5.0
ความคิดเห็น
119
ชม
10
บท

ในปีที่ห้าของการแต่งงาน ที่ตลาดนัดวัวควาย ฉันเห็นสามีของฉันอยู่กับลูกพี่ลูกน้อง—ผู้หญิงที่ใครๆ ก็คิดว่าตายไปแล้วเมื่อห้าปีก่อน ในอ้อมแขนของเธอ คือลูกชายของพวกเขาสองคน ฉันเพิ่งมารู้ในวินาทีนั้นว่าชีวิตแต่งงานทั้งหมดของฉันเป็นเรื่องโกหก เป็นแค่ฉากบังหน้าที่สามีและคุณย่าแท้ๆ ของฉันสร้างขึ้น เพื่อปกป้องผู้หญิงที่เคยพยายามจะฆ่าฉัน ฉันไม่ใช่ภรรยา ฉันเป็นแค่ข้ออ้างให้เขามี άλλοibi ในวันที่พวกเขาวางแผนจะวางยาฉันเพื่อไปฉลองวันเกิดลูกชายกันอย่างมีความสุข ฉันเซ็นยกมรดกทุกบาททุกสตางค์ของตระกูล ยื่นฟ้องหย่า และหายตัวไปตลอดกาล

บทที่ 1

ในปีที่ห้าของการแต่งงาน ที่ตลาดนัดวัวควาย ฉันเห็นสามีของฉันอยู่กับลูกพี่ลูกน้อง—ผู้หญิงที่ใครๆ ก็คิดว่าตายไปแล้วเมื่อห้าปีก่อน

ในอ้อมแขนของเธอ คือลูกชายของพวกเขาสองคน

ฉันเพิ่งมารู้ในวินาทีนั้นว่าชีวิตแต่งงานทั้งหมดของฉันเป็นเรื่องโกหก เป็นแค่ฉากบังหน้าที่สามีและคุณย่าแท้ๆ ของฉันสร้างขึ้น เพื่อปกป้องผู้หญิงที่เคยพยายามจะฆ่าฉัน

ฉันไม่ใช่ภรรยา ฉันเป็นแค่ข้ออ้างให้เขามี άλλοibi

ในวันที่พวกเขาวางแผนจะวางยาฉันเพื่อไปฉลองวันเกิดลูกชายกันอย่างมีความสุข ฉันเซ็นยกมรดกทุกบาททุกสตางค์ของตระกูล ยื่นฟ้องหย่า และหายตัวไปตลอดกาล

บทที่ 1

มุมมองของพราว:

ในปีที่ห้าของการแต่งงาน ที่ตลาดนัดวัวควาย ฉันเห็นเมียน้อยของสามี—ผู้หญิงที่ใครๆ ก็เชื่อว่าตายไปแล้วเมื่อห้าปีก่อน

เธอยืนอยู่อีกฟากของคอกประมูล ในอ้อมแขนมีเด็กชายผมบลอนด์ตัวน้อย มืออีกข้างก็กุมประสานกับคิน สามีของฉันอย่างสนิทสนม

เธอชื่อมินนี่ ลูกพี่ลูกน้องของฉันเอง เมื่อห้าปีก่อน เธอพยายามจะฆ่าฉันโดยวางแผนให้วัวแตกตื่นวิ่งเข้าใส่ พอแผนล้มเหลว เธอก็ถูกปล่อยข่าวว่าฆ่าตัวตายเพราะรู้สึกผิด

อย่างน้อย นั่นก็คือสิ่งที่พวกเขาบอกฉัน

เสียงยานคางของคนขานราคา เสียงร้องของวัวควาย เสียงจอแจของผู้คน—ทุกอย่างเงียบหายไปราวกับมีคนกดสวิตช์ปิด โลกทั้งใบของฉันบีบอัดลงเหลือเพียงภาพเดียวที่แผดเผาใจ ภาพของคนสามคน ที่ดูเหมือนครอบครัวปกติสุขสันต์ อาบไล้ด้วยแสงแดดร้อนระอุของทุ่งกว้างในโคราช

