”

ฉันกลั้นหายใจ รอยยิ้มเริ่มปรากฏบนริมฝีปาก

“...คุณพิมดาว กับผลงาน ‘หลิวลู่ลม’”

ชื่อนั้นกระแทกเข้ามาในหูฉันเหมือนโดนค้อนปอนด์ทุบเข้าที่กลางอก

มันไม่สมเหตุสมผลเลย หลิวลู่ลมเป็นงานที่ลอกเลียนแบบและไม่มีแรงบันดาลใจ

พิมดาวเป็นใครก็ไม่รู้ ไม่มีใครรู้จัก

ความเย็นเยียบแล่นจับขั้วหัวใจ มือของฉันชาด้าน

ฉันรู้สึกได้ถึงสายตาทุกคู่ในห้องโถงที่จับจ้องมาที่ฉัน ตัวเต็งที่เพิ่งถูกหักหน้ากลางเวที

ฉันฝืนปรบมือ แข็งทื่อราวกับหุ่นยนต์

ฉันทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ เบาะกำมะหยี่นุ่มๆ ให้ความรู้สึกเหมือนก้อนหิน

รอยยิ้มที่ฝืนปั้นไว้บนใบหน้าเหมือนกำลังจะแตกร้าว

สายตาฉันกวาดไปทั่วฝูงชน มองหาอะไรก็ได้ที่จะทำให้เรื่องนี้สมเหตุสมผล

และแล้วฉันก็เห็นเขา

คเชนทร์

เขาไม่ได้ประชุมอยู่

เขานั่งอยู่ตรงนั้น แถวที่สาม ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มสั่งตัดอย่างดี

เขาไม่ได้มองมาที่ฉัน

สายตาของเขาจับจ้องอยู่บนเวที จับจ้องผู้หญิงที่กำลังเดินไปยังโพเดียม

พิมดาว...รักแรกของคู่หมั้นฉัน ภรรยาม่ายของพี่ชายเขา

การมาของเขาที่นี่ ไม่ใช่เพื่อฉัน

แต่เพื่อเธอ

เสียงซุบซิบเริ่มดังขึ้นรอบตัวฉัน อื้ออึงไปด้วยความสับสนและสงสัย

“พิมดาวเหรอ? เธอเป็นใครกัน?”

“ได้ยินว่าเธอมีความเกี่ยวข้องกับวรโชติ กรุ๊ป สปอนเซอร์หลักของงานนี้นี่”

“มันรู้สึก...แปลกๆ นะ สุริยาศิลาเป็นผู้ชนะที่ชัดเจนกว่าเยอะ”

สมองของฉันปะติดปะต่อเรื่องราวได้อย่างชัดเจนและโหดร้าย

คเชนทร์เป็นคนทำเรื่องนี้

เขาแย่งรางวัลของฉันไปให้เธอ

ฉันจำบทสนทนาเมื่อหลายสัปดาห์ก่อนได้

พิมดาวร้องไห้ฟูมฟายอยู่ในห้องนั่งเล่นของเรา เรื่องอาชีพการงานที่ไม่ก้าวหน้าและไม่มีวันไปถึงฝัน

ฉันจำได้ว่าคเชนทร์กอดเธอไว้ แล้วกระซิบคำสัญญา

“พี่จะทำให้มันเกิดขึ้นเองพิม พี่สัญญา พี่เป็นหนี้เธอ”

เขาเป็นหนี้เธอ...สำหรับเหตุการณ์ในอดีตที่คลุมเครือไปด้วยความรู้สึกผิด เรื่องราวที่เขาไม่เคยเล่าให้ฉันฟังจนจบ

เรื่องราวที่เขาเชื่อว่าพิมดาวเคยช่วยชีวิตเขาไว้

สิบปีในชีวิตของฉัน

คืนที่ไม่ได้หลับไม่ได้นอน การเสียสละ การทุ่มเททุกอย่างให้กับงาน...ทั้งหมดนั้นมาจบลงในวินาทีนี้

