Cinderalla' s Virgin งานร้อนสมยอมรัก

Cinderalla' s Virgin งานร้อนสมยอมรัก

มณีริน

5.0
ความคิดเห็น
1.6K
ชม
13
บท

มันช่างน่าอับอายขายขี้หน้าจริงๆ ! นี่ฉันต้องมาติดแหง็กอยู่ในห้องทำงานของคนแปลกหน้า ใน 'สภาพเกือบล่อนจ้อน' !!!

บทที่ 1 บทนำ

แนะนำเรื่อง....

มันช่างน่าอับอายขายขี้หน้าจริงๆ !

นี่ฉันต้องมาติดแหง็กอยู่ในห้องทำงานของคนแปลกหน้า ใน 'สภาพเกือบล่อนจ้อน' มีแค่ชุดชั้นในบางๆ ปกปิดร่างกาย แล้วสถานการณ์ก็ยิ่งแย่หนักลงไปอีก เมื่อ 'ปวิณ' นักธุรกิจหนุ่มเจ้าของห้องที่หล่อและฮอตขนาดที่แค่ยิ้มก็ทำให้ผู้หญิงตบตีกันตายได้ ดันเปิดประตูเข้ามาเห็นสารรูปของฉันแบบเต็มๆตาเสียอีก สิ่งที่ทำได้จึงมีแต่การเก็บเศษใบหน้าของตัวเองแล้วหายตัวไปจากที่นั่น และลบทุกอย่างออกไปจากเมมโมรีให้หมดโดยเร็วที่สุด แต่ทว่า...

“ปะ...ปล่อยฉัน”

“วางใจเถอะ ฉันไม่ใช่สายข่มขืน ถ้าไม่ยินยอมพร้อมใจก็จบ”

“ถ้าฉันเชื่อก็โลกแตกแล้วย่ะ” ฉันขู่ฟ่อ แต่อีกฝ่ายไม่ได้เห็นอาการเหมือนเด็กงอแงในสายตาเลยแม้แต่น้อย ฉันจึงตระหนักแล้วว่าการเหวี่ยงใส่เขาไม่เป็นผลดีเลย จะตีโจรก็ต้องทำให้โจรตายใจ ฉันจึงเลือกใช้น้ำเสียงใหม่ แต่ก็อายมากๆ จนพูดตะกุกตะกักและหลบตาไปทางอื่น “ดะ...ได้โปรดเถอะค่ะ... ยะ...อย่างน้อยก็ขอเสื้อผ้าให้ฉันใส่ได้ไหมคะ... นะคะ”

“แล้วถอดเสื้อผ้าทำไม" เขาขำ แต่ฉันนี่สิ แทบจะแทรกแผ่นดินหนี!

****นิยายเรื่องนี้เป็นงานเก่าหมดสัญญา สนพ. อินเลิฟ และวางจำหน่ายในรูปแบบอีบุ๊คแล้ว ท่านใดที่เคยโหลดซื้อแล้ว สามารถรีเฟรชอัพเดทได้เลยค่ะ (เนื้อหาเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนแปลง)

+++ ผลงานของไรท์มีหลายนามปากกานะคะ เรื่องนี้ใช้นามปากกา Sazaki Aiko จ้า +++

บทนำ

“เงินน่ะเธอก็จะได้ตามสัญญาอยู่แล้ว แต่สิ่งที่เธอต้องจ่ายเพิ่มก็คือเซ็กซ์... ถอดสิ”

น้ำเสียงทุ้มนุ่มของเขากระซิบแผ่วเบาผ่านความมืดสลัว มีเมฆหนาทึบหมุนวนอยู่ด้านนอก ฟ้าส่งเสียงคำรามครั่นครืน ส่องแสงสว่างวาบก่อนจะตามด้วยเสียงฟ้าผ่าดังเปรี้ยง! ช่วงวินาทีนั้นเผยให้เห็นใบหน้าคมเข้มดุจรูปสลัก เย็นชาและดุร้ายราวกับเหยี่ยว รอยยิ้มนั้น... รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความโอหังยังคงระบายอยู่บนริมฝีปาก