ฉันรีบหลบหลังเสาไม้ขนาดใหญ่ ความหวาดกลัวเยียบเย็นเลื้อยขึ้นมาตามสันหลัง

เสียงหวานปานน้ำผึ้งของมินนี่ลอยข้ามมา เจือความ得意的ที่เธอไม่คิดจะปิดบัง

“ที่รัก ฉันไม่รู้จะขอบคุณพี่ยังไงดี ทั้งพี่แล้วก็คุณย่า ถ้าไม่ใช่เพราะสองคน ฉันคงเน่าตายในคุกไปแล้ว”

คุณย่า... คุณหญิงลดา ประมุขแห่งไร่ภักดีดำรง

เหมือนมีมือเย็นเฉียบมาบีบรัดหัวใจของฉันจนหายใจไม่ออก

เสียงทุ้มนุ่มของคินดังตามมา—เสียงที่ฉันเคยรัก “อย่าคิดมากน่า ตอนนั้นสถานการณ์มันบังคับ คุณย่าต้องทำลายหลักฐานทิ้ง มันเป็นทางเดียว ทำไมเธอคิดว่าท่านซื้อไร่ข้างๆ ให้ล่ะ ก็เพื่อให้เราได้เจอกันไง”

“ฉันก็ยังรู้สึกผิดกับพราวอยู่นะ” มินนี่พูด น้ำเสียงเสแสร้งแกล้งเห็นใจ “ต้องทนแต่งงานกับยัยนั่นมาตั้งห้าปี พี่ลำบากมากเลยนะ”

“ไม่เป็นไรเลย ขอแค่มีเธอกับวิน” เสียงของคินเปี่ยมไปด้วยความรักใคร่บูชา “คิดซะว่ามันเป็นการไถ่โทษของพี่ เป็นวิธีที่พี่จะแก้ไขทุกอย่าง ขอแค่เธอกับลูกสบายดี พี่ทนได้ทุกอย่าง”

เขาโน้มตัวลงจูบหน้าผากของเด็กชายตัวน้อย วินหัวเราะคิกคัก ยกแขนเล็กๆ โอบรอบคอคินแล้วร้องเสียงใส

“พ่อจ๋า”

พ่อจ๋า...

โลกของฉันไม่ได้แค่ร้าว แต่มันพังทลายลงมาอย่างไม่มีชิ้นดี ชีวิตแต่งงานห้าปี บ้านที่ฉันทุ่มเททั้งชีวิตและจิตใจ สามีที่ฉันรักอย่างสุดหัวใจ—ทั้งหมดเป็นเรื่องโกหก เป็นเครื่องมือปกปิดอาชญากรรม ฉันไม่ใช่ภรรยาของเขา ฉันเป็นแค่ข้ออ้าง เป็นการไถ่โทษที่มีชีวิตและลมหายใจของเขา

พวกเขายืนคุยกันอีกครู่หนึ่ง วางแผนสำหรับอีกไม่กี่วันข้างหน้า—ซึ่งเป็นวันครบรอบการ "ตาย" ของมินนี่ คินกับคุณย่าจะใช้ข้ออ้างว่าไป "เยี่ยมหลุมศพ" เพื่อไปร่วมงานวันเกิดของวินที่ไร่ของมินนี่

ขาฉันอ่อนแรงทรุดลงกับพื้นไม้หยาบๆ ของเสา ร่างกายสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ท้องไส้ปั่นป่วน ชีวิตที่ฉันเคยคิดว่าเป็นของฉันมันเป็นแค่เรื่องตลก และฉันคือตัวตลกในเรื่องนั้น

ทันใดนั้น โทรศัพท์ของฉันก็สั่น หน้าจอขึ้นชื่อว่า “คุณย่า”

ฉันกดรับด้วยมือที่สั่นเทา เสียงทรงอำนาจที่คุ้นเคยของคุณหญิงลดาดังลอดมา

“พราว อยู่ไหนลูก คนเยอะแยะ อย่าเดินไปไหนไกล”

