/0/28195/coverorgin.jpg?v=7684a25307b5fb7ebcc36b7921a9968c&imageMogr2/format/webp)
ช่วงเวลากลางคืนที่ตี้หยวน โซนวิลล่าในเมืองเจียงเฉิง
คนสองคนนั่งอยู่ตรงข้ามกันภายในห้องรับแขกที่กว้างขวางและสว่างไสว มีข้อตกลงการหย่าฉบับหนึ่งวางอยู่ตรงหน้าพวกเขา ผู้ชายสวมเสื้อสูทที่รีดอย่างเรียบตรง โครงหน้าของเขาสมบูรณ์แบบ สีหน้าเรียบเฉย รอบตัวเต็มไปด้วยความกดดันอันแรงกล้า
สายตาที่เย็นชาของเขามองไปยังผู้หญิงที่ไม่พูดไม่จาอะไรตรงหน้า ดวงตาลุ่มลึกราวกับทิวทัศน์ยามค่ำคืนที่อยู่ข้างนอก
“วันจันทร์ไปหย่ากัน” เนี่ยเหยียนเซินปริปากพูดขึ้นอย่างไร้ข้อกังขา น้ำเสียงเย็นชา โทนเสียงทุ้มต่ำ “นอกจากเงินชดเชยตามข้อตกลงการหย่าแล้ว คุณยังต้องการอะไรอีกก็เสนอมาได้เลย”
“ทำไมถึงกะทันหันขนาดนี้” เสียงของเหยียนซีต่ำลงกว่าก่อนหน้านี้ไปหลายระดับ
เนี่ยเหยียนเซินพูดอย่างเรียบง่ายไม่กี่คำ “เจียหย่วนกลับมาแล้ว”
เหยียนซีรู้ว่าเจียหย่วนคือใคร หลังจากที่นิ่งเงียบไปเล็กน้อย เธอก็ตอบรับกลับไป “ได้”
เนี่ยเหยียนเซินหยุดชะงักไปทันที
ราวกับคิดไม่ถึงว่าเธอจะตอบรับกลับมาเร็วขนาดนี้
เหยียนซีพลิกข้อตกลงการหย่า เห็นตัวอักษรที่อัดแน่นบนนั้น เรื่องราวที่เคยทำด้วยกันกับเนี่ยเหยียนเซินต่างๆ นานาก็ผุดขึ้นมาในหัว
เมื่อสองปีก่อนพวกเขารู้จักกันที่ไนท์คลับอันเย่ เธอที่มีเรื่องกลุ้มใจอย่างหนักได้พบเจอกับเนี่ยเหยียนเซินที่อกหัก หลังจากดื่มเหล้าไปสองแก้ว ก็ราวกับได้พบคนรู้ใจอย่างนั้น พวกเขาสนทนากันอย่างถูกปากถูกคอ
ไม่ได้มีความสัมพันธ์กันแบบชั่วข้ามคืนเหมือนในละครน้ำเน่า หลังจากที่ดื่มเสร็จต่างคนต่างก็แยกย้ายกันไป
ตอนที่ได้มาเจอเขาอีกครั้ง ก็เป็นอีกสามวันหลังจากคืนนั้น เนี่ยเหยียนเซินพาผู้ช่วยพิเศษมาหาเธอถึงที่ มาพูดคุยเรื่องแต่งงานกับเธอ
เธอตอบตกลง
หลังจากที่จดทะเบียนสมรสกันแล้ว เขาก็ดีกับเธอมากจริงๆ ดูแลเอาใจใส่เธอ หากเธอพบเจอปัญหาอะไรก็ช่วยแก้ปัญหาให้เธอทันที เวลาเจ็บไข้ได้ป่วยก็เป็นคนเตรียมยาให้เธอเองกับมือ ตอนสระผมเสร็จก็เป็นฝ่ายช่วยเช็ดผมให้ มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันอย่างมาก
จนกระทั่งเมื่อครึ่งปีก่อนเขาได้รับโทรศัพท์หนึ่งสาย
หลังจากรับสายโทรศัพท์ในครั้งนั้น เขาก็เปลี่ยนไป
เฉยเมยและห่างเหินกับเธอ ไม่อ่อนโยนอีกต่อไป
แล้ววันนั้นเองเธอถึงได้รู้ว่า ที่เนี่ยเหยียนเซินแต่งงานกับเธอ หลังแต่งงานที่เขาทำดีกับเธอมากขนาดนั้น มันก็เป็นเพราะว่าเธอหน้าตาคล้ายกับซูเจียหย่วนที่เป็นรักแรกของเขา
เมื่อคิดถึงเรื่องพวกนี้ เหยียนซีก็เม้มปากและถามเนี่ยเหยียนเซินอย่างเรียบเฉย “เมื่อกี้นี้คุณบอกว่า ฉันสามารถร้องขอค่าชดเชยได้ใช่ไหม”
“ใช่” เนี่ยเหยียนเซินตอบสั้นๆ กระชับได้ใจความ
/0/24899/coverorgin.jpg?v=9e8cbd226f23370594e5119e2245e686&imageMogr2/format/webp)
/0/4351/coverorgin.jpg?v=c0e583499fefc01109065e8d8dd92dfa&imageMogr2/format/webp)
/0/28510/coverorgin.jpg?v=a0f5366a085b700f47568c8dfe244b0a&imageMogr2/format/webp)
/0/28195/coverorgin.jpg?v=7684a25307b5fb7ebcc36b7921a9968c&imageMogr2/format/webp)
/0/4324/coverorgin.jpg?v=415ffab290971b058961cb25924b5000&imageMogr2/format/webp)
/0/3492/coverorgin.jpg?v=13f61247b5087b1e7887c5b1cf448a21&imageMogr2/format/webp)
/0/10797/coverorgin.jpg?v=036de74fb0d311b2eb404a0bb67eb419&imageMogr2/format/webp)
/0/8109/coverorgin.jpg?v=cb31fb30c7a289250eded97b5ee12dc7&imageMogr2/format/webp)
/0/6165/coverorgin.jpg?v=371f8ea9241db32654cf146eca295795&imageMogr2/format/webp)