ส่วนร่างกายแข็งเครียด... นิ่งสนิท

ร่างกายของฉันสั่นสะท้านและเบือนหน้าไปทางอื่น ฉันเคยฝันถึงเจ้าชายในนิทาน ฝันว่าจะมีใครสักคนโอบกอดฉันไว้อย่างอ่อนโยนและจุมพิตฉันด้วยความรัก... ตลอดกาล... ตลอดไป แต่คืนนี้ฉันค้นพบแล้วว่ามันเป็นแค่ความฝันโง่งม ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าฉันไม่ใช่เจ้าชาย แต่เป็นปีศาจร้ายต่างหาก

ฟ้าผ่าดังโครมอีกครั้ง

“ถอดให้หมด แล้วเราจะได้เริ่มกันสักที”

“ค่ะ” บนโต๊ะตรงหน้าฉันมีถุงยางอนามัยวางอยู่เกลื่อนกลาดนับร้อยๆ ชิ้น มันแปลว่าฉันต้องจำยอมให้เขาใช้ถุงยางเหล่านี้จนหมดก่อน ฉันถึงจะเป็นอิสระ ฉันตัวสั่นเทาก่อนจะหลับตาลงอย่างตัดสินใจ แม้ว่าอยากจะร้องไห้แต่ก็ต้องทนเพราะนี่เป็นทางที่ฉันเลือกเอง ฉันข่มความกลัว ค่อยๆ เปลื้องผ้าออกทีละชิ้นต่อหน้าเขา ความร้อนในห้องพลันร้อนระอุขึ้นทุกลมหายใจ สายตาคมกริบของเขาจับนิ่งอยู่ที่ฉันราวกับสัตว์ร้าย

“ฉะ...ฉันไม่ถอดแล้ว” บราเซียร์ลูกไม้สีขาวหลุดออก เผยให้เห็นโนมเนื้อขาวผ่องล้อแสงจันทร์ แต่ฉันยกมือขึ้นกอดอกไว้ด้วยความไม่สบายใจ และปล่อยโฮออกมาอย่างสุดกลั้น “ได้โปรดเถอะ ปล่อยฉันไปเถอะ”

“สาวน้อย... ดูเหมือนเธอจะชอบเอ่ยคำขอร้องแบบนี้กับฉันเสมอ คงจะไม่ลืมใช่ไหมว่าทุกอย่างเธอเป็นคนเลือกเอง”

“ฉะ...ฉัน...” ฉันพูดอะไรไม่ออก รู้แค่ว่าฉันกลายเป็นเพียงตุ๊กตาบนเตียงของเขาทันทีที่เหรียญถูกดีดขึ้นไปนั่นแหละ ฉันพยายามควบคุมตัวเองไม่ให้กลัว ค่อยๆ ปลดตะขอกระโปรงแล้วรูดลงไปกองที่เท้า ฉันเหลือเพียงอันเดอร์แวร์สีขาวตัวจิ๋ว แววตาของเขาก็ยิ่งฉายแววร้อนแรงเข้มข้นเหมือนตอนที่เราพบกันครั้งแรกไม่มีผิด

“ถอดอีก... ถอดให้หมด” เสียงดุๆ สำทับมา ร่างสูงใหญ่เต็มเปี่ยมด้วยมัดกล้ามของเขาอยู่ในเงามืด นั่งอยู่ตรงโซฟา แววตาที่เป็นประกายในความมืด “ถ้าต้องการเงินก็ต้องแลกด้วยเซ็กซ์”

