กลับมารักกันอีกครั้ง

แม่เลี้ยงเดี่ยวความเข้าใจผิดคืนดีจบดีเด็กน้อยรักหวานแหววโรแมนติกสมัยใหม่

เบรนนาและเควินเคยรักกันอย่างลึกซึ้ง แต่ความเข้าใจผิดที่น่าเศร้าทำให้พวกเขาต้องแยกจากกันอย่างเจ็บปวด หลังจากที่แยกทางกันไปแล้ว เบรนนาได้ย้ายไปต่างประเทศและเลี้ยงลูกชายของพวกเขา ลูคัส ด้วยตัวเองคนเดียว ห้าปีต่อมา โชคชะตานำพาให้พวกเขาได้กลับมาพบกันอีกครั้ง เควินยังคงมีความรู้สึกต่อเบรนนา แต่เขาคิดว่าเธอคงแต่งงานและสร้างครอบครัวใหม่แล้ว ความคิดนี้ทำให้เขาเกิดทั้งความรัก ความขุ่นเคือง และความสับสนที่ปะปนกัน ในขณะที่เควินพยายามที่จะให้อภัยเธอ เขาก็ไม่สามารถต้านทานแรงดึงดูดที่เธอยังมีต่อเขาได้ ส่วนเบรนนา ภายใต้ความเข้าใจที่เควินกำลังจะแต่งงานกับคนอื่น เธอจึงตัดสินใจหลีกเลี่ยงเพื่อไม่ต้องเผชิญหน้ากับความรู้สึกของเธอที่มีต่อเขา เมื่อพวกเขาทั้งสองพยายามคลี่คลายอารมณ์ที่ซับซ้อน พวกเขาเริ่มตระหนักได้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาแข็งแกร่งจนถึงขั้นที่ไม่อาจตัดขาดได้ สุดท้ายพวกเขาได้แก้ไขความเข้าใจผิดและกลับมารวมตัวกันเป็นครอบครัวอีกครั้ง

ดู

พระชายาสารพัดพิษ

เกาะครีต

"นางเป็นบุตรีผู้สูงศักดิ์ของฮูหยินเอกของจวนเสนาบดี นางมีหน้าตาโดดเด่น ทั้งอ่อนโอนและมีน้ำใจไมตรีต่อผู้อื่น แต่... นางทำดีต่อป้าของนาง นางกลับฆ่าแม่ของนางตาย นางรักเอ็นดูน้องสาวของนาง แต่น้องสาวกลับแย่งสามีของนางไป นางคอยสนับสนุนและดูแลสามีของนางอย่างสุดหัวใจ แต่สามีกลับทำให้นางตายทั้งกลม...ตระกูลฝ่ายมารดาของนางก็ถูกประหารชีวิตทั้งตระกูลด้วย นางตายตาไม่หลับและสาบานว่าหากมีชาติหน้า นางจะไม่เมตาตาต่อใครอีก ใครก็ตาม กล้ามาทำร้ายข้า ข้าจะล้างแค้นด้วยชีวิตทั้งตระกูลของพวกเจ้า เมื่อเกิดใหม่อีกครั้ง นางอายุได้สิบสี่ปี นางสาบานว่าจะต้องเปลี่ยนชะตากรรมและแก้แค้นชาติก่อน ป้านางใจ้ร้าย นางจะใจร้ายกลับยิ่งกว่านาง นางคิดจะได้ครองตำแหน่งฮูหยินงั้นเหรอ บอกเลยไม่มีทาง！ ส่วนน้องสาวชอบผู้ชายชั่ว ๆ นักไม่ใช่หรือ ได้！ข้าจะยกให้เลย ส่วนชายชั่วนั่น ข้าจะทำให้เจ้าไม่สามารถมีทายาทได้อีกตลอดทั้งชาติ！แต่ข้าจะแก้แค้น เหตุใดเจ้าต้องมาช่วยข้าด้วย？"

โรแมนติก โรแมนติก ย้อนยุค จีนโบราณ

ดาวน์โหลดนิยายได้ที่ App

ท่านประธาน

คลั่งสวาท

พุทธศักราช 2564

ที่โรงแรมระดับห้าดาวชื่อดังในกรุงเทพฯ

หนุ่มใหญ่วัย 37 ในชุดสูทสีดำสุดสมาร์ท ก้าวออกมาจากห้องประชุมพร้อมกระเป๋าเอกสารสีดำในมือ

เขาก้าวเดินมาที่ลิฟต์ กดลิฟต์ลงมาที่ชั้น 1 ซึ่งมีทางเดินเชื่อมต่อกับลานจอดรถที่อยู่ชั้นใต้ดิน

ทว่าเมื่อลงมาถึงชั้นหนึ่ง ขณะที่กำลังจะเดินผ่าน จู่ๆ สายตาพลันเหลือบไปเห็นแสงไฟสีเหลืองนวลสาดลอดออกมาจากม่านหน้าต่างของห้องทำงานในส่วนของออฟฟิศที่อยู่ชั้นล่าง

ด้วยความสงสัย…

หนุ่มใหญ่พลิกหลังมือขึ้นมองนาฬิกา นี่มันจะสี่ทุ่มแล้ว ป่านนี้ยังจะมีใครนั่งทำงานอยู่อีกหรือ

แทนที่จะเลี้ยวกลับไปทางประตูหลังที่รถเบนส์สีดำคันหรูจอดอยู่ในช่องจอดของผู้บริหารแล้วกลับบ้าน เขากลับเดินมายังออฟฟิศที่แลเห็นแสงไฟลอดออกมา

และเมื่อผลักบานประตูเข้ามา…

ก็มีอันต้องตกใจกับภาพที่เห็น หญิงสาวคนหนึ่งกำลังฟุบหน้าอยู่บนโต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยเอกสารกองพะเนิน

“นี่เธอ… เป็นอะไรหรือเปล่า… ”

เขารีบเข้ามาเขย่าไหล่ของหญิงสาวด้วยความตกใจและเป็นห่วง

คนที่ฟุบหน้าอยู่บนโต๊ะค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมาด้วยสีหน้าซีดเซียวราวกับแผ่นกระดาษที่ปราศจากตัวอักษร

“ทะ… ท่านประธาน… ”

หญิงสาวอุทานด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าจะเป็นเขา เพราะว่าผู้ชายที่เห็นอยู่ตรงหน้านี้ก็คือ ‘กวินท์’ หนุ่มใหญ่ลูกครึ่งไทย-อิตาลี วัยสามสิบเจ็ดปีซึ่งเป็นเจ้าของโรงแรมชื่อดังแห่งนี้

“เป็นอะไรหรือเปล่า… ”

กวินท์ถามด้วยความเป็นห่วง

“รู้สึกเวียนหัวนิดหน่อยค่ะท่าน… ”

หญิงสาวตอบเกร็งๆ…

กวินท์สังเกตเห็นว่าใบหน้าของหล่อนดูซีดเซียวจนเห็นได้ชัด

“แล้วทำไมไม่เปิดแอร์… ”

กวินท์รู้สึกได้ถึงความร้อนอบอ้าวภายในห้อง

“หัวหน้าสั่งไว้ว่าหลังเลิกงานห้ามเปิดแอร์ ต้องช่วยประหยัดไฟค่ะ… ”

หัวหน้างานที่ถูกกล่าวถึงก็คือหัวหน้าฝ่ายบัญชีที่เป็นคนรับหล่อนเข้ามาฝึกงาน

อ่านเลย