วินาทีที่เขายกมันไปประเคนให้เธอบนพานเงินพานทอง เพียงเพราะเธออ่อนแอและเขารู้สึกผิด

พิธีมอบรางวัลจบลงอย่างพร่าเลือน ฉันนั่งนิ่งแข็งทื่อจนกระทั่งห้องโถงเริ่มว่างเปล่า

ในที่สุดคเชนทร์ก็เดินมาหาฉัน สีหน้าของเขาอ่านไม่ออก

“คีตา”

ฉันลุกขึ้นยืน เสียงของฉันสงบนิ่งจนน่ากลัว “ทำไมคะพี่เคน”

เขากล้าดียังไงทำหน้าสับสน “มันก็แค่รางวัล ไม่ได้ลดทอนความสามารถของคุณซะหน่อย”

“แต่มันเป็นรางวัลของฉัน” ฉันพูด เสียงสั่นเครือ “มันคือรางวัลสถาปัตยกรรมยอดเยี่ยมแห่งปี คุณจะยกมันให้ใครไปง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้”

“พิมต้องการมันมากกว่า มันเป็นบันไดให้เธอ”

การปัดความทุ่มเททั้งชีวิตของฉันทิ้งอย่างไม่ใยดีของเขา ทำให้เส้นความอดทนของฉันขาดผึง

“เธอต้องการมันเหรอ? แล้วสิ่งที่ฉันต้องการล่ะ? สิ่งที่ฉันสมควรได้รับล่ะ? ฉันทุ่มเทชีวิตสิบปีเพื่อมาถึงจุดนี้! เกียรติของฉัน ชื่อเสียงของฉัน อนาคตของฉัน...นั่นคือสิ่งที่รางวัลนี้เป็นตัวแทน!”

ฉันตัวสั่นจนแทบยืนไม่ไหว คำพูดพรั่งพรูออกมาเหมือนเขื่อนแห่งความเจ็บปวดและทรยศที่พังทลาย

“มันไม่ใช่แค่รางวัล! มันคือทุกสิ่งทุกอย่าง!”

ฉันจุกจนพูดไม่ออก

ชั่ววินาทีหนึ่ง ฉันเห็นบางอย่างวูบไหวในดวงตาของเขา...อาจจะเป็นความรู้สึกผิด

แต่มันก็หายไปเร็วพอๆ กับที่ปรากฏขึ้น

“ผมจะหาอย่างอื่นให้คุณเองคีตา โปรเจกต์ที่ใหญ่กว่านี้ แค่ปล่อยเรื่องนี้ไป”

คำสัญญาที่ว่างเปล่า ดูถูกกันสิ้นดี

เขาไม่เข้าใจ เขาไม่เคยใส่ใจ

“ฉันไม่ต้องการให้คุณหาอะไรให้” ฉันพูด เสียงแผ่วลงจนเกือบเป็นกระซิบ “ฉันหามาได้ด้วยตัวเอง”

ทันใดนั้น เสียงใสๆ ก็ดังขึ้น

“พี่เคน!”

พิมดาวที่กำลังกอดถ้วยรางวัลสีทองหนักอึ้งวิ่งมาหาเรา

เธอโผเข้ากอดคอคเชนทร์ ไม่แม้แต่จะชายตามองฉัน

เธอผละออกมา ดวงตาเป็นประกาย “พิมไม่อยากจะเชื่อเลย ขอบคุณนะคะ ขอบคุณ ขอบคุณจริงๆ!”