“ฉะ...ฉันเปลี่ยนใจแล้วค่ะ” ฉันกลัวเขา ผู้ชายคนนี้ทำให้ผู้คนเกรงขามได้เพียงแค่ปรายตามอง อากาศหนักอึ้งจนหายใจไม่ออก สายฝนที่ซัดกระหน่ำรุนแรงยิ่งบีบคั้นให้ฉันหวาดกลัว เขามีบุคลิกแฝงอำนาจชนิดที่ตำรวจเดินสวนกับเขาแล้วยังต้องเป็นฝ่ายหลีกทาง ฉันทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว รีบคว้าเสื้อผ้ามากอดอย่างหวาดหวั่น “ลืมเรื่องข้อเสนอนั่นไปซะเถอะค่ะ ฉะ...ฉันไม่ต้องการเงินของคุณอีกแล้ว”

“เสียใจด้วยนะ... ข้อตกลงของเราว่าไว้อย่างไรก็ต้องเป็นไปตามนั้น ถึงเธอจะไม่รับเงินก็เรื่องเธอ แต่เธอต้องทำให้ฉันพอใจก่อน”

“แล้วเมื่อไหร่เธอถึงจะปล่อยฉัน”

“ก็ต้องลองดูสักครั้งก่อนว่าเธอเด็ดแค่ไหน...

เขาลุกขึ้นเต็มความสูง แล้วค่อยๆ เดินย่างสามขุมเข้ามา ฉันกลัวจนเซถอยหลังชนผนัง มือแกร่งทั้งสองข้างวางทาบลงบนผนัง กักขังฉันไว้ในอ้อมแขนทรงพลัง มีเพียงสิ่งเดียวที่เขาใช้แตะต้องร่างกายของฉันก็คือริมฝีปาก จุมพิต หยอกเย้ายอดอกสีกุหลาบ ปลายนิ้วเกี่ยวขอบกางเกงชั้นในของฉันแล้วดึงลงมาค้างบนหน้าขา เท่านั้นก็เพียงพอแล้วที่จะจุดระเบิดทุกสิ่งทุกอย่างขึ้น

“เธอเปลือยเหมือนคืนแรกที่เราเจอกันเลย...”

มือร้อนผ่าวของเขากอบกุมทรวงอกเปล่าเปลือยเต็มไม้เต็มมือของฉัน หยอกเย้า ลูบไล้และใช้ปลายลิ้นสัมผัสทักทายจนกระทั่งยอดอกของฉันแข็งเขม็งชูชัน เขายิ้มพึงพอใจก่อนจะกระซิบพึมพำแนบชิดโนมเนื้อขาวผ่อง “เรายังมีหนี้ที่ต้องชำระกัน จำได้ใช่ไหม”

“ไม่! มันจบไปนานแล้ว”

“คนที่จะบอกว่า ‘จบ’ หรือ ‘ไม่จบ’ คือฉัน ไม่ใช่เธอ... สาวน้อย”

“ยะ...อย่า” ฉันตกใจที่จู่ๆ ก็ถูกจู่โจมด้วยจุมพิตร้ายกาจ อ้อยอิ่งและอ่อนโยนเกินต้านทาน เขาประกบริมฝีปากแนบแน่นล้ำลึกจนไม่อาจหลุดพ้นฉันเปล่าเปลือยอยู่ภายใต้ร่างร้อนรุ่มของเขา รองรับจุมพิตนับร้อยนับพันที่เขามอบให้และไม่อาจขัดขืนเมื่อเขาช้อนตัวฉันขึ้นอุ้ม... อุ้มไปสู่เตียงนอนสะอาดสะอ้าน

ท่ามกลางแสงฟ้าแล่บแปลบปลาบ ลมกระโชกพัดครั่นครืน ทั้งร่างกาย... ทั้งลมหายใจติดตรึงอยู่ใต้ร่างกำยำและเริ่มต้นพันธะสัญญากับปีศาจร้ายอย่างร้อนแรง

“คนอย่างคุณก็ทำได้แค่ใช้เงินหลอกล่อผู้หญิง รู้ไว้ด้วยว่าคุณจะไม่มีวันได้รับความรักจริงใจจากใคร”

