จากสิ้นสุดสู่การเริ่มต้นใหม่

ช่วยเลิกงี่เง่าสักที

Jade Winslow

แต่งงานมาแล้วสี่ปีแต่เพิ่งได้มีอะไรกับสามีไม่นาน เฉียวหนานซีก็ตั้งครรภ์โดยไม่ได้ตั้งใจขึ้นมา เธอดีอกดีใจคิดจะบอกข่าวดีแก่สามี แต่กลับพบว่า เขามีคนอื่นที่คอยอยู่ข้างๆ มานานแล้ว และหญิงสาวคนนั้นก็มีลูกของเขาด้วยเช่นกัน เพราะรักมาก เธอจึงยอมทนต่อทุกการละเลยของเขา พร้อมคืนที่ต้องอยู่คนเดียวในห้องที่ว่างเปล่า แต่เมื่อเขายอมให้แฟนเก่าเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต โดยไม่ปรานีและประกาศว่า "ซินฉือท้องลูกของตระกูลฟู่" เฉียวหนานซีจึงตื่นรู้ว่า รักที่มีมาสี่ปีนั้นกลับสูญเปล่า ในเมื่อเขาไม่ซื่อตรง เธอจึงไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงความสัมพันธ์อีกต่อไป ในข้อตกลงการหย่า เฉียวหนานซีเน้นข้อความหนาว่า "สี่ปีของการแต่งงานที่ไร้เพศสัมพันธ์ ฝ่ายชายไม่สามารถทำหน้าที่สามีได้" หลังจากนั้น เธอก็จากไปอย่างสง่างาม ทำวิจัย เปิดแกลเลอรี งานของเธอเจริญรุ่งเรือง และคนที่เคยแอบรักเธอก็มาปรากฏข้างๆ ฟู่จิงหวยมองผู้หญิงใต้แสงแฟลชที่แสงสว่างเจิดจ้าเต็มไปด้วยความอิจฉา จากนั้นก็กอดเธอในอ้อมกอดแล้วถามว่า "เฉียวหนานซี เธอลืมไปแล้วหรือว่าใครเป็นสามีของเธอ " เฉียวหนานซียิ้มเย้ยหยัน "ฉันโสด ไม่ต้องมายุ่ง"

สมัยใหม่ R-18 การทรยศ ความรักที่เย็นชา โดนบังคับมาหลงรัก ดราม่า

ดาวน์โหลดนิยายได้ที่ App

นิยายเซตนี้ประกอบด้วยสองเรื่องคือ คุณลุงร้อนรัก และคุณอาชาวไร่ขวัญใจคุณหนู

ผู้เขียน กาสะลอง

ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือ

หรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ

เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้น

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น

ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล

และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา

อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

……….

นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา

ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์

ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง

ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง

*เราเตือนท่านแล้ว*

คุณลุงร้อนรัก

เชียงใหม่ พุทธศักราช 2564

ที่บ้านเดี่ยวหลังใหญ่ ปลูกสร้างด้วยไม้สักทั้งหลัง ตั้งอยู่ท่ามกลางสวนส้มในอำเภอฝางของจังหวัดเชียงใหม่

“ไม่เอา… ยัยหนูไม่ต้องห่วงพ่อ… แค่มือเจ็บข้างเดียว… ไกลหัวใจน่ะ ชายชาติทหารอย่างพ่อดูแลตัวเองได้… ”

‘ทีปต์’ อดีตนายพันวัยห้าสิบปีที่เกิดอาการเบื่อชีวิตราชการจนต้องตัดสินใจลาออกก่อนเกษียณ ผันตัวมาทำไร่ส้ม กล่าวกับ ‘ติช่า’ ลูกสาวคนเดียวของตนที่พยายามรบเร้าจะให้เพื่อนของหล่อนมาช่วยดูแลบิดาที่ต้องอยู่บ้านคนเดียวลำพังในระหว่างที่หล่อนไม่อยู่

เพราะว่าพรุ่งนี้ติช่าจะต้องไปต่างประเทศพร้อมกับอาจารย์และเพื่อนนักศึกษาปริญญาโทเพื่อไปดูงาน

“ไม่ได้ค่ะ… มือคุณพ่อเจ็บขนาดนี้ และก็เป็นมือขวาด้วย เชื่อหนูนะคะ… ดูสิมือยังบวมอยู่เลย… ”

“แต่พ่อก็ยังมีอีกมือนี่นา… และพ่อก็เดินได้ปกติ พ่อยังแข็งแรงดี ช่วยเหลือตัวเองได้ทุกอย่าง… แผลที่มืออีกสองวันก็ตัดไหมแล้ว ไม่มีอะไรน่าห่วง… ”

ทีปต์ยังดื้อดึง

“อย่าดื้อค่ะ… ให้เพื่อนหนูมาช่วยดูแลคุณพ่อดีกว่า… ถ้าใช้มือมากเกินไปแผลที่เย็บไว้จะมีปัญหาได้นะคะ… แผลปริขึ้นมาจะเป็นเรื่องใหญ่… ”

ติช่าไม่ยอม…

กล่าวขณะสายตาจับจ้องมองไปที่สันมือข้างขวาของบิดาที่มีรอยเย็บปรากฏให้เห็น ยาวตั้งแต่โคนนิ้วก้อยลงมาเกือบถึงข้อมือ

เหตุจากเมื่อวาน ทีปต์ออกไปตัดกิ่งมะม่วงที่ยื่นเข้ามาปกคลุมหลังคาบ้าน ตอนลงจากต้นมะม่วงเกิดพลั้งพลาดล้มเพราะดินหลังฝนตกลื่นมาก มือข้างหนึ่งเผลอไปเท้าพื้นที่มีดหล่นลงมาขวางจนได้แผลได้เลือด ติช่าต้องพาไปเย็บแผลสิบสองเข็มที่คลินิกในตัวเมือง

“ไม่ต้อง… พ่ออยู่ได้… ”

ทีปต์ยังยืนกรานเสียงแข็ง

“แล้วเรื่องอาหารการกินล่ะคะ… ”

อ่านเลย