“ป๊าขา” แวนแก้วเอ่ยขึ้นเมื่อเขาลืมตา “จ๋า” หาญรับคำเสียงหวานไม่แพ้กัน “ตื่นสิคะ ป๊าบอกให้หนูปลุกจะพาคุณปู่คุณย่ากับน้องเฟิร์สไปกินอาหารเช้าที่ตลาดน้ำไงคะ” “อืม จริงด้วย แต่เพลียจัง” ทว่าคนบ่นเพลียกลับดึงเมียสาวไปจูบบดริมฝีปากรุนแรงสลับอ่อนโยนแล้วดันลิ้นแทรกเข้าไปปากจนอีกฝ่ายต้องรีบผลักเบาๆ “สายแล้วนะคะ คุณปู่คุณย่าอาจหิว” “อืม ถ้าลองเริ่มแล้วป๊าหยุดแค่ครั้งเดียวไม่ได้แน่ อย่าเริ่มดีกว่าเนอะ” เขาว่าอย่างอารมณ์ดีแล้วจูบแก้มแว่นแก้วแรงๆ แต่เด็กสาวกลับพลิกมานอนบนตัวเขาแล้วจูบปิดปากอย่างที่เขาทำ เลียนแบบทุกอย่างจนแก่นกายเริ่มดันหน้าท้อง “แกล้งป๊าหรือจะเอาจริงๆ” หาญถามเสียงขึงขัง แว่นแก้วเงยหน้ามามองสบตาแล้วยิ้มทะเล้นก่อนลงจากตัวเขาวิ่งเข้าห้องน้ำพร้อมเสียงหัวเราะสดใสที่หาญคิดว่าเขาเพิ่งได้ยินเป็นครั้งแรก และอยากทำให้เด็กสาวหัวเราะสดใสเช่นนี้ทุกวัน ป๊าจะทำให้หนูสดใสแบบนี้ทุกวันจนความตายจะมาพรากเราจากกัน แว่นแก้ว
บทนำ
หาญงัวเงียลุกขึ้นนั่งเพราะเสียงร้องไห้กระซิกๆ ดังข้างตัว เจ้าของเสียงคือสาววัยพ้นคุกมาไม่นานที่กอดผ้าห่มนอนซุกตัวอยู่ข้างๆ ชายหนุ่มกุมขมับแล้วตำหนิตัวเองในใจว่าทำอะไรลงไป
“หนูแว่น” เขาจับไหล่เปล่าเปลือยที่พ้นผ้าห่มขึ้นมา เจ้าของชื่อรีบสะบัดหนีเหมือนโกรธเกลียดหรืออาจแค่รังเกียจเขาเสียเต็มทีแล้วรีบลุกขึ้นนั่ง
“พี่รับผิดชอบทุกอย่างหนูแว่นอย่าร้องไห้สิ โอ๊ย!” หาญร้องลั่นเพราะถูกชกจนหน้าหงายแม้จะเป็นกำปั้นเล็กๆ แต่เจ็บมากเมื่อสันกระดูกแข็งทิ่มมาตรงมุมปาก แล้วคนชกก็รีบลงจากเตียงแต่หาญดึงผ้าห่มที่เธอห่อตัวไว้ไม่ยอมให้ไปดื้อๆ ถ้าไม่ได้พูดจาตกลงกันให้รู้เรื่อง
“โอ๊ย! ปล่อยนะ คุณไม่มีสิทธิ์ทำกับฉันแบบนี้ ปล่อย!”