“ความรักไร้สาระนั่นมันจำเป็นต่อชีวิตนักรึไง พวกผู้หญิงอย่างเธอถึงได้พร่ำหากันนัก” สีหน้าของเขาฉงนแกมสมเพช มองทุกอย่างเป็นแค่เรื่องบ้าบอของผู้หญิง “ช่างเรื่องความรักนั่นไปเถอะ อย่างน้อยตอนนี้ฉันก็ล่อผู้หญิงได้คนหนึ่ง ส่วนเธอก็ได้เงิน สมเหตุสมผลแล้วไม่ใช่เหรอ”

สวรรค์! เขาเป็นผู้ชายที่แย่ที่สุดเท่าที่ฉันเคยพบเจอ ‘เซ็กซ์’ เป็นเพียงสิ่งเดียวที่เขาสนใจจากฉัน

เงินคือสิ่งที่ผูกมัดฉันไว้กับเขา ทางเดียวที่ฉันจะขัดขืนได้ก็คือนอนนิ่งเป็นท่อนไม้ เม้มริมฝีปากแน่นและกอดตัวเองไว้ด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี แต่เขาสามารถแกะมือของฉันออกจากทรวงอกคู่งามได้อย่างง่ายดาย เขาจุมพิตฉันใช้ลิ้นสะกิดยอดถันทีละข้างอย่างเชื่องช้า ดูดกลืนหายลับไปในอุ้งปากร้อนจัด ฉันพยายามกลั้นเสียงครางไว้แต่ก็ทำไม่ไหว...

“อึ่ก... อา...” เขายิ้มเย็นเยียบ นั่นแปลว่าฉันพ่ายแพ้แล้ว

“จูบสิ” เขาสั่งพลางโน้มริมฝีปาก แต่ฉันสะบัดหน้าหนีไปอีกทาง ไม่อยากมอง ไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น นั่นยิ่งทำให้แววตาของเขาเป็นประกายมากขึ้น “แปลว่าชอบแบบโหดๆ”

“ปล่อยฉันนะ” เขาตรึงแขนของฉันทั้งสองข้างขึ้นเหนือศีรษะอย่างกระชากกระชั้น จ้องมองความงามสะพรั่งเต่งตูมด้วยความหิวกระหาย รอยแสยะยิ้มของเขาทำให้ฉันกลัวจนตัวสั่น

“หวังว่าจะเป็นของสดใหม่อย่างที่พูดนะ” เขากระซิบ... ริมฝีปากร้อนจัดประกบลงมาแนบสนิท รุกเร้าเย้าแหย่ปลายลิ้นอย่างหฤหรรษ์จนคนที่ไม่คุ้นชินกับรสสัมผัสอย่างฉันสำลักตัวโยน แต่ทว่าปีศาจร้ายก็หาได้ปรานีแต่อย่างใดเขาเชยคางเล็กๆ ขึ้นแล้วบรรจงบดจูบซ้ำแล้วซ้ำอีก ฉันพยายามเบือนหน้าหนีแต่ไม่สำเร็จ ไม่อาจขัดขืน ไม่อาจปฏิเสธ

ฉันหอบหายใจแรง ชีพจรเต้นรัวและสะดุ้งสุดกายเมื่อความเป็นอิสตรีถูกนิ้วร้อนๆ แทรกผ่านเข้ามา ขยับเสียดสีเข้าออกเร็วแรง ฉันร้องไห้ขอความเมตตา แต่ว่าฉันน่าจะรู้ว่าเขาโหดร้ายเพียงใด ยิ่งฉันร้องเขาก็ยิ่งเพิ่มน้ำหนักกระแทกแรงขึ้น

“อีกนิดเดียว... แล้วเธอจะชอบ”