ใบหน้าของคเชนทร์อ่อนโยนลงเมื่อมองเธอ เขาปัดผมเธอทัดหู

“พิมสมควรได้รับมัน ความสามารถของพิมสมควรได้รับการมองเห็น”

สมควรได้รับมัน...คำพูดนั้นดังก้องอยู่ในห้องโถงที่ว่างเปล่า เหมือนเสียงหัวเราะเยาะเย้ยหยัน

เธอไม่ได้อดหลับอดนอนเพื่อขัดเกลาแบบแม้แต่คืนเดียว

เธอไม่ได้ต่อสู้เพื่อทุกเส้นสาย ทุกมุม ทุกเศษเสี้ยวของจิตวิญญาณที่ฉันทุ่มเทลงไป

เธอแค่ร้องไห้...แล้วเขาก็ทำให้ฝันของเธอเป็นจริง

ฉันทนดูต่อไปอีกวินาทีเดียวก็ไม่ไหว

ฉันหันหลังเดินจากไป ปล่อยให้เสียงพูดคุยอย่างมีความสุขของพวกเขาสองคนไล่หลังฉันออกไปสู่ค่ำคืนที่หนาวเหน็บ

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ Shelby Stonich

ข้อมูลเพิ่มเติม
ถูกอัลฟ่าของฉันปฏิเสธ แต่ถูกมงกุฎของฉันทวงคืน

ถูกอัลฟ่าของฉันปฏิเสธ แต่ถูกมงกุฎของฉันทวงคืน

มนุษย์หมาป่า

5.0

คู่แท้ของฉัน อัลฟ่าธาม กำลังจัดพิธีตั้งชื่ออันศักดิ์สิทธิ์ให้ทายาทของเขา ปัญหามีอยู่เรื่องเดียว... เขากำลังฉลองให้กับลูกที่เกิดกับลิตา หมาป่าไร้ฝูงที่เขาพาเข้ามาในฝูงของเรา ส่วนฉัน คู่แท้ตัวจริงของเขาที่กำลังตั้งท้องทายาทของเขาได้สี่เดือน กลับเป็นคนเดียวที่ไม่ได้รับเชิญ เมื่อฉันไปเผชิญหน้ากับเธอ เธอกลับใช้เล็บข่วนแขนตัวเองจนเลือดออก แล้วกรีดร้องว่าฉันทำร้ายเธอ ธามเห็นการแสดงของเธอก็ไม่แม้แต่จะมองฉัน เขาคำรามลั่น ใช้คำสั่งอัลฟ่าบีบบังคับให้ฉันจากไป พลังแห่งสายใยผูกพันของเราถูกบิดเบือนให้กลายเป็นอาวุธที่หันกลับมาทำร้ายฉันเอง ต่อมา เธอทำร้ายฉันจริงๆ จนฉันล้มลง ขณะที่เลือดเริ่มซึมออกมาจากชุดของฉัน คุกคามชีวิตลูกของเรา เธอกลับเหวี่ยงลูกของตัวเองลงบนพรมแล้วกรีดร้องว่าฉันพยายามจะฆ่าลูกของเธอ ธามพุ่งเข้ามา เขาเห็นฉันจมกองเลือดอยู่บนพื้น แต่เขากลับไม่ลังเลเลยสักนิด เขาช้อนลูกของลิตาที่กำลังร้องลั่นขึ้นมาในอ้อมแขน แล้ววิ่งออกไปตามหมอทันที ทิ้งให้ฉันกับทายาทที่แท้จริงของเขานอนรอความตาย แต่ขณะที่ฉันนอนอยู่ตรงนั้น เสียงของแม่ก็ดังขึ้นในหัวผ่านกระแสจิตของเรา คนของครอบครัวกำลังรอฉันอยู่นอกเขตแดนแล้ว เขากำลังจะได้รู้ว่าโอเมก้าที่เขาเขี่ยทิ้ง แท้จริงแล้วคือเจ้าหญิงของฝูงที่ทรงพลังที่สุดในโลก