แว่นแก้วถูกกระชากผ้าห่มคลุมตัวจนหงายหลังลงบนตัวคนดึง ผ้าที่กอดรัดปกปิดเนื้อตัวหลุดลุ่ยเผยผิวสาวขาวผ่องแทบจะโป๊เปลือย หญิงสาวรีบดึงผ้ามาห่อตัวแต่หาญกอดรัดไว้แขนแข็งแรงพาดมาบนทรวงอกขนาดพอดีตัว ยิ่งเธอดิ้นยิ่งรัดแน่นเสียดสีจนเสียวกระสัน
“ปล่อย!นะ คนบ้าลามก”
“ขอโทษๆ ก็อย่าดิ้นสิ เราต้องคุยกันก่อน”
“มีอะไรต้องคุยกันอีกในเมื่อคุณรังแกฉัน ฉันจะฟ้องคุณย่า” แว่นแก้วว่าแล้วทำหน้าตกใจเมื่อหาญรับคำท้านั้นทันที
“เอาเลยดีเหมือนกันพี่จะได้บอกให้แม่ไปขอหนูแว่นให้เป็นเรื่องเป็นราว”
“ไม่เอาฉันไม่ชอบคนแก่”
“แก่ตรงไหนวะ แค่อายุมากกว่าเราเก้าปีสิบปีเอง”
“นั่นแหละแก่ ฉันไม่ชอบและที่สำคัญฉันมีแฟนแล้ว” คำพูดของแว่นแก้วทำให้มือที่กอดรัดราแรงลงไปจนเธอดิ้นหลุดจากวงแขนได้ แต่ก่อนที่จะลุกออกจากเตียงหาญก็ดึงกลับลงไปแล้วกดเอาไว้บนที่นอน ก่อนจะพลิกมานอนคร่อมแล้วพูดใส่หน้า
“แต่พี่เป็นผัว เป็นผู้ชายคนแรกของเธอและจะเป็นคนเดียวตลอดไปด้วย”
“อย่านะ” แว่นแก้วดิ้นบ่ายหน้าหนีริมฝีปากอุ่นร้อนที่กำลังระรานไปทั่วนวลแก้มและปิดนิ่งที่กลีบปากก่อนจะบดคลึงรุนแรงจนเธอไร้เรี่ยวแรงต้านทาน และกำลังตอบสนองรสจูบของหาญโดยไม่รู้ตัว
“ทีนี้รู้แล้วนะว่าเราเป็นอะไรกัน ผัวสำคัญกว่าแฟนเยอะ” หาญถามเรี่ยริมฝีปากอวบแดงจากแรงบดขยี้จนสีเหมือนดอกบัวกลีบช้ำแต่หวานหอมชวนให้แมลงอย่างเขาดอมดม
“ไม่ใช่ผัว แค่คนเมาสองคนเอากัน”
“หนูแว่น!”
บทที่ 1 บทนำ
08/03/2022
บทที่ 2 กลับมาร้าย
08/03/2022
บทที่ 3 กลับมาร้าย
08/03/2022
บทที่ 4 กลับมาร้าย
08/03/2022
บทที่ 5 กลับมาร้าย
08/03/2022
บทที่ 6 กลับมาร้าย
08/03/2022
บทที่ 7 กลับมาร้าย
08/03/2022
บทที่ 8 กลับมาร้าย
08/03/2022
บทที่ 9 กลับมาร้าย
08/03/2022
บทที่ 10 กลับมาร้าย
08/03/2022
บทที่ 11 กลับมาร้าย
09/03/2022
บทที่ 12 กลับมาร้าย
09/03/2022
บทที่ 13 กลับมาร้าย
09/03/2022
บทที่ 14 กลับมาร้าย
09/03/2022
บทที่ 15 กลับมาร้าย
09/03/2022
บทที่ 16 กลับมาร้าย
09/03/2022
บทที่ 17 กลับมาร้าย
09/03/2022
บทที่ 18 กลับมาร้าย
09/03/2022
บทที่ 19 กลับมาร้าย
09/03/2022
บทที่ 20 กลับมาร้าย
09/03/2022
บทที่ 21 กลับมาร้าย
09/03/2022
บทที่ 22 กลับมาร้าย
09/03/2022
บทที่ 23 กลับมาร้าย
09/03/2022
บทที่ 24 กลับมาร้าย
09/03/2022
บทที่ 25 กลับมาร้าย
09/03/2022
บทที่ 26 กลับมาร้าย
09/03/2022
บทที่ 27 กลับมาร้าย
09/03/2022
หนังสืออื่นๆ ของ Mookreang
ข้อมูลเพิ่มเติม