เขากระซิบ ฉันก็สิ้นเรี่ยวแรงขัดขืน ร่างทั้งร่างเกร็งซ่านจนปลายเท้าจิกพื้นเตียง หอบหายใจและร้องครางกระเส่า จังหวะของเขาทวีความร้อนแรงขึ้น ทว่านุ่มนวลราวกับนักดนตรีที่พรมนิ้วลงบนเปียโน ใกล้แล้ว... ใกล้แล้ว... ฉันกระซิบบอกเขาผ่านแววตา เขานำพาฉันทะยานขึ้นสู่ความสุขสมถึงขีดสุด ร่างกายสั่นสะท้าน ดิ้นพล่านและหอบฮักอยู่นาน สมองมึนงงกับความร้อนรุ่มที่ซัดสาดเข้ามาอย่างรุนแรงจนแทบสิ้นสติ กว่าจะทันรู้ตัวยอดอกสีชมพูหวานก็ถูกดูดดึงแรงๆ ในอุ้งปากร้อนเสียแล้ว

“ยะ...อย่า!”

“พร้อมนะ” เขากระซิบ หากเขาขยับสะโพกอีกเล็กน้อย ฉันก็จะไม่ใช่ตัวของฉันเองอีกต่อไป ความร้อนแรงของเขาทำให้ฉันกลายเป็นหญิงสาวที่พร้อมสำหรับชายฉกรรจ์ เป็นนักโทษที่อ้อนวอนขอทัณฑ์ทรมาน...

แต่ฉันเกลียดเขา...

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ มณีริน

ข้อมูลเพิ่มเติม

หนังสือที่คุณอาจชอบ

ทางใหม่ เริ่มใหม่

ทางใหม่ เริ่มใหม่

Beckett Grey
4.8

ซ่งจิ่งถังรักฮั่วอวิ๋นเซินอย่างลึกซึ้งนานถึงสิบห้าปี แต่ในวันที่เธอคลอดลูกกลับตกอยู่ในอาการโคม่า ขณะที่ฮั่วอวิ๋นเซินกระซิบข้างหูเธออย่างอ่อนโยนว่า "ถังถัง อย่าฟื้นขึ้นมาอีกเลย สำหรับฉัน เธอไม่มีค่าอะไรอีกแล้ว" ซ่งจิ่งถังเคยคิดว่าสามีของเธอเป็นคนอ่อนโยนและรักใคร่ตัวเอง แต่จริงๆ แล้วเขามีแต่ความเกลียดชังและใช้ประโยชน์จากเธอเท่านั้น และลูกๆ ที่เธอเสี่ยงชีวิตให้กำเนิด กลับเรียกหญิงสาวคนอื่นว่า 'แม่' ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนต่อหน้าที่เตียงคนไข้ของเธอ เมื่อซ่งจิ่งถังฟื้นขึ้นมา สิ่งแรกที่เธอทำคือการตัดสินใจหย่าขาดอย่างเด็ดขาด! แต่หลังจากหย่าแล้ว ฮั่วอวิ๋นเซินจึงเริ่มตระหนักว่า ชีวิตที่ผ่านมาของเขาเต็มไปด้วยเงาของซ่งจิ่งถัง หญิงคนนี้กลายเป็นความเคยชินของเขา เมื่อพบกันอีกครั้ง ซ่งจิ่งถังปรากฏตัวในที่ประชุมในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์ เธอเปล่งประกายจนทุกคนต้องหันมามอง หญิงคนนี้ที่เคยมีแต่เขาในใจ บัดนี้กลับไม่แม้แต่จะมองเขาอีก ฮั่วอวิ๋นเซินคิดว่าเธอแค่ยังโกรธอยู่ ถ้าเขาเอ่ยปากพูดนิดหน่อย ซ่งจิ่งถังจะต้องกลับไปหาเขาแน่นอน เพราะเธอรักเขาหมดหัวใจ แต่ต่อมา ในงานหมั้นของผู้นำคนใหม่ของตระกูลเพ่ย เขาเห็นซ่งจิ่งถังสวมชุดแต่งงานหรูหรา ยิ้มอย่างเปี่ยมสุขและกอดแน่นเพ่ยตู้พร้อมสายตาที่เต็มไปด้วยความรักใคร่ ฮั่วอวิ๋นเซินอิจฉาจนแทบคลั่ง เขาตาแดงก่ำและบีบแก้วจนแตก เลือดไหลไม่หยุด...