การทรยศของเขา ปลดปล่อยพลังที่แท้จริงของเธอ

การทรยศของเขา ปลดปล่อยพลังที่แท้จริงของเธอ

โรแมนติก

5.0

ตลอดห้าปีที่ผ่านมา ฉันคือผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จ คือสถาปนิกเงาผู้ออกแบบเส้นทางอาชีพอันรุ่งโรจน์ของคิน แฟนของฉัน ฉันคือ “ออร่า” ผู้สร้างซอฟต์แวร์พันล้านของบริษัทเราโดยไม่มีใครรู้ตัวตน และฉันใช้อิทธิพลที่ซ่อนไว้ผลักดันให้เขาได้เป็นหัวหน้าโปรเจกต์ดาวรุ่งในเมืองใหม่ที่ห่างออกไปกว่าพันกิโลเมตร ฉันทำทุกอย่างเพื่อเราสองคน เพื่ออนาคตที่เราควรจะสร้างมันขึ้นมาด้วยกัน แต่เมื่อฉันย้ายไปที่ออฟฟิศของเขาเพื่อทำเซอร์ไพรส์ ฉันกลับพบว่าเขากำลังคลอเคลียอยู่กับผู้ช่วยคนใหม่ของเขา คีร่า...ผู้หญิงคนเดียวกับที่ฉันเห็นซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ของเขาและหัวเราะร่าเริงในวิดีโอเมื่อไม่กี่วันก่อน เขาเรียกเธอว่า “คู่หูปีนผา” เป็นแค่เพื่อน ไม่ได้มีอะไรเกินเลย แล้วเธอก็ทำพลาดครั้งใหญ่ที่ทำให้บริษัทเสียหายหลายสิบล้าน เมื่อฉันเผชิญหน้ากับเธอ คินกลับไม่เอาเรื่อง เขาปกป้องเธอ ต่อหน้าผู้บริหารทั้งชั้น เขาหันมาเล่นงานฉัน โยนความผิดทั้งหมดมาให้ฉัน “ถ้าทนแรงกดดันที่นี่ไม่ไหว” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันที่เต็มไปด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ “ก็กลับสำนักงานใหญ่ไปเลยไป๊” ผู้ชายที่ฉันสร้างชีวิตทั้งชีวิตให้ กำลังไล่ฉันออกเพื่อปกป้องผู้หญิงคนอื่น และในวินาทีที่โลกของฉันพังทลายลงตรงหน้า เสียงลิฟต์ก็ดังขึ้น CTO ของเราก้าวออกมา สายตาของเขากวาดมองใบหน้าที่เปื้อนน้ำตาของฉัน สลับกับใบหน้าเดือดดาลของคิน เขามองตรงไปที่แฟนของฉัน น้ำเสียงของเขาเงียบสงบจนน่าขนลุก “คุณกล้าดียังไงมาพูดกับเจ้าของบริษัทนี้ด้วยน้ำเสียงแบบนั้น”