น้ำเสียงของท่านเจือความห่วงใย แต่ตอนนี้ฉันได้ยินความจริงที่ซ่อนอยู่ มันคือความกลัว ท่านไม่ได้กลัวฉันหลงทาง ท่านกลัวว่าฉันจะไปเจอมินนี่เข้า กลัวว่าเรื่องโกหกสุดสมบูรณ์แบบและเลวร้ายของท่านจะถูกเปิดโปง

ฉันสูดหายใจลึกๆ พยายามปั้นเสียงให้เป็นปกติ

“พราวสบายดีค่ะคุณย่า พอดีมาดูวัวพ่อพันธุ์อยู่ค่ะ ปีนี้สวยๆ ทั้งนั้นเลย”

ปลายสายเงียบกริบไปชั่วอึดใจ ก่อนที่เสียงของคุณหญิงลดาจะกลับมาอีกครั้ง แหลมด้วยความตื่นตระหนก

“อยู่ตรงนั้นนะ! อย่าไปไหน! เดี๋ยวจะให้ตาคินไปรับเดี๋ยวนี้!”

สายตัดไปทันที

ไม่ถึงสองนาทีต่อมา ร่างสูงของคินก็ปรากฏตัวตรงหน้า ใบหน้าหล่อเหลาของเขาเคร่งขรึม พยายามซ่อนความตื่นตระหนกเอาไว้ น้ำเสียงมีทั้งความห่วงใยจอมปลอมและตำหนิ

“มาทำอะไรตรงนี้เนี่ย พี่หาตั้งนาน... แล้วนี่... เจอใครรู้จักบ้างรึเปล่า”

ฉันเงยหน้ามองเขา มองเข้าไปในดวงตาที่ฉันเคยคิดว่ามีโลกทั้งใบอยู่ในนั้น ฉันกล้ำกลืนเสียงกรีดร้องที่จุกอยู่ตรงลำคอ แล้วฝืนยิ้มออกมา ยิ้มที่เปราะบางจนรู้สึกเหมือนมันจะทำให้ใบหน้าฉันแตกเป็นเสี่ยงๆ

“ไม่เจอใครเลยค่ะ... พราวแค่... คิดถึงพี่”

เขาผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด ความตึงเครียดบนบ่าคลายลงขณะที่เขาดึงฉันเข้าไปกอด

ฉันยอมให้เขากอด ฉันซบหน้ากับอกเขา ในสภาพที่เหมือนซากปรักหักพังที่เงียบงันและเย็นชา ปล่อยให้เขาพาฉันกลับบ้าน

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ Earvin Neill

ข้อมูลเพิ่มเติม
ภรรยาสุดที่รัก นายน้อยฟู่ทุ่มเทสุดหัวใจ

ภรรยาสุดที่รัก นายน้อยฟู่ทุ่มเทสุดหัวใจ

โรแมนติก

5.0

หลังจากตั้งครรภ์สิบเดือนและกลับมา คุณพ่อเสียชีวิตอย่างน่าสลด คู่หมั้นและน้องเลี้ยงร่วมมือกันไล่เธอออกจากตระกูลมู่ สามปีต่อมา เมื่อกลับมาอีกครั้ง เพื่อเอาบ้านที่คุณพ่อทิ้งไว้คืนมา เธอจำเป็นต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับชายผู้มีอำนาจคนนั้น แต่กลับถูกเขาบีบจนมุม ชายคนนั้นมองเธอด้วยสายตาเร่าร้อน “คิดจะยั่วยวนฉันเหรอ? ” เธอตัวสั่น “คุณฟู่ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะล่วงเกินคุณ...” พูดกันดิบดีว่าแต่งงานหลอก ๆ ทำไมเขาถึงรุกเข้ามาไม่หยุด? เธอหน้าแดง แต่เขากลับไม่สนใจ เลิกคิ้วมองเธอด้วยความสนใจ “ลูกก็มีแล้ว ยังจะสงวนท่าทีอะไรอีก? ” เด็กน้อยน่ารักข้าง ๆ ดึงมือของเธอพร้อมกับกะพริบตาปริบ ๆ พูดว่า “คุณแม่ รีบมีน้องชายให้หนูเล่นด้วยเร็ว ๆ !”