โซ่คล้องใจ

โซ่คล้องใจ

สิบสี่กุมภาฯ
5.0

ความรักของฉันมันคงเหมือนนาฬิกาทราย.. .. เมื่อด้านหนึ่งถูกเติมเต็ม....อีกด้านกลับว่างเปล่า ..และสูญสิ้นไป..กับกาลเวลา........ "สำหรับฉันเธอมันก็แค่ผู้หญิงไร้ค่า อยู่บนที่สูงแต่ทำตัวต่ำ" "หึ....ขอบคุณค่ะที่ชม จะพูดแค่นี้ใช่มั้ย จะได้ไปอ่อยผู้ชายต่อ" "อ้อ...ถ้าสนใจ เชิญนะคะ พอดีชอบแบบ ทีเดียวหลายๆคนมันสนุกดี แต่คนดีๆอย่างพี่...."เธอมองเขาอย่างพิจารณา พร้อมยกยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน ก่อนจะเดินจากไป หมับ!! "มีอะไรอีกคะ หรือว่าสนใจอยากไปร่วมเตียงด้วย" "......" ชายหนุ่มเงียบ มองหน้าเธออย่างเอาเรื่อง และออกแรงบีบข้อมือเล็กอย่างแรง แต่คนตรงหน้ากลับไม่แสดงท่าทีว่าเจ็บ ถึงเธอจะเจ็บเหมือนกระดูกกำลังจะแหลกเป็นชิ้นๆ "ถ้าไม่ทำอะไรก็ปล่อย พี่ไม่อยากได้แต่คนอื่นเขาอยากได้!" พรึบ!! เธอสะบัดมือเขาอย่างแรงและเดินกลับเข้าไปในงานเลี้ยง หมับ! "ว้าย เป็นบ้าอะไรปล่อยนะ" แต่ไม่ทันจะเดินไปถึงไหนร่างบางก็ถูกกระชากจนตัวปลิว จนชนเข้ากับกำแพงห้องอย่างแรง "ถ้าเธอยังหาเรื่องอุ่นอีก ฉันจะไม่ปล่อยเธอไว้แน่!" เขามองเธออย่างเกรี้ยวกราด "หึ...ทำไมค่ะ จะแกล้งแล้วจะทำไม" เธอมองหน้าเขาอย่างไม่เกรง ยิ่งได้ยินเขาพูดแบบนี้แล้วมันยิ่งรู้สึกเจ็บ ทำไมนะทำไมต้องรักคนที่ไม่มีใจ "ปล่อย!" "ทำไม จะรีบไปเสนอตัวให้ไอ้บ้านั่นรึไง!"ใบหน้าหล่อคม ยื่นเข้าใกล้ พร้อมตะเบ็งเสียงแข็งใส่หน้าเธอ มือหนาออกแรงบีบท่อนแขนราวกับจะให้มันแหลกละเอียด "ใช่แล้วจะทำไม คืนนี้เรามีนัดกัน จะไปทำอะไรกันคนไม่ต้องให้บอกนะ หรือว่าอยากรู้จะได้ถ่ายคลิปมาให้ดู!" "หึ...ร่าน! ถ้ามันคันมากเดี๋ยวฉันจะสังเคราะห์ให้เธอเอง" "นะ...ฺฮื่อ" ร่างเล็กดิ้นพยายามให้หลุดจากพันธนาการเมื่อ เขาประกบปากจูบดูดเม้มริมฝีปากบางสีแดงอย่างแรง เขาดูดเม้มมันอย่างหนักหน่วง มือหนาลูบบีบขย้ำหน้าอกอย่างแรงเหมือนจะให้มันแหละติดมือออกมา "ฮื่อ" เสียงหวานร้องท้วงในลำคอ เมื่อได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งเต็มปาก จนแทบจะอ้วก -ญี่ปุ่น ณิชาภัทร โชติฐิติเมธานนท์ ดีไซเนอร์สาวสวย เก่งฉลาดไม่ยอมใคร มั่นใจในตัวเอง ลูกสาวคนโตของแด๊ดดี้กันต์ อายุ 24 -แบงค์ นิธิภัทร์ พัชรกานต์กุล วิศวกรหนุ่มไฟแรง หล่อเก่งมีความสามารถทั้งศึกษาวิเคราะห์ คำนวณ ออกแบบ ตรวจสอบแก้ไขปัญหาและควบคุมการผลิต....วัย 27 ความผูกพันระหว่างคนเป็นสิ่งมีค่าและมีความหมาย เป็น เสมือนเรื่องราวและความทรงจำดี ๆ ที่คนทุก ๆ คนไขว่คว้า แต่กลับมีน้อยช่วงเวลา ที่สอนสิ่งดี ๆ ให้เราได้รับรู้ ที่มีค่าให้เรานึกถึง ทุกครั้งที่นึกถึงมัน จะคอยย้ำเตือนเราให้นึกถึงช่วงวันเก่าๆ ที่ดึงทุก ๆ คนไว้ให้อยู่ร่วมกัน สิ่ง ดี ๆ ที่ผ่านไปเป็นเสมือนเม็ดทรายในนาฬิกาที่ร่วงหล่น…… ทุกเม็ดทรายแทน ความหมายของ………………ความผูกพัน ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความห่วงใย ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความชิดใกล้ ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………การไขว่คว้า ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความคิดถึง ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความลึกซึ้ง ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………วันเวลา ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………สิ่งมีค่า ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………จิตใจ ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ตัวตน ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “รัก” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “เรา” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “มิตรภาพ” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “เพื่อน” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………” ทุกสิ่งที่เต็มใจ ให้เพื่อเธอ” เม็ดทรายเหล่านี้แม้จะ ร่วงหล่น แต่ก็ยังคงรวมกันในนาฬิกาทราย คอยย้ำเตือนเราถึงช่วงเวลาดีๆ ที่ผ่านมา เป็นนาฬิกาที่มีค่าและมีความหมาย อยู่ในความทรงจำของกันและกันตลอดไป … ช่วงเวลาแห่งความสุข อาจไม่เคย อยู่กับเรานานในโลกของความเป็นจริง เป็นเหมือนสิ่งที่ผ่านเข้ามาและก็ผ่านเข้าไป ให้เราได้สัมผัส ให้เราได้รู้สึกดี ๆ ให้เราได้รู้สึกอบอุ่นและมีความสุข แต่ถึงแม้ช่วง เวลาเหล่านี้อาจจะไม่ยาวนาน แต่มันสร้างสิ่งดี ๆ ให้เรามากมาย มันมีค่าและยิ่งใหญ่ และจะเป็นกำลังใจให้เราตลอดไป มันจะแทนความหมายของความเป็น “เพื่อน” ตลอดไป…… “นาฬิกาทรายใบนี้ ขอให้แทนมิตรภาพของเราตลอดไป ไม่เคยมีช่วงเวลาไหนที่เราห่างไกล โดยไม่ผูกพัน” ขอบคุณบทความจาก คุณ นุชรัตน์ รักมาก คำเตือน ในทุกเรื่องทุกการกระทำของตัวละครเกิดจากจินตนาการ ไม่ใช่เรื่องจริงไม่ควรลอกเลียนแบบการกระทำที่ไม่เหมาะสม อันจะนำไปสู่ความสูญเสียความผิดบาปทั้งปวง ไม่ได้มีเจตนามุ่งร้ายต่อตัวบุคคลหรือวิชาชีพใดวิชาชีพหนึ่ง หากอ่านแล้วไม่มั่นใจว่าหรือไม่เลียนแบบได้หรือไม่แนะนำให้ปรึกษาผู้ปกครองค่ะ นิยายเรื่องนี้เหมาะสมสำหรับผู้ที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป เพราะอาจมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมด้านพฤติกรรม ความรุนแรง เพศ หรือการใช้ภาษาโปรดใช้วิจารณญาณและเสพเนื้อหาอย่างมีสตินิยายเรื่องนี้เกิดจากความต้องการจะเขียนของนักเขียนเท่านั้นไม่ได้มีเจตนาไม่ดีหรือสนับสนุนการใช้ความรุนแรงในชีวิตจริง รบกวนอ่านคำเตือนก่อนอ่านของนักเขียนแล้วค่อยตัดสินใจหากไม่ชอบไม่เป็นไรค่ะ ©ลิขสิทธิ์เป็นของผู้สร้างสรรค์ แต่เพียงผู้เดียวการเผยแพร่ทำซ้ำดัดแปลงโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตผิดกฎหมายตาม พ. ร. บลิขสิทธิ์ 2537 มาตรา 1527 31 มีโทษทั้งจำทั้งปรับ ไม่อนุญาตให้คัดลอกทำซ้ำดัดแปลงตัดภาพหรือถ่ายภาพไปเผยแพร่ใด ๆ ทั้งสิ้นหากพบจะขอดำเนินคดีตามกฎหมาย❌❌❌ พึ่งหัดแต่งนิยายเป็นมือใหม่หัดแต่งคำบางคำอาจจะใช้ผิดไปต้องขออภัยด้วยนะ คำโปรยเนื้อหาการบรรยายอาจใช้คำได้ไม่สวยเท่ากับนักเขียนท่านอื่นๆ แต่ก็ตั้งใจเขียนออกมาให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ 14 กุมภาฯ 13/01/2022 ฝากติดตามผลงานด้วยนะคะ