ราคาของรักที่ไม่ได้เอ่ย

ราคาของรักที่ไม่ได้เอ่ย

โรแมนติก

5.0

หกปีก่อน ฉันทำลายผู้ชายที่ฉันรักที่สุดเพื่อปกป้องเขา แต่วันนี้ เขากลับเดินเข้ามาในชีวิตฉันอีกครั้ง เพื่อพรากสิ่งเดียวที่ฉันเหลืออยู่ไป ฉันกำลังจะตายด้วยโรคลูคีเมีย มีชีวิตอยู่ได้อีกไม่กี่เดือน ความปรารถนาเดียวของฉันคือการได้ใช้เวลาที่เหลืออยู่กับคีน ลูกสาวของฉัน แต่ฉันกลับถูกฟ้องร้องสิทธิ์ในการเลี้ยงดูโดยน้องสาวของสามีในนามผู้ล่วงลับ เธอกรรโชกทรัพย์สินมหาศาลที่ฉันไม่มีวันหามาให้ได้ แล้วทนายฝ่ายตรงข้ามก็เดินเข้ามา เขาคือภีม เขายืนนิ่งเฉย ใบหน้าเรียบสนิทราวกับสวมหน้ากาก ขณะที่ลูกความของเขาตบหน้าฉันอย่างแรง เขาขู่ว่าจะพรากลูกสาวไปจากฉัน ตราหน้าว่าฉันเป็นแม่ที่ไม่ดีพอ “เซ็นซะ” เขาพูด น้ำเสียงเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง “ไม่อย่างนั้นเราจะได้เห็นดีกันในศาล และผมจะเอาทุกอย่างไปจากคุณ เริ่มจากลูกสาวของคุณ” เขาไม่รู้ว่าคีนคือลูกของเขา เขาไม่รู้ว่าฉันกำลังจะตาย เขารู้แค่ว่าเขาเกลียดฉัน และตอนนี้เขาก็มีครอบครัวใหม่แล้ว กับผู้หญิงคนเดียวกับที่ครอบครัวของเธอเคยทำลายครอบครัวของฉันจนพินาศ ฉันยอมสละทุกอย่างเพื่อปกป้องเขา ผลักไสเขาออกไปให้ไกลด้วยคำโกหกที่แสนโหดร้ายเพื่อให้เขามีอนาคต แต่การเสียสละของฉันกลับเปลี่ยนเขาให้กลายเป็นปีศาจ และตอนนี้เขาก็คืออาวุธที่กำลังจะถูกใช้เพื่อทำลายฉันให้ย่อยยับ เพื่อปกป้องลูกสาว ฉันยอมสละเงินค่ารักษาที่อาจช่วยยืดชีวิตฉันออกไป แล้วส่งเธอไปให้ไกลแสนไกล ในขณะที่เขาเฉลิมฉลองการเกิดของลูกคนใหม่ที่ชั้นบนของโรงพยาบาล ฉันกลับนอนตายอย่างเดียวดายบนเตียงผู้ป่วย แต่ฉันได้ทิ้งจดหมายไว้ให้เขาฉบับหนึ่ง จดหมายที่จะแผดเผาโลกอันสมบูรณ์แบบของเขาให้มอดไหม้เป็นเถ้าถ่าน

จาก ภรรยาผู้ถูกทอดทิ้ง สู่ ทายาทหญิงผู้ทรงอำนาจ

จาก ภรรยาผู้ถูกทอดทิ้ง สู่ ทายาทหญิงผู้ทรงอำนาจ

มหาเศรษฐี

5.0

ชีวิตแต่งงานของฉันพังทลายลงในงานกาลาการกุศลที่ฉันเป็นคนจัดขึ้นมาเองกับมือ วินาทีหนึ่ง ฉันคือภรรยาผู้มีความสุขและกำลังตั้งครรภ์ของเก้า สุวรรณกิจ เจ้าพ่อวงการเทคโนโลยี วินาทีต่อมา หน้าจอโทรศัพท์ของนักข่าวคนหนึ่งก็ประกาศให้โลกรู้ว่าเขากับพราว นิธิวัฒน์ รักแรกในวัยเด็กของเขา กำลังจะมีลูกด้วยกัน ฉันมองข้ามห้องไป เห็นพวกเขาสองคนยืนอยู่ด้วยกัน มือของเก้าวางอยู่บนท้องของพราว นี่ไม่ใช่แค่การนอกใจ แต่มันคือการประกาศต่อสาธารณะที่ลบตัวตนของฉันและลูกในท้องของเราให้หายไป เพื่อปกป้องการเปิดขายหุ้น IPO มูลค่าหลายหมื่นล้านของบริษัท เก้า แม่ของเขา หรือแม้กระทั่งพ่อแม่บุญธรรมของฉันเอง ก็ร่วมมือกันหักหลังฉัน พวกเขาย้ายพราวเข้ามาอยู่ในบ้านของเรา บนเตียงของฉัน ปฏิบัติกับเธอราวกับเป็นราชินี ในขณะที่ฉันกลายเป็นนักโทษ พวกเขาตราหน้าว่าฉันเป็นคนสติไม่ดี เป็นภัยต่อภาพลักษณ์ของครอบครัว พวกเขาใส่ร้ายว่าฉันนอกใจ และกล่าวหาว่าลูกในท้องของฉันไม่ใช่ลูกของเขา คำสั่งสุดท้ายนั้นโหดร้ายเกินกว่าจะคิดฝัน...ให้ฉันไปทำแท้ง พวกเขาขังฉันไว้ในห้องและนัดวันผ่าตัดเรียบร้อย พร้อมขู่ว่าจะลากฉันไปที่นั่นถ้าฉันขัดขืน แต่พวกเขาทำพลาดไปอย่างหนึ่ง... พวกเขายอมคืนโทรศัพท์ให้ฉันเพื่อหวังจะปิดปากฉันไว้ ฉันแสร้งทำเป็นยอมแพ้ แล้วใช้โอกาสสุดท้ายโทรออกไปยังเบอร์ที่ฉันเก็บซ่อนไว้มานานหลายปี... เบอร์โทรศัพท์ของพ่อผู้ให้กำเนิดของฉัน อนันต์ ธีรวงศ์ ประมุขของตระกูลที่ทรงอิทธิพลมากพอที่จะเผาโลกทั้งใบของสามีฉันให้มอดไหม้เป็นจุณได้

