ปีที่สิบเก้า

เพื่อให้ได้รักเขาและได้อยู่ด้วยกันแบบสามีภรรยาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย เธอยอมเกลียดชังผู้ชายอีกคนที่หวังดีต่อเธอมากที่สุดแต่เธอไม่รู้เลยว่าสิ่งนี้คือกับดักที่น้องสาวต่างมารดาของเธอได้วางแผนเอาไว้ล่วงหน้า

อิงฟ้าต้องการหัวใจของเธอมาตลอด จึงแกล้งเป็นน้องสาวที่แสนดีและน่าสงสารให้เธอนั้นตายใจ

"พี่คะ ขอบคุณสำหรับหัวใจของพี่ล่วงหน้าด้วยนะคะ"

หญิงสาวตรงหน้าจับมือของเธอแล้วร้องไห้ แต่แววตาของเธอนั้นกลับตรงกันข้ามกับสิ่งที่เธอกำลังแสดงออกมา

ผู้หญิงตรงหน้าคือน้องสาวของเธอ เป็นน้องสาวต่างมารดาที่บิดาของเธอพาเข้ามาหลังจากที่มารดาของเธอจากไปได้ไม่นานนัก น้องสาวคนนี้อายุห่างกันกับเธอเพียงไม่กี่เดือน นั่นก็หมายความว่าบิดาของเธอมีชู้มานานแล้ว เธอได้แต่เจ็บใจและเสียใจที่ได้รู้ความจริงในเวลาที่สายเกินแก้ไปแล้ว แถมยังถูกพวกเขาทำร้ายจนเป็นเช่นนี้อีกด้วย

"ขอบคุณนะที่รัก ที่คุณยอมเสียสละได้แม้กระทั่งหัวใจของคุณเองเพื่อน้องสาวของคุณ"

เสียงของชายหนุ่มนั้นเจ็บปวดยิ่งนัก แต่สำหรับเธอแล้วนั้นมันไม่ใช่เลย เขากำลังแสดงละครต่อหน้าทุกคนว่าเขาเจ็บปวดมากเพียงใด ต่อสิ่งที่ภรรยาของตัวเองกำลังทำเพื่อน้องสาว เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเขาถึงทำเช่นนี้กับเธอ ทำไมเขาถึงเกลียดชังเธอและร่วมมือกับน้องสาวของเธอ

"ใช่ ภรรยาของเธอป่วยมานานแล้ว ซึ่งมันยากที่จะรักษาให้หายได้ เธอตัดสินใจถูกแล้วที่ยอมมอบหัวใจให้น้องสาวของเธอ" นี่คือสิ่งที่แม่เลี้ยงของเธอพูดออกมา

"เมื่อคุณตัดสินใจแล้วผมเองก็จะทำตามสิ่งที่คุณขอเป็นครั้งสุดท้าย พวกคุณเป็นพี่น้องที่รักกันมากจริงๆ ไม่ต้องห่วงนะครั้งนี้ผมจะเป็นคนผ่าตัดคุณเอง" ฟังไม่ผิดหรอกสามีของเธอเป็นหมอ เขาเป็นหมอที่มีความสามารถและเก่งมากของโรงพยาบาลแห่งนี้ แต่ตอนนี้เขากำลังทำผิดต่อภรรยาตัวเอง

แผนทุกอย่างถูกวางไว้ล่วงหน้า พวกคนชั่วช้าแม้เธอจะตายไปก็ขอสาปแช่งพวกเขาให้ตกนรกตามกันไป เสียแรงที่เธอเชื่อใจพวกเขา ทั้งน้องสาวที่ร่างกายอ่อนแอเพราะเป็นโรคหัวใจมาแต่เด็ก และสามีที่แสนดีเป็นถึงคุณหมอมือดีของโรงพยาบาลแห่งนี้ ใครจะรู้ว่าพวกเขามันชั่วร้ายขนาดไหนกัน เธอไม่น่าหลงเชื่อและโง่ให้โดนหลอกได้เลย

"ลงมือได้" สิ้นเสียงของเขาน้ำตาของเธอก็ไหลออกมา

เขามันชั่วช้าจนวินาทีสุดท้ายเสียจริง เขาไม่ได้ใช้ยาสลบหรือแม้แต่ยาชาให้แก่เธอด้วยซ้ำไป ทันทีที่มีดกรีดลงมาที่กลางหน้าอกของเธอ เธอก็เจ็บปวดไปทั่วร่าง และไม่สามารถขยับตัวหรือส่งเสียงร้องออกไปเพื่อห้ามได้ ทำได้เพียงแค่ยอมรับความเจ็บปวดนั้นและกรีดร้องอยู่ภายในใจเท่านั้น

"หยุดเดี๋ยวนี้! ฉันบอกให้พวกแกหยุดไง" เสียงของใครคนหนึ่งเปิดประตูเข้ามาให้หยุดการผ่าตัด

เขาอีกแล้วเหรอ แม้ฉันจะทำให้เขาโกรธหรือเสียใจแค่ไหน เขาก็ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย ขอบคุณที่มาช่วยฉัน แต่ตอนนี้มันสายเกินไปแล้ว…

เธอมองภาพของเขาที่เข้ามาคว้ามือของสามีตัวเองและทำลายการผ่าตัดลงอย่างบ้าคลั่ง นั้นคือสิ่งที่เธอได้เห็นก่อนที่เธอจะสิ้นลมหายใจ

ลาก่อนถ้าฉันเลือกคุณในตอนนั้น ฉันจะมีความสุขกว่าตอนนี้ใช่ไหม

หัวใจของเธอค่อยๆ หยุดเต้นลงในที่สุด และความเจ็บปวดมันก็เริ่มหายไปในไม่ช้า ลาก่อนชาลิต....

"ไม่นะ!..." เสียงของชาลิตดังก้องในหัวของเธอ ก่อนที่จะสติของเธอจะดับวูบลง อย่าเสียใจเพื่อฉันอีกเลย เพราะมันไม่คุ้มค่าสำหรับคุณ

ฉันมันโง่เองที่ไม่เลือกคุณ กลับเลือกผู้ชายที่มีดีแค่เปลือกอย่างหมอไตรภพ ถ้ามีโอกาสให้ฉันได้เลือกใหม่อีกครั้ง ฉันจะเลือกคุณเป็นคู่ชีวิตของฉัน และฉันจะรักคุณให้มากกว่าที่คุณรักฉัน ฉันขอให้สัญญา....