โทษทัณฑ์พิพาทใจ

[ Talk...Chris ] จุดเริ่มต้น...

ผม : ไอ้คลาสเด็กที่มึงหาให้กูเมื่อไหร่จะมาวะ

ไอ้คลาส : ใจเย็นดิสัสรอหน่อยไม่ได้รึไง

ผม : กูรอมาสองชั่วโมงมึงยังจะให้กูใจเย็นอีกรึไง

ไอ้คลาส : เออ เดี๋ยวกูโทรไปเร่งให้ ใจร้อนจริงมึงเนี่ย วางสาย...

ผมกำลังหัวเสียกับเด็กที่ไอ้คลาสน้องชายผมมันบอกว่าจะหามาให้ จะไม่ให้หัวเสียได้ยังไง รอมาสองชั่วโมงแล้วแต่ยังไม่มีวี่แววว่าจะโผล่มาเลย

นี่ถ้าไอ้คลาสไม่บอกว่าผู้หญิงคนนี้เด็ด ผมไม่มีทางมานั่งรอแบบนี้แน่

คงไม่ต้องถามนะว่าทำไมไอ้คลาสมันถึงรู้ พอดีผมสองคนมีรสนิยมที่แปลกอยู่อย่างหนึ่ง คือเราชอบมีเซ็กซ์กับผู้หญิงคนเดียวกัน

ก๊อกๆ (เสียงเคาะห้อง)

“มาสักที!”ผมบ่นพึมพำอย่าหัวเสียก่อนจะลุกขึ้นเดินไปเปิดประตู

ภาพที่เห็นคือผู้หญิงใส่ชุดนักศึกษากำลังยืนอยู่หน้าประตู เธอมองผมตาไม่กะพริบ

อายุแค่นี้คิดจะขายตัวแล้วเหรอวะเด็กสมัยนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ

“มองอะไรหนักหนาเข้ามาสิจะยืนอยู่อีกนานไหม?” ผมบอกผู้หญิงตรงหน้าที่เอาแต่ทำตัวแข็งทื่ออย่างหงุดหงิด

เธอเดินเข้ามาในห้องตามคำสั่งของผม

“...พี่คะ”

ยังไม่ทันที่เธอจะได้พูดอะไรผมก็จู่โจมด้วยการประกบริมฝีปากจูบอย่างเร่าร้อนทันทีทว่าคนตัวเล็กกลับเอาแต่ดีดดิ้นไม่ยอมจูบตอบทำอย่างกับว่าตัวเองจูบไม่เป็น

“...อื้อ...อื้อ” เธอพยายามทุบตีที่แผงอกของผม เหมือนคนกำลังหายใจไม่ออก

ผมจึงยอมปล่อยให้ริมฝีปากของเธอเป็นอิสระ

“อย่ามาทำเหมือนไม่เคยฉันไม่ชอบ”

ผมจ้องมองผู้หญิงตรงหน้าตาเขม็ง

“...ไอ้คนบ้า...นี่พี่ทำบ้าอะไรของพี่ หนูแค่จะมา....อุ๊บ!!” ผมพุ่งตัวตัวเข้าไปจูบเธออีกครั้งไม่ได้สนใจว่าเธอจะพูดอะไร