อัลฟ่าเซ็นใบปฏิเสธฉัน โดยไม่ตั้งใจ

อัลฟ่าเซ็นใบปฏิเสธฉัน โดยไม่ตั้งใจ

มนุษย์หมาป่า

5.0

สามปีเต็มที่ฉันอยู่ในสถานะคู่แท้ของอัลฟ่าลอเรนซ์ ตำแหน่งที่เขาไม่เคยให้เกียรติเลยสักครั้ง เขารักผู้หญิงอีกคน... โรสลิน ส่วนฉันเป็นแค่ตัวคั่นเวลาที่น่ารำคาญซึ่งเขาปฏิเสธที่จะประทับตราตีคู่ ในคืนที่พ่อของฉันกำลังจะสิ้นใจ ฉันวิงวอนขอร้องให้เขานำยาช่วยชีวิตที่เคยสัญญาไว้มาให้ แต่เขาอยู่กับโรสลิน ฉันได้ยินเสียงหัวเราะของหล่อนดังแทรกเข้ามาก่อนที่เขาจะตัดสายโทรจิตทิ้ง "เลิกก่อกวนฉันด้วยเรื่องไร้สาระซะที" เขาคำรามใส่ จากนั้นคนรักของเขาก็แกล้งป่วย ดึงตัวหมออาวุโสทุกคนไปจากข้างกายพ่อของฉัน พ่อสิ้นใจในขณะที่คู่แท้ของฉันกำลังเลือกชุดทักซิโด้อยู่กับผู้หญิงอีกคน ชีวิตของพ่อกลายเป็น "เรื่องไร้สาระ" ในสายตาของผู้ชายที่ควรจะเป็นครึ่งชีวิตของฉัน ด้วยความหลงใหลในตัวผู้หญิงคนนั้น เขากลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในเหตุฆาตกรรม แต่เขาไม่รู้เลยว่าฉันทำอะไรลงไป... หลายวันก่อนหน้านั้น ขณะที่เขากำลังวุ่นอยู่กับสายจากหล่อน ฉันแอบสอดกระดาษแผ่นหนึ่งเข้าไปในกองเอกสารหนาเตอะ เขาเซ็นมันโดยไม่อ่าน และเพียงแค่ตวัดข้อมือ เขาก็ได้ตัดวิญญาณของตัวเองออกจากฉัน... เขาเพิ่งลงนามใน "พิธีกรรมปฏิเสธคู่"

หนังสือที่คุณอาจชอบ

โชคชะตาของพระชายา

โชคชะตาของพระชายา

Raff Madison
4.5

ฉู่ว่านยู ผู้สืบเชื้อสายมาจากตระกูลแพทย์แผนโบราณ มีทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยม ยาที่เธอทำนั้นทุกคนต่างอยากได้ สามารถรักษาได้ทุกโรค แต่กลับไม่คาดคิดว่าจะย้อนยุค กลายเป็นผู้หญิงที่ขี้เหร่ที่สุดในใต้หล้า และยังเอาชนะใจท่านอ๋องด้วย การเริ่มต้นไม่ค่อยดีก็ไม่เป็นไร มาดูกันว่าเธอจะพลิกผันยังไง การแย่งการแต่งงานงั้นเหรอ? เธอทำให้น้องต้องรับบทเรียน แย่งสินเิมดลับมา ให้ชายั่วหญิงร้ายคู่นี้อยู่ด้วยกันตลอดไป ขี้ขลาดเหรอ? เธอจัดการพ่อร้าย สั่งสอนผู้หญิงเสแสร้ง! ขี้เหร่เหรอ? เธอรักษาพิษในตัว และกลายเป็นคนงามอันน่าทึ่ง! ลูกสาวขี้เหร่ของจวนอัครมหาเสนาบดี กลายเป็นผู้สูงส่ง แม้แต่ผู้โหดเหี้ยมบางคนยังหวั่นไหวกับเธอ เมื่อสุดที่รักจะจัดการผู้ใด เขามักจะช่วยเสมอ... แต่น่าเสียดายสุดที่รักคนนั้นไม่มีเขาอยู่ในใจ ฉู่ว่านยู "ออกไป หย่าเลย ผู้ชายมีแต่เป็นภาระของข้าเท่านั้น" เสี่ยวลี่จิงรู้สึกน้อยใจ "ไม่ได้ ข้าให้ครั้งแรกกับเจ้าแล้ว เจ้าต้องรับผิดชอบข้า"