ย้อนเวลากลับมาเป็นท่านแม่

ย้อนเวลากลับมาเป็นท่านแม่

Zuey
4.0

เฉียวลู่ นักแสดงแถวหน้าของจีนมีข่าวฉาวออกมาทำให้ทางต้นสังกัดของเธอสั่งให้เธองดออกสื่อชั่วคราว จึงเป็นโอกาสที่หาได้ยากสำหรับคนงานยุ่งตลอดทั้งปีของเธอที่จะได้พักผ่อน เฉียวลู่เดินทางกลับบ้านเกิดของเธอและการกลับไปครั้งนี้ทำให้ชีวิตของเฉียวลู่เปลี่ยนไปตลอดการ ฉีหมิงเยี่ยน อนุชาองค์เล็กของฮ่องเต้แห่งแคว้นฉี ถูกลอบปลงพระชนม์ระหว่างที่เดินทางมาทำหน้าที่เจรจาสงบศึกกับเเเคว้นเซียว เพราะได้รับบาดเจ็บสาหัสทำให้ชินอ๋องความจำเสื่อมและได้รับการช่วยเหลือจากพ่อลูกตระกูลเฉียว เซียวยิ่น ฮ่องเต้แคว้นเซียวมีพระสนมมากมายเเต่กลับไม่สามารถให้กำเนิดพระโอรสได้โหรหลวงได้ทำนายเอาไว้ว่า ในอนาคตองค์รัชทายาทที่แท้จริงจะกลับมาเซียวยิ่นจึงมีรับสั่งให้ทหารออกตามหาพระโอรสและอดีตฮองเฮาของตนอย่างลับๆ ฉินอี้เหยา ได้รับบาดเจ็บสาหัสร่างลอยตามแม่น้ำมาพร้อมกับเด็กทารกในอ้อมแขนเมื่อฟื้นขึ้นมานางจึงแสร้งจำเรื่องราวในอดีตไม่ได้ เพื่อให้นางและบุตรชายมีชีวิตรอดต่อไป

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