/0/14359/coverorgin.jpg?v=16c5c5774a8b7f420d66a27bb1803fc6&imageMogr2/format/webp)
“ทำไหวแน่นะ ร้านปิดตีหนึ่งก็จริง แต่กว่าจะเก็บของเก็บอะไรก็ราวๆ ตีสามถึงจะเสร็จ ได้ข่าวว่ายังเรียนอยู่ไม่ใช่หรือ”
“ไหวค่ะ หนูทำไหว”
“ถ้าไหวจะให้ทำวันนี้เลยนะ”
“ได้ค่ะ”
หญิงสาวในชุดนักศึกษาตอบรับอย่างรวดเร็ว โดยมีสายตาของ ‘ซ้อเสียง’ เจ้าของร้านอาหารกึ่งผับมองมาด้วยสายตาประเมิน
แบบนี้แล้ว ไม่น่าจะทำงานอยู่ในร้านของนางได้นาน
ไม่ใช่ดูถูกแต่อย่างใด แต่เห็นมานักต่อนักแล้ว
รูปร่างอวบอัดมีทรวดทรงทั้งยังใหญ่โตเกินตัวดูล่อหูล่อตาเสือสิงห์กระทิงแรดยามราตรีเหลือเกิน แถมใบหน้าก็สวยใช้ได้ทีเดียว แม้แววตาจะเศร้าไปนิดก็ตาม แค่ขัดเกลาเบาๆ ไม่ใช่แค่เด็กหลังร้านหรอก เผลอๆ เอามารับแขกข้างหน้านี่ก็ยังได้
อีกทั้งยังกลัวใจคน
กลัวเหลือเกิน กลัวว่าจากเด็กดีตั้งใจทำงานแลกหยาดเหงื่อแรงกายอดหลับอดนอนเพื่อค่าแรงที่ได้มากกว่างานอื่นเช่นนี้ แรกๆ ไหวกันทั้งนั้น นานไปนี่สิ กลัวจะเปลี่ยนใจไปทำงานอื่นที่สบายกว่า เงินมากกว่า
“ชื่ออะไรนะเรา”
“ปราณปริยา ชื่อเล่นชื่อนิ่มค่ะ”
คนถามชะงักหน่อยหนึ่ง ยิ้มพยักหน้าให้ทำนองว่ารับรู้
พลันเสียงเคาะประตูครั้งเดียวแล้วเปิดเข้ามาโดยไม่ขออนุญาตดังขึ้นที่ด้านหน้า
และนี่คือความกลัวของซ้อเสียงอย่างที่สุด!
บัดนี้แววตาของหญิงวัยห้าสิบสี่วาววับขึ้น เมื่อนึกไปถึงว่าใครกันที่อยู่ตรงนั้น ยังไม่ทันได้คิดอะไรต่อ เสียงทักถามดังทุ้มนุ่มหูอยู่ที่ประตูเหล็กบานนั้นเอง
“อ้าว...ยุ่งอยู่หรือครับซ้อ”
“มีอะไรหรือคะคุณปรานต์”
หญิงเจ้าของร้านกล่าวทักขึ้นทันที แล้วลุกมาแตะไหล่หญิงคราวหลานให้ลุกออกจากเก้าอี้
“ไปหาคุณพลที่ข้างนอก บอกว่าฉันให้เริ่มงานวันนี้เลย”
ซ้อเสียงบอกกับร่างอวบอิ่มเต็มมือเต็มไม้จบในประโยคเดียว แล้วดันให้ร่างนั้นพ้นออกจากประตูห้องทำงานไปโดยไวอย่างแนบเนียน รีบปิดประตูลง หันมายิ้มหวานให้คนมาใหม่ที่เป็นชายร่างสูงเกินขนาดชายไทยทั่วไปอย่างปั้นแต่งเต็มที่ หวังว่าตนเองจะบดบังสายตาของนักล่าคนนี้ได้ทันจากเหยื่อชิ้นสดเมื่อครู่นี้ได้
แต่หารู้ไม่ว่ามันไร้ผลสิ้นดี
‘ปรานต์’ เป็นพวกทรงอำนาจและอิทธิพลในพื้นที่แถบนี้ ชายหนุ่มเปี่ยมไปด้วยความเป็นผู้ล่าอย่างสมบูรณ์แบบ ที่สำคัญวิธีการล่านุ่มนวลแยบยลไม่ทำให้เหยื่อตื่นกลัวตกใจแต่อย่างใด หากได้ลิ้มชิมเหยื่อรายไหน รายนั้นเป็นได้ตกในห้วงบ่วงเสน่หาแสนหวานล้ำของปรานต์กันทั้งนั้น
แต่หากหมดสิ้นความหวานแล้วนั่น คือสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่า
หญิงสาวหลายคนต่างยอมศิโรราบให้ปรานต์มานักต่อนักแล้ว ที่ว่ายาก ที่ว่าหวงเนื้อหวงตัว ปรานต์จัดการได้ เขาไม่ได้ใช้กำลังข่มขู่ขืนใจบังคับเอา แต่เหยื่อเหล่านั้นต่างหากที่ยอมให้ปรานต์เองทั้งสิ้น
/0/3283/coverorgin.jpg?v=f51a468294a49097b40b4a7e65c91373&imageMogr2/format/webp)
/0/28195/coverorgin.jpg?v=7684a25307b5fb7ebcc36b7921a9968c&imageMogr2/format/webp)
/0/21429/coverorgin.jpg?v=69bba27cf55d7a989b8cf34b83dcdb8e&imageMogr2/format/webp)
/0/10539/coverorgin.jpg?v=cadfe6bfcb659df7d504cac82d595e39&imageMogr2/format/webp)
![ไฟซ่อนเชื้อ [คู่กัด พ่อแง่แม่งอน]](https://cos-thres.cdreader.com/site-433(new)/0/8260/coverorgin.jpg?v=840aa8a593f3ae2c35116a0ae497f8e7&imageMogr2/format/webp)
/0/12351/coverorgin.jpg?v=3d466c3e1871876020ac82a342e2e857&imageMogr2/format/webp)
/0/12617/coverorgin.jpg?v=585c0a2b3208b9064698bf2e012075ab&imageMogr2/format/webp)
/0/30340/coverorgin.jpg?v=70fd20f7b4a8e0f0a76f24d336be4655&imageMogr2/format/webp)