ซุ่ยเสียนสะใภ้ยอดกตัญญู

ซุ่ยเสียนสะใภ้ยอดกตัญญู

กาสะลอง
5.0

“ดูจากภายนอกกลีบสาวของเจ้าช่างงดงามยิ่งนัก ดูเอิบอิ่มเปล่งปลั่งสมบูรณ์ไร้ที่ติติง แต่ก็เป็นเพียงการมองด้วยสายตา ถ้าอยากให้รู้แน่ชัด… ข้าต้องตรวจภายในโดยละเอียด” ซินแสเคยเห็นอวัยวะเพศของสตรีมาเยอะ แต่ยังไม่เคยเห็นว่าของใครจะงดงามเหมือนของซุ่ยเสียน “สวย… กลีบของเจ้าสวยมาก… ” ซินแสตวัดลิ้นเลียริมฝีปากด้วยความลืมตัว ตายังจ้องมองร่องสวาทเป็นพูนูนขึ้นมาท่ามกลางเส้นไหมสีดำระยับโอบล้อมยวงงามเอาไว้ “ขอข้าตรวจดูภายใน… ” ทันทีที่ซินแสพูดจบ… ซุ่นเสียนก็มีอันต้องร้องครางออกมา เพราะว่าการตรวจภายในของซินแสนั้นคือการก้มลงปาดชิวหาลากเลียเสยขึ้นเป็นจังหวะยาวๆ ตามรูปทรงของกลีบสาวที่กำลังเปิดเปลือยอยู่ตรงหน้า แพล่บ… แพล่บ… แพล่บ… แพล่บ… เสียงปลายลิ้นสากร้อนทั้งปาดเลียและไชชอน จ้วงทะลวงเข้าใส่ผนังเนื้อนุ่มอ่อนของโพรงถ้ำฉ่ำหวาน “อู้วววว… ” ซุ่ยเสียนคราง ลีลาลงลิ้นของซินแสทำเอานางเสียวสะท้าน บิดกายไปมาด้วยความสยิว สองมือขยุ้มผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่น ง่ามขาแอ่นร่อนขึ้นรับปลายลิ้นสากร้อน เฉาะรัวเข้าใส่กลีบดอกไม้งามของนางไม่ยั้ง ฉั่ว… ฉั่ว… ฉั่ว… ฉั่ว… ฉั่ว… เสียงปลายลิ้นสาก เสียบรัวเข้าใส่ร่องกลีบของซุ่ยเสียนอย่างเมามัน บางครั้งลิ้นก็ตั้งลำแข็ง แทงเข้ามาสุดโคนลิ้น เลียกินคราบคาวน้ำหอยที่หลั่งซ่านออกมาอย่างไม่อาจสะกดกลั้นเอาไว้ได้

ลบไม่ได้ช่วยให้ลืม

ลบไม่ได้ช่วยให้ลืม

rabb
5.0

เซี่ยอวี๋อันชอบเฟิงจี้หานตั้งแต่เด็ก งานแต่งงานที่เธอเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อมานานถึงสามปี แต่เมื่อใกล้ถึงวันแต่งงาน เขากลับพารักแรกกลับ เซี่ยอวี๋อันรู้ดีว่าทุกอย่างจบสิ้นแล้ว ความรักที่เกิดจากการอยู่ด้วยกันนานๆ การเคารพกันและกัน ทุกอย่างก็แค่การเสแสร้งเท่านั้น เธอตัดสินใจปล่อยมือ ปล่อยเขาไป ในขณะเดียวกันก็ปล่อยตัวเองไปด้วย แต่เมื่อเธอยื่นเอกสารหย่าให้ เขากลับคลั่ง "เซี่ยอวี๋อัน ทำหน้าที่คุณนายเฟิงให้ดี ไม่ต้องคิดเรื่องหย่าเลย" เซี่ยอวี๋อันหัวเราะ "เฟิงจี้หาน ฉันไม่ต้องการอะไรแล้ว รวมถึงนายด้วย"