เขาทรยศ รักเธอไม่สั่นคลอน

เขาทรยศ รักเธอไม่สั่นคลอน

สมัยใหม่

5.0

ในวันเกิดอายุครบ 22 ปีของฉัน อนาคตทั้งชีวิตอยู่ในกำมือของฉันแล้ว ทุนการศึกษาอันทรงเกียรติจากเคมบริดจ์ ที่ฉันใช้เงินเก็บทั้งชีวิตแลกมา แต่พี่ชายของฉันกลับตัดสินใจว่าอนาคตนั้นควรเป็นของเอวา น้องสาวบุญธรรมของเรา พวกเขาเอาเงินของฉันไปทุกบาททุกสตางค์เพื่อจ่ายค่าศัลยกรรมความงาม "ฉุกเฉิน" ของเธอ เมื่อฉันโวยวาย พวกเขากลับด่าว่าฉันเห็นแก่ตัวและใจดำ "ถ้าแกไม่มีความเมตตา" เจตน์ พี่ชายของฉันพูดเย้ยหยัน "ก็ไสหัวออกไป" พวกเขาเลือกน้ำตาจระเข้ของคนโกหก มากกว่าความฝันของน้องสาวแท้ๆ หลายวันต่อมา ขณะที่พวกเขาไปเที่ยวพักผ่อนสุดหรูที่มัลดีฟส์ ทริปที่พวกเขาเคยสัญญาว่าจะพาฉันไป ฉันก็ได้เห็นรูปถ่าย เอวายิ้มอย่างสดใส ไร้รอยแผลเป็น อยู่ระหว่างพี่ชายที่น่ารักทั้งสองของฉัน อนาคตของฉันถูกแลกกับจมูกใหม่ของเธอกับทริปเที่ยวทะเล และแล้วโทรศัพท์ก็ดังขึ้น โครงการวิจัยทางการแพทย์ลับสุดยอดระยะเวลาสิบห้าปี ห้ามติดต่อกับโลกภายนอก สำหรับบางคนมันคือโทษจำคุกตลอดชีวิต แต่สำหรับฉัน มันคือเชือกเส้นสุดท้าย ฉันเก็บของใส่กระเป๋าใบเดียว ทิ้งหลักฐานคำโกหกของเอวาไว้บนโต๊ะให้พี่ชายดู แล้วเดินจากไปตลอดกาล

สามปีรักพลั้ง : เธอไม่กลับมาอีก

สามปีรักพลั้ง : เธอไม่กลับมาอีก

โรแมนติก

5.0

ลี่สิงหยวนมีอาการเสพติดเซ็กส์กำเริบเป็นครั้งแรก แล้วก็เผลอมีอะไรกับเจียงหว่านหนิงโดยไม่รู้ตัว ตลอดสามปีหลังจากนั้น เขาไม่เคยเอ่ยปากสารภาพรัก แต่กลับหลงใหลในร่างกายของเธออย่างถอนตัวไม่ขึ้น เจียงหว่านหนิงคิดว่าเมื่อเวลาผ่านไปนานพอ จะสามารถละลายหัวใจของเขาได้ แต่สิ่งที่ได้รับกลับมา คือข่าวว่าเขากำลังคบกับรุ่นน้องผู้หญิงคนหนึ่ง “ตามจีบเธอมาตั้งนาน ในที่สุดเธอก็ยอมเป็นแฟนฉันสักที” ชายหนุ่มมองเข้าไปในดวงตาของเธอแล้วพูดว่า “จากนี้ไปเราอย่าติดต่อกันอีกเลย” หลังจากนั้น เจียงหว่านหนิงก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ตามที่เขาต้องการ แต่ลี่สิงหยวนกลับเสียใจ แล้วออกตามหาเธอไปทั่วอย่างคนเสียสติ ชายหนุ่มคุกเข่าลงตรงหน้าเธออย่างต่ำต้อย วิงวอนว่า “หว่านหนิง กลับมาอยู่ข้าง ๆ ฉันได้ไหม?”

หนังสือที่คุณอาจชอบ

มงกุฎเลือด

มงกุฎเลือด

Tepui Frost
5.0

ในชาติก่อน นางได้ต่อสู้เพื่อประเทศชาติเป็นเวลาห้าปี แต่ความดีความชอบทางการทหารกลับถูกน้องหญิงยึดไป คู่หมั้นที่นางรักหมดใจนั้นกลับนิ่งเฉยและร่วมมือกับอีกฝ่ายผลักนางตกลงสู่ห้วงลึกจนต้องเสียชีวิตอย่างน่าสลดใจในคืนที่หนาวเย็น หลังจากได้เกิดใหม่ นางสาบานว่าจะทำให้ทุกคนที่รังแกนางได้รับผลกรรมที่สาสม เมื่อเผชิญหน้ากับครอบครัวที่เสแสร้งและผู้ชายเจ้าชู้ นางยิ้มเยาะ : ความดีความชอบทางทหาร? รางวัล? คู่หมั้น? เอาไปให้หมด นางหันหลังกลับและคุกเข่าในงานเลี้ยงในวังอย่างน่าตกใจโดยชี้ตรงไปยังมุมมืดที่มีอ๋องอวี้นั่งอยู่บนรถเข็น“ขอฝ่าบาททรงโปรดพระราชทานการสมรสระหว่างหม่อมฉันกับอ๋องอวี้เพคะ” ทุกคนต่างตกตะลึง อ๋องอวี้เซียวจือ ขาทั้งสองข้างใช้การไม่ได้และมีนิสัยเย็นชา เป็นคนที่ทุกคนหลีกเลี่ยงเสมือนปีศาจที่มีชีวิต ทุกคนหัวเราะเยาะนางว่าคงบ้าไปแล้ว ถึงรนหาที่ตายเช่นนี้ แต่ไม่มีใครรู้ว่านางเห็นถึงความโดดเด่นและพลังที่ซ่อนอยู่ลึกในตัวชายคนนี้ นางช่วยให้เขาฟื้นฟูความแข็งแกร่งและรักษาขาที่เป็นพิการ เขาสัญญาว่าจะให้ชีวิตที่มั่นคงแก่นางและเป็นที่พึ่งที่แข็งแกร่งที่สุดให้นาง เมื่อน้องหญิงที่แอบอ้างนำความดีความชอบทางทหารของนางไปอวดความเก่งกล้า และแม่แท้ ๆ ยังคงใช้กลอุบายควบคุมชะตากรรมของนาง… นางและอ๋องอวี้ร่วมมือกันวางแผนอย่างรอบคอบทุกขั้นตอน เปิดโปงกลโกงและแสดงความกล้าหาญในสนามรบ! จนกระทั่งอ๋องอวี้ยืนขึ้นได้อีกครั้งและมีอำนาจครอบครองราชสำนัก จนกระทั่งนางแสดงตราประทับที่แท้จริงข และให้ทหารทั้งหลายยอมรับ ทุกคนเพิ่งรู้สึกตระหนักว่า คนที่พวกเขาเคยทิ้งไปไม่ต่างจากขยะนั้น ทั้งคู่ได้จับมือกันแล้วครองแผ่นดินไว้ด้วยแล้ว