จากสาวน้อยบ้านนาสู่ภรรยาท่านแม่ทัพ

จากสาวน้อยบ้านนาสู่ภรรยาท่านแม่ทัพ

ประตูฟ้ายั่งยืน
5.0

หลินเจียอีหญิงสาวในศตวรรษที่21ตกตายด้วยโรคระบาด วิญญาณของเธอได้ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของเด็กสาวอายุ14 ที่มีชื่อเดียวกับเธอซึ่งสิ้นใจตายระหว่างเดินทางกลับบ้านเดิมของมารด ********* หลินเจียอีลืมตาตื่นขึ้นมาในสภาพบ้านที่ไม่คุ้นชิน เธอจำได้ว่าก่อนหน้านี้ได้เข้ารักษาตัวจากอาการติดเชื้อโรคระบาดที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง เหตุใดถึงมาโผล่ในบ้านทรงโบราณ รอบกายเธอเต็มไปด้วยผู้คนแต่งตัวล้าสมัย ต่อมาเธอค้นพบว่าตนเองได้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของเด็กสาวอายุ 14 ซึ่งมีชื่อเดียวกันกับเธอ แต่ชะตากรรมของเด็กสาวผู้นี้ช่างน่าสงสารนัก บิดาเพิ่งลาโลก แม่โดนฮุบสมบัติแล้วถูกขับไล่ออกจากตระกูล ต้องระหกระเหินพาเจ้าของร่างที่ถูกทุบตีจนสิ้นใจระหว่างทางกลับมาบ้านเดิมที่แสนยากจนข้นแค้น ****ไม่มีฉากอีโรติก เริ่มล็อกเหรียญตอนที่ 25 ก่อนเข้าไปอ่านเนื้อหานิยายอ่านคำเตือนก่อนนะคะ (สำคัญมาก) 1. กรุณาแสดงความคิดเห็นอย่างสุภาพให้เกียรตินักเขียนและนักอ่านท่านอื่น หากแสดงความคิดเห็นด้วยถ้อยคำหยาบคายไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาในนิยายหรือมุ่งประเด็นด่าทอนักเขียนเพื่อระบายอารมณ์ ความคิดเห็นจะถูกลบออก!! 2. นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน บุคคลและสถานที่ที่เกิดขึ้นไม่มีอยู่จริงในโลก เนื้อหาในนิยายมีทั้งสมเหตุผลและไม่สมเหตุสมผล บางตอนอาจมีฉากที่รุนแรง (ต่อสู้) โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน 3. ตัวละครในนิยายมีทั้งดีและเลวแต่กต่างกันไป โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ห้ามคัดลอกดัดแปลงแก้ไขนิยายเรื่องนี้ทุกกรณี หน่วยเงินตรา 1000 อีแปะ 1 ตำลึงเงิน หน่วยวัดตวงน้ำหนัก 1 ชั่ง 500 กรัม หน่วยเวลา 1 จิบน้ำชา ระยะเวลาที่สั้นมาก ๆ 1 เค่อ 15 นาที 1 ก้านธูป 30 นาที 1 ชั่วยาม 2 ชั่วโมง 12 ชั่วยาม 24 ชั่วโมง ยามจื่อ 23.00-24.59 ยามโฉ่ว 01.00-02.59 ยามอิ๋น 03.00-04.59 ยามเหม่า 05.00-06.59 ยามเฉิน 07.00-08.59 ยามซื่อ 09.00-10.59 ยามอู่ 11.00-12.59 ยามเว่ย 13.00-14.59 ยามเชิน 15.00.16.59 ยาวโหย่ว 17.00-18.59 ยามชวี 19.00-20.59 ยามห้าย 21.00-22.59

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