ซุ่ยเสียนสะใภ้ยอดกตัญญู

ซุ่ยเสียนสะใภ้ยอดกตัญญู

กาสะลอง
5.0

“ดูจากภายนอกกลีบสาวของเจ้าช่างงดงามยิ่งนัก ดูเอิบอิ่มเปล่งปลั่งสมบูรณ์ไร้ที่ติติง แต่ก็เป็นเพียงการมองด้วยสายตา ถ้าอยากให้รู้แน่ชัด… ข้าต้องตรวจภายในโดยละเอียด” ซินแสเคยเห็นอวัยวะเพศของสตรีมาเยอะ แต่ยังไม่เคยเห็นว่าของใครจะงดงามเหมือนของซุ่ยเสียน “สวย… กลีบของเจ้าสวยมาก… ” ซินแสตวัดลิ้นเลียริมฝีปากด้วยความลืมตัว ตายังจ้องมองร่องสวาทเป็นพูนูนขึ้นมาท่ามกลางเส้นไหมสีดำระยับโอบล้อมยวงงามเอาไว้ “ขอข้าตรวจดูภายใน… ” ทันทีที่ซินแสพูดจบ… ซุ่นเสียนก็มีอันต้องร้องครางออกมา เพราะว่าการตรวจภายในของซินแสนั้นคือการก้มลงปาดชิวหาลากเลียเสยขึ้นเป็นจังหวะยาวๆ ตามรูปทรงของกลีบสาวที่กำลังเปิดเปลือยอยู่ตรงหน้า แพล่บ… แพล่บ… แพล่บ… แพล่บ… เสียงปลายลิ้นสากร้อนทั้งปาดเลียและไชชอน จ้วงทะลวงเข้าใส่ผนังเนื้อนุ่มอ่อนของโพรงถ้ำฉ่ำหวาน “อู้วววว… ” ซุ่ยเสียนคราง ลีลาลงลิ้นของซินแสทำเอานางเสียวสะท้าน บิดกายไปมาด้วยความสยิว สองมือขยุ้มผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่น ง่ามขาแอ่นร่อนขึ้นรับปลายลิ้นสากร้อน เฉาะรัวเข้าใส่กลีบดอกไม้งามของนางไม่ยั้ง ฉั่ว… ฉั่ว… ฉั่ว… ฉั่ว… ฉั่ว… เสียงปลายลิ้นสาก เสียบรัวเข้าใส่ร่องกลีบของซุ่ยเสียนอย่างเมามัน บางครั้งลิ้นก็ตั้งลำแข็ง แทงเข้ามาสุดโคนลิ้น เลียกินคราบคาวน้ำหอยที่หลั่งซ่านออกมาอย่างไม่อาจสะกดกลั้นเอาไว้ได้

Sign on love   เดิมพันรัก มาเฟียร้าย

Sign on love เดิมพันรัก มาเฟียร้าย

Me'JinJin
5.0

Sign on love ❤️ เดิมพันรัก มาเฟียร้าย กรรฐ์ กวีวัธน์ พิสิฐกุลวัตรดิลก มาเฟียในคราบชุดกาวน์ที่ยอมสลัดคราบผู้ชายเย็นชากระโจนเข้าสู่หลุมพรางของเธอ เธอชอบเขา...เขารู้ แล้วที่เขาชอบเธอ...เธอนั้นรู้หรือยัง ? มีน มินตรา อดิพัทธ์เรืองรัตนกุล ดารานางแบบสาวสวยชื่อดังที่คนชอบมองว่าหยิ่งแท้จริงแล้วนิสัยดี จริงใจ รักเพื่อนฝูง กล้าได้กล้าเสีย โบราณบอกเอาไว้ว่ามารยาหญิงมีร้อยเล่มเกวียนถ้าอย่างนั้นเธอก็จะของัดมาสักเล่มเพื่อยั่วเขาให้ตกหลุมพรางของเธอก็แล้วกัน เขาชอบเธอ...เธอไม่เคยรู้ แล้วที่เธอชอบเขา...เขารู้หรือยัง ?

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